|
หัวข้อ : Oratorio (ตำนานศักดิ์สิทธิ์)ตอนที่13 ความจริงของผู้โชคร้าย ข้อความ : Oratorio (ตำนานศักดิ์สิทธิ์) ตอนที่ 13 แจมมาสเตอร์X พุ่งเข้าหาเทพทั้ง5 (อัสบาล มารูก้า เทธิอุส โรดลีคด์ คารอน) ด้วยความรวดเร็ว แสงสีขาวขนาดใหญ่ซึ่งเป็นพลังของเทพทั้งห้า ถูกปล่อยออกไป แจมมาสเตอร์X หลบแต่ก็หลบไม่พ้น "แสงนั่น คงจะช่วยให้กลับเป็นอย่างเดิมได้นะ"นางิสะแสบตามาก เจ้าชายไปร์ทรู้สึกดีขึ้นมากเมื่อโดนประกายแสงนั่น เพียงเล็กน้อย "อาการเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆแล้ว" เจ้าชายไปร์ทลุกขึ้นนั่ง มือจับดาบไว้แน่น แจมมาสเตอร์X ทรมาณมาก และตวัดดาบอย่างบ้าคลั่ง แล้วแสงก็หายไป พร้อมกับแจมมาสเตอร์Xที่ล้มลงไป "ได้โปรดอย่าลุก อย่าลุก" คาซาโน่ภาวนา อาวุธที่ถือไว้สลายไป เพราะคนใช้ไม่มีพลังจิตเหลือ "ไม่ไหวแล้ว ถ้าลุกขึ้นอีกล่ะก็ พลังไม่มีเหลือแล้ว"รูนล้มลง เจ็บบาดแผลที่ได้จากการโจมตีของแจมมาสเตอร์Xมาก ฟิลยังคงมองดูอยู่อย่างเย็นชา แล้วแจมมาสเตอร์X ก็ค่อยๆลุกขึ้นมา "ที่นี่ ที่ไหน ?" แจมมาสเตอร์X กลับเป็นปกติดังเดิม เวทมนต์ที่ฟิลร่ายไว้ก็สลายหายไป นางิสะจึงร่ายเวทมนตร์รักษาพวกผู้กล้าทุกคน "อาจารย์กลับเป็นเหมือนเดิมแล้วสินะคะ"ยูโรป้ารวบรวมพลังที่ยังพอมีอยู่ ร่ายเวทย์รักษาบาดแผล "พวกเธอ ทำไมมาอยู่ที่นี่ ชั้นจำได้ว่า "แจมมาสเตอร์Xนึกถึงเหตุการณ์ที่บ้านของตนก็ยังช็อคไม่หาย "ไม่ต้องพูดอะไรหรอกครับอาจารย์"มิตสึกิหักดาบที่แจมมาสเตอร์Xใช้ เพราะมีจิตมารสิงอยู่ "แพ้จนได้สินะ" ฟิลเดินเข้ามาใกล้พวกผู้กล้า ทั้ง5 จึงรีบรวบรวมพลังไว้ป้องกันตัว "เธอนั่นเอง ชั้นจะต้องล้างแค้นให้ได้!!" แจมมาสเตอร์Xแค้นมาก จึงจับดาบเข้าต่อสู้กับฟิล แต่โดนคลื่นพลังจิตของฟิลพัดกระเด็นไปชนเสาหินสลบไป "อาจารย์แจมมาสเตอร์X!"มาซากิตวัดดาบใส่ฟิล แต่ถูกฟิลจับแขนเอาไว้ได้ "ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้" ฟิลจับมาซากิทุ่มไปไกล เจ้าชายไปร์ททนดูต่อไปไม่ได้ก็รีบจับดาบลุกขึ้นสู้ "พวกเธอไปดูแลแจมมาสเตอร์Xซะ ชั้นจะจัดการเอง!"