หัวข้อ : โรงละครตัวตลก : Arena (2) ข้อความ : ในยามสงัดของคืนที่สงบ ผมผู้ที่เรียกตัวเองว่า "ไค" กำลังนั่งอยู่หน้ากองไฟที่ตัวผมก่อขึ้นเอง ตอนนี้ผมกำลังรออยู่ "คงได้ที่แล้วมั๊ง" ผมคิดพร้อมกับหยิบเอาชิ้นเนื้อที่เสียบไม้ย่างอยู่ขึ้นมา แม้ว่าสีมันจะดูไม่ค่อยน่ารับประทานแต่กลิ่นมันก็ช่างเย้ายวน "เมื้อกี้แกจะกินฉัน...แต่ตอนนี้ฉันคงตอนกินแก" ผมรู้สึกเศร้านิดๆกับคำพูดที่ผมพูดออกไป แต่กฎมันก็ต้องเป็นกฎ กฎตายตัวของที่นี่ "ผู้ใดแกร่งกว่าผู้นั้นย่อมอยู่" มันก็เหมือนกฎธรรมชาติธรรมดาของโลกที่ผมจากมานั่นล่ะนะ แต่ว่าที่นี่กฎนี้มันเข้มแข็งกว่าเยอะ ซึ่งไอ้กฎทั้งหลายทั้งปวงตัวผมได้เรียนรู้มาจากเขาทั้งสองนั่นเอง... ในตอนนั้นหลังจากที่ผมตกปากรับคำว่าจะ"อยู่"นั่นเอง รีกีก็กระชากตัวผมขึ้นม้าของเขาไป และรีบควบมันอย่างไม่รีรอ และเจ้าม้านั่นก็ตอบสนองนายมันอย่างดี มันวิ่งด้วยความเร็วดุจสายลม แต่ที่ไม่น่าเชื่อก็คือ แกะน้อยสามารถวิ่งตามมันมาโดยไม่เหนื่อยหอบซักนิด! และตัวเขาบอกว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาของที่นี่เสียอีก นั่นก็ทำให้ผมรู้ตัวว่าผมคงคิดผิดเสียแล้ว ระหว่างที่ผมคิดอยู่นั่น เขาทั้งสองก็พาผมมมาสู่หมู่บ้านที่อยู่กลางป่า แต่คิดอีกทีมันอาจจะเรียกอย่างนั้นคงจะไม่ได้ เพราะมันเป็นเพียงที่รวมของคนที่อยู่ที่นี่เท่านั้น ส่วนใหญ่ก็นั่งๆนอนอยู่กลางแจ้ง บ้างก็หลบอยู่ในโพลงไม้ ที่ดูจะเป็นบ้านก็คงจะมีเพิงไม้ที่อยู่บนต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใจกลางหมู่บ้านนั่นเอง และรีกีก็กำลังแบกผมไปที่นั่นเสียด้วย "เฮ่ย! แก ไอ้เฒ่านั่นยังอยู่ข้างบนใช่ไม๊" รีกพูดกับคนที่นั่งอยู่ที่โคนต้นไม้ "อะ...ใช่...ใช่ครับ ท่าน" น้ำเสียงเขาบอกความเกรงกลัวที่มีต่อรีกีได้ดี จากนั้นรีกีก็แบกเอาผมที่ขาหักทั้งสองข้างขึ้นไปยังเพิงไม้นั่น "ไอ้เฒ่า ข้าพามันมาแล้ว" เขาพูดพร้อมกับปล่อยผมลงกับพื้น ในตอนนั้นเองที่เบื้องหน้าผมก็คือ ชายชราผู้หนึ่งซึ่งกำลังนั่งอยู่ในมุมมืดของเพิงไม้ "มาแล้วรึ รีกี" ชายชรากล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นเดินมาทางผม "ไหนๆ อืม...นี่เจ้าบาดเจ็บอยู่นี่" ชายชราพูดพร้อมกับเอามือสัมผัสที่ขาผม ตอนนั้นผมรู้สึกถึงความอบอุ่นอย่างประหลาดจากมือที่หยาบกร้านนั่น และไม่น่าเชื่อขาทั้งสองของผมกลับคืนสู่สภาพเดิม "คราวนี้เจ้าคงจะเดินได้แล้วสินะ" ในตอนนั้นเองที่ผมสังเกตเห็นว่า ดวงตาทั้งสองของชายชรานั้นถูกควักออกไป! "นี่ท่านเป็นใครกัน" อาจจะเสียมารยาทแต่ผมก็ถามออกไปอย่างนั้น "ท่านผู้นั้นก็คือ "ท่านทีโมซ่า" ผู้อาวุโสสูงสุดของที่นี่ อาจารย์ของข้าเอง" แกะน้อยปีนตามขึ้นมา จากนั้นก็ประกบมือทั้งสองไว้ระดับอกเพื่อทำความเคารพ "ข้ากลับมาแล้ว ท่านอาจารย์" พูดจบแกะน้อยก็เดินเข้าไปกระซิบที่ข้างหูของชายชรา "งั้นรึ ดีๆ" "ท่านอาจารย์ เขาใช่ผู้ที่ท่านต้องการหรือไม่" แกะน้อยหันมามองที่ผมแล้วจึงถาม "...