หัวข้อ : Oratorio ( ตำนานศักดิ์สิทธิ์ ) ตอนที่ 8.3
ข้อความ : ณ โลกในจิตใต้สำนึกของไปร์ท มีลูกแก้วลอยอยู่มากมาย แต่มีเพียงลูกเดียวที่เป็นสีดำทมิฬ ราวกับว่ามีสิ่งชั่วร้ายอยู่ภายในนั้น
"ทำไมถึงได้เป็นสีดำนะ ทั้งๆที่ดวงอื่นๆก็ใสบริสุทธิ์ และสามารถมองเห็นความทรงจำของชั้นได้" เจ้าชายไปร์ทยื่นมือไปที่ลูกแก้วนั่น แต่ถูกพลังลึกลับบางอย่างผลักออกมา
"พลังอะไรกันเนี่ย แรงจังเลย"เจ้าชายไปร์ทจับไหล่ข้างขวาที่โดนคลื่นพลังนั่น เพื่อใช้เวทย์รักษาบาดแผลแต่ไม่ได้ผล
"ที่นี่ไม่สามารถใช้เวทมนต์ได้หรอก เจ้าชาย" ร่างๆหนึ่งปรากฏตัวขึ้นข้างๆเจ้าชายไปร์ท อย่างเงียบๆ แต่เป็นเพียงร่างมายาเท่านั้น เขาเป็นคนที่น่าจะตายไปแล้ว
"คารอน? ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ นายควรจะอยู่ในอาวุธของคาซาโน่นี่?" เจ้าชายไปร์ทงงที่ชายหนุ่มผู้ซึ่งเป็นเทพแห่งดิน มาปรากฏตัวขึ้นในจิตใต้สำนึกของตนเอง
"ผมไม่ใช่คารอนหรอก แต่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของคารอน ผมชื่อนางิสะ คาโอรุ คนที่มิตสึกิและคาซาโน่สู้ด้วยที่
ปราสาทไงล่ะ" นางิสะแนะนำตัว พร้อมกับแตะที่หน้าผากของเจ้าชายไปร์ทเพื่อเรียกสัญลักษณ์Hell Beat
ออกมา
"นางิสะ คาโอรุงั้นเหรอ นายตกจากหน้าผาไปแล้วนี่?"เจ้าชายไปร์ทถามนางิสะ เขายิ้มและเอามือปิดตา
เจ้าชายไปร์ทแล้วร่ายเวทย์
"เห็นแล้วใช่มั้ย ว่าผมรอดมาได้ยังไง ตอนนี้ร่างของผมอยู่ที่ภูเขาใกล้ๆเมืองPocket แต่ผมมาที่นี่ตามที่
ซิลเวอร์ดราก้อนส่งกระแสจิตมา" นางิสะเดินไปที่ลูกแก้วสีดำทมิฬพร้อมกับสลายพลังที่คุ้มครองรอบๆออก
"ลูกแก้วนั้นมีความทรงจำอะไรอยู่เหรอ ทำไมถึงได้มีพลังคุ้มครองอยู่"เจ้าชายไปร์ทเดินไปหานางิสะ
"ความทรงจำเมื่อครั้งที่Phil Fhile Dolphin ตายไงล่ะ ท่านจำได้แล้วไม่ใช่เหรอ"นางิสะถามเจ้าชายไปร์ท
เจ้าชายไปร์ทเงียบไป เพราะเค้าเป็นต้นเหตุที่ทำให้ฟิลต้องตายไป
"จำได้แล้วล่ะ ฟิลตายเพราะชั้นเอง เธอตายไปในตอนที่ชั้นสู้กับนอร์ม"เจ้าชายไปร์ทรู้สึกผิด แต่ตอนนั้นมันจำเป็น ถ้าไม่ทำทุกคนต้องตายกันหมด
"ท่านไม่ผิดหรอก มันเป็นหน้าที่ของท่าน ในตอนนั้นฟิลถูกนอร์มจับเป็นตัวประกัน ถ้าท่านทิ้งอาวุธช่วยฟิล
ทุกคนก็ต้องตายหมด ท่านจึงจำเป็นต้องฆ่าฟิลไปพร้อมๆกับนอร์มเพื่อให้ทุกอย่างสงบสุขดังเดิม มันไม่ผิดหรอก" นางิสะจับไหล่เจ้าชายไปร์ท แต่เจ้าชายไปร์ทก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี
"งั้นฟิลในตอนนี้ก็เป็นเพียงวิญญาณน่ะสิ"เจ้าชายไปร์ทถามนางิสะ เขาก็พยักหน้า
