หัวข้อ : "13th"The Guardian Wars Episode21 : หอคอยมรณะ1,การสูญเสียอย่างไม่มีวันหวลคืน ข้อความ : เหล่าผู้กล้าได้ใช้พลังเคลื่อนย้ายพวกตนมายัง ทาวเวอร์ ออฟบาเบล โดยยืมพลังจากหินศักดิ์สิทธิ์ และมีบุรุษลึกลับคะสึ โตะช่วย ตอนนี้ หอคอยมรณะที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการฆ่าฟันได้ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าของพวกเขาแล้ว "ไปกันเถอะ"คินดะนิเดินนำทุกคนเข้าไปในหอคอย ข้างในของหอคอยนั้นเป็นทางตรงที่เหมือนกับว่าถูกจัดเอาไว้แล้ว กำแพงข้างๆเต็มไปด้วยเลือดและซากกะโหลกกับพวกอีกาที่กำลังกินกะโหลกอยู่เต็มไปหมด แม้ว่าทางจะมืดแต่ด้วยแสงเทียนจากเชิงเทียนหัวกะโหลกที่อยู่บนกำแพงนั้น ก็พอช่วยให้ทางสว่างขึ้นบ้าง "ชั้นว่าสถาปนิกที่สร้างหอคอยนี้ ต้องมีรสนิยมแปลกๆแหง ไร้เซ้นส์จริงๆ"คุโรเนโกะเดินไปบ่นไปพร้อมกับมองไปรอบๆ "รู้สึกจะสบายใจเหลือเกินนะ"โนเอลเอาศอกกระแทกคุโรเนโกะเบาๆเป็นการเตือนว่าศึกครั้งใหญ่กำลังมาถึง พวกเขาเดินไปเรื่อยๆ ในที่สุดการเดินทางก็หยุดลงตรงที่ลานกว้างแห่งหนึ่ง ตรงหน้าของลานกว้างเป็นทางเดินไปต่อทางเดียวเท่านั้น ฉับพลันสตรีสองนางก็ย่างก้าวออกมาจากมุมมืด พวกหล่อนหาใช่คนอื่นไม่ รูริโกะและต๊กโตะนั่นเอง!! "พวกเราคือกลุ่ม9ขุนพลปีศาจ เอาล่ะเหล่าผู้กล้าทั้งหลาย ส่งตัวแทนของเจ้าออกมาสองคนซิ!!!การต่อสู้ครั้งนี้เป็นแบบแท็คทีมเท่านั้น!!ใครไม่ได้ร่วมศึกกรุณานั่งดูอยู่ในคุกเงียบๆซะ!!"คู่หูดูโอสองสาวกล่าวพร้อมกัน "พูดบ้าๆ!! ใครเขาจะไปยอมอยู่ในคุกกัน แล้วไหนล่ะคุกไม่เห็นมีเลย"นางิสะตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์ สิ้นเสียงของนางิสะ อุณหภูมิรอบตัวของเหล่าผู้กล้าก็เริ่มลดลง พื้นที่ที่นางิสะยืนอยู่เริมกลายเป็นน้ำแข็ง จากนั้นแท่งน้ำแข็งจึงพุ่งออกมาจากพื้นแล้วก่อตัวเป็นกรงขังเขาไว้ในบันดล!!! "ก็คุกน้ำแข็งของฉันไง อุฮุฮุ"รูริโกะเชิดหน้าหัวเราะเบาๆ ทำเอาโนเอลกับคุโรเนโกะเริ่มมีน้ำโห เพราะการต่อสู้ที่เขาวงกตนั้นก็ยังไม่รู้ผล นี่เป็นการดีที่จะตัดสินกันเสียที "พวกเราจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เอง!!"คุโรเนโกะกับโนเอลกล่าวพร้อมกัน รูริโกะได้ยินดังนั้นจึงหันไปยิ้มให้ต๊กโตะ แล้วใช้พลังสร้างกรงน้ำแข็งขึ้นมาจองจำเหล่าผู้กล้าที่เหลือเอาไว้!! ส่วนต๊กโตะก็เดินนวยนาดไปหาคาซาโน่แล้วมองเธออย่างเหยียดหยาม "อืม เธอนี่ใช้พลังวารีสินะ หึหึหึ"ต๊กโตะยื่นมือไปจับที่หน้าผากของคาซาโน่ทันที ในขณะที่คาซาโน่กัดฟันกรอด จากนั้นต๊กโตะจึงยิ้มให้กับรูริโกะ "หึหึหึหึ ครั้งที่แล้วยังไม่เข็ดรึไง พวกเธอสู้เราไม่ได้หรอกนะ"รูริโกะเอ่ยวาจาดูถูกเหยียดหยามตามสไตล์ของเธอทันที "แค่ รูริโกะคนเดียวยังเอาไม่อยู่ แล้วนี่มีฉันอยู่ด้วย ฉันว่าพวกนายไม่ได้ตายดีแหงๆ"ต๊กโตะส่ายหน้าด้วยความเบื่อหน่าย ชายหนุ่มทั้งสองได้ยินวาจาถากถางเช่นนั้นก็เริ่มไม่สบอารมณ์ รี่บุกเข้าใส่ทันที!! "พูดจาดูถูกกันอย่างงี้ แพ้แล้วอย่ามาหาว่ารังแกละกัน!!! ย๊ากกกก!!!"คุโรเนโกะคว้าหอกปฐพีขึ้นมาแล้วฟาดลงไปที่ที่รูริโกะยืนเต็มแรง โนเอลก็เช่นกันเขาฟาดไปที่ต๊กโตะ แต่ทั้งสองกระโดดลอยตัวหลบได้ทันท่วงที!! "หึหึหึ ความสามารถของฉันตอนนี้น่ะ เมื่อรวมมือกับรูริโกะแล้วมันคงจะสุดยอดเชียวล่ะ!!" ต๊กโตะเรียกการ์เดี้ยนประจำตัวออกมาเตรียมพร้อมไว้ทันที และส่งยิ้มให้รูริโกะเหมือนกับเป็นสัญญาณที่รู้กันเพียงสองคน จากนั้นรูริโกะจึงวิ่งเข้าใส่บุรุษทั้งสองที่อยู่ตรงหน้าทันที!! "โฮะๆๆๆๆๆ อโพรไดท์เอย แสดงอำนาจให้พวกกบในกะลามันเห็นซิ!!Love Machine Gun!!!" ทันทีที่สิ้นเสียงของรูริโกะ เหล่าแท่งน้ำแข็งก็ต่างพากันพุ่งกรูออกมาจากมือทั้งสองข้างของเธอราวกับปืนกลที่ยิงกราดอย่างไม่หยุดยั้ง เป้าหมายคือโนเอลระยะนี้เขาคงหลบให้พ้นได้ยากเต็มที แต่ทันใดนั้นพื้นข้างล่างก็พุ่งออกมาเป็นกำแพงป้องกันน้ำแข็งเหล่านั้นเอาไว้ได้!! ไม่ใช่ฝีมือใครที่ไหนคุโรเนโกะนั่นเอง!! ห่ากระสุนน้ำแข็งมรณะเหล่านั้นคงทิ่มแทงโนเอลจนตายหากคุโรเนโกะไม่ใช้พลังจากหอกปฐพีช่วยเขาเอาไว้ "แหมร้ายนักนะยะ!! ต๊กโตะโอกาสนี้ล่ะ!!"รูริโกะหันไปให้สัญญาณกับต๊กโตะทันที "Mode Change!!!"ต๊กโตะใช้พลังของตนตามที่รูริโกะให้สัญญาณทันที น้ำแข็งเหล่านั้นเปลี่ยนรูปร่างของมันกลายเป็นน้ำทันที น้ำเหล่านั้นแตกกระจายออกไปทางด้านของของกำแพง บางส่วนก็ไหลซึมเข้าไปในกำแพง ดินนั้นดูดซับน้ำอยู่แล้วจึงยากแก่การป้องกันยิ่งนัก!! "อะ!! อะไรกัน!!"คุโรเนโกะตกใจเป็นอย่างมาก ทันใดนั้นน้ำที่ถูกดินดูดซับก็กลายเป็นน้ำแข็งพุ่งออกมาใส่พวกเขาด้วยพลังของรูริโกะทันที!! โชคดีที่พวกเขาหลบได้ทันไม่อย่างนั้นคงพ่ายแพ้ไปอย่างรวดเร็ว "หึหึหึ ต้องขอบใจพลังของเพื่อนนายนะ ที่ทำให้เราเข้าคู่กันได้ดี"ต๊กโตะพูดพร้อมหัวเราะในลำคอ "นั่นมันพลังวารีของฉันนี่!!!"