ไม่ผิดหรอกแกะน้อย" "แต่.." "เจ้าสงสัยในพลังของเขาใช่ไม๊ จริงอยู่ ตอนนี้เขาอาจจะดูว่าไม่ใช่ แต่หลังจากนี้เจ้าจะเข้าใจเอง" "เฮอะ! มัวบ่นอะไรกันอยู่ได้สองคน ว่าแต่ ตาแก่ แกยังมีอะไรอีกไม๊" รีกีพูดอย่างไม่สบอารมณ์ "ห้ามลบหลู่ท่านนะ รีกี" แกะน้อยตะโกนออกมา "แล้วเจ้าจะทำไม เจ้าแกะ" รีกียิ้มเยาะ "พอกันทั้งคู่แหละ" ทีโมซ่าปรามทั้งสองไว้ "ก็ได้! ตาเฒ่า แต่แกยังมีอะไรอีกไม๊" "มีสิ รีกี ข้าอยากให้เจ้ารับเด็กคนนี้เอาไว้" คำขอนี้สร้างความประหลาดใจให้แก่รีกีและแกะน้อยไม่น้อย ส่วนผมตอนนั้นก็ยังคงงงกับเรื่องราวอยู่ดี "ก..แกว่าไงนะ" "จริงด้วย ท่านอาจารย์ ทำไมท่านถึง..." ก่อนที่ทั้งสองจะพูดอะไรต่อ ชายชราก็ยกมือขึ้นห้ามไว้ "ข้าเพียงต้องการให้เจ้าสั่งสอนเด็กคนนี้ให้แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น รีกี หรือว่าเจ้าทำไม่ได้" "หนอย...ตาแก่ แกอย่ามาดูถูกข้าเลย ใช่ปัญญาของแกแค่แกะตัวเดียวยังทำไม่ได้เลย ได้ข้าจะทำให้มันแกร่งที่สุดรองจากข้าเอง" รีกีประกาศ "ดีๆ รีกี ถ้าอย่างนั้นข้าจะให้เจ้าจัดการตามที่เจ้าต้องการ" ทีโมซ่ายิ้มอย่างพอใจ "หึหึ แล้วแกจะเสียใจ" รีกีแสยะยิ้มออกมา จบจากการสนทนานั่น รีกีก็พาตัวผมออกมาจากเพิงไม้ขึ้นม้าควบออกไป และนั่นทำให้ผมพลาดจากการสนทนาที่ผมได้รู้เมื่อภายหลัง "ท่านอาจารย์ มันจะดีหรือที่ท่านทำเช่นนี้" แกะน้อยทอดสายตาตามม้าที่เพิ่งควบออกไป "ไม่ต้องห่วงหรอกแกะน้อย ทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว เราขาดแต่ผู้ที่แข็งแกร่งพอจะต่อกรกับ"มัน"เท่านั้นเอง" "แต่ท่านก็ไม่น่าจะไว้ใจเจ้าหมอนั่นนะครับ" "ไม่หรอก แกะน้อย ทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว เราต้องปกป้องเขาไว้ก่อนเวลาจะมาถึง และตัวเขาเองจะต้องแกร่งขึ้น และคนเดียวที่จะทำได้ก็คือ รีกี ซึ่งสิ่งนั้นเขาเองคงจะเข้าใจ" "แต่ข้าเกรงจะไม่เป็นเช่นนั้น ท่านอาจารย์" แกะน้อยทิ้งท้ายไว้ ก่อนที่จะลาอาจารย์ของตนไป และนั่นคือสิ่งที่ผมมารู้เอาเมื่อภายหลัง รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันคือแผนการของใครบางคน ทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งผม รีกี และแกะน้อย . . . จาก : feirith - - [email protected] - 29/08/2000 20:50

ข้อความ : umm...... ^_^ wait long time na nie.. จาก : Choco - 29/08/2000 23:08

ข้อความ : ริกินี่เอามาจากในบอร์ดหรือตั้งเองครับ จาก : zeros - 05/09/2000 18:42

ข้อความ : อาา.. อ่านตอนแรกนึกว่าเราโดนย่างเสียแล้ว... จาก : A little lamb who passes by - 06/09/2000 06:10