หัวข้อ : Pocket the story fictionของผม ข้อความ : Pocket The Story login1ปฐมบท "ฮ้าววว เช้าแล้วเหรอเนี่ย"เสียงของผมลุกขึ้นบิดขี้เกียจหลังตื่นนอน ผมอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดนักรบขาวที่ ยังไม่มีเลเวลเดินออกมาจากบ้าน พร้อมกับคาบขนมปังอ่านหนังสือพิมพ์Bangkok Prite"ว่าไงล็อค" ชินจิ คุงที่อยู่ข้างบ้านผมนั่นเอง(คนส่วนใหญ่เรียกชื่อผมย่อๆว่าล็อค)"หวัดดีครับ"ผมทักทายชินจิคุงแล้วเดินจากมา แล้วผมทำงานอะไรเหรอครับก็ที่นี่ไง สำนักงานEP ผมยังเป็นนักรบที่ยังไม่มีเลเวล รบจริงไม่ได้ เลยต้องมา อยู่ที่นี่(บางเวลาผมยังแปลงร่างเป็นมอนสเตอร์แกล้งคนด้วยนะ แต่ถ้าเจอผู้กล้าล่ะก็ ผมกลับมาไม่มีชิ้นดีเลย) "กริ๊ก"เสียกผมกดเครื่องบาร์โค้ดเช็คเวลามาทำงาน "เอี๊ยด" ผมเปิดประตูเข้าห้องทำงาน "พลั่ก" "โอ๊ย"ซวยแล้ว ล่ะสิเรา "ขอโทษครับท่านประธาน" จะรอดมั๊ยเนี่ย "เออ ไม่เป็นไร แล้วชั้นบอกกี่ทีไม่ให้เรียกท่านประธาน เรียกแล็ค ก็พอ" ฮ้า โชคดีของกระผม "ครับแล็คคุง"ผมเดินเข้าห้องทำงานและเริ่มหยิบงานมาทำ "อืม แล็คคุงเปิดบอร์ดใหม่ ของEP ค่าใช้จ่าย367ล้าน"ผมเริ่มเคลียร์เรื่องค่าใช้จ่ายได้สักพักก็มีคนจากปราสาทHellBeatมาพบ "องค์ชาย เจ้าเข้าเฝ้าด่วน เนื่องจากจะต้องทำการมอบพาสเวริดที่จะเข้าออกเมืองให้เจ้าใหม่ จบราชโองการ" "หา เจ้าชายเรียก ชั้นเข้าเฝ้า" ผมงงมากและไม่เคยได้พบหน้าองค์ชายไปรท์มาก่อน องค์ชายทรงมีความสามารถมากในด้านหนังสือ พิมพ์ และเป็นเจ้าของ Banbkok Prite หนังสือพิมพ์ที่ได้รับรางวัลดีเด่นจาก เมืองSanook และเป็นหนังสือพิมพ์ ฉบับแรกของเมืองนี้ เมื่อถึงวังแล้วองค์ชายให้ผมเข้าเฝ้าทันที "พลั่ก โอ๊ย" ซวยอีกแล้ว ดันเดินชนองค์หญิงไอรินะ "ข่าน้อยขอ ประทานอภัยองค์หญิง" ฮือ ซวยจริงๆเลย "อ๋อ ล็อคเกอร์ที่อยู่บ้านเลขที่45951960 ใช่มั๊ย ไม่เป็นไรหรอก แล้วชั้นบอกกี่ทีว่าอย่าเรียกชั้นว่าองค์หญิง เรียกไอรินะก็พอ" ผมโค้งเพื่อเป็นการเคารพและเดินเข้าไปหาองค์ชาย "อ้าว ล็อคเกอร์มาแล้วรึ มานี่เดี๋ยวชั้นจะบอกพาสเวริด" ผมขยับตัวไปข้างหูขององค์ชาย "********" องค์ชาย บอกเสร็จไม่ทันไร พี่วอล(รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไท)ก็เดินเข้ามา "ทูลฝ่าบาท ขณะนี้ระบบเปลี่ยนใหม่แล้ว พะย่ะค่ะ" พี่วอลเคร่งกับราชาศัพท์มากเลยนะ จากนั้นพี่วอลก็เลยมาบอกพาสเวริดใหม่ให้ผม ผมก็กลับไปทำงาน ตามปกติที่สำนักงานEP ตอนผมเลิกงาน ผมพบกับชินจิคุงเขาชวนผมไปที่สำนักงานHOL(House Of Love)ที่สำนักงานนี้มี ห้องต่างๆมากมาย(ที่นี่ยังไม่เลิกงาน ที่EPเลิกก่อน)ทั้งcooking room(สอนทำอาหาร) story room(มีหนังหลาย เรื่อง) ผมจำได้แค่2ห้องนี้เพราะผมชอบ2ห้องนี้มาก โดยเฉพาะ story room ซึ่งสร้างภาพยนตร์หาเงินมาหมุน ในเมืองนี้หลายร้อยล้าน ส่วนมากเป็นเรื่องโรแมนติกเช่น ทัชมาฮาล(ภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่ที่กวาดรายได้มาแล้ว) คิวปิดกับไซคี เกาะ แต่มีซีรี่ย์เรื่องหนึ่งซึ่งเป็นที่ชื่นชอบมากคือ ศึกมหัศจรรย์ซีพียู ที่ทำมาแล้ว6ตอน แต่ไม่ทำต่อ เพราะไม่มีคนอ่านซึ่งเป็นที่น่าเสียใจมาก เย็นวันนั้นตอนผมกลับบ้านผมก็ทำกิจวัตรประจำวัน(อาบน้ำ แต่งตัว)แล้วก็นอนอย่างมีความสุข log out... จาก : locker - 26/08/2000 11:26

ข้อความ : Pocket The Story login2พิสูจน์ตอนเอง "ติ๊ดๆๆ" เสียงนาฬิกาปลุกดังตอนตี4ครึ่ง "เออๆ" ผมพูดพร้อมเอามือกดที่นาฬิกาปลุกให้หยุดร้อง ทำไมวันนี้ผมถึงต้องตื่นเช้าน่ะเหรอ หึ หึ ก็เพราะผมจะไปพิสูจน์ต้วเองกับท่าน Phantom X น่ะสิ โดยมีเงื่อนไขว่า หากใครสอบข้อเขียนผ่านและมี Exp. พอในระดับ หนึ่ง จะขอขึ้นเลเวล กับท่าน แฟนท่อม ได้แต่หากสอบไม่ผ่าน Exp. และ วิชาความรู้ทั้งหลาย จะหายไปหมด และถ้ามีเลเวลหนึ่งแล้ว หากมี Exp. พอจะสามารถขึ้นเลเวลได้เอง โดยไม่ต้อง ไปหาท่านแฟนท่อมอีกแล้ว หลังจากทำกิจวัตรเสร็จแล้ว ผมก็เดินไปนะวังของท่านแฟนท่อม เช้านี้คนมาที่วังเยอะมาก เพราะวันนี้เป็นวันเดียวในรอบปี ที่จะมีผู้สอบเลเวลได้ถึง 100 คน ปกติท่านให้วันละคนเท่านั้น ผู้คนจึงขนานนามวันนี้ว่า วันแฟน(ท่อม)ใจดี "ล็อคเกอร์ ล็อคเกอร์ มารึยัง" เจ้าหน้าที่เรียกชื่อผม "มาแล้วครับ" ผมขานตอบ แล้วจึงเดินเข้าที่สอบข้อเขียน ตอนนี้Exp.ของผม มี61โดยเลเวลแรก ปกติต้องมี50 Exp.แต่ผมฝึกพิเศษมาแล้วล่ะ เอาละ ข้อสอบมาแล้ว มาดูด้วยกันดีกว่า สอบข้อเบียนขึ้นเลเวล คำชี้แจง 1.ข้อสอบทั้งหมดมี10ข้อ ต้องทำถูกทั้งหมด จึงจะไปต่อได้ 2.ข้อสอบทั้งหมดเป็นแบบอัตนัย(เติมในช่องว่าง) 3.ทั้ง10ข้อนี้ กรรมการตั้งขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย<--!!! ชื่อ___________บ้านเลขที่___________รหัสประจำตัว_________ ข้อสอบขึ้นเลเวลประจำ วันแฟนใจดี ครั้งที่35 1.ที่อยู่ปัจจุบันของเมืองนี้อยู่ที่ไหน ตอบ 2.หนังสือพิมพ์ ฉบับแรก และต่อมา ของเมืองนี้ได้แก่อะไรบ้าง ตอบ 3.ท่านแฟนท่อมเลเวลเท่าไหร่ ตอบ 4.สิ่งของลึกลับที่นางฟ้าทิ้งไว้เมื่อ3000ปีก่อนคืออะไร ตอบ 5.อาวุธประจำตระกูล HellBeat คืออะไร ตอบ 6.สมาชิกคนใดของเมืองนี้ที่มักมีคนขนานนามว่า แก่น ซน มากที่สุด ตอบ 7.ท่านเป็นปีศาจปลอมตัวมาหรือไม่(ตอบตามความเป็นจริง) ตอบ 8.ใครเป็นคนสร้างซีรี่ส์ IRC lover ตอบ 9.มีผู้หญิงในเมืองนี้คนหนึ่งที่เป็นครึ่งโลมา ผู้หญิงคนนั้น คือใคร ตอบ 10.บ่อนที่ชาวPocketชอบมากที่สุดคืออะไร ตอบ ......................................... โห อะไรมันจะยากขนาดนี้ ตายละวา ผมเลยค่อยๆตอบไปทีละข้อ ในที่สุดก็ตอบหมด แล้วเดินไปส่งที่กรรมการ กรรมการเลยกระซิบผมว่า เอาบัตรประจำตัวไปที่ประตูห้องนั้น แล้วใช้เครื่องบาร์โค้ด ประตูจะเปิดเอง ผมได้ยินแบบนั้นก็โล่งใจเป็นปลิดทิ้ง พร้อมกับก้าวเข้าห้องต่อไปอย่าง ไม่ลังเล ถึงแม้จะกลัวก็ตาม ปล.โอ๊ะ อยากรู้เฉลยข้อสอบเหรอครับ เอางี้ละกัน เดี๋ยวผมจะไปลงที่เวปบอร์ดละกันนะ ไปละ จาก : locker - 26/08/2000 11:29

