หัวข้อ : Oratorio (ตำนานศักดิ์สิทธิ์) ตอนที่15 ข้อความ : Oratorio (ตำนานศักดิ์สิทธิ์) ตอนที่15 ณ Dark Castle จตุรมารอีกสามคน (โรเจอร์ เฟริธ Mr.T) ได้กลับมาถึง โดยประตูมิติ คินดะนิที่เพิ่งออกมาจากห้องทดลอง จึงมาถามเรื่องราว "เป็นไงบ้างล่ะ กลับมาสามคนแบบนี้ ไม่สำเร็จสินะ"คินดะนิพูดนิ่งๆ จตุรมารทั้งสามยิ้ม "ถึงจะจัดการผู้กล้าบางคนไม่ได้ แต่ก็ตัดกำลังไปได้เยอะนะคินดะนิ"โรเจอร์ จอมไวรัสกอดอกอย่างภูมิใจ และไม่ต้องเสียแรงตัวเอง "พวกเราไม่ต้องลงมือเอง ไม่เสียแรงซักนิด ฮะๆๆๆ"เฟริธหัวเราะ คินดะนิฟังที่พูดมาก็พอรู้ว่าเรื่องราวเป็นอย่างไร "ท่านนอร์ม อยู่ที่ไหนล่ะ?"Mr.Tถามคินดะนิ คินดะนิก็ชี้ไปทางรูปปั้นปีศาจ Mr.Tจึงเดินไปหานอร์ม "ผลงานทดลองของเจ้าเป็นไงบ้างล่ะ"โรเจอร์ถามคินดะนิ คินดะนิจึงพาเฟริธและโรเจอร์ไปยังห้องทดลอง ทางด้านMr.T ก็เข้าไปหาจอมมารนอร์ม "ท่านนอร์ม ฟีโอน่าตายแล้วนะครับ"Mr.Tรายงานแก่นอร์ม นอร์มยิ้มอย่างไม่รู้สึกอะไร "มันเป็นแค่หุ่นเชิดของพวกเรา ดังนั้นอย่าไปห่วงหรือช่วยเหลือ ไปทำงานของเจ้าซะ ผู้บังคับฝันMr.T"นอร์มสั่งMr.T เสร็จก็เดินไป Mr.Tจึงกลับไปหาโรเจอร์และเฟริธ "นี่ก็เกือบพันปีแล้วสินะ จากวันนั้น "นอร์มหลับตานึกถึงความหลัง ภาพที่นอร์มนึกถึงคือลานประหารซึ่งมีชายหนุ่มถูกตรึงร่างเอาไว้ตรงกลาง คนรอบข้างกล่าวสาปแช่งชายหนุ่มคนนั้น มีเพียงสองคนเท่านั้นทีไม่สาบแช่งเขา แต่เขาพยายามจะเข้าไปช่วย แต่ถูกทหารขวางเอาไว้ และร่างของชายคนนั้นก็ถูกเผาทั้งเป็น ไม่มีใครช่วยเหลือ มีแต่คนสาปแช่ง ใบหน้าก่อนตายของชายหนุ่มคนนั้นมีแต่ความเคียดแค้น สิ่งสุดท้ายที่มองเห็นคือธงสัญลักษณ์ของHell Beat ที่มีอยู่มากมาย "ข้าจะไม่มีวันลืม เด็ดขาด..!"จอมมารนอร์มเดินไปเรื่อยๆ และนึกถึงเรื่องต่างๆในอดีต ทางด้านปราสาทHell Beat ทุกคนยังเสียใจไม่หาย กับการจากไปของฟีโอน่า 1ในผู้กล้าทั้งหก "ความรู้สึกนั่นคืออะไรกันนะ "เจ้าชายไปร์ทยังสงสัยไม่หาย นางิสะจึงเตือนสติทุกคน "อย่ามัวแต่เสียใจอยู่เลย ข้างหน้ายังลำบากอีกมากนะ เข็มแข็งเอาไว้"ถึงแม้นางิสะจะเตือนสติตัวเอง แต่เขาก็ไม่สามารถลืมได้เช่นกัน "แหวนนี่ เป็นสิ่งสุดท้ายที่ฟีโอน่าเหลือไว้ เจ้าชายเก็บไว้เถอะครับ"มาซากิยื่นแหวนเอรีส 1ในอาวุธเทพให้แก่เจ้าชายไปร์ท แต่ไปร์ทก็ส่ายหน้า "แหวนนี่สมควรอยู่กับเธอมากกว่ามาซากิ" เจ้าชายไปร์ทไม่รับแหวนเอาไว้ มาซากิจึงสวมแหวนเอาไว้เอง "หลังจากนี้จะทำยังไงต่อไปล่ะ?"คาซาโน่ถามพรรคพวก แล้วแจมมาสเตอร์Xก็ตื่นขึ้นมา "พวกเธอ .."แจมมาสเตอร์X เห็นหน้านักเรียนที่รักอยู่พร้อมหน้าก็มึนหัว "อาจารย์ไม่เป็นอะไรนะคะ"ยูโรป้าถามแจมมาสเตอร์X และหยุดฝนสีเงินที่เธอเรียกมา "พวกเธอเป็นผู้กล้าใช่มั้ย?"