หัวข้อ : Mind :02: อัจฉริยะ ข้อควา� : ดาวอังคา� หนึ่งในหมู่ดาวนพเคราะห� มีรั�� 3,390 km อยู่ห่างจากโลกไป 78,340,000 km มีดาวบริวา� 2 ดวงคือ โฟโบ� แล� ไดโม� หมุนรอบตัวเองใช้เวลา 24 ชม. 37 นาที โคจรรอบดวงอาทิตย์ด้วยเวล� 687 วันบนโลก และจะเข้าใกล้โลกที่สุดทุกๆ 2 ปี 2 เดือ� ในชั้นบรรยากาศประกอบด้วย ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เป็นส่วนใหญ่ นอกจากนี้ยังมีไอน้� ไนโตรเจน และอาร์กอน พื้นผิวส่วนมากเป็นภูเขาสูง และหลุมบ่อที่เกิดจากภูเขาไ� สภาพแวดล้อมของดาวอังคารเป็นอย่างนั้นจวนจนป� A.S. 0032 มนุษยชาติได้ดำเนินโครงการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยทำมา "การปรับสภาพแวดล้อมของดาวอังคารเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัยในอนาค�" อันเป็นโครงการที่ดำเนินการโด� U.N.G. (United Nation Goverment) และการสนับสนุนจากภาคเอกชนที่ประกอบด้วย 7 ตระกูลใหญ่ซึ่งกุมอำนาจทางเ�ษฐกิจในขณะนั้น ซึ่งโครงการที่กล่าวมานั้นก็แล้วเสร็จในปี A.S. 0045 หลังจากนั้� มนุษยเราก็เริ่มอพยพสู่ดาวอังคา� เพื่ออยู่อาศัย เพื่อทำกิน และเพื่ออนาคตที่ต่างคนต่างใฝ่ฝัน....... "................ประวัติศาสตร์ดาวอังคาร...น่าเบื่อจริง�" นั่นเป็นความคิดของเด็กชายคนหนึ่ง หนึ่งในจำนวนของเด็กชายทั้งหลายในห้องเรียนของโรงเรียนเอกชนที่กล่าวได้ว่าทันสมัยและยิ่งใหญ่ที่สุดในมาริเนอร์ซิตี� "โรงเรียนเอกช� คาริเน็ต" ตอนนี้เขาเริ่มมองออกไปนอกหน้าต่า� เขาจ้องมองท้องฟ้าสีครามสดใสโดยไม่สนใจเพื่อนรอบข้างที่กำลังพิมพ์เนื้อหาที่เรียนลงในเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ติดอยู่กับโต๊ะเรียน หรือแม้แต่อาจารย์ที่กำลังสอนอยู่ ซักพักเขาก็ซุกหน้าลงกับสองแขนที่วางไว้บนโต๊ะ แต่ว่าสายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่เดิม "เอ่อ......ตอนนี้ใครจะตอบได้บ้า� เอาเป็นคุณละกั� คนที่กำลังซุกหน้าอยู่บนโต๊ะนั่�" เมื่อผู้เป็นอาจารย์พูดเช่นนั้นขึ้น บรรดานักเรียนในห้องต่างส่งเสียงดังฮือฮ� นั่นเพราะพวกเขารู้ว่ามันกำลังจะเกิดอะไรขึ้� ส่วนเด็กชายคนเดิมก็ลุกขึ้นโดยไม่แยแสกับเสียงฮือฮานั่นแต่อย่างใ� "เธอช่วยตอบหน่อยซิว่า..." "7 ตระกูลใหญ่ที่ช่วยออกทุนในการพัฒนาดาวอังคารประกอบด้วย ตระกูล พานา ชิ� โค คาสเทล ไวนิ� เย� และดอลฟา� ซึ่งแต่ละตระกูลต่างถือครอง N.F. ที� 2 ถึ� N.F. ที� 8 ตามลำดับที่พูดไปเมื่อครู� และทั้� 7 