|
หัวข้อ : สามก๊กคนละ 1 ท่อน ข้อความ : อ่าคือว่าไปเห็นคุณแกะน้อยแก post ไว้ในหัวข้อสามก๊กน่ะเลยเอาออกมาให้ทุกคนแต่งต่อ http://www.geocities.com/fumitatsu2/bgm/fushigi2.mid (Background music) กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว.... ณ.ดินแดนอันไกลโพ้น.... มีลูกแกะน้อยผู้ซึ่งบอบช้ำจากการเดินทางครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อหาที่พักใจ
ได้เดินทางมาถึงแคว้นพ็อกเก็ตที่ร่ำลือกันนักหนาว่า..อุดมไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะ ขณะนั้นสถานการณ์ในแคว้นพ็อกเก็ตยังไม่สู้สงบดีนัก เนื่องจากได้มีการแบ่งดินแดนออกเป็น3ก๊กเพื่อทำสงคราม(แย่งลูกค้า)กัน "...อาา...คงมีสักชุมนุมล่ะน่า ที่จะเป็นที่พักใจของเรา...." แกะน้อยเริ่มเดินไปยังชุมนุมแรกที่อยู่ใกล้ที่สุด กำแพงชุมนุมนั้นทาด้วยสีขาวสะอาด ผู้คนล้วนแต่งกายสะอาดสะอ้าน อาา... ช่างน่าอยู่เสียนี่กระไร... ชายหนุ่มผู้แต่งกายราวกับเจ้าชายได้ก้าวออกมาต้อนรับลูกแกะน้อยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "ยินดีต้อนรับสหาย... ที่นี่คือชุมนุมPure... ณ.ที่แห่งนี้..ท่านสามารถเข้าออกและหาความสำราญได้ตามแต่ใจปรารถนา.. ท่านจะได้รับทั้งมิตรภาพและน้ำใจจากชาวชุมนุมทุกคน..." "ถ้าเช่นนั้น ข้าก็สามารถอยู่ที่นี่ได้ ใช่หรือไม่?" "ท่านสามารถอยู่ได้นานตราบาที่ท่านต้องการ.... ขอเพียงท่านอย่าละเมิดกฏเหล็กของชุมนุมเรา นั่นคือ no H no Yaoi and no Rubbish มิเช่นนั้น ท่านจะถูกพระเจ้าของเราลงโทษ!!" ชายคนนั้นพูดพร้อมสยะยิ้ม "ถ้าเช่นนั้น ข้าก็คงเข้าชุมนุมท่านไม่ได้ เพราะข้าไม่ใช่คนที่ดีขนาดนั้น... ขอรับไว้เพียงน้ำใจของท่านก็แล้วกัน..." แกะน้อยพูดพร้อมทำหน้าผิดหวัง "มิเป็นไร หากท่านเปลี่ยนใจก็กลับมาหาเราได้ เรายินดีต้อนรับเสมอ" พูดจบชายผู้นั้นก็เดินลับเข้าไปในกำแพงสีขาวบริสุทธิ์ แกะน้อยสังเกตเห็นอะไรบางอย่างหล่นออกมาจากเสื้อของชายผู้นั้น เมื่อเข้าไปดูใกล้ๆก็พบว่าเป็นผ้าสีเหลืองผืนหนึ่ง พอครั้นเงยหน้าขึ้นมา หมายจะโกนเรียกให้กลับมาเอาของ ชายคนนั้นก็หายไปเสียแล้ว..... แกะน้อยจึงเดินทางบ่ายหน้าไปยังชุมนุมถัดไปด้วยความหวังว่าจะได้ที่พักใจสำหรับเขาบ้าง ชุมนุมที่อยู่ถัดมานั้นเป็นชุมนุมขนาดเล็ก กำแพงชุมนุมเป็นสีฟ้าดูสบายตา ประดับประดาไปด้วยงานศิลปะและจิตรกรรม