หัวข้อ : Oratorio(ตำนานศักดิ์สิทธิ์) ตอนที่10 ข้อความ : มาซากิได้ต่อสู้กับเซลและได้รับชัยชนะ แต่นอกจากได้รับชัยชนะแล้วมาซากิก็ได้รับพลังใหม่จาก พ่อของตัวเอง หรือ เทพอัคคีอัสบาลนั่นเอง "เจ้าชายช้าจังเลยนะ..."คาซาโน่บ่นพึมพำแต่ก็ยังรอเจ้าชายไปร์ท แต่จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นในหัวของพวกผู้กล้าทุกคน "เสียงใครน่ะ!" มิตสึกิมองซ้ายมองขวา แต่ก็ไม่พบอะไร "เสียงเจ้าชายไปร์ทนี่นา"ยูโรป้าตั้งใจฟังกระแสจิตของเจ้าชายไปร์ท "พวกเธอทุกคนรีบตามมาที่ปราสาทนะ ชั้นกับนางิสะจะรออยู่ที่นั่น รีบมาล่ะ" เสียงของเจ้าชายไปร์ทถ่ายทอดมาทาง กระแสจิต "นางิสะ?"มาซากิ เป็นงงว่านางิสะเป็นใครกัน คาซาโน่จึงเล่าเรื่องให้ฟัง "เรื่องมันเป็นอย่างนี้เองเหรอเนี่ย"รูนเข้าใจเรื่องทั้งหมดก็หายงง "รีบไปกันดีกว่านะ เดี๋ยวเจ้าชายจะคอยนาน"ฟีโอน่าออกความเห็นทั้ง6จึงรีบออกเดินทางกัน ในขณะที่ทั้ง6ไปแล้ว ชายลึกลับทั้งสองก็ได้ปรากฏตัวขึ้น จากเงาของต้นไม้ "จะเอาไงดีล่ะ ปาตาคุลิ?" ชายในชุดดำถามคู่หูที่ยืนอยู่ข้างๆกาย "ก็ตามไปสิ โชโค"ปาตาคุลิบอกคู่หู โชโคก็พยักหน้า "พวกเราจะไม่ทำให้ท่านนอร์ม ท่านโรเจอร์ ท่านเฟริธผิดหวัง"แล้วโชโคกับปาตาคุลิก็หายไปในเงาของต้นไม้ใหญ่ พวกผู้กล้าก็ได้เดินทางมาเรื่อยๆ จนหลุดออกมาจากป่า มาเจอแม่น้ำขนาดใหญ่ ทั้งหมดจึงได้พักกันที่นี่ "พวกเราก็มาไกลแล้วนะ ยังไม่เจอเมืองเลย...."มาซากิบ่นด้วยความเหนื่อย เขาจึงไปล้างหน้า "น้ำนี่ใสจังเลยนะ เย็นดีด้วย.."ยูโรป้าตักน้ำขึ้นมาล้างหน้าให้หายเหนื่อย "จริงด้วยนะ ใสเหมือนกระจกเลย"คาซาโน่มองดูกระแสน้ำที่หลั่งไหล มาตามทาง แล้วรูนก็แอบแกล้งพวกเธอ ด้วยการผลักทั้งสองตกน้ำ "ฮะๆๆๆ เย็นดีมั้ยล่ะ ฮะๆๆ"รูนหัวเราะชอบใจ แต่ทั้งคู่ไม่ยอม แต่ก็ทำอะไรรูนไม่ได้ "นายก็ลงไปเล่นกับสองสาวนั่นด้วยสิ " มิตสึกิผลักรูนตกน้ำ คาซาโน่กับยูโรป้าจึงล้างแค้นรูนได้สำเร็จ "สนุกกันจริงๆเลยนะ" มาซากินั่งหัวเราะอยู่ที่ข้างๆแม่น้ำ ฟีโอน่าเห็นมาซากินั่งหัวเราะก็คิดอะไรสนุกๆขึ้น "นี่มาซากิ"ฟีโอน่าเรียกมาซากิที่นั่งอยู่ มาซากิก็หันมา "มีอะไรฟีโอน่า?" ทันทีที่มาซากิหันมาก็โดนตัวที่เค้าเกลียดที่สุดเข้าเต็มๆ ที่มือฟีโอน่า "นั่นมัน......." มิตสึกิเห็นตัวที่มาซากิกลัวก็แทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่ "เหวอ!!!!!!!!!!! กระรอก!!!!!!" มาซากิตกใจสุดขีดกับกระรอกน่ารักที่ฟีโอน่าจับมาแกล้งมาซากิ ทุกคนหัวเราะกันใหญ่ "น่าสงสารผู้หญิงที่มาชอบนายนะ ถ้าเค้ารู้ว่าสุดหล่อของพวกเค้ากลัวกระรอกจะเป็นยังไงนะ ฮะๆๆๆ" ยูโรป้าหัวเราะลั่น ด้วยความขำ "อย่าบอกนะ!!"มาซากิ รีบออกห่างจากกระรอก ไปหลบหลังรูน เพื่อนซี้ "เป็นถึงผู้กล้าผู้เก่งกาจ แต่ดันกลัวกระรอก ฮะๆๆๆ"รูนซึ่งเป็นเพื่อนซี้ก็ยังหัวเราะสุดๆ มาซากิเงียบกริบไปด้วยความอาย "รีบเดินทางกันต่อดีกว่านะ รีบๆลืมเรื่องมาซากิเถอะ " คาซาโน่อดทนไว้ไม่หัวเราะ แต่ก็แทบทนไม่ไหว เพราะมันขำมาก "ใช่ๆ รีบไปกันเถอะ"มาซากิ รีบเดินนำหน้าไป แต่ไม่ทันที่พวกเค้าจะไป ก็มีชายหนุ่มนักเดินทางสองคนเดินผ่านมา ซึ่งคนหนึ่งดูท่าทางจะไม่สบาย "เพื่อนคุณเป็นอะไรรึเปล่าครับ มาสิครับพวกเราจะช่วย"มิตสึกิเดินไปหาทั้งสอง พร้อมจะช่วยเหลือ "เพื่อนผมเป็นไข้ป่าน่ะครับ ช่วยด้วยเถอะครับ" ชายหนุ่มรีบชอความช่วยเหลือ มิตสึกิจึงพยุงชายที่ป่วยมาหาพรรคพวก "พวกเราจะช่วยเหลือคุณเองนะคะ"คาซาโน่พาชายหนุ่มมานั่งพักก่อน เพราะเขาก็เหนื่อยเช่นกัน "ขอบคุณมากนะครับ" ชายหนุ่มยิ้มอย่างมีเลสนัย แต่พวกผู้กล้าไม่ทันสังเกต "ต้องรีบรักษาแล้วล่ะอาการหนักซะด้วย"ฟีโอน่ารีบเข้ามาดูอาการของชายหนุ่มที่ป่วย แต่ท่าทางของชายหนุ่มที่ป่วย ก็ดูท่าทางมีเลสนัยเช่นกัน "เดี๋ยวผมจะไปหาสมุนไพรให้นะ" มาซากิจะเดินเข้าไปในป่าเพื่อหาสมุนไพร "ไม่ต้องหรอกครับ"ชายหนุ่มอีกคนตะโกนบอกมาซากิ ทำให้มาซากิงง "ถ้าไม่หาสมุนไพรมา เราก็ช่วยเพื่อนคุณไม่ได้นะคะ"ยูโรป้าถามชายหนุ่ม แต่ในใจรู้สึกถึงลางร้ายที่จะเกิดขึ้น "ไม่ต้องรักษาผมหรอก เพราะผมก็ปกติดีไม่ได้เป็นอะไรเลย!" ชายหนุ่มที่ป่วยปล่อยคลื่นลมกระจายไปทั่ว พวกผู้กล้าก็เกือบแย่เพราะไม่ได้ตั้งตัว "พวกแกเป็นใครกันน่ะ!!" รูนเรียกอาวุธออกมา พร้อมกับสร้างบาเรียมากันคลื่นลมเอาไว้ "พวกเราคือโชโคและปาตาคุลิ ผู้จงรักภักดีต่อจอมมารนอร์ม"ทั้งสองปรากฏร่างที่แท้จริงออกมา "สมุนของนอร์มอีกแล้วรึ พวกมันตามมาเร็วจริงๆ"คาซาโน่เรียกอาวุธออกมา เตรียมต่อสู้แต่ถูกเงาดูดลงไป "อะไรกันเนี่ย!!"