คาซาโน่ที่อยู่ในกรงตกใจมากที่ต๊กโตะใช้พลังของตนได้ เธอเขย่ากรงอย่างแรงเพื่อที่จะออกจากกรงน้ำแข็งนี้ "ก๊อปปี้พลังสินะ ความสามารถของเธอน่ะ"คินดะนิที่คอยดูเหตุการณ์เงียบๆ วิเคราะห์อย่างถี่ถ้วนเพราะต๊กโตะนั้นได้แตะตัวคาซาโน่ไปตอนที่ถูกขังอยู่ในกรงและก็ใช้ความสามารถของเธอได้อย่างไม่ผิดเพี้ยน "ดูออกด้วยรึ เก่งจังนะ ถูกต้องความสามารถของมารีอาของฉันคือการก๊อปปี้พลัง โดยสามาถก๊อปปี้เก็บไว้เปลี่ยนได้ถึงสองอัน ก็คือมือสองข้างนี้ไงล่ะ"ต๊กโตะพูดพร้อมกับยกเอามือทั้งสองข้างขึ้นมา "ตอนนี้ข้างซ้ายของฉันนั้นดูดเอาพลังน้ำของแกมา ส่วนข้างขวาน่ะยังไม่ได้ดูดมาเลย หึหึหึ จะดูดของใครดีน้าาา"ต๊กโตะพูดพลางยิ้มแล้วมองแขนขวาไปพลาง ฉับพลันเธอก็หันสายตามาทางฟิลทันที!! "อ้า ใช่สิ เธอมีพลังที่ควบคุมมิติได้สินะ หึหึหึ ดีเลย เอามาให้ฉันดีกว่านะ หึหึหึ"ต๊กโตะเดินนวยนาดไปทางฟิลทันที ทั้งสองเห็นว่าถ้าเกิดต๊กโตะได้พลังของฟิลไป ต้องเป็นศึกหนักแน่ๆ หรือไม่เขาก็อาจจะแพ้ก็ได้ พวกเขาจึงรีบเข้าไปขัดขวางทันที!! "แกไม่มีทางได้พลังของคุณฟิลไปหรอก!!"โนเอลพูดพร้อมกับปักหอกลงพื้นแล้วเรียกเหล่าพฤกษาออกมาหมายมัดตัวของต๊กโตะเอาไว้!! "อย่าโง่ไปหน่อยเลย!!Cool Lover!!"รูริโกะวิ่งเข้าไปแช่แข็งต้นไม้เหล่านั้นแล้วทำให้แตกกระจายอย่างรวดเร็ว ทำให้ต๊กโตะเป็นอิสระ จากนั้นต๊กโตะจึงยิงปืนใหญ่วารีใส่โนเอลจนได้รับบาดเจ็บ!! "อั่ก!!"โนเอลกระเด็นไกลออกไปอย่างรวดเร็ว คุโรเนโกะเห็นท่าไม่ดีจึงรี่เข้าไปขัดขวางแทนทันที "Tremor Slash!!"คุโรเนโกะวิ่งออกไปพลางวาดหอกแล้วบรรจงฟันลงไปที่รูริโกะพร้อมกับพายุก้อนหินที่ลอยลงมาจากการวาดหอกที่อาบไปด้วยพลังการ์เดี้ยนของตน ครั้งนี้ได้ผลรูริโกะไม่ทันระวัง เธอถูกโจมตีทันที "อ๊าาาาาาาาาาาาาา!!!!"รูริโกะตะโกนร้องอย่างเจ็บปวด "สำเร็จแล้ว!!อ๊ะ!!"ยังไม่ทันที่คุโรเนโกะจะดีใจ ร่างของรูริโกะก็แตกสลายกลายเป็นเศษน้ำแข็งทันที!! "เจ็บครั้งนั้นแล้วไม่จำสินะ เฮ้อ.....ตายซะดีกว่านะ!!!"ใช่แล้วนั่นเป็นแค่ร่างปลอมตุ๊กตาน้ำแข็งของรูริโกะนั่นเอง ตอนนี้ตัวจริงของเธออยู่ข้างหลังของคุโรเนโกะ เธอใช้พลังน้ำแข็งสร้างเป็นดาบน้ำแข็งแทงทะลุหัวใจของคุโรเนโกะทันที!!! "อั่ก!!"