ผู้คนในชุมนุมนั้นเล่า ก็ล้วนดูภูมิฐานทรงความรู้ อุดมไปทั้งกวีและนักประพันธ์ อาา... ช่างน่าอยู่เสียนี่กระไร... ชายผู้หนึ่งได้เดินออกมาต้อนรับแกะน้อยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "สวัสดี~~สหาย... เราจะไปแจมทุกที่.. เอ๊ย~~ม่ายช่าย... ยินดีต้อนรับสู่ชุมนุมFic..." "ณ.ที่แห่งนี้... ไร้ซึ่งกฎเกณฑ์และพันธนาการใดๆ ท่านสามารถความสามารถทางศิลปะและจินตนาการของท่านได้ได้อย่างไม่จำกัด เราจะจัดทั้งทั้งผู้ชมและหน้าม้ามาชมผลงานของท่าน ราคาค่างวดนั้นเรามิมีให้ แต่สิ่งที่จะได้คือความภูมิใจและชื่อเสียง..." "หากเช่นนั้น ข้าขอรับไว้เพียงน้ำใจของท่าน... เพราะตัวข้านั้นมิมีความสามารถพอที่จะอยู่ชุมนุมนี้ได้เลย..." แกะน้อยพูดพร้อมทำหน้าผิดหวัง "มิเป็นไร หากท่านเปลี่ยนใจก็กลับมาหาเราได้ เรายินดีต้อนรับเสมอ" พูดจบชายผู้นั้นก็เดินลับเข้าไปในกำแพงสีฟ้าอันงดงาม แกะน้อยสังเกตเห็นอะไรบางอย่างหล่นออกมาจากกางเกงของชายผู้นั้น เมื่อเข้าไปดูใกล้ๆก็พบว่าเป็นผ้าโพกหัวสีเหลืองผืนหนึ่ง พอครั้นเงยหน้าขึ้นมา หมายจะโกนเรียกให้กลับมาเอาของ ชายคนนั้นก็หายไปเสียแล้ว..... แกะน้อยจึงเดินทางบ่ายหน้าไปยังชุมนุมถัดไปด้วยความหวังว่าจะได้ที่พักใจสำหรับเขาบ้าง ชุมนุมที่อยู่ถัดมานั้นดูน่ากลัวนัก... กำแพงชุมนุมฉาบไปด้วยสีดำทะมึน แถมมีภารโรงแก่พาดผ้าสีเหลืองเฝ้ากำแพงอยู่เต็มไปหมด ส่วนภายในชุมนุมนั้นจะเป็นอย่างไร แกะน้อยไม่อาจเห็นได้ เนื่องจากมีกำแพงหนาแน่นป้องกันไว้ถึง2ชั้น แต่ความหนาของกำแพงก็มิอาจ กีดกั้นเสียงประหลาดที่ดัง"จ๊วบๆๆ" อยู่ภายในกำแพงได้ ...ดูแล้วน่าขนลุกพิกลพิกล... แกะน้อยนึกในใจ "ARE YOU OVER 18?!!" ยังไม่ทันไรก็มีเสียงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณประตูทางเข้ากำแพง... แกะน้อยตกใจกับเสียงนั้นมาก จนไม่กล้าโกหกออกไป " NO I'M UNDER 18... " เสียงกึกก้องดังตอบกลับมา... " ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามายังชุมนุมนี้!! " " อาาา... ที่นี่ก็ไม่มีที่ให้เราอยู่หรือนี่... " แกะน้อยรำพึงรำพันอย่างเศร้าใจ ในขณะที่กำลังเดินหันหลังกลับอยู่นั้น ก็มีอีกเสียงดังก้องมาจากชายผู้หนึ่ง "วะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ข้ามา ข้ารู้ ข้าเห็น! ข้าคือผู้หยั่งรู้!!" ชายประหลาดผู้นั้นปราศจากอาภรณ์ใดๆทั้งสิ้น