แจมมาสเตอร์X ถามนักเรียนของตน เจ้าชายไปร์ท ฟิล และนางิสะจึงหลบไปให้พวกเขาได้คุยกัน "ใช่ครับ ตอนนั้น ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้บอกอาจารย์"รูนนึกถึงเรื่องที่บ้านของอาจารย์แจมมาสเตอร์X ซึ่งเป็นเวลาที่แสนสุข พอๆกับตอนที่อยู่ที่โรงเรียน "ไม่เป็นไรหรอก พวกเธอคงต้องปิดเป็นความลับสินะ ว่าแต่ฟีโอน่าไม่ได้อยู่กับพวกเธอเหรอ?"แจมมาสเตอร์Xถามถึงฟีโอน่า ทำให้ทุกคนซึมไปทันที "เธอตายไปแล้วครับ ตายไปเมื่อไม่นานนี้"มิตสึกิ บอกอาจารย์ ทำให้เขาตกใจ และไม่นึกว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น "ฟีโอน่าตายแล้วงั้นเหรอ . แล้วพวกเธอจะทำอะไรต่อไปล่ะ"แจมมาสเตอร์Xถาม และมองไปที่เจ้าชายไปร์ท "ก็ พักเพื่อฟื้นฟูพลังก่อนน่ะครับ แล้วอาจารย์ล่ะครับ"มาซากิถามกลับไป แจมมาสเตอร์Xจึงหยิบล็อกเก็ตของตนออกมา มองรูปในนั้นแล้วมีสีหน้าเศร้า "ชั้นจะกลับไปที่บ้านของชั้น ไปที่ๆมีความทรงจำที่มีความสุข เพราะไม่มีที่ๆจะไปได้อีกแล้ว"แจมมาสเตอร์X ตอบนักเรียน แล้วเขาก็ลุกขึ้นไปหาเจ้าชายไปร์ท "จะไปแล้วเหรอแจมมาสเตอร์X"ไปร์ทถาม แจมมาสเอตร์Xก็พยักหน้าตอบ ฟิลเห็นแจมมาสเตอร์X แล้วรู้สึกผิด "ชั้นขอโทษด้วยนะ เรื่องที่ชั้นฆ่าคนรักของคุณ แล้วก็ทำให้คุณเป็นอย่างนี้"ฟิลรู้สึกผิด แจมมาสเตอร์Xก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน "ไม่เป็นไรครับ มันเป็นโชคชะตา เหมือนกับที่พวกคุณกำลังต่อสู้อยู่นี่ไง"แจมมาสเตอร์Xทำใจได้แล้ว นางิสะคิดในใจถึงเรื่องคำทำนาย "ผมต้องไปแล้ว ขอให้โชคดีนะพะยะค่ะเจ้าชาย" แจมมาสเตอร์Xบอกลาทุกคน แล้วก็เดินออกไปจากปราสาท ทุกคนมองตามไปจนเขาเดินไปจนลับตา "หลังจากนี้ พวกเราจะต้องเจออะไรอีกบ้างนะ"ยูโรป้ามองไปที่ท้องฟ้าภายนอก ฟิลเล่นเพลงสร้างม่านพลัง นางิสะก็สร้างม่านพลังเช่นกัน ม่านพลังนี้ปกคลุมตัวปราสาทเอาไว้รอบ "พักผ่อนซะเถอะ เสียพลังกันไปเยอะนี่"ฟิลเล่นพิณ ได้อย่างไพเราะ พวกผู้กล้าและเจ้าชายไปร์ทจึงนั่งลงพัก ฟิลก็เล่นเพลงให้ฟัง "ฟิลนี่เล่นเพลงได้เพราะมากเลยนะ"คาซาโน่ฟังเพลงของฟิล แล้วรู้สึกสดชื่นขึ้นมาก ฟิลยิ้ม "เมื่อก่อนชั้นอยู่ในOracle ก็ต้องเล่นเพลงทุกวัน ตามคำสั่งของไปร์ท"ฟิลนึกถึงความหลังที่แสนสุขในOracle และมองไปที่ไปร์ท เขาก็ยิ้มตอบ "Oracle เป็นสถานที่ที่วิเศษมากเลยนะ อยากกลับไปอีกซักครั้ง"มิตสึกินึกถึงเหตุการณ์ต่างๆที่Oracle ก็มีความสุข ทุกคนก็เช่นกัน อยากกับไปที่Oracle สถานที่ที่พวกเค้าอยู่มาตั้งแต่อดีต "ถ้าอยากกับไปอีกครั้ง ก็ต้องเข้มแข็งและฝ่าฟันอุปสรรคไปให้ได้"เจ้าชายไปร์ทบอกพวกเค้า และทุกคนก็นั่งฟังเพลงของฟิลอย่างเป็นสุข นางิสะก็มองดูภายนอก และคิดอะไรบางอย่าง ณ Dark Castle ในห้องทดลองของคินดะนิ เฟริธ โรเจอร์ และคินดะนิ กำลังมองดูร่างของชายคนหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ใคร เรย์นั่นเอง "ผลงานนี่สมบูรณ์กว่านางิสะมาก