เจ้าชายไปร์ทเรียกสัญลักษณ์Hell Beatออกมา เร่งพลังขึ้นเรื่อยๆ แต่จู่ๆก็กระอักเลือดออกมา "เจ้าชาย!!"มิตสึกิตกใจ จึงรีบเข้ามาหาเจ้าชายไปร์ท แต่โดนฟิลปล่อยเวทย์ใส่กระเด็นไป "ใช้พลังโดยอาศัยความแค้นมากเกินไป พลังจึงมีผลต่อร่างกาย แย่ล่ะสิ!"นางิสะนึกสาเหตุออก ฟิลยิ้มและเรียกดาบออกมา "ใช้พลังโดยอาศัยความแค้นมากไปสินะ แค้นชั้นมากล่ะสิ ฟีโอน่า แล้วก็นอร์มด้วย" ฟิลจับดาบไว้แน่น ดูเหมือนจะลังเล แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นนอกจากนางิสะ "ไม่ว่ายังไงชั้นก็ต้องจัดการเธอให้ได้.." เจ้าชายไปร์ทพยายามเร่งพลังอีกครั้ง แต่ก็กระอักเลือดออกมาอีก "พอเถอะครับเจ้าชาย!" มาซากิทนดูต่อไปไม่ได้ จึงตะโกนห้ามเจ้าชายไปร์ท "พวกเราจะจัดการเองเจ้าชาย อย่าฝืนร่างกายเลย"รูนลุกขึ้นยืน แม้จะแทบยืนไม่ไหวก็ตามที แต่เจ้าชายไปร์ทก็ยังจับดาบไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย "พวกเธอไม่มีพลังแล้วนะ!" เจ้าชายไปร์ทยังคงยืนกราณว่าจะสู้ด้วยตัวเอง แต่ยูโรป้าสร้างกรงน้ำขังเจ้าชายไปร์ทเอาไว้ "พวกเราจะปกป้องเจ้าชายเองค่ะ" ยูโรป้ายิ้ม เจ้าชายไปร์ทพยายามพังกรงน้ำออกไป แต่ก็ไม่สำเร็จ "กรงน้ำนั้นต้องโจมตีคนใช้เท่านั้นถึงจะหายไป เจ้าชายอยู่ในนั้นไปก่อนนะคะ"คาซาโน่เรียกอาวุธออก และรวบรวมพลังทั้งหมดจากเทพและตัวเอง "พวกเรามีชีวิตอยู่เพื่อเจ้าชาย เพื่อเจ้าชายคนเดียวตลอดไป" ผู้กล้าทั้ง5 บอกเจ้าชายไปร์ท ประโยคนี้ราวกับคำบอกลา เจ้าชายไปร์ทจึงพยายามที่จะพังกรงน้ำมากกว่าเดิม "ชั้นจะไม่ยอมให้พวกเธอตาย ไม่ยอมให้ตายเด็ดขาด!"เจ้าชายไปร์ทระเบิดพลังออกมา แต่ก็โดนกักเอาไว้หมด นางิสะรวบรวมพลังส่งพลังจิตไปในที่ๆหนึ่ง "ขอให้ไปถึงด้วยเถอะ" นางิสะภาวนา แม้รู้ว่าอาจไม่สำเร็จก็ได้ ณ Dark Castle ฟีโอน่ายืนอยู่คนเดียวในทุ่งดอกไม้สีดำ เธอยืนมองท้องฟ้าที่มีแต่เมฆดำด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย "ถ้าชั้นไม่อ่อนแอ คงไม่เป็นแบบนี้หรอก "ฟีโอน่ามองแหวนเอรีสที่กลับสู่สภาพปกติ แล้วรู้สึกผิดอย่างมาก เอรีสจึงปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเธอ "ฟีโอน่า อย่าคิดมากเลยนะ นี่คือชะตากรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ชะตากรรมของเธอ" เอรีสปลอบใจฟีโอน่า แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย "พี่กับน้องชั้นต้องถูกนอร์มจับตัว เพราะชั้นแท้ๆ "ฟีโอน่าเจ็บใจกับความอ่อนแอของตัวเอง เอรีสจึงไม่พูดอะไร ฟีโอน่ามองแหวนแล้วคิดอะไรบางอย่าง "ฟีโอน่า ."จู่ๆก็มีเสียงเรียกผ่านเข้ามาในสมองของเธอโดยตรง "ใครกันน่ะ" ฟีโอน่ามองซ้ายมองขวา แต่ก็ไม่เห็นใคร จึงจะเดินกลับ แต่เสียงนั่นก็ผ่านมาอีก "ฟีโอน่า ผู้กล้าอีก5คน กำลังแย่แล้วนะ " ฟีโอน่าได้ยินก็ตกใจ แต่เธอก็ช่วยอะไรไม่ได้ "ขอโทษนะ ชั้นไม่สามารถช่วยอะไรได้ "ฟีโอน่ามองกำไลข้อมือที่นอร์มจับให้ใส่ก็ปลง "แต่ชั้นจะภาวนาให้ชนะก็แล้วกัน" ฟีโอน่าหันหลังกลับสู่ปราสาท โดยสลายสัญลักษณ์ของผู้จงรักภักดีต่อเจ้าชายไปร์ททิ้งไป เธอกลายเป็นศัตรูโดยสมบูรณ์ ณ ปราสาทHell Beat ผู้กล้าทั้ง5 พยายามสู้กับฟิลเต็มที่ แต่ก็สู้ไม่ได้เลย ไม่ว่าใช้เวทย์อะไรก็ถูกทำลายได้หมดสิ้น "ต้องคุ้มครองเจ้าชายไปร์ทให้ได้ ..ต้องคุ้มครอง ."มิตสึกิรวมพลังเวทย์ไว้ที่มือ จะปล่อยไปแต่จู่ๆพลังก็สลายไปพร้อมกับอาวุธ "แข็งแกร่งจริงๆ "อาวุธในมือมาซากิก็สลายไปเอง รูนจึงรีบเข้ามาคุ้มกันแต่จู่ๆ อาวุธของรูนก็หายไปด้วย "หยุดเคลื่อนไหวซะเถอะ!"ฟิลใช้มนตร์ทำให้พวกผู้กล้าขยับไม่ได้แล้วก็สลายกรงน้ำที่ขังไปร์ทเอาไว้ "ทุกคน!" เจ้าชายไปร์ทพยายามช่วยพวกเขา แต่พวกเขาก็ไม่ขยับเลย พูดได้อย่างเดียว "เอาล่ะ หน้าที่ต่อไปของชั้นก็คือ ฆ่าเจ้าชายไปร์ท!!" ฟิลกระโดดและหมายจะตัดหัวไปร์ท "หยุดได้แล้วนะฟิล!!"เสียงผู้หญิงดังขึ้นข้างหลังของฟิล ฟิลรีบหันกลับไปมองก็ตกใจ "นั่นมัน "ยูโรป้าเห็นใบหน้าของเธอคนนั้น ก็นึกออกว่าเหมือนภาพในปราสาท "ไอ ไอรินะ.."เจ้าชายไปร์ทน้ำตาคลอ เมื่อได้เห็นน้องสาวสุดที่รัก ถึงแม้จะเป็นเพียงวิญญาณ "ฟิล ทำไมต้องโกหกพี่ไปร์ทว่าเธอฆ่าชั้น" ไอรินะทำให้ทุกคนตกใจ "คนที่ฆ่าเจ้าหญิงไอรินะ ไม่ใช่ฟิลรึเนี่ย"คาซาโน่งงนิดๆกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วนี่ "ทั้งๆที่ชั้นถูกพวกโจรผลักตกหน้าผา