ข้อความ : เฉลย 1. i.am/pocketwb 2. Bangkok Prite และ อามุโร่ เรย์ นิวส์ 3. เลเวล12 4. หมั่นโถวในตำนาน 5. คาบคู่ HellBeat 6. KaSaNo_kunG 7. ไม่ 8. ยูจัง(ยูโรป้า) 9. ฟิล 10. บ่อนสลาฟ ผู้ใดตอบถูกทั้ง10ข้อ เก่งมาก ขอตบมือให้ ดึ๋งงงๆๆๆ จาก : locker - 26/08/2000 11:30

ข้อความ : login3 กุญแจ "ฮ้าวววววววววว"ผมหาวนานกว่าปกติ เพราะเมื่อวานพิสูจน์ฝีมือกับท่านแฟนท่อมถึงตี1 (ตื่นตี4.30 ถึงวัง5.00 เข้าสอบ5.15 สอบผ่าน6.10 แล้วพิสูจน์ฝีมือถึงตี1 โห โหดเนอะ) ทำงานวันแรกกับชุดเกราะใหม่ที่ติดเครื่องหมายของท่านแฟนท่อม ว่าเป็นนักรบขาว เลเวล1 ไว้นี่ เท่ดีเหมือนกันนะ อ้าว อะไรนะ อยากรู้ว่าเมื่อวานทำอะไรบ้างน่ะเหรอ หึๆ จะบอกให้ก็ได้ พอเข้าไปถึงก็ไปนั่งสมาธิบนเมฆแปลง ที่ลอยอยู่เหนือบ่อจระเข้ ถ้าหลับเมฆจะหายไป นั่งเป็นเวลา3ชั่วโมง ถึง10.00น.นั่นเอง แล้วก็เข้าไปลุยด่านค่ายกลเจ็ดดาว(<--หยั่งกับ เกมตู้KOFแน่ะ)คือ ทำลายศัตรูเจ็ดตัวตามมุมของดาวให้หมดภายใน2วินาที มีโอกาสครั้งเดียว พลาดตกรอบเลย แล้วก็มาทดสอบด่านแรกอีก2ชั่วโมง ก็ได้เวลาเที่ยง พักกินข้าวเที่ยง แล้วก็มานั่งต่ออีก5ชม. โอ๊ย ทรมาน(ขออนุญาตเข้าห้องน้ำได้3ครั้ง ครั้งละ 2 นาที) แล้วจึงเข้า ไปหาท่านแฟนท่อมให้พิจารณาเป็นรายบุคคล ท่านมีญาณวิเศษที่จะมองเห็นจิตใจคนได้ ผู้มีจิตใจไม่เลวเกินไปท่านก็จะขึ้นเลเวลให้ แต่ของผมพอท่านบอกให้ผ่านได้แล้ว ท่านก็พึมพัม อะไรไม่รู้ แอบได้ยินมาว่า ท่านพูดว่า มาแล้วเรอะ กุญแจที่จะไขปริศนา ผมก็งงมากเลย "เฮ้ ชุดเท่นี่" ชินจิคุงนั่นเอง "ขอบคุณครับ" ผมก็เดินคุยกับชินจิคุงพร้อมกับอ่าน Bangkok Prite ไปด้วย จนถึงที่ HOL ผมก็ส่งชินจิคุง แล้วก็ไปที่ EP "มีอะไรกลุ้มใจรึ" โห อยู่ดีๆก็โผล่มา ผมล่ะตกใจโหมะเลย "ไม่มีนี่ครับ พี่คินดะนิ" พี่คินดะนิเป็นนักสืบเอกชนครับทำงานให้กับ HellBeat ด้วย "ฉันเห็นหน้านาย ชั้นรู้นะ ว่านายกลุ้มใจอยู่" โอ้ เก่งจริงๆเลยแค่มองหน้าก็รู้แล้ว "ครับ เมื่อวานตอนที่ผมพิสูจน์ตนเองเสร็จแล้วท่านแฟนท่อมพึมพัมว่า มาแล้วเรอะ กุญแจที่จะไขปริศนา" พี่คินดะนิเงียบไปแป๊บนึงก็พูดขึ้นว่า "รอข่าวดีละกัน" เป็นไงล่ะ ผมก็งงสิ ไปทำงานดีกว่า "หวัดดีครับ แล็คคุง" ผมทักแล็คคุงหลังจากเช็คเวลาทำงานแล้ว "อ้าว โห ชุดใหม่นายนี่เท่ดีนะ" ผมเขินเล็กน้อย แหะๆ วันแรกมันก็งี้ล่ะ "ขอบคุณครับ" ผมเดินเข้าไปที่ห้องทำงาน มีอีเมล์มาด้วย จากพี่คินดะนินี่เอง "ระวังให้ดี