คุโรเนโกะกระอั่กเลือดออกมาทันที และหันหน้ามามองรูริโกะ ผู้หญิงที่ลงมือสังหารเขายิ้มอย่างเยือกเย็น "แก....อั่ก........."คุโรเนโกะพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่แผลทำให้เขาพูดได้ไม่เป็นภาษามนุษย์ "โฮ่ๆๆๆ เอาสิร้องเข้าไป คร่ำครวญสิ อ้อนวอนขอชีวิตสิ โฮ่ๆๆๆๆ"รูริโกะหัวเราะเยาะอย่างผู้มีชัย แต่ทว่าใบหน้าของคุโรเนโกะกลับฉาบด้วยรอยยิ้ม "มุขเก่าที่แกใช้น่ะ ฉันขอยืมมาใช้หน่อยนะ"เขาพูด "เอ๊ะ!! รึว่า!!"รูริโกะรีบหันไปมองข้างหลังทันที ใช่แล้วคุโรเนโกะยืนอยู่ข้างหลังเธอเรียบร้อยแล้ว เขาไม่มีรีรออะไรทั้งนั้น ลงมือฟาดหอกที่อัดพลังการ์เดี้ยนเข้าไปที่ร่างของรูริโกะอย่างเต็มแรงทันที!! "ที่เธอฆ่าไปน่ะเป็นแค่ตุ๊กตาดินเลียนแบบตัวฉันเท่านั้นเอง เห็นเธอใช้เลยได้ไอเดียมา ต้องขอบใจเธอนะเนี่ย"คุโรเนโกะตั้งท่าพร้อมรบแล้วเดินเข้าไปหาโนเอลเพื่อช่วยพยุงโนเอลขึ้นมา "เก่งไม่เบานี่นาไอ้เกลอ เอาล่ะ มาร่วมมือกันจัดการยัยสองตัวนี่กันดีกว่านะ"โนเอลลุกขึ้นแล้วตั้งท่าพร้อมสู้เช่นเดียวกัน ต๊กโตะเห็นดังนั้นจึงถอยไปหารูริโกะหวังจะปรึกษาวางแผนรบกับผู้กล้าทั้งสอง แต่รูริโกะไม่ฟังอะไรแล้ว "แก!! บังอาจทำฉันเป็นแผล!!! ตายซะเถอะ!!"รูริโกะกระโดดลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที พร้อมกับปลดปล่อยพลังการ์เดี้ยนของเธอซึ่งเป็นพลังที่มากมายมหาศาล ถึงขนาดทำให้การ์เดี้ยนของทุกคนในนั้นได้รับแรงกดดันจนการ์เดี้ยนต้องตื่นออกมาเลยทีเดียว!! "พะ...พลังอะไรกันเนี่ย"นางิสะตกใจกับพลังอันมากมายมหาศาลจนการ์เดี้ยนของเขาต้องตื่นออกมาคุ้มครองตน "แล้วพวกแกจะเสียใจที่ทำให้ฉันโกรธ!! ต๊กโตะมืออีกข้างของเธอไปดูดพลังคนที่เก่งที่สุดในกลุ่มพวกมันมาซะ!!แมลงสองตัวตรงนี้ปล่อยเป็นหน้าที่ฉันเอง!!!" รูริโกะที่ลอยอยู่กลางอากาศตะโกนบอกต๊กโตะขณะที่เธอกำลังปลดปล่อยพลังของอโพรไดท์การ์เดี้ยนของเธอ "ถ้าตามข้อมูลของมิทสึกิล่ะก็ คนที่มีพลังลึกลับแห่งห้วงมิติจะเป็นคนที่อันตราย เธอสินะฟิล!!"ต๊กโตะมองไปทางฟิลแล้วเดินนวยนาดเข้าไปช้าๆ "ใครจะยอมให้ทำอย่างนั้นเล่า!!!! กรีนเนเจอร์!!!!!!!"โนเอลเห็นท่าไม่ดีจึงปล่อยพลังการ์เดี้ยนยืดรากไม้ออกไปหวังทิ่มแทงต๊กโตะ แต่ทว่ารากไม้เหล่านั้นกลับกลายเป็นน้ำแข็งแล้วแตกสลายไปทันทีด้วยลูกเตะของรูริโกะ!! "คู่ต่อสู้ของพวกแกคือชั้น อยู่นิ่งๆดีกว่าจะได้ตายสบายๆ!!Beautiful Glacier Lover For You!!!!"