"ฟิลที่เหลือแต่วิญญาณได้ขายวิญญาณให้กับความชั่วร้าย รู้สึกว่าจะมีอีกคนนึงที่เป็นอัศวินปีศาจแต่ก็ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน" นางิสะบอกเจ้าชายไปร์ท แล้วเขาก็ร่ายเวทย์เพื่อให้เจ้าชายตื่นซักที
"ได้เวลาที่ชั้นต้องตื่นแล้วสินะ คงได้เวลากลับไปต่อสู้อีกแล้ว"เจ้าชายไปร์ทให้นางิสะร่ายเวทย์ให้ตนเองตื่น
"ไว้เจอกันใหม่นะเจ้าชายไปร์ท"ทันทีที่นางิสะพูดจบ เจ้าชายไปร์ทก็ตื่นขึ้น
"เจ้าชายตื่นแล้วรึครับ" มาซากิยิ้มกับเจ้าชายไปร์ท ทุกๆคนอยู่กันพร้อมหน้า
"ปวดหัวจังเลย"เจ้าชายไปร์ทลุกขึ้นนั่ง แล้วนึกถึงเรื่องในโลกของจิตใต้สำนึกเมื่อกี้
"เอาล่ะ ต่อไปก็เรื่องดาบHell Beat" ซิลเวอร์ดราก้อนเดินมาที่พวกผู้กล้าและเจ้าชายไปร์ท
"จริงสิ ดาบHell Beat ถูกทำลายไปซะแล้ว "ยูโรป้า นึกขึ้นได้ ทุกๆคนก็ลืมไปเช่นเดียวกัน
"ถูกทำลายก็สร้างใหม่ได้ ไม่ต้องเป็นห่วง"ซิลเวอร์ดราก้อนทำให้ทุกคนงงเหมือนกันหมด
"สร้างใหม่? สร้างยังไงล่ะคะ"ฟีโอน่าสงสัย ที่ซิลเวอร์ดราก้อนพูด เขาจึงอธิบายให้ฟัง
"ต้องมี 1 ในตรา12ราศี พลังของนักบวชที่เก่งที่สุดในปฐพี เลือดของท่าน แล้วก็พลังของพวกผู้กล้า เอามา
รวมกันก็จะสร้างดาบเล่มใหม่ซึ่งเป็นดาบที่ท่านสามารถใช้ได้เพียงคนเดียว"ซิลเวอร์ดราก้อนอธิบายให้ทุกคนเข้าใจ ซึ่งทุกคนก็เข้าใจ และคิดหาหนทางการหาของเหล่านี้
"ต้องตามหาก่อนที่นอร์มจะรู้"มิตสึกิออกความเห็น ซึ่งทุกคนก็ยอมรับในความคิดของมิตสึกิ
"ต้องหาตรา12ราศี กับ หานักบวชที่เก่งที่สุด นักบวชที่เก่งที่สุดเนี่ยเจ้าชายพอจะรู้บ้างรึเปล่าพะยะค่ะ"รูนถามเจ้าชายไปร์ท เจ้าชายไปร์ทก็คิดทบทวนจนนึกออก
"ก็มีคนนึงนะ ที่ชั้นคิดว่าเก่งที่สุดเท่าที่เคยเจอมา"เจ้าชายไปร์ทยิ้ม พวกผู้กล้าก็ตั้งใจฟัง
"ใครกันคะ"คาซาโน่ถามไปร์ท
"เสนาบดีทีนตั้ม พวกเธอก็รู้จักดีนี่ "เจ้าชายไปร์ทบอกผู้กล้า แต่ตนเองก็รู้ว่าทีนตั้มถูกแช่แข็งไปพร้อมกับปราสาทHell Beat แล้ว จึงคิดหนัก
"แต่เสนาบดีทีนตั้มถูกแช่แข็งไปแล้วนี่ครับ? จะทำยังไงล่ะ" มิตสึกิเองก็คิดหนักเช่นกัน แต่เจ้าชายไปร์ทก็คิดวิธีการออก
"น้ำแข็งกับไฟ เป็นของที่ตรงข้ามกัน เราก็ใช้ไฟละลายน้ำแข็งสิ คนที่สามารถใช้ไฟได้อย่างเชี่ยวชาญก็มีเพียงคนเดียวเท่านั้น" ทุกคนได้ฟังเจ้าชายไปร์ทก็หันไปทางเดียวกันหมด
"ชั้นน่ะเหรอ ทำได้อยู่หรอก แค่ละลายน้ำแข็งแต่กลัวว่าจะคุมไม่ได้ อาจเผาเสนาบดีทีนตั้มไหม้ไปก็ได้"มาซากิ
ไม่มีความมั่มใจเลยซักนิด
"ถ้าเธอมั่นใจในพลังของตนเองก็ต้องทำได้อยู่แล้วมาซากิ ไม่ต้องกลัวหรอกนะ"ฟีโอน่าให้กำลังใจมาซากิ แต่ก็ไม่ดีขึ้นเลย มาซากิยังคงไม่มั่นใจอยู่ดี