มันรู้ตัวแล้ว" เป็นเมล์ที่สั้น แต่ได้ใจความ สมเป็นพี่คินดะนิจริงๆ แต่ เดี๋ยวนะ ผมเป็นใคร มัน มันคืออะไร แล้วทำไมผมถึงต้องระวังตัวด้วย "ก๊อกๆๆ" ผมสะดุ้งเฮือก อ้อ นิกกะคุงนั่นเอง นิกกะคุงก็เพื่อนบ้านผมอีกแหละ แต่เขาทำงานตั้งแต่ ตี5 แล้วกลับตั้งทุ่มนึง ผมก็ไม่ค่อยได้เจอเขาเท่าไหร่ "หวัดดี ล็อค" เอ๊ะ ปกตินิกกะคุงจะทักทายว่า ข้าน้อยขอคาราวะ.... ไม่ว่าใครก็ตามนี่นา แต่งานต้องมาก่อน อยู่แล้ว ช่างมันเหอะ "ครับ มีอะไรเหรอครับ" ผมเห็นท่าทางเอาจริงเอาจังของนิกกะคุง "นี่ไง กระดาษแผ่นนี้แหละ" ผมมองที่กระดาษแผ่นที่นิกกะคุงหยิบออกมา "ทำไมเหรอครับ" มันมีแต่ตัวหนังสือทั้งแผ่นเลย "อ่านดูสิ" นิกกะคุงพูด "นี่มัน..." "เอี๊ยด" องครักษ์จาก HellBeat เดินเข้ามา "ด้วยคำสั่งพิเศษจากองค์ชาย รับสั่งให้ ล็อคเกอร์ เข้าเฝ้าโดยด่วน" ผมมองหน้านิกกะคุง "เดี๋ยวเย็นนี้ชั้นไปบ้านนายแล้วกัน" นิกกะคุงพูด ผมเดินตามองครักษ์ไปที่วังด้วยความสงสัย ผมเป็นใคร กุญแจคืออะไร อีเมล์ฉบับนั้น ท่าทางของนิกกะคุง องค์ชายไปรท์เรียกตัวผม แล้วก็กระดาษแผ่นนั้น นี่มันยังไงล่ะเนี่ย ผมสงสัยกับตัวผมเอง log out... จาก : locker - 26/08/2000 11:35

ข้อความ : Pocket The Story login4 ตัวของผม ผมเดินเข้าพบองค์ชายด้วยความสับสนกับเหตุการณ์ที่พบเมื่อครู่ "อ้าว มาแล้วเรอะ นั่งก่อนสิ" ผมนั่งลงอย่างสุภาพที่สุด "มีธุระอะไรกับข้าน้อยหรือ" ผมพูดไป "ต่อไปนี้ไม่ต้องใช้ราชาศัพท์แล้วล่ะ มันดูเป็นการเกรงใจกันเกินไป" "ครับ แล้วมีธุระอะไรกับผมครับ" ผมถามอย่างธรรมดา "คงจะได้รับเมล์ของคินดะนิแล้วสินะ" องค์ชายถาม "ครับ" ผมตอบทั้งๆที่สงสัย "แล้วสงสัยอะไรมั๊ยล่ะ" องค์ชายถามอีก "ครับ ผมเป็นใคร" (ไม่ใช่เฉินหลงนะ) "นายคือทายาทผู้สาบสูญของ HellBeat" (เวอร์ไปรึเปล่า) "อะ..อะ" ผมพูดไม่ออก "ทายาทคนที่กุมความลับทุกอย่าง ของที่นี่ เมืองแห่งนี้ ราชวงศ์ และการผนึกจอมมาร" "แต่ผมเป็นเพียงลูกของ คนธรรมดานะครับ" ผมตกใจอย่างมาก "แล้วใครล่ะ คือพ่อแม่ของนาย" ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน "ไม่รู้ครับ" "นายน่ะ ถูกผนึกพลังไว้ ผนึกความทรงจำไว้ คาถา เวทย์ ความสามารถต่างๆเช่นกัน" "แล้วใครล่ะครับ ใครล่ะ ที่เป็นพ่อแม่ของผม" ผมถามอย่างสงสัยเป็นที่สุด "ก็ราชา HellBeat ที่2 ไงล่ะ" เอ๋!!! "แต่ว่า.." ผมรีบพูด "ใช่ ท่านมีอายุอยู่ในช่วง100 ปีที่แล้ว" (ท่านแฟนท่อมอายุเท่ากับราชาHellBeatที่1) องค์ชายพูดขัดไว้ "แล้วทำไมผมถึงมีอายุแค่นี้เองล่ะครับ" ผมสับสนไปหมด "รู้จักการแช่แข็งมนุษย์มั๊ย" เอ๋ "นายน่ะ ถูกฝึกมาอย่างหนัก ทางด้านเวทย์มนตร์ เพื่อที่จะเป็นคนที่ผนึกจอมมารไงล่ะ ตอนนั้น นายก็อายุ ประมาณ20 ได้แล้วล่ะ แต่การแช่แข็งเกิดผิดพลาดไป นายถึงอายุแค่13 