แล้วเธอก็มาช่วยแต่ไม่ทัน"ไอรินะหวังจะให้ฟิลหยุด ฟิลตัวสั่นไปหมด "ฟิลไม่ได้ฆ่า แล้วยังเป็นคนช่วยอีก งั้นฟิลตั้งใจจะทำอะไรกันแน่"รูนไม่เข้าใจฟิลเลยซักนิด "อย่าพูดอีกเลย!!" ฟิลแทงดาบเข้าไปตรงๆร่างไปร์ท เจ้าชายไปร์ทก็ไม่ได้ระวังจึงล้มลง "เจ้าชายไปร์ท!!" นางิสะจะเข้าไปช่วยไปร์ท แต่ไอรินะมาขวางเอาไว้ "เจ้าชาย!!!" เสียงดาบปักลง ทำให้ทุกคนในบริเวณนี้ตกใจมาก "ฟะ ฟิล "เจ้าชายไปร์ทตกใจที่ฟิล ปักดาบลงที่พื้น ไม่ได้แทงเข้าที่ตัวของตน "ชั้นก็ไม่ได้อยากทำอย่างนี้หรอกนะ แต่ว่ามันเป็นสัญญาของโลกมืด" น้ำอุ่นๆหยดลงที่ใบหน้าของเจ้าชายไปร์ท "สัญญาของโลกมืด จริงสินะใครทำสัญญากับโลกมืดเพื่อเอาร่างกลับคืนมา จะต้องมีข้อแลกเปลี่ยน"มาซากินึกถึงหนังสือโบราณในห้องสมุดของโรงเรียนที่ตนเคยอ่าน "ฟิล "นางิสะช็อคจนขยับไปไม่ได้ ผู้กล้าก็เช่นกัน "ไปร์ทจำสัญญาที่เธอบอกชั้น เมื่อก่อนที่เธอจะไปสู้กับนอร์มได้มั้ย ."ฟิลน้ำตาไหลไม่หยุด เจ้าชายไปร์ทก็นึกออกแต่ไม่พูดอะไรออกมา "ชั้นกลับมาเพื่อสัญญานั่น เพื่อมาพบเธออีกครั้ง " พวกผู้กล้าได้ยินฟิลพูด จู่ๆเวทย์ที่ฟิลร่ายไว้ก็สลายไป "เพราะว่าชั้นรักเธอมาตลอด "ฟิลน้ำตาไหลไม่หยุด เจ้าชายไปร์ทเองก็ไม่ได้ลืมฟิลเลย "ฟิล .."คาซาโน่น้ำตาคลอสงสาร ชะตากรรมที่โหดร้ายของฟิลมาก "งั้นที่วิญญาณไอรินะกลับมาก็เพราะอยู่กับไปร์ทเสมอสินะ เธอมั่นใจว่าฟิลจะไม่ฆ่าเจ้าชายไปร์ท"นางิสะนึกในใจแล้วมองไปที่ไอรินะ ไอรินะยิ้มอย่างเป็นสุข "แต่เมื่อชั้นผิดสัญญาร่างก็จะสลายไป เพราะไม่มีพลังที่จะคงร่างไว้ได้แล้ว "ฟิลน้ำตาไหล ร่างของเธอค่อยๆจางหายไป พวกผู้กล้าจึงรวมพลังกันสร้างวงเวทย์ "ฟิลเอาพลังของชั้นไปเถอะ ชั้นอยากให้เธอกลับมาอยู่เคียงข้างชั้นเหมือนเดิมอีกครั้ง เพราะว่าชั้นเองก็รักเธอมาตลอด" เจ้าชายไปร์ทเข้าไปกอดฟิลถ่ายทอดพลังศักดิ์สิทธิ์เพื่อช่วยฟิล ฟิลตื้นตันมากจนน้าตาไหล "ไอรินะ อยากให้พี่มีความสุขนะคะ ชาติหน้าขอให้ไอรินะเกิดเป็นน้องของพี่อีก ลาก่อนค่ะพี่ไปร์ท พี่ฟิล"วิญญาณของไอรินะค่อยๆสลายไป ไปร์ทรีบเข้าไปหาแต่ก็ช้าไป เหลือเพียงสร้อยคอที่เป็นของรักของไอรินะเท่านั้น "ไอรินะ ."