ตอนนั้นเซลล์ปีศาจไม่สามารถควบคุมจิตใจได้หมด" คินดะนิ เพิ่มพลังปีศาจเข้าไปอีก และถ่ายทอดเวทมนตร์ให้ "คงจะแข็งแกร่งกว่าRoticagasนะ"เฟริธพูดขึ้น คินดะนิก็หัวเราะขึ้นมา และหันไปหาเฟริธ "แน่นอน นี่คือผลงานที่สมบูรณ์ที่สุด มีทั้งจิตใจที่ชั่วร้าย และพละกำลังที่แข็งแกร่ง "คินดะนิฝังเซลล์ปีศาจเพิ่มเข้าไปอีก "นี่เป็นร่างของเพื่อนผู้กล้า พวกมันคงจะไม่กล้าทำอะไร"โรเจอร์พูดอย่างมั่นใจ แต่เฟริธกลับไม่แน่ใจ "ก็ไม่แน่หรอก ดูอย่างคราวของฟีโอน่าสิ เล่นไม่ยั้งเลยนะ"เฟริธพูดขึ้น คินดะนิและโรเจอร์หัวเราะกันใหญ่ "คราวนั้น มันเหมือนคนทรยศ แต่คราวนี้น่ะ คือเพื่อนที่ไม่รู้สึกตัว มันย่อมต่างกัน"คินดะนิบอกเฟริธ แต่เฟริธก็ยังยืนยันคำเดิม แต่ทั้งสามก็ไม่เถียงกัน "ว่าแต่Mr.T ไปไหนล่ะ?" โรเจอร์ถามเฟริธ เฟริธก็ส่ายหน้า "คงจะไปจัดการอะไรบางอย่างตามที่ท่านนอร์มสั่งมั้ง" เฟริธเดามั่วไป บนน่านฟ้าของปราสาทHell Beat Mr.Tยืนอยู่และร่ายคาถา "เล่นให้ม่านพลังเลยนะ แต่แค่นี้ช่วยอะไรไม่ได้หรอก"Mr.Tปล่อยเวทย์ผ่านเข้าไป ทางด้านใน รูน มาซากิ และยูรป้า เหนื่อยจนหลับไป คนอื่นๆจึงคอยดูแลอยู่ โดนฟิลก็ยังคงเล่นพิณต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงเวลาเดินทาง และรูนก็ตื่นขึ้นมา "หลับสบายจัง เอ๋?"รูนมองไปรอบๆ ไม่เห็นคนอื่นๆเลย แถมเขาอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ "ที่นี่ที่ไหนกัน แล้วทุกคนล่ะ?"รูนลุกขึ้นมองไปรอบๆ รู้สึกคุ้นๆตา แต่มองไปรอบๆก็มีแต่สวนดอกไม้ "รูนตื่นแล้วรึจ๊ะ"หญิงสาวคนหนึ่งเดินมาหารูน และเธอยังเอาขนมมาให้ด้วย " ไม่จริงน่า เธอ .."รูนเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นก็ตกใจ ทางด้านมาซากิก็ตื่นขึ้นมาในอีกที่หนึ่งเช่นกัน "ที่ไหนเนี่ย?"มาซากิตื่นขึ้นมา พบว่าตัวเองอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง และจู่ๆก็มีชายหญิงคู่หนึ่ง เปิดประตูเข้ามาหามาซากิที่นอนอยู่ "ตื่นแล้วรึจ๊ะมาซา หลับยาวเชียวนะ"หญิงสาวหัวเราะเบาๆ และชายหนุ่มอีกคนก็เดินไปหามาซากิที่เตียง "ทำไม .."มาซากิงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นนี่ ทางด้านยูโรป้า เธอตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ที่บ้านของพี่สาว "ตื่นแล้วรึจ๊ะ ยูโรจัง พี่เตียมอาหารไว้ให้แล้วไปทานกันเถอะนะ"พี่สาวของยูโรป้าเดินเข้ามาในห้อง "นอนกินบ้านกินเมืองเชียวนะ" พี่สาวของยูโรป้าอีกคนหนึ่งเดินมาดึงผ้าห่มไป "นี่มันอะไรกัน ..?"ยูโรป้างงที่เธอมาอยู่ที่นี่ได้ "ทำไมพวกเราถึงมาอยู่ที่นี่ได้!" ทั้งสามคิดอย่างเดียวกัน ติดตามตอนต่อไป จาก : Feona - 08/10/2000 14:16

ข้อความ : oh....... จาก : Choco - 08/10/2000 16:46

ข้อความ : Wow.... I can control dream. Cool!!!!! ^^ จาก : MrT - 10/10/2000 02:00