มีเพียงหัวเลียงผายักษ์ที่โพกผ้าเหลืองทับสวมไว้เพื่อปิดบังใบหน้าเอาไว้ "วะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ข้ารู้ ข้าเห็น ข้าเห็นลึกลงไปในตาของเจ้า!! " "ข้ารู้ว่าเจ้าชื่อลูกแกะน้อย .... ไปดูต้นฉบับได้ที่ http://board.dserver.org/P/PocketFic/00000017.html นะ ^_^ จาก : zeros และ แกะน้อย - 30/08/2000 12:52 |
|
ข้อความ : อันนี้นี่ผมแต่งต่อเอง
"ท่านรู้ได้อย่างไรว่าเราชื่อแกะน้อย!!!!" แกะน้อยถามด้วยความสงสัย "โถ จะไม่รู้ได้อย่างไรในเมื่อตัวของเจ้ามันเป็นแกะชัด ๆ"ชายปริศนาผู้นั้นตอบแล้วกล่าวต่อว่า "เจ้ายังมิเข้าไปภายในเลยแล้วเจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเมืองนี้ไม่ต้อนรับเจ้า ฮ่า ๆ ๆ ในตัวของเจ้านั้นมีสิ่งที่ทำให้เจ้าสามารถเข้าไปได้ หึ ๆ ๆ ข้าบอกเจ้าได้แค่นี้แหล่ะ เพราะข้าคิดอย่างอื่นไม่ออกแล้ว เหอะ ๆ ๆ" ว่าแล้วชายปริศนาก็วิ่งหายเข้าไปในเมืองที่สาม แกะน้อยนึกสงสัยว่าสิ่งใดหนอถึงจะทำให้เราเข้าเมืองนั้นได้จึงเดินเข้าไปที่ประตูเมืองแล้วกล่าวว่า "โอเพ่น เซซ่ามี่" แกะน้อยพูดออกมาด้วยเสียงอันดัง "......" ไม่เสียงตอบจากสวรรค์ "อืม แล้วทำไงล่ะ?" แกะน้อยนึกสงสัยยิ่งนักพลางนึกขึ้นได้ว่า อันตัวเรานี้หรือคือแกะสิ่งที่เรามีก็คือขนแกะน่ะซิว่าแล้วพลางแกะน้อยก็เด็ดขนของตัวเองมาหนึ่งเส้น "โอเพ่น เซซามี่" แกะน้อยกล่าวพร้อมกับชูขนแกะขึ้น "....." ก็ยังคงไม่มีเสียงตอบจากสวรรค์ "เอ แล้วมันอะไรกันหว่า?"แกะน้อยได้แต่นั่งครุ่นคิด ฉับพลันนั้นเองก็บังเกิดลมกรรโชกแรงผ้าสีเหลืองสองผืนที่เก็บได้จากชายสองคนนั้นพลันปลิวขึ้นสู่ท้องฟ้าไปแปะอยู่ที่ประตูทางเข้าเมือง "ตื้ด ๆ ๆ ๆ Member Verify" แล้วพลันประตุบานใหญ่นั้นก็เปิดออกอย่างช้า ๆ "อ้อ ท่านทั้งสองคนนั้นก็อยู่ที่เมืองนี้เช่นกัน ดีล่ะว่าแล้วเราจะได้เอาของไปคืนเขาซะที" แกะน้อยจึงเดินชำเลืองมองเข้าไปในเมืองนั้นโดยหารู้ไม่ว่ามีบุคคลผู้หนึ่งกำลังยิ้มอยู่ทางด้านหลัง เมื่อแกะน้อยเดินเข้าไปที่ประตูเขาก็พบว่ามีป้อมยามอยู่หลังประตูเมือง คนที่อยู่ในนั้นคือภารโรงที่อยู่ข้างหน้านั่นเอง "มาใหม่เหรอเราน่ะ ไม่เคยเห็นหน้าเลยนี่" ภารโรงคนนั้นถาม "อ่ะ คือว่า" แกะน้อยจะเอื้อนเอ่ยถามแต่ภารโรงคนนั้นพูดแทรกขึ้นมาว่า "รีบ ๆ เข้ามาแล้วปิดประตูซะ เดี๋ยวเด้ก ๆ มาเห็นมันจะไม่ดี" "เอ่อ ครับ ๆ" แกะน้อยรีบเดินไปปิดประตูอย่างว่าง่าย เมื่อแกะน้อยหันกลับไปเขาก็พบว่าภารโรงคนนั้นเดินตรงรี่เข้ามาหาเขาพร้อมกับสิ่งวาววับในมือ "โธ่ ตู ต้องกลายเป็นแกะย่างแล้วหรือ?"