ทันทีที่รูริโกะปล่อยพลังการ์เดี้ยนออกมา สายลมรอบก็เริ่มพัดแปรปรวน และเริ่มจับตัวกันเป็นก้อน เธอชูมือขึ้นไปบนฟ้า จากนั้นสายลมก็มารวมตัวกันที่มือของเธอดั่งกับมือของเธอเป็นตัวดึงดูด สายลมเริ่มรวมตัวและจับตัวเป็นก้อนน้ำแข็งขนาดมหึมาและเต็มไปด้วยหนามน้ำแข็งอันแหลมคม!! ไม่มีการยั้งมือน้ำแข็งขนาดมหึมาก้อนนั้นพุ่งเข้าใส่โนเอลทันที!!! "หวา!! กรีนเนเจอร์!!!"โนเอลรีบใช้พลังของการ์เดี้ยนนำรากไม้มาพันตัวเองแล้วยืดเอาเขาขึ้นไปบนอากาศเพื่อหลบเจ้าน้ำแข็งมรณะก้อนนั้นอย่างรวดเร็ว แต่รากไม้ก็ต้องขาดลงเพราะความรุนแรงของน้ำแข็งมรณะ โชคดีที่ขาดแค่ราก ถ้าเขาเรียกการ์เดี้ยนไม่ทันคงโดนน้ำแข็งก้อนนั้นไปเต็มๆเสียแล้ว "หลบเร็วยังกะแมลงวันเลยนะ!!งั้นลองนี่เป็นไง!!Sweet Daimond Dust!!!!"ธารน้ำแข็งหลั่งไหลออกมาจากฝ่ามือของรูริโกะอย่างรวดเร็วเป้าหมายคือคุโรเนโกะ!!! แต่โชคดีที่เขาไหวตัวทันและหลบได้อย่างทันท่วงที "หนีเข้าไปซิ โฮ่ๆๆๆๆ พวกแกทำอะไรไม่ได้หรอกน่า ยอมอยู่เฉยๆให้ฆ่าจะตายสบายกว่านะ!!"รูริโกะพูดพลางหัวเราะอย่างผู้มีชัย ในขณะที่ต๊กโตะเดินไปถึงตัวฟิลแล้ว "ขอพลังในการควบคุมมิติให้ฉันเถอะนะ หึหึหึ"ต๊กโตะยิ้มแกมเจ้าเล่ห์พลางยื่นมือออกไปหมายจะดูดพลังของฟิล !! "อย่าดีกว่านะ ถ้าเธอยังรักชีวิตของตัวเอง"ฟิลพูดพลางทำสีหน้าเรียบเฉย "เอ๊ะ?...............พูดอะไรนะ?"ต๊กโตะชะงักมือไว้ แล้วทำสีหน้าโมโห ฟิลได้แต่ส่ายหน้า "เธอควบคุมพลังนี่ไม่ได้หรอก.........ดีไม่ดีเธอจะตายเองด้วยซ้ำ......อย่าหาว่าฉันไม่เตือนเธอละกัน"ฟิลทำหน้าตาถมึงทึงใส่ต๊กโตะ ทำให้ต๊กโตะไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก "อ้อนี่เธอคิดว่าฉันกระจอกและพลังของเธอสูงส่งเกินไปใช่ไหม!! ได้เลยฉันจะแสดงให้ดูว่าฉันก็ควบคุมพลังเธอได้!!!มารีอา!!!"ต๊กโตะไม่ฟังอะไรแล้วเธอยื่นมือเข้าไปดูดพลังของฟิลทันที ต๊กโตะยิ้มอย่างผู้มีชัยแล้วยืนขึ้นหันหน้าไปทางคุโรเนโกะกับโนเอลที่กำลังต่อสู้อยู่กับรูริโกะทันที "เสร็จมัน!!"ทั้งสองพูดเป็นเสียงเดียวกัน "เอาล่ะจงตายด้วยพลังของเพื่อนแกซะเถอะ!!พลังแห่งมิติ!!!"ต๊กโตะปลดปล่อยพลังที่ได้มาจากฟิลออกมาทันที ทันใดนั้นประตูมิติที่บิดเบี้ยวก็ปรากฏขึ้นอยู่เบื้องหน้าของเธอ "เป็นไง!!