หัวข้อ : ROAR!!! Chapter 21 - Blind Guardian 1 (New Mission) - ช่วงที่ 1
ข้อความ : " ใครช่วยบอกทีซิว่าที่ชั้นฟังมานี่น่ะเป็นเรื่องยกเมฆจากนิยายน้ำเน่าภาคกลางวันน่ะ "
เสียงพูดที่ดังเกือบเป็นตะโกนของรัซเซลล์ดังลั่นห้องของกราเซีย เขาไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เจ้าสายข่าวบาดเจ็บคาบมาบอกพวกเขา
ข่าวที่ว่า เมืองวินด์ฮิลถูกยึดเสียแล้ว
นั่นไม่น่าแปลกใจ
แต่ที่น่าแปลกใจคือ ถูกยึดด้วยกองกำลังสมิงเพียง 6000 คนเท่านั้น
ในเวลาแค่ 3 วันซะด้วย
ไม่ใช่แต่รัซเซลล์เท่านั้นที่อยากจะตะโกนออกมาด้วยความประหลาดใจ คนอื่นๆ ก็รู้สึกแบบเดียวกันทั้งนั้น เพราะว่าเมืองวินด์ฮิลซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้นลีเซียนั้นถือได้ว่า
เป็นเมืองใหญ่เมืองหนึ่ง ทั้งยังเคยเป็นหนึ่งในฐานที่มั่นสำคัญในการทำสงครามกับทัพสมิงเมื่อ 20 ปีก่อน ดังนั้นแสนยานุภาพทางทหารย่อมไม่ธรรมดา
การจะตีเมืองวินด์ฮิลให้ได้นั้นมีเพียง 2 ทางเท่านั้น คือ ขอแรงใครก็ได้ใน 7 อัศวินเทพหมาป่าให้ช่วยถล่มเมือง ไม่ก็ใช้กำลังทหารตั้งแต่หมื่นคนขึ้นไป
" ไม่อยากจะเชื่อ " แอรอนพึมพำกับตัวเอง " เมืองที่มีกำลังทางทหารสูงขนาดนี้ถูกยึดได้ในเวลาแค่ 3 วัน พวกมันทำได้ยังไง "
" จากที่สายข่าวบาดเจ็บนั่นบอกมา " กราเซียพูดขึ้น " พวกมันมากันประมาณ 6000 ตัวเท่านั้น เป็นสมิงเผ่าสัตว์เลือดเย็นจำพวกกิ้งก่ากับเผ่าแมลงเป็นส่วนใหญ่
การรบรอบแรก พวกสมิงยกพลเข้าเมืองได้บางส่วนก็จริง แต่ก็ถูกทัพของวินด์ฮิลตีซะกระจุย แต่พอตกดึก จู่ๆ พวกสมิงที่ตายไปแล้วในเมืองก็ดันลุกขึ้นมา
แผลงฤทธิ์อีกรอบ อาละวาดซะพวกทหารในเมืองที่ประมาทไม่ทันระวังตัวเสร็จไปหลายคน ระหว่างที่ในเมืองกำลังชุลมุนกันอยู่ พวกสมิงที่เหลืออยู่นอกเมืองก็ได้โอกาส
ถล่มเมืองซ้ำ ผล เมืองวินด์ฮิลถูกยึดอย่างง่ายดาย "
" ศพที่ตายไปแล้วอยู่ดีๆ ก็ลุกขึ้นมาต่อสู้ได้เอง " เคนนี่พึมพำ " Necromancy (คืนชีพศพ) งั้นรึ "
