หัวข้อ : Dark !! ภาคนคร prite วิกฤติ [ ความจริง ]
ข้อความ : " ลุงครับ เรารีบไปจากที่นี่กันดีกว่า "
" หึ.... หนีไม่พ้นหรอก "
" ? " ผมยังคงงงกับสิ่งที่ ลุงบิว พูดมาทั้งหมด
" ในเมื่อรู้ว่าจะต้องตายแล้ว ฉันก็ขอนั่งเฉย ๆ ตรงนี้ดีกว่าที่จะทำอะไรให้เหนื่อยเปล่าเหมือนที่แล้ว ๆ มา " สีหน้าขณะที่เขาพูดดูยิ้มแย้มไม่มีความรู้สึกกลัวเลยสักนิด
" จะยืนให้เมื่อยทำไมล่ะ ? มา มานั่งด้วยกันสิ เดี๋ยวจะเล่าเรื่องสนุก ๆ ให้ฟัง "
" ............................ " ตอนนี้ผมได้แต่คิดว่าลุงแกบ้าไปแล้วแน่ ๆ
ลุงบิวคงเห็นผมไม่ยอมนั่ง เลยลุกขึ้นมาแล้วก็เริ่มเล่าจนได้
" ประมาณเมื่อสิบปีก่อนเห็นจะได้ เราได้คิดค้นสิ่งที่เคยคิดว่ามันยอดเยี่ยมขึ้นมา เราสร้าง " เครื่องดึงพลังแฝง " ขึ้นมา มันดูมหัศจรรย์มากในตอนนั้น การทดลองครั้งแรกสำเร็จไปด้วยดี นั่นเป็นเพราะเราโชคดีที่ได้คนที่เหมาะสมมาทดลอง " ลุงบิวหันมายิ้มให้ผมสีหน้าแกดูจะปลื้มใจกับผลงานนั้นมาก
" เธอเคยดูพวกการ์ตูนปล่อยพลัง หรือหนังกำลังภายในมั้ย "
" ..... ก็... นิดหน่อยครับ "
" เราทำให้มันเป็นจริง ด้วยเครื่องนั้น นับเป็นก้าวใหม่ในการพัฒนากองกำลังที่แข็งแกร่งเพื่อใช้ในการปกป้องชาติ ประชาชน ฮะ.. ฮะ ฮะ
ชายคนนั้นบังคับมันได้อย่างคล่องแคล่วทีเดียว เราจึงคิดหาคนอื่นมาทำการทดลองบ้าง เราได้ลองกับคนที่มีมันสมองดีเยี่ยม ผลที่ได้ก็ออกมาดีไม่แพ้กัน นอกจากนี้เขายังช่วยเราพัฒนาเครื่องให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น มันง่ายขึ้น ดีขึ้นทุกขั้นตอนเลย แต่... แต่ " สีหน้าของลุงบิวเปลี่ยนไปดูน่ากลัว เหมือนอยากจะฆ่าคนยังไงยังงั้น
" เขาได้เป็นผู้คุมการทดลองในเวลาไม่นาน เขาเกณท์คนมามากมายเพื่อทำการทดลอง เป็นผลงานที่ยอดเยี่ยม มันประสบความสำเร็จอย่างงดงาม สร้างกองทัพย่อม ๆ ไม่มีใครต้านทานได้อย่างสบาย กองทัพที่ไม่มีใครต้านทาน ... " ลุงบิวเงียบไปพักใหญ่ ๆ
" นั่นแหละ !!! " ลุงบิวตะโกนดังมากจนผมสะดุ้งตกใจ
" ฉันจำได้ไม่มีวันลืม วันนั้น วันที่มันเอาเครื่องนรกนั่นออกมาที่ใจกลางเมือง รวมทั้งพวกที่ถูกทดลงทั้งหมดด้วย ไม่มีใครในพวกเราที่รู้เรื่องนี้มาก่อน พอมันเดินเครื่องนั่น คลื่นพวกนั้นก็แผ่กระจายไปทั่วไม่มีซอกมุมไหนที่รอดพ้นไปได้ ทุกคนในเมืองทุรนทุราย บางคนทนแรงของคลื่นไม่ได้ล้มตายไปต่อหน้าต่อตา ไม่นานหลาย ๆ คนก็หายจากอาการนั้น..... ไม่สิ ไม่ใช่ มันต่างหาก พวกมันออกมา " ลุงบิวหันมาที่ผมอีกครั้ง
" รู้จักมันแล้วใช่ไหม "
" มัน ? "
"ใช่แล้ว Dark ไงล่ะ "
" !? " ผมตกใจและเริ่มเข้าใจเรื่องที่ลุงบิวเล่าทันที
" พวกมันเริ่มฆ่าคนที่ไม่กลายเป็นเหมือนมันทันทีคนแล้วคนเล่า แน่นอนพวกฉันเจอด้วย เราหนีกันสุดชีวิตแม้ร่างกายจะขยับไม่ถนัดก็ดิ้นรนเอาชีวิตรอด พวกมันไล่หลังมา ฆ่าคนที่อยู่ข้างท้ายไล่ขึ้นมาเรื่อย ๆ จนเหลือแต่พวกเรา ตอนนั้นเองชายคนนั้นก็มาช่วยเรา "
" ชายคนนั้น ? "
" ชายคนแรกที่เราทำการทดลองไงล่ะ เขาคนเดียวที่ไม่ถูกมันครอบงำ เขาจัดการพวกมันอย่างรวดเร็ว พลังของเขาเหนือกว่าที่เราเคยเห็นมาก เขาพาเราไปหลบในที่ปลอดภัย จากนั้นก็ออกไปต่ออีก หลายวันที่เราได้ยินแต่เสียงต่อสู้ เสียงระเบิดกึกก้อง จนวันหนึ่งฉันตื่นขึ้นมา ไม่มีเสียงอะไรเลย ทุกอย่างเงียบเชียบ ไม่นานชายคนนั้นก็กลับมาในสภาพเลือดท่วมตัว บาดเจ็บสาหัส เขาบอกว่า พวกมันยังอยู่ ผมไม่สามารถจัดการกับมันได้หมด พวกคุณรีบไปจากที่นี่ แล้วรีบหาวิธีต่อกรกับพวกมันผมจะต้านมันไว้ ไม่นานก็มีเสียงคำรามกึกก้อง เขาพูดว่า เจ้าเลียงผา มันมาอีกแล้ว .... รีบไปเร็วอีกเดี๋ยวพวกที่เหลือคงจะตามมาอีกแน่ จากนั้นเขาก็ออกไปสู้กับมัน เจ้าสัตว์ยักษ์ตัวนั้น เราได้แค่เชื่อเขาเพราะ เราไม่มีพลังอะไรที่จะสู้กับพวกมันเลย เราขับรถที่ยังพอจะใช้ได้หนีไปนอกเมือง ไปได้ไม่เท่าไหร่ก็มีเสียงระเบิดดังสนั่นตามหลังมา เราเห็นเจ้าสัตว์ยักษ์ตัวนั้นทรุดลงไปในเมืองเสียงครวญครางของมันกึกก้องไปทั่ว แสดงให้เห็นว่ามันยังไม่ตาย แล้วยังมีเสียงตะโกนไล่หลังตามมาอีก " ลุงบิวน้ำตาไหลพรากเต็มหน้า
" รีบไปปปป !!!!!!!! " ลุงบิวทรุดลงกับพื้นอีก
" จากนั้นเมืองก็ระเบิดเป็นจุล เขาตายแล้ว.... ไม่มีใครช่วยเราได้อีกแล้ว.... " สีหน้าของลุงบิวดูหมดหวังแบบสุด ๆ