มิตสึกิ ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทุกคนกำลังถูกเงาดูดลงไป "หนอย!! "มาซากิพยายามพาตัวเองขึ้นมาจากเงา แต่ก็ไม่สำเร็จ "พวกเราจะต้องลงไปงั้นเหรอเนี่ย ไม่ยอมหรอก!!"ยูโรป้าพยายามปล่อยเวทย์ทำลายพื้นดินแต่ก็ไม่มีทางที่จะหลุดออกจากเงาได้ "พลังของข้าคือการบังคับเงา และความมืด พวกแกไม่มีทางหลุดออกจากเงาของตัวเองได้หรอก"โชโคหัวเราะชอบใจ ปาตาคุลิจึงร่ายเวทย์เตรียมจู่โจม "ตายซะเถอะ!!" มีดนับพันปรากฏขึ้นบนอากาศ เตรียมจะพุ่งเข้าหาพวกผู้กล้าให้ตาย "ไปได้!! "ปาตาคุลิสั่งให้มีดพุ่งเข้าหาพวกผู้กล้า แต่พวกเขาเองก็ไม่สามารถป้องกันได้เพราะน่างจมลงไปในเงาครึ่งตัวแล้ว "จะต้องตายอย่างนี้รึ"ฟีโอน่าพยายามดึงมือข้างที่ใส่แหวนเอรีสออกมาจากเงา แต่ก็ดึงไม่ขึ้น "ชั้นไม่ยอมตายแบบนี้หรอก เทธิอุส!!!!" รูนตะโกนก้อง ทันใดนั้นลมทั้งหลายก็กลายเป็นปีกให้พวกผู้กล้า ทำให้หลุดออกมาได้ "อะไรกันน่ะ!!"โชโคและปาตาคุลิ ตกตะลึงที่พวกผู้กล้าออกมาจากเงาของตนเองได้ และร่างของเทพแห่งสายลม เทธิอุส ผู้มีปีกสีขาวขนาดใหญ่ และสวมเกราะสีฟ้าเข้ากับท้องฟ้า ก็ปรากฏขึ้นข้างกายของรูน "หนอย!!แก!!"โชโค บังคับเงาของต้นไม้เข้าโจมตีรูน "พวกนายหลบไปก่อนนะ ชั้นจะสู้คนเดียว เพราะชั้นก็ลูกผู้ชายคนหนึ่ง" รูนสร้างปีกให้พรรคพวกลอยอยู่กลางอากาศและสร้างบาเรียป้องกันไว้ "เงาแค่นี้ทำอะไรชั้นไม่ได้หรอก!!" รูนเปลี่ยนธนูให้กลายเป็นง้าว เข้าตัดเงาที่โชโคบังคับมาแตกเป็นเสี่ยงๆ "ธนูเปลี่ยนไป เหมือนกับกระบองของชั้นเลย"มาซากิมองดูการต่อสู้ของรูนเพื่อนรัก "โชโค มารวมพลังกันเถอะ!"ปาตาคุลิ เรียกโชโคมา โชโคก็รีบกลับเข้ามาหา "คิดรึว่าชั้นจะยอมให้พวกแก ใช้พลังที่แท้จริงน่ะ กรีนเฮอริเคน!!"รูนปล่อยท่าพิฆาตออกไป แต่โชโคกับปาตาคุลิสร้างสนามพลังไม่สามารถพังเข้าไปได้ และยังสะท้อนพลังกลับมาอีก "รูน!!" ยูโรป้าตกใจมาก ที่พลังที่สะท้อนกลับมาใหญ่กว่าเดิม แถมยังแรงมากด้วย "อะไรกัน!!" รูนหลบไม่ทันจึงได้รีบสร้างบาเรียขึ้น "เอรีส!!" ฟีโอน่าเรียกเทพแห่งสวรรค์เอรีสออกมาช่วยรูนเอาไว้ พลังที่สะท้อนกลับมาจึงสลายไป เบื้องหน้าของรูน มีร่างของหญิงสาวผมยาวสลวย ในชุดนักบวชสีขาว ถือคฑา นามว่า เอรีส มาป้องกันเขาไว้ "ฟีโอน่า ขอบใจมากนะ" รูนใจหาย