แกะน้อยรำพึง ภารโรงควักสิ่งแวววับนั้นออกมาอย่างรวดเร็วแกะน้อยหลับตาปี๋ แต่เมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบว่าเป็นกุญแจสีเงินพร้อมกับผ้าเหลืองหนึ่งผืน "เอ้า เอาไป" ภารโรงยื่นกุญแจและผ้าเหลืองให้แล้วก็เดินกลับไปหมกมุ่นกับคอมพิวเตอร์ในป้อมยามต่อ ไปแต่งต่อกันเอาเองละกัน บรรยายภาพไม่ถูกแล้ว จาก : zeros - 30/08/2000 12:53 |
|
ข้อความ : " ในที่สุดเราก็ได้เข้ามา " แกะน้อยรำพึง " แต่เราจะหาท่านทั้งสองได้ยังไงล่ะเนี่ย "
แกะน้อยมองไปรอบๆบรรยากาศที่สุดแสนจะมืดแต่ก็มองเห็น " อ้ะ ภารโรงคนเมื่อกี้นี่ " " ไม่ใช่ มันเป็นแค่ภาพบนฝาผนังต่างหาก แต่ภารโดรงคนเมื่อกี้ เขามีความสำคัญอะไรกับที่นี่กันแน่ " แกะน้อยยังสงสัยต่อไป เขาเริ่มสังเกตรอบตัว ที่นี่ มีประตูสีแดงเต็มไปหมด มันคืออะไรกัน คนที่นี่ เดินเข้าไปที่นั่น พร้อมกับสายตาที่กระหาย พวกเขามีผ้าเหลืองกันทุกคน และมีกุญแจสีเงินเช่นเดียวกัน บางคนมาเปิดประตูเอาไว้ และก็หายเข้าไปในอีกประตูนึง และเงาหนึ่งก็ผ่านเขาไป อย่าช้าๆ ร่างนั้นสง่าดุจเจ้าชายแต่เงานั้นกลับดำทมึน " ผมเก็บนี่ได้ท่านทำตกเอาไว้น่ะผมเลยเอามาคืน ของท่านใช่ไหม " แกะน้อยถาม " เราไม่รู้จักเจ้า แต่ นี่คือของเรา " ว่าแล้ว เขาก็ดึงผ้าสีเหลืองนั้นไป แล้วเดินหายเข้าไปในประตูสีแดงบานหนึ่ง " เดี๋ยวสิ นี่มันอะไรกัน ท่านเพิ่งคุยกับข้าเองนี่นา " แกะน้อยกำลังจะตามไป แต่บุคคลอีกผู้หนึ่งที่ออกมาจากประตูบานนั้นชนเขาเข้าเสียก่อน ' พลั่ก ' แกะน้อยล้มลงไปกับพื้น แต่ชายผู้มีเฝือกที่ขากับยืนอย่างมั่นคง และมองลงมาที่แกะน้อย และแล้วก็มีบุคคลอื่นตามมาและกล่าวว่า " นี่เจ้าไม่รู้จักท่านจ้าวนรกรึไง รีบขอโทษท่านเด๊ยวนี้ " " อ่า ...... ผมไม่ได้ตั้งใจ ท่าน ผม คิดว่านี่เป็นของท่าน " แกะน้อยยื่นผ้าสีเหลืองให้ " ของชั้นรึ ก็อยู่นี่ไง แต่ ชั้นมีหลายผืนนี่ อาจจะเป็นผืนที่หายไปก็ได้ ยังไงก็ขอบใจนะ อ้อ มีเรื่องอะไรละก็ บอกพวกเขาได้เลยนะ โรงงานนรกทุกสาขายินดีต้อนรับเสมอ " และแล้วชายผู้นั้นก็หายไป " ไม่เข้าใจ เลย เราเห็นพวกเขา เราเคยคุยกันแน่ๆ ไม่สิ เราเห็นคนอื่นอีก แต่ เขาไม่รู้จักเรา เป็นไปได้ยังไง ? " แกะน้อย เดินกลับไปหาภารโรงที่ป้อมยามอีกครั้ง " สาสมแก่ความต้องการของเจ้าแล้วใช่ไหม " ภารโรงถาม " ผมไม่เข้าใจ คนที่นี่ทำเหมือนไม่รู้จักกัน แถมยังเดินเข้าไปในประตูสีแดงๆด้วย " แกะน้อยถามอย่างสงสัย " อ้าวนี่ไม่ได้เข้าไปในประตูสีแดงนั่นหรอกเหรอ " ภารโรงถามอีก " แล้วมันมีอะไรละครับ " แกะน้อยถามอย่างสงสัยยิ่งขึ้น " บอกไม่ได้ เจ้าต้องหาคำตอบด้วยตัวของเจ้าเอง " ภารโรงตอบ " ผมไม่เข้าใจ " แกะน้อยรำพึง " คงต้องเข้าไปเท่านั้นถึงจะรู้ " และแล้วแกะน้อยก็เลือกประตูเข้าไปบานหนึ่ง " ว้ากกกกกก อ๊ากกกกก จ้วบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ " เสียงโหยหวนของใครหลายๆคนดังก้องในประตูนั่น แกะน้อยตกใจและรีบวิ่งหนีออกมา " คุณลุง ภารโรง ครับ " แกะน้อยเรียก " เข้าไปในนี้แล้วสิ เป็นไง " ภารโรงถาม " เสียงในนั้นน่ากลัวมากผมหนีออกมาครับ " แกะน้อยตอบ และเขาเพิ่งสังเกตเห็น ขนสีขาวปุยของเขาสีของมันเริ่มทมึน............... จาก : Jammaster X - 30/08/2000 14:22 |
|
ข้อความ : "โอ!!!! นี่มันเกิดอะไรขึ้น ขนปุกปุยของช้าาาาน"แกะน้อยส่งเสียงร้องคร่ำครวญ
"ไง แกะน้อย" มีเสียงลึกลับพูดมาจากข้างหลังของแกะน้อยเมื่อแกะน้อยหันไปดูก็พบกับชายหนุ่มผู้หนึ่งหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสไว้ผมประบ่าและที่คอของเขามีผ้าพันคอสีเหลืองพันอยู่ "ท่านเป็นใคร?" แกะน้อยถามด้วยความสงสัย "เราชื่อเซรอส" ชายหนุ่มผู้นั้นตอบกลับมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเช่นเคย "เกิดอะไรขึ้นหรือ?" เซรอสไต่ถามแกะน้อย "ขนของข้า ๆ ฮือ ๆ ๆ ๆ TOT" แกะน้อยร่ำไห้ด้วยความเสียใจ "โธ่ช่างน่าสงสารจริง ๆ เอาอย่างนี้แล้วกัน เรามีวิธีช่วยเจ้าให้มีขนขาวดังเดิม ตามเรามาซิ" ชายผู้นั้นกล่าวแล้วเดินน้ำหน้าแกะน้อยไป "โอ้ ท่านช่างเป็นผู้ใจดีจริง ๆ ขอบคุณมาก" แล้วแกะน้อยก็เดินตามเซรอสไป เซรอสนำหน้าแกะน้อยเดินไปยังตามทาง ข้าง ๆ รายล้อมไปด้วยประตูสีแดงตลอดทาง ระหว่างนั้นแกะน้อยไ้ด้ยินเสียง ดูดและเสียงกระหายบางสิ่งดังออกมาจากหลังประตู "เอามา!!!!!!! เอา"ไอ้นั่นมา" !!!!!!!"