เห็นไหม!!??พลังของเธอฉันควบคุมได้!!!"ต๊กโตะหันหน้ามาแสยะยิ้มอย่างเย้ยหยันใส่ฟิลทันทีแต่ฟิลก็ยังคงส่ายหน้า "ที่ฉันทำได้ตอนนี้คงได้แต่ไว้อาลัยเธอล่ะนะ........."ฟิลตอบสีหน้าเรียบ ยิ่งทำให้ต๊กโตะโกรธเข้าไปอีก "จนถึงขั้นนี้ยังไม่ยอมรับความพ่ายแพ้อีกเรอะ!!!แหกตาดูซิ!!เห็นไหมฉันเปิดประตูมิติด้วยพลังของเธอได้!!และฉันก็จะ!! อ๊ะ!! อ๊าาาา~~!!" ยังไม่ทันที่ต๊กโตะจะพูดจบประโยคประตูมิติที่บิดเบี้ยวก็เริ่มแปรปรวน มันกลับดูดเธอเข้าไปแทนทันที!!! ตอนนี้ขาของเธอถูกดูดเข้าไปแล้ว ต๊กโตะพยายามดิ้นรนหาอะไรเกาะเอาไว้อย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ช่วยด้วย!!อ๊า~~~~~!! ทำไม!!??! ทำไมฉันคนนี้!!?!?"ต๊กโตะตะโกนร้องคร่ำครวญ ฟิลเงยหน้ามองเธอด้วยสายตาเย็นชา "ดาบสองคมไง.......พลังแห่งมิติน่ะเป็นพลังแข็งแกร่งก็จริง แต่มันก็ต้องผ่านการฝึกฝนมานับปี และต้องผจญกับความเจ็บปวดมามากนะ อย่างเธอน่ะชาติหน้าก็คงไม่ได้หรอกมั้ง!!! แต่ยังไงเธอก็จะตายอยู่แล้ว จำเอาไว้ฝึกชาติหน้าละกันนะ.........บาย" "!!!ยะ..ยัยบ้า!!เธอจะทำอย่างงี้ไม่ได้นะ!!ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!!ฉันยังไม่อยากตาย!!~รูริโกะ!!~ช่วย....อ๊าา...."ในที่สุดต๊กโตะก็ถูกดูดหายไปในประตูมิติทันที ไม่ว่าเธอจะคร่ำครวญอย่างไรก็หนีไม่พ้น รูริโกะตกใจและเสียใจกับการตายของเพื่อนเธอเผลอหันไปทางต๊กโตะทันที "ต๊กโตะ!!!!!!"รูริโกะตะโกนด้วยความตกใจ แต่นี่ถือเป็นการเปิดโอกาสให้คุโรเนโกะกับโนเอลแล้ว!! "ตอนนี้แหละ!!"ผู้กล้าทั้งสองหันหน้ามามองกันแล้วพยักหน้าให้สัญญาณ จากนั้นจึงปักหอกลงไปกับพื้น ดึงพลังจากอาวุธบวกกับพลังของการ์เดี้ยนมาใช้ทันที!!! พื้นดินที่รูริโกะยืนได้พุ่งตัวขึ้นมาทิ่มแทงเธออย่างไม่ทันตั้งตัว เธอร้องอะไรไม่ออกเนื่องจากความเจ็บปวด เท่านั้นยังไม่พอรากไม้ที่อยู่ในดินก็ชอนไชเข้าไปทิ่มแทงภายในร่างกายของเธอจนบาดเจ็บอย่างหนักสาหัสากัน ทันทีที่ปฐพีที่พุ่งขึ้นมาจากพื้นกับรากไม้ได้กลับสู่พื้นดินดังเดิมแล้ว ร่างของเธอจึงล้มลงหยุดนิ่งไม่ไหวติง..... . . . หลังจากที่คุโรเนโกะกับโนเอลปราบต๊กโตะกับรูริโกะได้ กรงน้ำแข็งที่เป็นพลังของรูริโกะก็หายไป เหล่าเพื่อนๆจึงกลับมามีอิสระดังเดิมอีกครั้ง "เอาล่ะเราไปต่อกันดีกว่านะ ทีนี้เราจะประมาทไม่ได้แล้วนะเพราะเหล่าขุนพลมันเก่งมากเลย"ฟิลทำตัวเป็นผู้นำตามเคยดูท่าเธอร่าเริงผิดกับเมื่อตอนรบกับสองสาวลิบลับ "อืม นี่ถ้ามันไม่เผลอพวกเราอาจจะแพ้ไปแล้วก็ได้เนอะ"คุโรเนโกะพูดแล้วหันไปมองโนเอลซึ่งกำลังมองรองเท้าของตนอยู่ โนเอลก็พยักหน้าเออออตามไปด้วย แล้วจึงหันไปมองทิวทัศน์รอบๆต่อ "ยังไงก็รีบไปดีกว่านะ เอ้าไปกันเถอะ "ฟีโอน่าพูดแล้วเหล่าผู้กล้าก็พากันเดินไปตามทางต่อเหลือแต่โนเอลที่บ่นพึมพำคนเดียว "เชือกรองเท้าขาด..........เหมือนเป็นลางร้ายเลยแฮะ.............."เขาบ่นพึมพำคนเดียว "ไอ้คุณโนเอล!!~จะอยู่นอนตรงนั้นเลยใช่ม้ายยยยย ไม่มีใครเขารอท่านหรอกนะ!!"คุโรเนโกะเดินมาเรียกโนเอลที่มัวแต่บ่นพึมพำ "อ๊ะ? หวา!! รอด้วยเด้!! ยิ่งมีลางสังหรณ์อยู่"ว่าแล้วโนเอลก็รีบวิ่งตามไปทันที ทันใดนั้น!!! "พวกแกฆ่าต๊กโตะ!!!!ตายซะเถอะ!!!"เสียงของรูริโกะที่น่าจะตายไปแล้วดังขึ้นมาทันทีพร้อมๆกับแท่งน้ำแข็งที่พุ่งเข้ามาหาคุโรเนโกะทันที!! "เอ๊ะ?"คุโรเนโกะที่มัวแต่เดินคุมหลังเพื่อนๆ ไม่ได้ทันระวังตัว หารู้ไม่ว่ากระสุนน้ำแข็งมรณะพุ่งเข้ามาหมายคร่าชีวิตเขาแล้ว!! "คุโรเนโกะ!!!!!!!!"โนเอลที่สังเกตเห็นทัน บวกกับลางสังหรณ์อยู่แล้วรีบผลักคุโรเนโกะออกแล้วปล่อยรากไม้ออกไปทิ่มแทงทะลุอกรูริโกะจนสิ้นชีวิตทันที เพื่อนๆที่เหลือเมื่อได้ยินเสียงโนเอลก็หันมาทางเดียวกัน "โอย.....โนเอล..นายทำอะไรน่ะ? อ๊ะ!!"คุโรเนโกะโดนผลักออกอย่างแรง ลุกขึ้นมาหาโนเอลแต่ทว่า โนเอลกลับถูกน้ำแข็งแท่งนั้นแทงทะลุอกเป็นแผลสาหัสทันที สายโลหิตไหลไม่หยุด โนเอลล้มลงทันทีท่ามกลางความตกใจของเพื่อนๆ "เฮ้ย!! นี่แกเอาตัวเข้ารับน้ำแข็งจากยัยนั่นแทนฉันงั้นรึ!!?"คุโรเนโกะวิ่งเข้าไปพยุงเพื่อนขึ้นมาทันที "ฮะฮะ......ลางสังหรณ์ฉันนี่แม่นเนอะ......เมื่อกี้ก็สงสัยอยู่แล้วว่า......................ต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้น......ไปเป็นหมอดู.....ได้เลยนะเนี่ย......"โนเอลพูดยิ้ม พลางไอออกมาเป็นเลือด "บ้าน่า!!มัวพูดเล่นอยู่ได้!!ไม่มีใครเขาขำหรอกนะ!! ใครก็ได้ช่วยรักษาที!!"คุโรเนโกะพูดพลางหันไปมองเพื่อนๆ "Refresh Tone!!"ยูโรป้าใช้พลังการ์เดี้ยนรักษาโนเอลทันที แต่ทว่า มันไม่ได้ผล!! เลือดของเขายังคงไหลออกมาเรื่อยๆหาหยุดไม่!! "อา...........รักษาไม่ได้สินะ............ว่าแล้ว......ตอนที่โดนเขาไปน่ะนะ........