"ก่อนอื่นไปพักผ่อนกันก่อนดีกว่านะ พรุ่งนี้พวกเราก็ออกเดินทางกัน"คาซาโน่ออกความเห็น เพื่อจะได้ให้มาซากิ คิดให้ได้
"ก็ดีเหมือนกันนะ ต้องรบกวนซิลเวอร์ดราก้อนแล้วล่ะ"เจ้าชายไปร์ทขอร้องซิลเวอร์ดราก้อน
"รบกวนอะไรกัน ที่นี่คือบัลลังก์ของท่านนะ" ซิลเวอร์ดราก้อนนำทางไปที่วิหารเพื่อพักผ่อนกัน
กลางดึกของวันเดียวกัน ณ ระเบียงของวิหาร มาซากิยืนคิดเรื่องที่ทุกคนฝากความหวังไว้ แต่ก็
ยังไม่แน่ใจอยู่ดี
"ชั้นควรจะทำยังไงดีนะ" มาซากิถามตัวเอง แต่ก็ไม่ได้คำตอบ แล้วฟีโอน่าก็บังเอิญเดินผ่านมาจึงมาที่ระเบียง
"มาซากิ ยังคิดไม่ตกอีกเหรอ"ฟีโอน่าถามมาซากิ มาซากิก็ส่ายหน้า
"ชั้นกลัวว่าจะเกิดการผิดพลาดขึ้นมา"มาซากิคิดมาก แต่อีกใจเค้าก็มั่นใจว่าทำได้
"มาซากิตอนนี้เธอฝันอะไรรึเปล่า" ฟีโอน่าถามมาซากิ มาซากิก็งงที่ฟีโอน่าถามขึ้นมา
"ก็มีนะ ชั้นมีความฝันอยู่อย่างหนึ่ง ก็คือการที่ได้กลับไปใช้ชีวิตดังเดิม ก่อนที่จะออกเดินทางมา"มาซากิมองดวงดาวบนท้องฟ้า
"ชั้นก็เช่นกัน อยากกลับไปสนุกสนานเฮฮากันกับทุกๆคน ในโรงเรียนสอนอัศวินอีกครั้ง แต่ชั้นก็มีความฝันอีกอย่างที่ทิ้งไม่ได้ในตอนนี้" ฟีโอน่ามองดูแหวนเอรีสที่สวมอยู่ก็ยิ้ม
"ความฝันนั้นคืออะไรเหรอ?"มาซากิถามฟีโอน่า เธอก็เดินไปที่ข้างหน้าตรงจุดที่สามารถมองเห็นสวนดอกไม้และวิหารเทพได้ชัดเจน
"ความฝันของชั้นอีกอย่างก็คือ การที่ได้เห็นเจ้าชายไปร์ทปกครองอาณาจักรของเรา ในฐานะนายเหนือหัวของประชาชนชาวPocket " ฟีโอน่าตอบมาซากิ เธอต้องการเห็นเจ้าชายไปร์ทเป็นกษัตริย์ของทุกๆคน
"ชั้นเองก็อยากเห็นเจ้าชายไปร์ทเป็นกษัตริย์ของพวกเราเช่นกันนะ"มาซากิเริ่มคิดได้
"ถ้าเธออยากให้เจ้าชายไปร์ทเป็นกษัตริย์ของพวกเราล่ะก็ เธอต้องตัดสินใจครั้งนี้ให้ได้ ไม่ต้องห่วงนะถ้าพลาดยูโรป้าก็สามารถบังคับน้ำได้" ฟีโอน่าให้มาซากิถามตัวเอง มาซากิก็ยืนเงียบไป ซักพักเค้าก็ตัดสินใจได้
"ได้เลย ชั้นจะทำ ขอบใจมากนะฟีโอน่า" มาซากิตัดสินใจได้ ก็สบายใจขึ้นมาก เค้าจึงกลับไปนอน ฟีโอน่าก็มองไปที่ท้องฟ้าที่มืดมิดนั่น พร้อมกับคิดอะไรในใจ
"พี่......."ฟีโอน่าพึมพำออกมาเบาๆ สีหน้าเธอดูเศร้า แล้วเธอก็กลับไปนอน
เช้าวันรุ่งขึ้น ทุกคนก็มาพร้อมกันที่หน้าวิหารเตรียมตัวออกเดินทางกัน
"ดีแล้วล่ะมาซากิที่ตัดสินใจได้"คาซาโน่ดีใจที่มาซากิสามารถตัดสินใจเรื่องในครั้งนี้ได้
"ดาบHell Beat จะสร้างใหม่ได้ก็ขึ้นอยู่กับนายแล้วนะ ไอ้เกลอ"รูนตบเข้าที่หลังของมาซากิอย่างแรง
"พวกเราคงต้องไปแล้วล่ะนะซิลเวอร์ดราก้อน "เจ้าชายไปร์ทลาซิลเวอร์ดราก้อน