แกะน้อยสะดุ้งเฮือกเพราะเสียงนั้นดังมาจากประตูที่แกะน้อยกำลังเดินผ่าน "ไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวเขาก็จะสมปราถนาเอง" เซรอสหันกลับมาบอกแกะน้อยด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเหมือนเดิม "คะ ครับ" แกะน้อยตอบด้วยอาการหวาดหวั่นพลางคิดว่าสถานที่นี้จะต้องเป็นสถานที่ที่ใช้กักขังนักโทษแน่ ๆ เลย "เอาล่ะเรามาถึงแล้ว" แกะน้อยหันไปแล้วก็ชนด้านหลังของเซรอส "ขอโทษครับ ผมลืมมอง" แกะน้อยขอโทษและเงยหน้าขึ้นมามองและก็เห็นว่าตัวเองอยู่ ณ ที่สุดทางเดิน "เอ๋ แล้วทำอย่างไรขนของผมถึงจะเป็นสีขาวปุกปุยเหมือนเดิมล่ะครับ"แกะน้อยสงสัย "อันนั้นก็ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้วล่ะแกะน้อย"เซรอสกล่าว "เอ๋ ขึ้นอยู่กับผมงั้นเหรอ?" แกะน้อยสงสัยพลางคิดว่า เอ อันตัวเรานี้มีสิ่งใดที่จะทำให้ขนขาวเหมือนเดิมได้หรือ? ถ้าทำได้คงไปรับจ้างย้อมขนแกะขายแล้ว "ทำยังไงเหรอครับ?"แกะน้อยถาม "นั่นคือกุญแจสีเงินที่เจ้าถืออยู่ไง" เซรอสตอบ แกะน้อยหันไปมองกุญแจที่ตัวเองถือมา "กุญแจนั้นคือ กุญแจสู่สุขาวดี มันจะใช้ได้ผลเฉพาะในที่นี้เท่านั้นมันใช้สำหรับสนองความต้องการของเจ้าของกุญแจ" เซรอสอธิบาย "เหรอครับ แล้วผมต้องทำอย่างไรบ้าง" แกะน้อยถาม "พูดตามเรานะ กุญแจสุขาวดีที่ผนึกพลังแห่ง dark side ด้วยพลังแห่งข้า แกะน้อย จงปลดปล่อยพลังของเจ้า ปลดผนึก" เซรอสกล่าว "กุญแจสุขาวดีที่ผนึกพลังแห่ง dark side ด้วยพลังแห่งข้า แกะน้อย จงปลดปล่อยพลังของเจ้า ปลดผนึก!!!!" แกะน้อยผู้ใสซื่อบริสุทธิ์ว่าไงว่าตามกันอยู่แล้ว ฉับพลันนั้นเองที่ ๆ เคยมืดมิดพลันสว่างด้วยแสงไฟ เสียงร้องระงมที่ได้ยินก็เงียบไป แกะน้อยคิดว่า อ่า นี่กระมังคือพลังที่จะทำให้ขนอันปุกปุยของข้ากลับขาวเหมือนเดิม เมื่อแสงสว่างส่องประกายเจิดจ้าค่อย ๆ หายไปสิ่งที่เหลืออยู่ก็มีแค่ประตูสีแดงบานหนึ่งอยู่ตรงหน้าแกะน้อย "อ่ะ แล้วไงต่อครับ"แกะน้อยถาม "อืม เจ้าก็แค่เข้าไปภายในห้องนั้น เท่านั้นเอง"เซรอสกล่าว "โอเค ครับ"แกะน้อยเดินเข้าไปภายในห้องอย่างว่าง่าย เมื่อแกะน้อยเดินเข้าไปในห้องก็พบว่าภายในห้องนั้นว่างเปล่าไม่มีสิ่งใดเลย แกะน้อยจึงเอื้อนเอ่ยจะถามเซรอสว่าไม่เห็นมีอะไรเลย แต่เมื่อหันหลังกลับไปก็พบมีคนกลุ่มใหญ่กำลังมุงกันอยู่ที่หน้าห้องนั้น "โอ้ ของใหม่เหรอ" "อืม ใช่ นั่นซิจะเป็นอะไรหนอ" เสียงซักถามเริ่มดังขึ้นแล้วก็มีบุคคลผู้หนึ่งเดินออกมาเขาคือเจ้าชายที่ท่าทางสูงสง่าผู้นั้นนั่นเอง "เจ้ามีอะไรมาให้พวกเรา" เจ้าชายถาม และก็มีชายอีกผู้หนึ่งเดินออกมาพร้อมขาที่เฝือก "ใช่เจ้ามีอะไรให้เรา" "เอ่อ อะไร? นี่อะไรเหรอครับ?"แกะน้อยถามด้วยความหวาดกลัว "ก็ 'ไอ้นั้นไง" บุคคลทั้งสองถาม "เอ่อ ไอ้นั้นเหรอครับ ผมไม่มีหรอกครับ"แกะน้อยตอบ "หา!!! ไม่มี โอ้ออออออออ" เสียงผิดหวังของคนทั้งหมดดังออกมาแกะน้อยให้นึกสงสัยว่า ไอ้นั่นมันคืออะไร? "เฮ้อ ช่างเถอะ ไม่มีก็โอเค"เจ้าชายกล่าวอย่างปลง ๆ "เหรอครับ!!!!"แกะน้อยท่าทางระรื่นขึ้นมากระทันหันเพราะอย่างน้อยตัวเองคงไม่กลายเป็นแกะย่างแน่ ๆ "แล้ว เคยรู้จัก ไอ้นั่นหรือยัง" ชายที่ขามีเฝือกพันอยู่ถาม "ยะ ยังครับ"แกะน้อยตอบพลางคิดว่าจะเอาไงกะตูอีกฟะ "อ้อ ยังไม่รู้จัก มิน่าท่าทางใสซื่อเชียว เอ้าพวกเราโชว์หน่อยซิ"ชายที่มีขาพันที่เฝือกบอกกับทุกคนแล้วทุกคนก็มีเอาสิ่งนั้นออกมาโชว์ให้แกะน้อยดู "อ๊าาาา นี่มัน ไม่นะ ผมไม่ดู"แกะน้อยร้องลั่นหลังจากที่เห็นว่ามันคืออะไร?แล้วพลันประตูก็ปิดลง "เซรอส!!!! ช่วยผมด้วย" แกะน้อยร้องเรียกหาผู้ที่ช่วยเหลือเขา ซึ่งผู้ที่ปิดประตูก็คือ เซรอสนั่นเอง "คงไม่ได้หรอกนะ เพราะว่า.......ชั้นก็เป็นพวกเขาเหมือนกันน่ะซิ" เซรอสกล่าวพร้อมกับแสยะยิ้มเผยให้เห็นดวงตาที่เหมือนปีศาจ "ม่าาาาาาาย"แกะน้อยร้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ----หลังจากนั้น 10 นาที----- ประตุห้องพลันเปิดออก แกะน้อยก้าวเดินออกมาจากห้อง แต่นั่น!!!!! ขนที่เคยเป็นสีขาวปุกปุยของเขากลายเป็นสีดำปุกปุยแทน "ไง ดีขึ้นไหม?" เซรอสถาม "เรา ..... รู้จักกันด้วยเหรอ" แกะน้อยถามด้วยเสียงอันเย็นชาแล้วเดินจากไป "เฮ้อ! เป็นอย่างนี้ทุกคนเลย ช่างมันเถอะ อย่างน้อยเราก็มีสมาชิกใหม่แล้วนี่" เซรอสกล่าวพร้อมแสยะยิ้มเผยให้เห็นดวงตาอีกครั้งแล้วเดินสลัดผ้าคลุมหายไปเงามืด แกะน้อยจะเป็นอย่างไรต่อไป เขาจะได้กลับไปเหมือนเดิมไหม? ภารโรงคนนั้นคือใคร? อืมแต่งต่อกันเอาเองแล้วกัน จาก : zeros - 30/08/2000 18:48 |
|
ข้อความ : /me just เพิ่มยอด..... cannot type thai T_T
but [แกะน้อยตกใจกับเสียงนั้นมาก จนไม่กล้าโกหกออกไป " NO I'M UNDER 18... "] ==> หนอย....โกหกเห็นๆ ....ใครฟะ under 18 .... -_-; จาก : Choco - 30/08/2000 18:57 |
|
ข้อความ : T_T want to แต่งต่อ na...but' if it have to be in Eng..no one will แต่งต่อ from me sure...