ในเวลานี้ไงล่ะ" "แล้วถ้างั้นผมก็คือ..." "ราชา HellBeat ที่จะต้องครองราชย์รุ่นที่แล้ว หรือ The HellBeat ที่3 แต่ตอนนั้นน้องชายของนาย หรือพ่อของชั้น ไม่รู้เรื่องนี้ จึงได้ขึ้นครองราชย์ไปในขณะนั้น" ยังงี้นี่เอง องค์ชายจึงไม่ครองราชย์ ซะที "แล้วทำไมไม่บอกผมล่ะครับ" ผมท้วง "ไม่มีใครรู้ว่านายเป็นใคร เพียงแต่รู้ว่าเป็นกุญแจของความลับของที่นี่ เป็นผู้ที่เคยผนึกจอมมาร แต่ไม่มีใครรู้ ว่านายเป็นใคร หน้าตาเป็นยังไง แม้แต่ชื่อ ก็ยังไม่รู้ ทุกอย่างที่จะสามารถสืบสาวมาถึงตัวนาย เป็นความลับทั้งหมด มีเพียงท่านปู่ และท่านแฟนท่อมเท่านั้น ที่รู้ว่านายชื่ออะไร หน้าตาเป็นยังไง คนอื่นไม่รู้หรอก" "อาา.า..า" อะไรกันเนี่ย "ว่าไงล่ะครับ ท่านลุง locker The HellBeat" "อ๊ากกกกกกกกก" ผมวิ่งออกจากวังในสภาพที่รับความจริงตอนนี้ไม่ได้อย่างที่สุด log out.... ไม่รู้จะแรงไปรึเปล่านะครับ ขอโทษด้วย จาก : locker - 26/08/2000 11:38

ข้อความ : Pocket The Story login5 ผู้กล้า และจอมมาร "อ๊ากกกกกก"ผมตื่นขึ้นมาจากฝัน"แฮ่ก แฮ่ก" มันเป็นแค่ฝันใช่มั๊ย หรือว่าผมเรื่องของเมื่อวานเก็บ มาฝันกันแน่วันนี้อากาศไม่สดชื่นเท่าไหร่ แล้วก็เป็นวันหยุด ผมเลยทำกิจวัตรเสร็จแล้วคิดว่าจะไปกินข้าว ที่ร้านของพี่ Farewell แต่พอผมเปิดประตู "อ้าว นิกกะคุง" ผมทักทาย "หวัดดี ล็อค" ผมเชิญนิกกะคุงเข้ามา "เข้ามาก่อนสิ" นิกกะคุงทำท่าไม่อยากเข้ามา เฮ้ อะไรกันเนี่ย นิกกะคุงทักทายผิดปกติอีกแล้ว แต่คราวนี้ ผมไม่เก็บความสงสัยไว้อีกแล้ว "ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวชั้นต้องไปที่อื่นต่อ" ตอนนี้ผมดึงมือนิกกะคุงไว้ "นายเป็นใครกันแน่" ผมถามนิกกะคุงที่ผมไม่คุ้นเคย "ผมอามุโร่ เรย์ ไงล่ะ ครับ" อ้อ น้องชายของนิกกะคุงที่ทำหนังสือพิมพ์ อามุโร่ เรย์ นิวส์ นั่นเอง "แล้วทำไมไม่บอกผมแต่แรก" ผมบอกไป "ก็ตอนนี้ผมมีเหตุผลบางอย่างที่บอกไม่ได้ แล้วนี่ กระดาษแผ่นเมื่อวานไงล่ะ" อามุโร่ เรย์ ส่งให้ผม "ไปก่อนนะ ล็อค" ผมโบกมือ แล้วกลับเข้ามาอ่านกระดาษแผ่นนั้นอีกที นี่มันอะไรอีกล่ะเนี่ย สาสน์ลับ ในตระกูล HellBeat เหรอ ทำไมมีตราของท่านแฟนท่อม ประทับไว้ด้วยล่ะ แล้วเนื้อหาก็ การปลด ผนึกทายาทที่สาบสูญ ก็ผมอีกน่ะสิ แล้วทำไม อามุโร่ ถึงรู้เรื่องนี้ได้ แล้ววิธีการก็คือ ใช้ผู้กล้าทั้ง7 ยืนล้อม แล้วปล่อยลำแสงปลดผนึกใส่พร้อมๆกัน เฮ้อ ตอนนี้ผมไม่อยากให้เรื่องนี้แพร่ออกไปเลย เพราะผมก็รับไม่ได้เหมือนกัน ผมเอากระดาษใส่กระเป๋าแล้วเดินไปที่ร้านพี่แฟร์เวลล์ "อ้าว ว่าไงล็อค" ชินจิคุงนั่นเอง (ทำไมคนเมืองนี้ส่วนใหญ่ทักผมแต่หยั่งงี้นะ) "ครับ แล้วชินจิคุงจะไปไหนเหรอครับ" ผมถามไป พร้อมกับเริ่มกาง Bangkok Prite ฉบับที่18มาอ่าน "อ๋อ ไปซื้อของที่ร้านพี่เวลล์(เรียกย่อ)น่ะ" อ้าว ไปทางเดียวกันเหรอ "ฟ้าวววว อ้าว ว่าไงหนุ่มๆ" อ๊ะนั่นมันเจ๊ทสกู๊ตเตอร์นี่นา อ๊ะ แล้วนั่นมัน คาซาโน นี่นา อ้าว แล้วนสพ ล่ะ "เอาหนังสือพิมพ์ชั้นคืนมาน้าาาาา" ผมวิ่งตามสุดชีวิต "ก็ได้" คาซาโนหยุดกึกแล้วหันมา แต่ผมยังไม่หยุด เลยสดุดล้มเจ็ทสกู๊ตเตอร์ ทำให้ผมล้มทับตัวคาซาโน จนหน้าของเราจะชนกันอยู่แล้ววว "เอ่อ ขอโทษนะ" ผมลุกขึ้นมาปัดฝุ่นที่ชุดผมและที่ นสพ. ผมสังเกตุคาซาโนหน้าแดงเล็กน้อย อิๆ "ระวังหน่อยซิยะ ทีหลังน่ะ" คาซาโนพูดจบเล้วก็ขี่สกู๊ตเตอร์จากไป "ไปกันเถอะชินจิคุง" ผมหันกลับไปหาชินจิคุง อ้าว ไปไหนซะแล้วล่ะเนี่ย ไปเองคนเดียวก็ได้ พอผมไปถึงร้านแล้ว ก็เห็นชินจิคุงซื้อของอยู่ ผมเลยเดินไปที่มุมอาหารเช้า "ขอโทษครับ เอาอาหารเช้ากับกาแฟที่นึงครับ" ผมสั่งไปที่สาวน้อยที่หันหลังอยู่ "ก็ได้ย่ะ" หันควับกลับมา นั่นมัน ฮือ คาซาโนอีกแล้ว "เฮ้ๆ คาซาโน ทำอะไรอยู่ ลูกค้าสั่งแล้วนะ" อ้าวนั่นฮิโรคุงนี่นา "ค่าๆๆ" คาซาโนเดินเข้าไปในครัว ผมเลยอ่านนสพ.ต่อ หาอะไรกัน BKP(Bangkok Prite) จะยุบแล้ว อ๋อ จะพัฒนาไปเป็น แมกกาซีนสุดยอดเกมส์&อนิเม อันดับหนึ่งนี่เอง "นี่ๆ ได้แล้วนะ จะอ่านไปถึงไหน" ผมเห็นอาหารที่วางอยู่ตรงหน้าแล้ว "นี่ๆ คาซาโน ยังโกรธผมอยู่เหรอ" ผมแกล้งถาม "เป็นใครก็ต้องโกรธทั้งนั้นแหละ" คาซาโนพูดพร้อมกับอมยิ้มเล็กๆไว้ "ไปแล้วนะ" คาซาโนก็เดินไป ผมก็กินข้าวเช้า ผมกินเสร็จแล้วก็เดินไปที่ปราสาท HellBeat เพื่อหาข้อเท็จจริง ในกระดาษแผ่นนี้ และใครคือผู้กล้า ใครคือจอมมารกัน ผมเดินเข้าไปในวังด้วยความสงสัยเกี่ยวกับเรื่องราวทั้งหมด log out..... จาก : locker - 26/08/2000 11:42

ข้อความ : Pocket The Story login6 ปลดผนึก "นี่มันหมายความว่าอะไรครับ" ผมยื่นกระดาษให้องค์ชาย "ได้เวลาแล้วล่ะ ท่านแฟนท่อมส่งสาสน์นี้มาแล้ว" องค์ชายพูด "ออกมาได้แล้ว อีก6คน เริ่มพิธีได้แล้ว" นั่นมัน ฟิล พี่เรย์ทรี พี่รูน พี่เคซาม่า พีคุง พี่พจ(POJ) "เริ่มเลยนะ" ฟิลพูด "อืม ประจำตำแหน่งได้" ทุกคนยืนล้อมผมแล้วเอามือมาแตะตัวผม "เอาละ ใช้พลังทั้งหมดเลย" องค์ชายพูด ทุกคนใช้พลังได้มหาศาล ผมไม่สงสัยเลยว่าทำไมพวกนี้ถึงได้ เป็นผู้กล้า "ปลด..ผนึก!!!" ทุกคนส่งพลังเข้ามา "อ๊ากกกก" พลังมหาศาลพุ่งใส่ตังผม หลังจากควันเริ่มจางลงได้ไม่นาน พี่เรย์ทรีก็พูดขึ้นว่า "นั่นไง ที่ข้อมือของเขา เราทำสำเร็จ" ที่ข้อมือผม อ๊ะ นี่มันสัญลักษณ์ประจำราชวงศ์เฮลบีทนี่ ชุดของผมเริ่ม เปลี่ยนไป เลเวลสูงขึ้นเรื่อยๆ จนถึงชุดนี้ "ใช่แล้ว นี่ไง นักรบในตำนานแห่ง Pocket Kingdom" องค์ชายพูดขึ้น "โครม ตูมม" เสียงดังมาจากนอกปราสาท "ไปสิ มันมาแล้ว" ทุกคนพูดพร้อมกัน (นัดกันมาหรือไงเนี่ย) "ครับ" แว่บ (เทเลพ็อต) "แกเองรึ ปีศาจในตำนานที่เขาว่ากัน" ผมถามมัน เจ้าตัวเขียวอื๋อยังกับเคโระจังใน C3B