ไปร์ทกำสร้อยคอของไอรินะน้องรักไว้แน่น พวกผู้กล้าจึงใช้เทพทำลายสร้างร่างของฟิลขึ้นมาใหม่ และจะทำลายพลังความมืดของฟิลเสีย "ฟิล พวกเราอยากให้เธอเป็นคนเดิมที่ดีกับพวกเรานะ"ผู้กล้าทั้ง 5 รวมพลังกัน สลายพลังแห่งความมืดที่ปกคลุมฟิลออกไป "ทุกคน ขอบคุณมากนะ"ฟิลซึ้งในน้ำใจของทุกคนที่ไม่ถือเรื่องที่ผ่านมา "เจ้าชายไปร์ท ท่านรู้เรื่องของตระกูลของท่านรึเปล่า?"นางิสะถามไปร์ท เจ้าชายไปร์ทก็บอก "รู้สิ มีอะไรเหรอนางิสะ" ไปร์ทสงสัยที่นางิสะถาม นางิสะจึงเล่าเรื่องที่เขารู้ให้ฟัง "ท่านรู้รึเปล่า ว่าตระกูลHell Beat มีเชื้อสายมาจากเทพแห่งการทำลายล้าง" ทุกคนได้ยินก็ตกใจกัน "เทพแห่งการทำลายล้าง ที่ว่ามันไม่น่าจะเกี่ยวกับเจ้าชายเลยนะ"มาซากิออกความเห็น แต่นางิสะส่ายหน้า "มันเกี่ยวอย่างยิ่งเลยล่ะ ดูอย่างนอร์มสิ นอร์มเป็นฝาแฝดของบรรพบุรุษของท่านนะ ถึงได้มีพลังของเทพแห่งการทำลายล้าง" นางิสะทำให้พวกผู้กล้าคิดเป็นอย่างเดียวกันหมด แต่ไปร์ทก็ยังไม่เชื่อ "มันก็จริง แต่เจ้าชายไปร์ทไม่มีพลังนั่นนะ หรือว่ามีผนึกล่ะ "คาซาโน่พูดเล่นๆ แต่สีหน้าของนางิสะจริงจังเอามากๆ เจ้าชายไปร์ทส่ายหน้า "ไม่ว่าชั้นจะเป็นอะไร ชั้นจะช่วยทุกๆคน" เจ้าชายไปร์ทยอมรับตัวเอง จู่ๆก็มีเสียงคนเดินเข้ามาในปราสาท "ใครกันน่ะ!!" ผู้กล้าทั้ง5 เรียกอาวุธออกมาป้องกันเจ้าชายไปร์ท บุคคลทั้ง4ที่เดินเข้ามาก็ปรากฏตัวให้เห็น "ต่อจากนี้ไปพวกเรา จตุรมารจะเป็นคู่ต่อสู้ให้พวกเจ้าเอง"เฟริธแบกเคียวเอาไว้ สายตาน่ากลัว "จตุรมาร!!"ฟิลไม่นึกว่านอร์มจะลงมือเร็วขนาดนี้ โรเจอร์เรียกเหยี่ยวออกมาเกาะไว้ที่ไหล่ "พวกมันลงมือเองเลยเหรอเนี่ย"รูนสร้างวายุพิทักษ์เจ้าชายไปร์ทเอาไว้ "พวกเราจะขอดูฝีมือของพวกเจ้าหน่อย ว่าเหมาะจะเป็นคู่ต่อสู้ของเรารึเปล่า"โรเจอร์ยิ้ม พวกผู้กล้าก็เตรียมตัวจะสู้ แต่Mr.T ยิ้มนิดๆ อย่างมีเลศนัย "งั้นก็เข้ามาเลย พวกเราไม่กลัวหรอก!!"ยูโรป้าท้าทาย แต่ทางจตุรมารไม่ยอมขยับออกจากที่ "คนที่จะทดสอบฝีมือของพวกเจ้าไม่ใช่เราหรอก แต่เป็นเธอคนนี้"Mr.T หลีกทางให้กับหญิงสาวในเกราะสีดำถือดาบขนาดใหญ่ "ฟีโอน่า!!"