หัวข้อ : เดทคู่(!!!)ในวันคริสมาสต์ ข้อความ : ณ. ปลายเดือน12ปี99 ช่วงเวลาบ่ายก่อนชั่วโมงเรียน ณ.ที่บอร์ดประกาศผลสอบ ครับตอนนี้ผลสอบMidเทอม2ออกแล้ว ผมยืนมองผลสอบอย่างภูมิใจ อืมใช้ได้แฮะคะแนนรวม 420 คะแนน อะฮ้ามิโฮะได้คะแนนภาษา 78 คะแนน ก็แหงล่ะครับอุตสาห์ติวให้ หลังจากวันนั้นผมก็นัดเธอมาติวที่บ้านแทน ไม่งั้นน้องเธอตีกัน ไม่ได้เรียนพอดี ขณะที่ผมดูคะแนนเพลินๆนั้นทาคุมิก็เดินเข้ามาคุยกับผม ทาคุมิ-ไง...คุง ผม-อื้อ! ทาคุมิ-นี่...คุง วันศุกร์นี้นายว่างรึป่าว...คุง ผม-ก็ว่างอยู่นะทำไมเหรอ? ทาคุมิ-ไปเดทคู่ด้วยกันไหม? ผม-เดทคู่? กับแกเนี่ยนะ? อะไรกัน ไอ้เจ้า K.W.E. อุตส่าห์เปลี่ยนนิสัยจากกะเทยเป็นแมนให้(จริงนะไม่เชื่อลองเทียบตอนแรกดูดิ จำได้ป่าวเอ่ย อิอิ)แกยังจะหันเหไปเป็นอีกทำไมเนี่ย? ทาคุมิ-ไม่ใช่(โว้ย)! ที่เดทคู่นี่ไม่ใช่หมายถึงคู่ฉัน(ว้อย) หมายถึงเดทกับผู้หญิง 2 คนต่างหากเล่า คิดอะไรของแก(วะ)เดี๋ยวก็เปลี่ยนใจจริงๆซะหรอก ตัวเองก็ ผม-เฮ้ย!? ทาคุมิ-ฮะฮะ ล้อเล่นน่า เจอกันเสาร์นี้ 9 โมงนะ ผม-เออ...(เสียวสันหลังวูบเลยเรา) วันเสาร์เวลา 8.50 นาฬิกา แน่นอนผมเป็นผู้รอที่ดีต้องมาก่อน...ไม่ใช่หรอกเมื่อคืนซัดกาแฟมากไปหน่อยต่างหากตายังค้างอยู่เลย ไม่น่าเลยเรา ผม-อืม อีก 15 นาที เจ้าทาคุมิมันจะชวนใครมาน้า? อ๊ะทาคุมิ!ทางนี้ๆ ทาคุมิ-ไง...คุง ผม-เออ แล้วนายชวนใครมาเดทคู่กันเนี่ย? ทาคุมิ-อ๋อ มาแล้วนั่นไง...หาเองนะผมสีแดงกับฟ้านายรู้จักดีล่ะ ผม-ไหน ไหนอ๊ะ เจอแล้ว! อืมผู้หญิง2คน คนหนึ่งสูงประมาณ 157 ผมสีแดงมาประตูทางซ้าย กับ อีกคนสูงประมาณ 166 ผมสีฟ้ามาประตูทางขวา อืมอืม เฮ้ย! งั้นก็ฮิคาริกับโคโตโกะ น่ะสิ! เฮ้ย! ทาคุมิ แกไปชวน 2 คนนี้มาคู่กันได้ไงฟะ! ผมหันไปว้ากทาคุมิเพราะ 2 คนนี้ไม่ถูกกันอย่างมากแล้วชวนเดทคู่ยังงี้ผมก็ตายดิ ทาคุมิ! ง่ะ! ทาคุมิมันหนีไปแล้ว ผมเจอทาคุมิเล่นเข้าซะแล้ว หนอยแน่! ฮิคาริ-อ้าว! ...จัง มายืนบ่นอะไรเนี่ย? ผม-!!! อ๊ะ ฮิคาริ! ปะปล่าวหรอก เห็นทาคุมิรึปล่าวเนี่ย? ฮิคาริ-อ๋อ ทาคุมิ เหรอเห็นสิ เมื่อกี้วิ่งแยกออกไปแล้วนี่ไม่เจอกันเหรอ? ผม-.....แก ทาคุมิ! แก!เอานุ๊คกับนาปาล์มมาวางใส่ฉันซะแล้ว แก๊ โคโตโกะ-มีอะไรหรือ...ซัง ผม-...อึ๋ยโคโตโกะ และแล้วสองสาวก็เจอกันจนได้ แน่นอนครับเกิดศึกแย่งชิงแน่นอน ฮิคาริ-โคโตโกะ หล่อนมาทำอะไรที่นี่เนี่ย! โคโตโกะ-แล้วเธอล่ะ! ทาคุมิชวนฉันมาเดทกับ...ซังย่ะ ว่าแล้วโคโตโกะก็ควงแขนผมเย้ยฮิคาริ แน่นอนคู่ปรับกันยอมกันได้ที่ไหนล่ะฮิคาริก็คว้าแขนผมอีกข้างคุยเย้ยโคโตโกะคืนบ้าง แถมมีการพูดเยอะเย้ยทิ้งท้ายด้วย ฮิคาริ-ทาคุมิก็ชวนฉันมาเดทกับ...จังเหมือนกันย่ะ! นี่นี่...จัง เราไปเล่น เวอร์ชวลฮาซาร์ด ด้วยกันเถอะปล่อยยัยโคโตโกะไว้ที่นี่แหละ ก็อย่างว่าล่ะคู่ปรับกันนี่ยอมกันได้ที่ไหนล่ะ โคโตโกะก็ดึงแขนผมไปอีกทางแถมเย้ยคืนอีกต่างหาก โคโตโกะ-นี่นี่...ซังอย่าไปสนฮิคาริเลย เราไปตำหนักหมดดูกันเถอะ! ว่าแล้วทั้งสองก็ดึงแขนผมไปคนละทาง อย่างกับเด็กแย่งหุ่นยนต์ยังไงยังงั้น เจ็บเหมือนกันนะเนี่ยไม่ใช่ไม่เจ็บ ทำไมเหรอ?ก็คุณเธอทั้ง2เล่นกระชากแขนผมเลยนี่ ผมต้องหาทางทำอะไรให้ทั้งสองเลิกซะที ไม่งั้นระเบิดกระจายแน่อีกอย่างแขนผมจะเป็นตะคริวแล้ว ว่าแล้วผมจึงพูดตัดบทออกมาดังๆ ผม-นี่! หยุดก่อนเถอะครับ! เอาเป็นว่าเดี๋ยวผมจะไปด้วยทั้ง2คนเลย! ขืนแย่งกันอย่างนี้ก็ไม่ได้ไปซักทีล่ะครับ! ฮิคาริ-จะดีเหรอ? ไปกับยัยโคโตโกะ ล่ะป่วนแย่ โคโตโกะ-เชอะชั้นก็ไม่ได้ไปกับหล่อนนักแหละ! ผม-งั้น ตกลงนะ (ผมชิงพูดก่อนล่ะไม่งั้นไม่ได้ไปแน่) เป็นอย่างที่เข้าใจครับหลอนกันไปข่มกันมาตลอด ฮิคาริ-ไปเวอร์ชวลฮาซาร์ดก่อนเลยนะ ยัยโคโตโกะ ไม่กล้าไปหรอก กลัวผีจะตายไป โคโตโกะ-อย่ามาดูถูกกันนะยะ ไปก็ไปสิ ณ.บ้านผีสิงของเกมส์เวอร์ชวลฮาซาร์ด ปัง! ปัง! เปี้ยง! ปัง! ปัง! ปัง! ผม-งา~~~~~~~~ ทั้ง2แข่งกันใหญ่เลย ลืมผมไปแล้วมั้งเนี่ย ปัง! ปัง! เปรี้ยง! ปัง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! โคโตโกะ-ไงฮิคาริ้ อิอิ คะแนนน้อยจังน้าาา เก่งกว่านี้ก็มาใหม่ได้นะ ฮิคาริ-หนอย อ่อยให้ย่ะ! แพ้เป็นพระชนะเป็นมาร ผม-นี่ นี่ ไปเล่นอย่างอื่นเถอะอย่าทะเลาะกันเลย ผมพูดเปลี่ยนบรรยากาศในใจก็นึกแค้นเจ้าทาคุมิ แก! บังอาจตลบหลังฉันได๊~~~~~~ ทันใดนั้นเองผมก็เหลือมไปทางขวามือ อ๊ะ!นั่นทาคุมินี่ หนอยแก!