"ขอให้พวกท่านโชคดีนะ" ซิลเวอร์ดราก้อนส่งพวกเค้าออกจากOracleไป โดยมาโผล่ที่ป่าของภูเขาใกล้เมือง
ทำให้เจ้าชายไปร์ทนึกถึงคำพูดของนางิสะ
"ตอนนี้ร่างของผมอยู่ที่ภูเขาใกล้ๆเมืองPocket"คำพูดของนางิสะเข้ามาในความคิดของเจ้าชายไปร์ท
"ไปกันเถอะนะ"มิตสึกินำไป เพราะคุ้นทางบนเขาดี แต่เจ้าชายไปร์ทห้ามไว้ซะก่อน เพราะจะไปหานางิสะ
แต่ยูโรป้ารู้สึกถึงจิตสังหารของใครบางคน จึงปล่อยเวทย์ใส่ต้นไม้ต้นหนึ่ง
"ใครกันที่อยู่ตรงนั้นน่ะ!!"ยูโรป้าเรียกอาวุธออกมา เพื่อป้องกันเจ้าชายไปร์ท คนอื่นๆก็เรียกอาวุธออกมาเช่นกัน
"สมกับเป็นผู้กล้าจริงๆเลยนะ รู้ตัวซะด้วย" เสียงของผู้ชายดังขึ้นมา แล้วเค้าคนนั้นก็กระโดดลงมาจาก
ต้นไม้
"ข้าคือZell 1ในผู้จงรักภักดีต่อจอมมารนอร์ม มาที่นี่ตามคำสั่งของท่านโรเจอร์และเฟริธ" โชโค ชายหนุ่มผู้ถือกระบองสองท่อน และแฝงไปด้วยจิตสังหารปรากฏตัวขึ้น เบื้องหน้าพวกผู้กล้าและเจ้าชายไปร์ท
ทางด้านฟิลและJammasterX ตอนนี้ก็ได้แอบมองพวกผู้กล้าอยู่บนท้องฟ้า
"คงจะฟื้นความทรงจำแล้วสินะ แต่เธอไม่มีทางชนะชั้นหรอกนะไปร์ท"ฟิลยิ้มอย่างผู้มีชัย เพราะเชื่อว่าเจ้าชายไปร์ทไม่มีทางซ่อมแซมดาบHell Beat ได้แน่นอน
"จะทำอะไรรึเปล่าล่ะ"JammasterX ถามฟิล แต่เธอก็บอกให้อยู่เฉยๆไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
ทางด้านจอมมารนอร์ม ก็ได้ฟื้นฟูพลังอยู่ แต่จอมมารนอร์มก็ใส่หน้ากากไว้ตลอด ราวกับว่าไม่อยากให้ใครเห็นตัวจริงของตน แม้กระทั่งโรเจอร์และเฟริธก็ไม่เคยเห็นใบหน้าภายใต้หน้ากากนั้น
"ท่านนอร์มทำไมท่านต้องใส่หน้ากากด้วยล่ะครับ" โรเจอร์เข้ามาหานอร์มพร้อมๆกับเฟริธ นอร์มก็ไม่ตอบอะไร
"ใบหน้าของท่านคงแฝงอะไรบางอย่างไว้สินะครับ" เฟริธถามนอร์ม คำถามนี้ทำให้นอร์มยิ้มอย่างถูกใจ
"พวกเจ้าอยากรู้รึ ได้ข้าจะให้พวกเจ้าได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของข้า"จอมมารนอร์มถอดหน้ากากออกมา ทำให้โรเจอร์และเฟริธตะลึงไปเลย
"ใบหน้าของท่านช่างเหมือนกับ....."โรเจอร์และเฟริธถึงกับงงที่ใบหน้าของนอร์มเหมือนกับคนๆนั้น ราวกับฝาแฝด
"ไปบอกคินดะนิซะว่าให้เร่งมือด่วน" จอมมารนอร์มสั่งโรเจอร์และเฟริธทั้งสองรีบทำตามทันที
"ไม่มีดาบHell Beatก็ไม่เป็นไร แค่พลังของข้าก็เพียงพอแล้ว"จอมมารนอร์มหัวเราะอย่างสะใจ
ติดตามตอนต่อไป
ไม่ได้ลงนานแล้วนะคะ พอดีว่างานยุ่งไปหน่อย หลังจากย้ายบอร์ดมานี่คนที่ไม่ได้อ่านตอนแรกๆคงจะไม่ค่อยรู้เรื่องนะคะ ทางชั้นต้นฉบับก็หายไปพร้อมกับWindows ซะแล้ว ก็คงจะลงตอนเก่าๆให้ไม่ได้
ต้องขอโทษด้วยนะคะ ตอนนี้ใกล้สอบแล้วคงลงฟิคไม่ได้ซักพัก ถ้าสอบเสร็จก็จะลงตอนใหม่นะคะ