แถมอ้วนตุ๊ต๊ะ แล้วก็ไม่มีขา แขนเป็นก้ามปูด้วย "ใช่แล้ว แล้วแกรึ ที่เป็นคนขังข้าไว้ในตะเกียงวิเศษ จนข้าอ้วนฉุขนาดนี้" หา พูดได้ด้วย "ใช่แล้ว ข้าเอง" ไอ้นี่มันร้ายกาจอย่างที่เขาว่ากันรึเนี่ย "จัดการมันเลย จัดการมันเลย ฮี่ๆๆ" โอ๊ะ นั่นมันตานอร์มแห่ง HeavenBeat ราชวงศ์ทรยศนี่ สงสัยตานอร์ม นี่ล่ะที่เป็นคนไปปล่อยไอ้นี่ออกมา (นึกภาพแล้วเมือนบาบิดี้ขี่จอมมารบูงั้นแหละ) "ตูม" เสียงเจ้าตัวนั้นระเบิดออก กลาย..กลายเป็นปีศาจหุ่นเพรียวยังกับอีวานเกเลี่ยนงั้นแหละ "ย้ากก" มันร้องออกมาเสียงดีกว่าเมื่อกี๊เยอะ พร้อมกับปล่อยลูกบอลไฟออกมา "ฉับ" เสียงผมโดดไปตัดลูกบอลของมันด้วยมือเปล่า (มือเปล่า!!!) "ฮ่าๆๆ ชักจะมันส์แล้วสิ" ตานอร์มพูดขึ้น เหมือนเป็นสัญญาณเปิดศึกระหว่างผู้กล้า และจอมมารยังไงยังงั้น log out... ปล. ตอนนี้อาจจะสั้นหน่อยนะครับ เพราะผมไปพัทยามา ชักจะลืมๆ ไปบ้าง ว่าจะแต่งอะไรต่อ จาก : locker - 26/08/2000 11:45

ข้อความ : Pocket The Story login7 พลังที่แท้จริง "ย้ากๆๆๆ" มันเปล่งเสียงร้องทุกครั้งที่มันปล่อยบอลไฟออกมา "ฉับๆๆ" เสียงมือของผมตัดบอลไฟของมัน "ธันเดอร์!!!" เสียงของผมร่ายมนต์อัสนีขั้นสูงสุด "อ๊ากกกก" โดนเต็มๆครับ มันเริ่มกลายร่างแล้ว อะแฮ่ม ขณะที่มัน กำลังกลายร่างผมจะเล่าวิธีจัดการมันให้ฟังครับ เราต้องเริ่มจากใช้เวทย์เรียงตามลำดับครับ ตั้งแต่ อัสนี วารี อัคคี วายุ เวลา ความมืด ศักดิ์สิทธิ์ โดยมันจะกลายร่างทุกครั้งที่เราร่ายเวทย์ใส่ และสุดท้ายมันจะกลายเป็นคนที่เรียกมันออกมา แล้วเราก็โจมตีใส่จุดอ่อนแล้วจึงร่ายเวทย์ปิดผนึก "ว้ากๆๆๆ" อ้าว มันกลายร่างเป็นวิงค์เซโร่แล้ว ยิงผมด้วยทวินไรเฟิล แต่ผมหลบได้หมด "เป็นไงล่ะ เห็นความร้ายกาจของจอมมาร แพท-เอ-คุลิ รึยัง" ตานอร์มพูด "หนวกหูโว้ย" จอมมารพูดแล้วก็สะบัดตานอร์มตกลงมา "ทำอะไรช้าน ช้านปล่อยแกออกมานะเฟ้ยยยย" ตานอร์มพูดจบแล้วก็ลอยหายไป ระหว่างที่จอมมารเผลออยู่ ผมเลยร่ายเวทต่อ "วอเตอร์!!!" น้ำจากทั่วสารทิศปะทะมันอย่างจัง แล้วมันก็กลายร่างอีกครั้ง "จงกลับสู่สภาพเดิมของเจ้าซะ ไพ่โครว์" อ้าว มันกลายเป็นซากุระโรโบนี่ เฮ้ย อย่าดูดช้าน "ไฟเยอร์!!!" นี่แน่ะ อยากดูดมากนักเอาไฟไปกินเลย แล้วมันก็กลายร่างอีกแล้ว เฮ้ย นี่มัน "ดึ๋งงง" (คุ้นๆแฮะ) มันกลายเป็นสไลม์ยักษ์นี่ อ๊ะ เด้งหายไปไหนแล้ว "แว้กก อย่ากินฉันไปนะ" ห๊ะ เสียงมาจากปราสาท ฟิลกำลังโดนกินนี่ ทุกคนไม่มีพลังแล้วด้วย "แว่บ" ผมเทเลพ็อตไปหาทันที มันกำลังเข้าใกล้ไปทุกทีแล้ว "ฉับๆ กริ๊ก" อ้าว องค์ชายนี่ เกือบไม่ทัน แต่ทันใดนั้นสไลม์ก็แยกเป็น2ตัว "วินดี้!!!" ผมร่ายเวทย์ทันที "ดึ๋งงงงงงงง" (เสียงร้องนะเนี่ย) มันกลายร่างอีกครั้งเป็น "ดีจ้าาา" ห๊า อาราเล่ ตายแน่ช้าน นี่น่ะเหรอพลังที่แท้จริงของมัน รวดเร็วดุจสายฟ้า กำลังไม่เป็นรองใคร "ไทม์!!!" ผมร่ายเวทย์ดู ปรากฎว่ามันหลบได้หมด อะๆ นี่น่ะหรือ พลังที่แท้จริงของมัน เหล่าผู้กล้าเจอศึกหนัก ซะแล้ว log out... ปล.(มันต้องมีทุกตอนซิน่า)ตอนนี้อาจจะเน้นฮาไปนิดนะครับ ขอโทษด้วย จาก : locker - 26/08/2000 11:47