ตกใจจนหัวใจเกือบหยุดเต้นไป อาวุธของฟีโอน่าจากแหวนก็ได้เปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นกงจักรบินคู่ "พวกแก!! รับนี่ไป!!" ปาตาคุลิและโชโคปล่อยคลื่นพลังขนาดใหญ่ออกมา ฟีโน่ารีบเข้ามาหารูน "พวกเรามารวมพลังกัน พลังขนาดนั้นกันไม่อยู่แน่" ฟีโอน่ารีบร่ายเวทย์ รูนก็พยักหน้า "ไม่นึกว่าจะได้มาสู้พร้อมกันเหมือนในอดีตเลยนะ น้องสาวต่างสายเลือดของเรา"รูนนึกในใจ พลังใจก็เปลี่ยนมาเปลี่ยนเป็นพลังเวทย์ "มีแต่เพียงเวทย์นี้เท่านั้น ที่พวกเราจะต้องใช้ร่วมกัน พี่ชายผู้มีสายเลือดเผ่าอาเซลของชั้น" ฟีโอน่านึกในใจ พลังของเธอรวมกับรูนเป็นหนึ่งเดียว "วงแหวนแสงสวรรค์!! "วงแหวนที่เกิดจากขนนกสวรรค์ ไดพุ่งลงมาเป็นเสาแสงมากมาย ทะลวงร่างของโชโคและปาตาคุลิ "ไม่!!!!"โชโคและปาตาคุลิสลายไปเหลือแต่เพียงผงธุลีเหลือไว้ รูนใช้พลังไปเยอะทำให้ปีกหายไป "ไม่เป็นไรใช่มั้ยไอ้เกลอ"มาซากิเข้ามาพยุงเพื่อนรัก "ไม่เป็นไรอยู่แล้ว ก็ชั้นมีน้องสาวต่างสายเลือดคนนี้อยู่นี่นา" รูนหันไปยิ้มกับฟีโอน่า "นี่คิดถึงอาจารย์ใหญ่JammasterXนะ ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง"ยูโรป้าพูดขึ้นมา ทุกคนก็คิดเช่นกัน "นึกถึงโรงเรียนนะ"มิตสึกิมองฟ้ากว้าง ทุกคนก็มองขึ้นไปบนฟ้าในใจอยากเจอเพื่อนๆอีกครั้ง แต่ในตอนนี้ อาจารย์ซึ่งเป็นที่รักของเขาได้อยู๋กับผู้ที่เหมือนนางฟ้า แต่จริงๆแล้วเธอคือนางมาร พวกเขาและอาจารย์JammasterXจึงเป็นศัตรูกัน "รีบไปกันเถอะ เจ้าชายรออยู่นะ"คาซาโน่บอกเพื่อนๆ ทุกคนจึงออกเดินทางกัน ผมมาโพสท์แทนพี่สาวนะครับ คุณพี่ไม่ค่อยว่าง ต้องขอบคุณทุกท่านที่ติดตามฟิกของพี่ผมนะครับ <img src="2.bmp"> ติดตามตอนต่อไป จาก : ฟีโอโต้ แอนเจร่า - 07/09/2000 18:13

ข้อความ : โอวววววว จาก : Gnorm - 08/09/2000 08:23

ข้อความ : Umm.... ^ ^ why มาซากิกลัวกระรอก la?? Hmm? ^ ^ จาก : Choco - 10/09/2000 17:07

ข้อความ : สู้เค้าต่อไปไอ้มดแดง เอ้ย 3พี่น้องตะกูลแอนเจร่า ^^ จาก : MrT - 11/09/2000 09:34

ข้อความ : พยายามและตั้งใจสอบให้ดีนะ เมื่อเสร็จเรื่องยุ่งๆทั้งหลายเมื่อไรก็ต่อได้เลย...จะรอชม.. จาก : -----ROGER----- - 11/09/2000 13:11

ข้อความ : อ่า.....กระรอก.... จาก : Masaki Ando - 13/09/2000 05:50