มันดังขึ้นมาอีกแล้ว " Dark ! dark ! dark ! dark ! "

จบภาค นคร prite วิกฤติ [ ความจริง ]

จาก : max manster - 09/10/2000 20:08

ข้อความ : ติดตามอ่านมาตั้งแต่ตอนแรกแล้ว สไตล์คุณเป็นเอกลักษณ์ดีจัง (ในการเล่าเรื่องนะ) อาจเป็นเพราะคุณเป็นผู้ชาย (ก็ผู้ชายอยู่แล้วนี้หว่า) อ่านปั๊ปก็ไม่ต้องเสียเวลาเดาเลยว่าคนแต่งเป็นชายหรือหญิง เหมือนตอนอ่านของฟีโอน่าเลย อ่านปุ๊ปก็รู้ว่าเป็นผู้หญิงแต่ง ให้กลิ่นอายของความเป็นชาย กับความเป็นหญิงออกมาจนรู้สึกได้ เพราะของฟีโอน่าอ่านแล้วจะรู้สึกหวานๆ แต่ของคุณจะเข้มๆ มันส์ๆ ดี เหมือนอ่านการ์ตูนประเภทบอย หรือ I'll ทำนองนี้ เถื่อนดิบ แต่ให้ข้อคิด (หรือเปล่า)
โทษทีที่อ่านตั้งนานแล้วพึ่งจะ comment ออกมา แบบว่าช่วงนี้หัวเฉื่อยกว่าจะคิดออกว่าอยากบอกอะไร

จาก : u - 10/10/2000 00:33

ข้อความ : ไม่สิ เหมือนอ่าน bastard มากกว่า อ่านแล้วความรู้สึกเหมือนกันเลย ถ้ามีมุขฮาด้วย ใช่เลย!

จาก : u - 10/10/2000 00:34

ข้อความ : เหมือนอ่าน bastard <---- I feel it that way too
เจ้าเลียงผา <----- I think he look like Anzarazak in Bastard leaw na.

จาก : MrT - 10/10/2000 03:07

ข้อความ : why feel like independent day waa~

จาก : Cecil - 13/10/2000 05:00

Comment เกี่ยวกับ Fiction ตอนนี้
ชื่อ :
Email :
ICQ :
โฮมเพจ :
ข้อความ :


Pocket WebBoard Fiction แห่งนี้ใช้บริการของD'Server
Hosted by www.Geocities.ws

1