" ใช่แล้ว " กาโดพูด " มันเป็นวิชาที่ใช้พลังออร่าบังคับศพให้ทำการต่างๆ ตามใจผู้ใช้ จัดเป็นอวิชชาที่ชั่วร้าย ปัจจุบัน คนที่ใช้วิชานี้ได้เท่าที่ชั้นรู้เหลืออยู่แค่คนเดียว "
" !!!! หรือว่าจะเป็น... "
" ใช่ หนึ่งใน 7 อัศวินเทพหมาป่า ฉายา จิ้งจอกแดง (Scarlet Fox) "
ทั้งหมดมีสีหน้าซีดไปเลยทีเดียวเมื่อได้ยินชื่อนี้ ทุกคนต่างรู้ดีว่าจิ้งจอกแดงคนนี้เป็นคนที่มีจิตมารรุนแรงที่สุดใน 7 อัศวินเทพหมาป่า และเป็นคนที่ศัตรูหวั่นเกรงมาก
พอๆ กับกราเซียและวูล์ฟแฟนธอม อันดับ 1 และ 2 ของกลุ่มเลยทีเดียว เนื่องจากเป็นคนไม่ค่อยแสดงฝีมือ ในสงครามสมิงก็เป็นแค่กองหลังคอยใช้ความรู้ด้าน Necromancy
และการเล่นแร่แปรธาตุของตัวเอง สร้าง 'โฮมูนครูซ' จากศพของทหารทั้งจากฝ่ายศัตรูและฝ่ายเดียวกัน คอยเป็นกำลังให้กองทัพ เคยออกรบแนวหน้าแค่ครั้งเดียวตอนที่
ถล่มกองทัพเก้าแสนคนของเจ้าสมิงร่วมกับอัศวินเทพหมาป่าคนอื่นๆ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรมากนอกจากใช้พลังออร่าบังคับกองทัพศพและกองทัพโฮมูนครูซของตัวเองเข้าต่อสู้
เท่านั้น
" ไม่น่าเป็นไปได้ " เคนนี่พูดออกมา
" ชั้นก็คิดอย่างนั้น " กราเซียว่า " แต่ก็ไม่แน่ จิ้งจอกแดงเป็นคนที่เดาใจยากที่สุดในบรรดาพวกเรา 7 อัศวินเทพหมาป่า เค้าอาจจะเข้าพวกกับใครก็ได้โดยเหตุผล
เพียงเล็กน้อยเท่านั้น และจากที่ฟังมาจากคนส่งข่าวนั่น ก็อาจเป็นไปได้ที่.... "
เสียงของกราเซียหยุดอยู่แค่นั้นเพราะไม่จำเป็นต้องพูดต่อว่าอะไร ทุกคนต่างนิ่งเงียบ เมื่อคิดว่าอาจจะต้องเจอกับ 1 ใน 7 อัศวินเทพหมาป่า ทั้งยังเป็น
อัศวินเทพหมาป่าที่คนไม่อยากเจอมากที่สุดอย่างจิ้งจอกแดงซะด้วย
ในเวลานั้นเอง
" อาจเป็นกีล่าก็ได้ " เสียงของไอร่าที่เงียบมานานขัดขึ้นมา ทุกคนหันไปมองเธอเป็นตาเดียว
" ใครนะ? " เคนนี่ทวนคำ
" กีล่า หนึ่งในแม่ทัพสมิงใต้บังคับบัญชาของท่านเดธมาคส์ " ไอร่าเล่า " มีความรู้ด้าน Necromancy และการเล่นแร่แปรธาตุเป็นเยี่ยมในบรรดาแม่ทัพสมิง
ทั้งหมด มีข่าวแว่วๆ มาว่าเป็นลูกศิษย์ของจิ้งจอกแดง ถ้าเป็นหมอนั่นก็ไม่แปลก "