คาซาโน่ ไม่นึกว่าจะต้องสู้กับฟีโอน่า ฟีโอน่าเรียกสัญลักษณ์ที่หน้าผากออกมา เธอรู้ดีว่าที่3คนนั้นให้ตนออกมาสู้ก่อนเพื่อให้แน่ใจว่าไม่ทรยศ แต่เธอก็ไม่ลังเล "ชั้นจะเป็นคู่ต่อสู้ให้พวกเธอเอง"ฟีโอน่ารวมพลังมาไว้ที่ดาบ สายตาจ้องมองไปทางผู้กล้าและเจ้าชายไปร์ท "นี่ต้องสู้กับฟีโอน่ารึเนี่ย .."มิตสึกิมืสั่น แทบจะจับดาบไว้ไม่อยู่ "ถ้าขืนเป็นอย่างนี้ต่อไป ผนึกในตัวของเจ้าชายไปร์ทต้องสลายแน่ๆ" นางิสะกังวลในสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ไป พวกผู้กล้าคนอื่นๆก็ไม่อยากสู้กับฟีโอน่า "ชั้นจะเป็นคนสู้กับฟีโอน่าเอง!"เสียงๆหนึ่งตะโกนก้อง อย่างไม่ลังเลใจ และเดินไปด้านหน้า . ติดตามตอนต่อไป จาก : ฟีโอน่า แอนเจร่า - 03/10/2000 17:17 โฮมเพจ : http://- |
|
ข้อความ : ชั้นจะเป็นคนสู้กับฟีโอน่าเอง! <------- Masaki sure จาก : MrT - 05/10/2000 04:18 |
|
ข้อความ : /action กรี๊ดสลบ...... คร่อก..... Z z z ..........
(ความรู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมส์นอร์มเลย..........หวานเหลือเกินสาวน้อยเอ๋ย........) จาก : ฟิล - ไฟล์ ดอลฟิน - - 05/10/2000 14:48 |
|
ข้อความ : ฮือๆๆๆๆ ซึ้ง เศร้า เน่าเจงๆ
/me อ่านไปพลางซับน้ำาตากะฉีดดีดีทีไล่มดไปพลาง จาก : Zell - 06/10/2000 08:10 |
|
ข้อความ : ...อืม .... น่าเศร้าจริงๆ หวานเกินไปป่าวววว
ว่าแต่ จะมีแรงสู้เร้อ ....... พวกองค์ชายน่ะ ... จาก : GodHand - 06/10/2000 08:32 |
|
ข้อความ : โอ้กกก นึกคำชมที่เฉียบคมไม่ออก แต่งได้ดีก็ธรรมดาไป แค่สนุกดีก็ไม่พอ โอ้วว เอาเป็นว่ามันส์ล่ะเอ้า!
หง่าวววว เราเองก็ต้องพยายามบ้างแล้ว จาก : -----ROGER----- - - [email protected] - 06/10/2000 10:39 |
|
ข้อความ : อื้อ หือ ฟีโอน่าแต่งเก่งชะมัดเลยขนลุกซู่ไปหมด
"ไปร์ทจำสัญญาที่เธอบอกชั้น เมื่อก่อนที่เธอจะไปสู้กับนอร์มได้มั้ย ."ฟิลน้ำตาไหลไม่หยุด เจ้าชายไปร์ทก็นึกออกแต่ไม่พูดอะไรออกมา "ชั้นกลับมาเพื่อสัญญานั่น เพื่อมาพบเธออีกครั้ง " พวกผู้กล้าได้ยินฟิลพูด จู่ๆเวทย์ที่ฟิลร่ายไว้ก็สลายไป ตรงนี้แหล่ะยิ่งซึ้ง ^_^ จาก : xelloss - 11/10/2000 16:12 |