ตระกูลนี้ยังได้เป็นผู้ปกครองดาวอังคารในช่วงแรก แต่หลังจากเกิดสงครามที่มูลเหตมาจาก.........." "ซึ่งผลของสงครามนอกจากจะทำให้ 2 ใน 7 ตระกูล คื� โค แล� ไวนิ� สาบสูญไป แล้วอำนาจของทั้ง 7 ตระกูลสิ้นสุดล� โดยที่ U.N.G. เข้ามาปกครองดาวอังคารแทน ซึ่งองค์กรที่เข้ามาควบคุมอีกต่อหนึ่งคื� M.U.N (Mars United Nation)" เด็กชายจบการร่ายยาวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของดาวอังคารโดยไม่ผิดเลยแม้แต่น้อ� และนั่นก็สร้างความแปลกใจให้แก่ผู้เป็นอาจารย์ได้ไม่น้อยเลยทีเดียว "�...เอาล่ะพอแล้ว ดีมา� ขอบใจเธอมา� เธอชื่�...." อาจารย์พลิกสมุดรายชื่อดู ระหว่างนั้นเด็กชายก็เดินออกไปยืนอยู่หน้าประตูห้องแล้� "นั่นเธอจะไปไหนน่�" "...อาจารย์ครั� ที่ผมมาในวันนี้ก็เพราะหวังไว้ว่า วิชาของอาจารย์จะทำให้ผมหายเบื่อได้" "แต่ผมคิดผิ�" "วิชาของอาจารย์นั้น "มันช่างน่าเบื่�" เสียจริง!" "อีกอย่างผมชื่อ "ลีออ� อาร์ วอคเกอร์" นะครับ คุณรีเบล สโตน" "ถึงแม้คุณจะเป็นอาจารย์ใหม่ก็เถอะ แต่คุณควรจะจำให้ได� เพราะนั่นเป็นคุณสมบัติของผู้นำที่ด�" "...ผมลาล่ะครั�" พูดจบเขาก็เลื่อนประตูออก แล้วเดินจากไ�... MIND : EPISODE 01 : COOL BOY !! "ลีออ� อาร์ วอคเกอร์" "...อีกแล้วร�" ชายลงพุงวัยกลางคนพูดด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกความเหนื่อยหน่ายได้ดีพอกับท่าทีของเขา "ครับ ท่านผู้อำนวยกา�" ชายหนุ่มใส่แว่นกรอบทองในชุดสูทที่ดูภูมิฐานพูดด้วยท่าทีกระตือรือร้นผิดกับคู่สนทนา เขาคือ รีเบ� อาจารย์ที่สอนอยู่เมื่อครู่นี� "คุณรีเบล คุณก็นับว่าเป็นคนหนุ่มไฟแร� แต่ว่าคุณก็ยังใหม่ต่อที่นี่อยู่ด�" "คุณรู้ไม๊ว่า มีคนเดินเข้ามาหาผมแบบคุณนี่กี่คน" "...ไม่ทราบครั�" "ฟังดูก็คงไม่น่าเชื่อ แต่ว่าทุกค�...อาจารย์ทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็ประสบปัญหาแบบนี้ทั้งนั้�" "ถ้าอย่างนั้นทำไมท่านถึ�..." "คุณรีเบล คุณฟังผมก่อน ที่นี่ก็มีอะไรบางอย่างที่สมควรเข้าไปยุ่งเกี่ยว และหนึ่งในนั้นก็คือเขา!" "คุณก็คิดเสียว่าไปแตะสิ่งที่ไม่ควรแตะเข้าเสียแล้วกั�" "แต� ท่าน!" "คุณไม่ได้ยินหรือไงกั� ออกไปได้แล้ว คุณรีเบล" "....