ทั้งหมดเงียบไปพักใหญ่ แล้วกราเซียจึงเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมา
" โอเค เป็นอันว่าปริศนาที่ว่า ใครเป็นผู้บังคับศพในกองทัพวอร์เรนเซียตีแตกแล้ว " แล้วต่อด้วย " คราวนี้ก็มาว่ากันถึงเรื่องภารกิจคราวนี้กันดีกว่า
หลังจากการรบสิ้นสุด ทัพสมิงฝ่ายศัตรูค้นหาตัวท่านเทเรซ่า ผู้รักษาการณ์ตำแหน่งเจ้าเมืองและผู้ครองแคว้นลีเซียกันแทบพลิกแผ่นดิน แต่ก็ตามหาไม่พบแม้แต่นิดเดียว
ไม่ได้แม้แต่กลิ่นซะด้วยซ้ำ แต่ยังไงก็ตาม หากว่าพวกมันตามหาท่านเทเรซ่าเจอเมื่อไหร่ สถานการณ์ของฝ่ายเราคงจะไม่ค่อยโสภาเท่าไหร่นัก "
กราเซียเงียบไปนิดหนึ่ง แล้วพูดต่อ
" ดังนั้น ชั้นอยากให้พวกนายออกไปตามหาตัวท่านเทเรซ่าให้พบก่อนกองทัพวอร์เรนเซีย "
" เดี๋ยวก่อนครับ " แอรอนขัดขึ้น " แล้วเราจะไปตามหาตัวท่านเทเรซ่าที่ไหนครับ แคว้นลีเซียน่ะใช่แคว้นเล็กๆ ซะเมื่อไหร่ มีที่ซ่อนอยู่ตั้งหลายแห่ง
ดีไม่ดีท่านเทเรซ่าอาจจะหนีไปนอกแคว้นแล้วก็ได้ "
" ไม่ต้องห่วง ชั้นคิดว่าท่านเทเรซ่าน่าจะซ่อนตัวอยู่ในวินด์ฮิล ไม่ก็บริเวณใกล้ๆ กัน " กราเซียว่า " เพราะตอนนี้เมืองวินด์ฮิลถูกล้อมไว้อย่างแข็งแรงมาก
มีการจัดเวรยามอย่างแน่นหนาบริเวณรอบเมืองและด่านที่จะผ่านไปแคว้นอื่นและยังตั้งหน่วยไล่ล่าเพื่อจะตามล่าตัวท่านเทเรซ่าเต็มที่ ท่านเทเรซ่าคงจะไม่เสี่ยงหนีออกมา
หรอก "
" แล้วพวกเราจะไปเมืองวินด์ฮิลกันยังไงครับ " เคนนี่อยากรู้ " เมืองวินด์ฮิลอยู่ห่างจากคาคอนซิสเกือบหกร้อยกิโลเชียวนะครับ แล้วจะไปกันยังไง
อย่าบอกนะครับว่าจะให้เดินไป "
แอรอนกับรัซเซลล์หันมามองเคนนี่ด้วยสายตาขันๆ พร้อมกับหัวเราะออกมาในท่าเหมือนจะพยายามกลั้นหัวเราะเต็มที่แล้วกลั้นไม่อยู่
" หัวเราะอะไรวะ " เคนนี่ถามด้วยทีท่าโกรธๆ
กราเซียยิ้มขันๆ เหมือนกัน แต่ก็ยกมือปรามแอรอนกับรัซเซลล์แล้วหันมาทางเคนนี่และพูด
" ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นน่า " ต่อด้วย " ทุกเรื่องมีทางออกเสมอ ตามมาดูเองแล้วกัน "