จาก : ฟีโอน่า แอนเจร่า - - [email protected] - 01/09/2000 10:47
โฮมเพจ : http://-

ข้อความ : โอวววว
ไม่ว่าจะอ่านท่าไหนก็สนุกแฮะ
ชอบๆๆๆๆๆๆ

จาก : Gnorm - 01/09/2000 11:53

ข้อความ : เฮ้อ รออ่านตอนเก้าล่ะนะ กำลังหนุกอยู่พอดี

จาก : -----ROGER----- - 01/09/2000 12:52

ข้อความ : ummm.......... ^_^

จาก : Choco - 01/09/2000 21:20

ข้อความ : /me บ่นอุบอุบธรรมดาๆอย่าใส่ใจ "ตายแล้วตายไป...หาใหม่ดีกว่า"

จาก : องค์ชายชิออนน่า ไปร์ท เฮลบีทที่4 - 01/09/2000 23:29

ข้อความ : อ่ะ. . . .ร่างของเราอยู่ที่ภูเขาหรือนี่ อืม. . . . . . จะมีตัวอะไรมาแทะเล่นไหมเนี้ย
สนุกครับ รอตอนต่อไป ^_^

จาก : Nagisa - 02/09/2000 00:31

ข้อความ : กลับมาพร้อมกับความน่าติดตามพยายามต่อไปนะ

จาก : Jam X - 02/09/2000 08:46

Comment เกี่ยวกับ Fiction ตอนนี้
ชื่อ :
Email :
ICQ :
โฮมเพจ :
ข้อความ :


Pocket WebBoard Fiction แห่งนี้ใช้บริการของD'Server
Hosted by www.Geocities.ws

1