ข้อความ : Pocket The Story login 8 ผลสุดท้าย แย่แล้ว มันกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดรึนี่ ผมพยายามร่ายเวทย์หลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ มันหลบได้หมด ตอนนี้ผมได้แต่วิ่งหนีอย่างเดียว "ดีจ้า!!!" หวา มาอีกแล้ว "ดะ..ดี..จะ..จ้า" อ้าว มันเริ่มหมดแรงแล้ว(พลังงานหมดไง) "ไทม์!!!" ผมร่ายเวทย์ใส่อีกครั้งนึง แล้วมันก็กลายร่าง "คอปเตอร์ไม้ใผ่" แล้วมันก็กลายร่างเป็นโดราเอมอนติดคอปเตอร์ไม้ใผ่บินไปทั่ว "ดาร์ค!!!" ผมร่ายเวทย์อีกครั้ง มันกลายเป็น "สคัลล์บอมเบอร์!!!" มันกลายเป็นสคัลล์นี่เอง(แหะๆ ขอโทษพี่ๆด้วยครับ) ผมหลบระเบิดแล้วก็ร่ายเวทย์ "โฮลี่!!!" แล้วมันก็กลายร่างเป็นตานอร์ม "ฮี่ๆๆ สาวๆ อยู่ไหนๆ ฮี่ๆๆ"(ร่างสุดท้ายมันจะกลายเป็นคนที่ปล่อยมันออกมา) ผมร่ายเวทย์ทันที "ปิดผนึก!!!" แล้วมันก็หดหายไปในตะเกียงอีกครั้ง "เก๊งๆๆ" เสียงตะเกียงตกลงมา ผมเก็บไปให้องค์ชายแล้วผมก็ . . . "ฮ้าวววว" ผมตื่นขึ้น อ้าว เมื่อกี๊เป็นแค่ความฝันเหรอ ชุดผมก็กลับเป็นเหมือนเดิมแล้ว ผมแค่ฝันไป จริงๆรึนี่ "เอี๊ยด" เสียงประตูเปิดเข้ามา อ้าวนั่นชินจิคุง อามุโร่ แล็คคุง แล้วก็คาซาโนนี่ "ว่าไงล่ะ สลบไปนานเลยนะ" เอ๋ ผมสลบไปเหรอ (แล็คคุงพูด) "ก็เล่นใช้พลังไปขนาดนั้นนี่ ไม่สลบได้ไงล่ะ" คาซาพึมพัม "เดี๋ยวๆ นี่ ชั้นเนี่ยนะ" ผมถาม "เออสิ" เสียงดังมาจากนอกห้อง "ว่าไงล่ะ ท่านลุง" องค์ชายเดินเข้ามา "อ้าว หวัดดีครับ องค์ชาย อย่าเรียกผมแบบนั้นเลยครับ" ผมพูดกลับไป "นายก็เลิกเรียกชั้นว่าองค์ชายซะทีสิ" องค์ชายพูดมา "ครับ แล้วตอนนี้.." ผมพูดไม่ทันจบชินจิคุงก็พูดขัด "ตะเกียงอันนั้นถูกทำลายไปแล้ว และท่านแฟนท่อมก็ปิดผนึกพลังของนายไว้แล้วละ" ชินจิคุงพูด "ตอนนี้นายเป็นฮีโร่แล้วนะ" คาซาพูด "มาสิ ทุกคนรอนายอยู่ข้างนอก" ผมลุกขึ้นแล้วก็เดินออกไป "เฮ้ย มาแล้ว" ทุกคนในเมืองยืนอยู่ข้างนอกพร้อมหันมาที่ผมด้วยสายตาที่ดีใจ ผมยกมือทักทุกคนแล้วก็เข้าไปพูดคุยกับทุกคน log out... (จบบริบูรณ์) . . . . . . . . . . . . . . . . เฮ้ย! เดี๋ยวสิ นี่มันจะจบดื้อๆอย่างงี้เรอะ ปริศนาก็ยังหลงเหลืออยู่ แถมนางเอกก็ยังไม่มี ถ้างั้นก็ต้องรอ ติดตามใน "ตำนานใหม่แห่ง Neo Pocket" ละกันนะ ดึ๋งงง ปล. อ่านแล้วคอมเมนต์ด้วยครับ ผมต้องการความคิดเห็น ขอบคุณสำหรับผู้ที่คอมเมนต์นะครับ แลนี่เป็นภาคแรกนะครับ บางอย่างอาจจะยังไม่ลงตัว คอยภาคต่อไปละกันครับ จาก : locker - 26/08/2000 11:51