เมืองมิวส์ ฐานที่มั่นแห่งใหม่ของกองทัพวอร์เรนเซีย
ภายในเมืองนั้น พวกทหารทั้งทหารมนุษย์และทหารสมิงกำลังเร่งซ่อมสร้างเมืองส่วนที่พังยับไปเพราะการก่อวินาศกรรมของเคนนี่เมื่อราวๆ 5 วันก่อน
ซึ่งการก่อวินาศกรรมครั้งนั้นของเคนนี่สร้างความหัวเสียให้แก่บรรดาแม่ทัพของวอร์เรนเซียเป็นอย่างมากที่ถูกเด็กหนุ่มอายุยังไม่ถึง 20 ด้วยซ้ำ แถมยังมาในฐานะเชลย
เสียด้วย ลูบคมเอาอย่างบ้าบิ่นเช่นนี้
เดธมาคส์ แม่ทัพใหญ่แห่งทัพสมิงวอร์เรนเซียซึ่งเป็นคนพาเคนนี่มากลายเป็นเป้าใหญ่ให้พวกแม่ทัพทั้งหลายรุมสับซะเละเกือบเป็นบะช่อในที่ประชุมของกองทัพ
ฐานจับเชลยมาแล้วเชลยหนีไปได้ แถมยังล่อซะกองทัพตัวเองเกือบวอด
ยังดีที่หลังจากงานนี้ เดธมาคส์ได้ส่งกองกำลังสมิงของตัวเองไปตีเมืองวินด์ฮิล และสารมารถยึดเมืองวินด์ฮิลได้สำเร็จ ทั้งๆ ที่เมืองวินด์ฮิลมีกำลังพล
เหนือกว่าทัพสมิงที่ถูกส่งไปมาก ดังนั้น นักทำมาม่าหมูสับทั้งหลายจึงวาดลวดลายสับได้ไม่คล่องแคล่วเท่าไหร่นัก
" ไหนท่านเคยคุยไงว่าจับ 'ลูกไก่' มาไว้ในกำมือได้ตัวหนึ่ง กลับพลาดจนปล่อยให้ลูกไก่หนีไปได้ แถมยังทำ 'เล้า' พังยับซะอีก ทีนี้จะแก้ตัวยังไง
ไม่ทราบ "
เดธมาคส์เพียงแต่ยิ้ม แล้วหันมาพูดด้วยอาการสงบ " ชั้นไม่คิดเลยว่าคนบางคนที่จับลูกไก่เป็นพันๆ คนแล้วกลับปล่อยให้หนีไปได้จะพูดประโยคตะกี้ออกมาได้
โดยไม่อายปาก "
" ท่าน... " เจอย้อนเข้าไปแบบนี้โซรอนถึงกับอึ้ง โกรธจนหน้าเปลี่ยนสีเป็นสีหน้าศพถูกรัดคอ ผลุนผลันลุกขึ้นอย่างลืมตัว แต่ก็ต้องนั่งลงโดยดี
เมื่อเห็นสายตาที่มองเป็นเชิงปรามขององค์ชายเรนลอร์ดจ้องมา
เวลานั้นเอง ทหารสมิงคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาเดธมาคส์พร้อมกับกระซิบอะไรที่ข้างหูอยู่ครู่หนึ่ง เดธมาคส์พยักหน้าช้านิดหนึ่ง ยิ้ม แล้วสั่งให้ทหารสมิงคนนั้นออกไป
เมื่อทหารสมิงคนนั้นออกไปแล้ว เดธมาคส์ก็ลุกขึ้นจากที่นั่ง หันไปทางองค์ชายเรนลอร์ดที่นั่งเป็นประธานการประชุมอยู่ คำนับแล้วพูด
" ฝ่าบาท ข้าพระองค์มีภารกิจด่วนที่จะต้องขอออกไปจัดการเสียก่อน จำเป็นต้องละทิ้งการประชุมนี้ไปเพื่อทำภารกิจนั้น ขอประทานอภัยพะย่ะค่ะ "
พูดจบก็ไม่รอฟังคำอนุญาติขององค์ชาย หันกลับไปทางทางเข้าห้องประชุมแล้วเดินออกไปทันที โดยมีสายตาของแม่ทัพหลายคนในที่นั้นจ้องมองด้วยสีหน้าหมั่นไส้

จาก : Dark Master - 31/08/2000 13:18

ข้อความ : waiting for the next issue..

จาก : -----ROGER----- - 01/09/2000 09:04

ข้อความ : อืม 7 เทพอัศวินหมาป่า 7 คน ชักอยากรู้ว่ามีใครมั่งแฮะ

จาก : Jam X - 02/09/2000 08:44

Comment เกี่ยวกับ Fiction ตอนนี้
ชื่อ :
Email :
ICQ :
โฮมเพจ :
ข้อความ :


Pocket WebBoard Fiction แห่งนี้ใช้บริการของD'Server
Hosted by www.Geocities.ws

1