(TT) shame............Oh! แกะน้อย under 18 rorr hur hur.. จาก : Cecil - 01/09/2000 13:17 โฮมเพจ : http://www.geocities.com/calopachi/ |
|
ข้อความ : อา.. สนุกดีจัง แต่หมู่นี้ ไม่มีมุขแต่งต่อน่ะ ใครมีมุขช่วยแต่งต่อหน่อยเร็วๆ BP จาก : SBoy - 01/09/2000 14:15 |
|
ข้อความ : สุดท้าย แกะน้อยผู้เคยเป็นแกะที่มีสีขาวบริสุทธิ์ ก็กลายเป็นแกะที่มีร่างดำทะมึนโดยสมบูรณ์ แต่ทันทีที่แกะน้อยย่างกรายออกจากกำแพงของเมืองนั้น เขากลับจำอะไรไม่ได้เลย และยังคงเป็นแกะน้อยผู้บริสุทธิ์ผุดผ่องตลอดมา เว้นเสียแต่ความสงสัยว่าผ้าเหลืองในกระเป๋าของเขาคืออะไร ได้มาอย่างไร และเหตุใดที่ทุกคืนวันเพ็ญ
เขาต้องมีแรงจูงใจให้กลับไปยังเมืองผู้มีภารโรง มีกำแพงสีดำมีประตูสีแดง สิ่งนั้น และแกะน้อยไม่ลังเลเลยว่าจะตอบไปว่า ...Yes, I am over 18 years old... จาก : locker - 01/09/2000 22:50 |
|
ข้อความ : อ้าว...กลายเป็นนิยายคนละท่อนไปเสียแล้ว^_^;; จาก : A little lamb who passes by - 06/09/2000 05:34 |
|
ข้อความ : เฮ่อ.... อารายเนี่ย....? จาก : TRipLE - 06/09/2000 17:35 |
|
ข้อความ : ไงล่ะ ท่านแกะน้อย โดนยำเป็นไงมั่ง จาก : zeros - 08/09/2000 11:26 |
|
ข้อความ : ถุย จาก : ถุย - 19/09/2000 19:33 |
|
ข้อความ : มีตอนต่อไหม? จาก : TAMA CHAN - 29/09/2000 12:56 |
|
ข้อความ : มีครับแต่รอคน request เยอะ น่ะ จาก : zeros - 04/10/2000 15:16 |
|
ข้อความ : จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นมาว่า "เอ้ย! อายุ 18 ปีแล้วสินะ มาช่วยงานข้าหน่อย!"
เมื่อแกะน้อยได้ยิน ก็ชักเริ่มสงสัย ว่า คนที่ตะโกนเรียกเขา ต้องการอะไร แล้วคนที่ตะโกน เรียกแกะน้อย ก็ปรากฏตัวขึ้น เป็นชายอายุประมาณ 17-18 ปี สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงวอร์ม และผ้าคาดหัวสีเขียว พร้อมทั้งบอกว่า "ผมรู้... คุณน่ะ เคยเป็นแกะ ที่มีขนปุกปุย ขาวบริสุทธิ์ แต่ตอนนี้ กลายเป็นสีดำไปเสียแล้ว ไอ้คน ที่อยู่ในเมือง ที่มีกำแพงสีดำ ประตูสีแดง ถ้าคุณเข้าไป คุณจะไม่มีทางกลับมามีขนสีขาวปุกปุย แสนบริสุทธิ์ เหมือนที่คุณเคยเป็น คุณ จะถูกพลังด้านมืด อันแสนชั่วร้ายครอบงำ มาช่วยงานผมหน่อยก็แล้วกัน และผมรับรองว่า สักวัน ขนของคุณ ตะกลับเป็นสีขาวปุกปุย แสนบริสุทธ์ ดังที่คุณเคยเป็น" แกะน้อย ยังคงเป็นแกะน้อยอยู่ ใจของเขา ยังมีความคิด ที่จะกลับมา มีขนสีขาวปุกปุยอยู่ ดังนั้น แกะน้อย จึงตอบไปว่า "ท่านต้องการ ให้เรา ช่วยทำงานอะไรหรือ?" ชายผู้นั้นตอบว่า "คุณช่วย มาทำงาน อยู่ที่โรงงาน บ่มลำไยหน่อย จะได้หรือเปล่า? เพราะว่า ผมทำงานคนเดียวเหนื่อยมาก แถมยังไม่มีคนมาช่วย เพราะกลัวโรงงานบ่มลำไยระเบิด" แกะน้อย ก็ชักรู้สึกสับสน ว่าจะช่วยงานชายผู้นั้น ดีหรือเปล่า แต่เมื่อแกะน้อย ครุ่นคิด ก็คิดว่า ช่วยงานคนคนนี้ไปก่อน เผื่อว่า ขนของเรา จะกลับมาเป็นสีขาว แสนบริสุทธิ์อีกครั้ง และแล้ว แกะน้อย ก็ตอบตกลง ว่าจะช่วยงาน ที่โรงบ่มลำไย แล้วถามว่า "ท่านเป็นใคร" ชายผู้นั้นตอบว่า "ผมชื่อ อามุโร่ เรย์" จาก : อามุโร่ เรย์ - 14/10/2000 18:48 |