เจ็บยิ่งกว่าถูกรถบรรทุกชนอีก.......พลังเฮือกสุดท้ายของยัยนั่น........ร้ายกาจจริงๆเนอะ......................."โนเอลพูดพลางมองไปบนเพดานแล้วทำท่าเหมือนกับไม่มีอะไรคาใจอีกแล้ว "นายยังมามัวพูดอย่างนี้อยู่อีก!!ทำใจดีๆไว้นะ!!เดี๋ยวนายก็ต้องหาย ไม่เป็นไรนะ"คุโรเนโกะพูด "ไม่หรอก.............ชั้นคง........ไม่ไหวแล้วล่ะ........................" "โนเอล!! เธอไม่เป็นไรแน่จ้ะ เดี๋ยวเราจะหาทางรักษาเธอเองนะ"ฟิลรีบเข้ามากุมมือของโนเอลเอาไว้เพื่อให้กำลังใจ "แปลกนะ.........คนเรามักจะกลัวความตาย................ไม่อยากตาย......อยากอยู่รอด.........แต่พอฉันมาเจอตรงนี้แล้ว..........ฉันไม่รู้สึกกลัวความตายเลย....................." "โนเอล?นายพูดอะไรของนายน่ะ?อย่าพูดอย่างนั้นสิ!!"คาซาโน่พยายามทำให้โนเอลสบายใจ แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผล "ผม....ขอโทษนะ.......ทุกคน.............มันคงเป็นชะตากรรม..................ขอให้....................ปราบนอร์มให้ได้นะ..................." "ไม่!!ฉันไม่ยอมไปแน่ถ้าไม่มีนาย!!ใช่มั้ยพวกเรา!!"คุโรเนโกะพูดพลางหันไปทางทุกคน ทุกคนก็พยักหน้า "ถ้านาย.............แพ้มาล่ะก็............ชั้นจะแค้นนายไปตลอดชีวิตเลย..............ลาก่อนนะ................................เพื่อนๆ..........."เสียงของโนเอลหมดลงพร้อมๆกับเทียนชีวิตของเขา............ร่างของเขาได้หลับไหลไปตลอดกาล ท่ามกลางเสียงร่ำไห้ของเพื่อนๆ รวมทั้งคุโรเนโกะที่ต้องมาสูญเสียเพื่อนสนิทของเขาไปเช่นนี้..................................... . . . To Be Continue จาก : มาโกะ - - [email protected] - 09/10/2000 20:55 โฮมเพจ : http://www.geocities.com/takotako20002000/

ข้อความ : อา. . . .หายไปนานเลยนะครับ ยังสนุกเหมือนเดิม /me ยืนไว้อาลัยให้โนเอล T_T จาก : Nagisa - 10/10/2000 00:13

ข้อความ : ซึ้งจริงๆ ฮือออออ จาก : ฟีโอน่า - 10/10/2000 00:19

ข้อความ : โอย สนุกเจงๆ จาก : Cid - 10/10/2000 00:37

ข้อความ : Wow wow wow ^o^ Still keep up good work na. Anyway I think คะสึโตะ is some kind like Nanashi na. /me ยืนไว้อาลัยให้โนเอลtoo จาก : MrT - 10/10/2000 03:20

ข้อความ : ฮือๆๆ เจ๊ต๊ก เห็นกันหลัดๆ ไม่น่าตายเล้ย จาก : Cid - 10/10/2000 16:59