ครับ" รีเบลเดินออกนอกห้องไปโดยที่แข็งขืนไม่ได้ หลังจากนั้� ผู้อำนวยการก็หมุนเก้าอี้ไปทางหน้าต่า� เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่ดูสดใสในวันนี้พลางคิดถึงเรื่องที่พูดไปเมื่อครู่ ลีออ� อาร์ วอคเกอร์ อายุ 15 ปี อัจฉริยะแต่กำเนิ� สามารถจบปริญญาเอกสาขาวิศวกรรมศาสตร์จากมหาวิทยาลั� CIT (Central Institute of Technology) ด้วยอายุเพีย� 12 ปี มาเข้าเรียนที่นี่ในปีต่อมาด้วยกรณีพิเศ� มีปัญหาทางพฤติกรรมกับอาจารย์ผู้สอนทุกรายวิชา "นี่เราคิดถูกที่รับเขาเข้ามาหรือเปล่า......" และแล้วเวลาก็ผ่านพ้นไป ดวงตะวันเริ่มคล้อยต่� ผู้คนเริ่มกลับบ้าน นี่เป็นช่วงเวลาที่ขบวนรถไฟแน่นขนัดที่สุด รถไฟที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานแม่เหล็กของดาว แต่ถึงจะเป็นเวลานี้ก็ตามขบวนรถไฟสา� 64 ก็ยังคงว่างอยู่เช่นเคย ในจำนวนผู้โดยสารที่น้อยนิดนี้ก็มีลีออนรวมอยู่ด้ว� "...เย็นแล้วงั้นรึ" ลีออนคิดขณะที่นั่งมองท้องฟ้ายามเย็นที่สวยงาม หึ..ท้องฟ้� อากา� ต้นไม้ใบหญ้า แม้แต่แหล่งน้ำ มนุษย์เราก็สร้างขึ้นมาได�...ไร้สาระเสียจริ�...มนุษย์นี่ช่างเอาแต่ใจตัวเองเป็นหลั� เพียงแค่จะมาอาศัยที่ดาวดวงใหม่ก็ต้องเปลี่ยนสภาพแวดล้อมให้เหมือนกับบนโลกอีก...จากทะเลทรายสีแดงกลายเป็นพื้นที่เขียวชอุ่มงั้นร�...มันก็ไม่เลวนักหรอก..แต่ว่า..ช่างน่าเบื่อเสียจริง... ...วิทยาการ...ถึงตอนนี้มันจะก้าวหน้าไปไกลขนาดที่เปลี่ยนดวงดาวทั้งดวงได� แต่จิตใจของมนุษย์กลับไม่ได้พัฒนาตามไปด้วยเลย เมื่อก่อนเป็นอย่างไร ตอนนี้ก็เป็นเช่นอย่างนั้� ก็ยังคงเห็นแก่ตั� รักแต่สะดวกสบา� แสวงหาผลประโยชน์ได้ทุกเมื่อที่มีโอกา� มันเรียกว่าอะไรน�...สันดานงั้นรึ...มันมาจากไหนกันนะ...ไม่รู้สิ...แต่มันก็เหมือนเหรียญที่มีสองด้านที่แยกกันไม่ออกนะแหล� เมื่อมีขาวก็ต้องมีดำ มีดีก็ต้องมีเล� ทุกอย่างต้องควบคู่กันไ�...ไม่งั้นเราก็คงแยกกันไม่ออก..หึหึ..แม้แต่เมืองแห่งนี้ก็เถอะ ถึงด้านหนึ่งจะเป็นเมืองที่เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ เป็นแหล่งรวมเทคโนโลย� แต่อีกด้านหนึ่งก็เป็นแหล่งเสื่อมโทรม ที่รวมของคนที่ไม่มีงานทำ ที่ซึ่งเทคโนโลยีเข้าไม่ถึง...บ้านของเรา "จังค์ฟรอนเทียร�" "แจ้งท่านผู้โดยสารทุกท่าน ขณะนี้รถโดยสารได้มาถึงสถานีเขต C-02 แล้ว ท่านผู้ใดที่ต้องการจะล� กรุณาตรวจสอบทรัพย์สิ� ของมีค่า ก่อนลงด้วยค่� ขอบคุณค่�" ขบวนรถไฟมาถึงสถานีที่มีคนขึ้นลงน้อยที่สุดในหมู่สถานีที่กระจายอยู่ทุกเขตทั่วเมือง สถานีของเข� C-02 เขตที่ถูกขนานนามว่� "จังค์ฟรอนเทียร�" เขตที่รวมเอาเหล่าคนจรจัด นักเลง อันธพา� รวมถึงพวกชอบลองดีทั้งหลา� ภายในสถานีถูกแปลงสภาพเป็นที่อาศัยของคนจรจัดทั้งหลายแล้� ลีออนเดินออกนอกสถานีไปโดยไม่ใส่ใจกับสิ่งเหล่านั้� เขาเดินออกจากสถานีไปตามถนนสายหลักของเขตนี้ จนในที่สุดก็ถึงอาคารสู� 7 ชั้นที่พอดูดีกว่าอาคารโทรมๆรอบข้าง ลีออนเดินเข้าไปด้านใ� กดลิฟท์ขึ้นไปที่ชั้น 7 ชั้นสูงสุดที่เป็นที่อยู่ของผู้ดูแล เขาเดินไปที่ประตูที่มีอยู่เพียงบานเดียวในชั้นนี้ "กลับมาแล้ว" ลีออนพูดขณะเปิดประตู ภายในนั้นมีชายเอเชียวัยกลางคนท่าทางใจดียืนต้อนรับเขาอยู่ "กลับมาแล้วหรือครับ คุณหนู" เขาพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพแบบผู้ดีอังกฤ� "อื� กลับมาแล้ว โมริ" "ครับ เหนื่อยไม๊ครับ ผมเตรียมของว่างไว้แล้วไม่ทราบว่าจะรับเลยไม๊ครั�" "ก็ดี แล้วมีนัดหมายอะไรบ้างไม๊" ลีออนเดินไปที่โต๊ะที่มีชีสเค้กวางอยู� "ครับ คืนนี้หนึ่งทุ่มมีงานเลี้ยงที่โรงแรมเซ็นทรัลฟอร์ด" "ของศ�. ไฮน์เนอร� ซินะ" "ครับ คุณหนู" "ขอบใจนายมากน� โมริ" "ไม่หรอกครั� คุณหนู กระผ� "โมริโอ� จูโซ" มีวันนี้ได้ก็เพราะบุญคุณของคุณท่าน ผมจึงยินดีอย่างยิ่งที่ได้มารับใช้ทายาทของท่านแบบนี�" "...นั่นก็ดีแล้วล่ะน� นายไปพักได้แล้วล่ะ ที่เหลือฉันจัดการเอง" "ครับ คุณหนู" โมริโค้งให้เล็กน้อยก่อนจะหันหลังเดินออกไ� หลังจากลีออนจัดการกับของว่างจนเสร็จแล้� เขาก็เดินเข้าห้องของตัวเองอาบน้ำแล้วเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวจากชุดนักเรียนเป็นชุดสูทสีด� แล้วจึงรวบผมสีทองของตัวเองให้เรียบร้อย "เอาล่ะ เรียบร้อยแล้�" เขาพูดกับตัวเองหลังจากขยับเน็คไทให้เข้าที่เป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นจึงเดินออกจากห้อง ระหว่างนั้นสายตาของเขาก็เหลือบไปที่หมวกสีดำที่วางอยู่บนโต๊� "ไปด้วยกันนะครั� พี�" พูดจบลีออนก็สวมหมวกนั่นแล้วเดินออกจากห้องไ� . . . จา� : Feirith - - [email protected] - 19/09/2000 09:23

ข้อควา� : ตอนต่อไป..�..แฮ่ก� อุ...ตอ�..ต่�..� ไป� จา� : ioroid - 21/09/2000 07:06

ข้อควา� : อ๊ากกก� โด� Sci-Fi คนอื่นข่มแล้วววว� ~~~>o<~~~ ไว้ปิดเทอมก่อนเถอะ!!!! แล้วจะข่มคืนนนนน!!! อ๊ากกก� จา� : LiXeon (L.X.) , Xaimuilus - 23/09/2000 10:48

ข้อควา� : โอวว... แต่งได้เยี่ยมจริงๆ ^_^ จา� : A little lamb who passes by - 23/09/2000 20:20

ข้อควา� : อ่�....ขอบคุณ� แต่ว่าพลาดจนได� ตร� M.U.N. (Mars United Nation) ต้อง M.C.G. (Mars Center Goverment) ขอแจ้งมา � ที่นี้ เพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน ขอบคุณอีกท� จา� : Feirith - - [email protected] - 24/09/2000 11:09