หนีฉันมาแอบจีบสาวต่างโรงเรียนที่ร้านไอติมเองเรอะแก ว่าแล้วผมก็ขอตัวแยกกับฮิคาริกับโคโตโกะ ผม-เดี๋ยวขอตัวไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะรอเดี๋ยวละกัน ฮิคาริ-เร็วนะ อยู่กับโคโตโกะ อึดอัด โคโตโกะ-นั่นสิ...อยู่กับฮิคาริแล้วคัน(น่านเลียนแบบโฆษณาให้) ผม-น่า แป๊บเดียวเอง (ชอบทะเลาะกันจริงคู่นี้) ว่าแล้วผมก็ปลีกตัวมาทางทาคุมิ ผมค่อยๆเข้าไปหามันอย่างช้าๆอย่างไม่ให้มันรู้ตัวไม่งั้นมันหนีผมแน่โดยเสียงที่ผมเดินเข้าไปนั้นถูกเสียงเครื่องเล่นกลบซะสนิท(แล้วจะย่องทำไมว้า) ผมเข้าไปใกล้มันเข้าไปทุกทีแล้ว มันไม่รู้ตัวเลยว่าเงามรณะได้คืบคลานมาข้างหลังอย่างช้าๆแล้ว ผมชักวัตถุสีดำยาวออกมาเพื่อเตรียมแทงมัน(ไม่เกี่ยว ท่อนนี้แต่งเล่นข้ามไปอ่านท่อนต่อไปเถอะ) คนเรามักมีความรู้สึกสังหรณ์เมื่อมีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นกับตัวเองเสมอ แต่ของเจ้าทาคุมิมันไม่ธรรมดาจริงๆ ทันทีที่ผมจะเอื้อมมือเข้าไปจับมัน มันก็หันมามองทันทีเราทั้งสองก็สบตากันเต็มๆ ผมจึงชงักเพื่อฟังคำแก้ตัวของมัน มันก็อ้ำอึ้งพักหนึ่งแล้วก็พูดแบบตะกุกตะกักแบบรู้ความผิดตัวเอง ทาคุมิ-อะอึ๋ย...คุง อ่า คะคือ ผม-............ ทาคุมิ-อะเอ่อ ผม-........... ทาคุมิ-นี่ๆข้างบนๆ!ลองมองดูสิ! มันทำท่าเงอะงะชวนเชื่อ ผมไม่ทางหลงกลนี้หรอก คิดเหรอว่าจะหลอกให้ฉันหันไปทางอื่นแล้วหนีใช่ไหม มุขตื้นๆ ผมดูออกจึงพูดสวนไป ผม-ใครจะโง่หลงกลแก มาให้ฉันเตะซะดีดี!แก หลอกฉันมาซวยเรอะ โป้ก!!!!! ผม-!!!!!!โอ้ย!!!!อะไรตกมาว้าเนี่ย!!!!!! มันพูดจริงนี่หว่า ป้ายโฆษณาไม้อัดบนร้านไอติมร่วงลงมาที่ผมยืนอยู่พอดี แต่ท้ายสุดมันก็หนีผมไปจนได้ผมคิดเรื่องนี้ไม่ผิด ผมบ่นออกมา แก!ทาคุมิไวนักนะแก แน่นอนครับทาคุมิมันไม่รีบกลับแน่นิสัยอย่างมันต้องหลีสาวที่สวนสนุกต่อแน่ผมจึงจะรีบออกตามล่ามันไม่งั้นวันนี้กลับไม่ได้แน่ ทันใดที่ผมกำลังจะตามหานั้นฮิคาริก็เข้ามาที่ผมยืนอยู่ เธอคงเห็นเหตุการ์ณเมื่อครู่แน่ แล้วเธอก็พูดทักผม ฮิคาริ-เป็นอะไรรึปล่าว...จัง ผม-ไม่เป็นไรหรอก นิดเดียวเอง ฮิคาริ-หัวโนเลย เนี่ยซวยเพราะโคโตโกะแหงเลย โคโตโกะ-น้อยๆหน่อยหล่อน หล่อนน่ะแหละตัวซวย อยู่ใกล้...ซังมากกว่าฉันอีก! โถ...ซังไม่เป็นไรมากใช่ไหม เราไปเดทกันต่อเถอะ อย่าไปสนฮิคาริเลย ว่าแล้วทั้งคู่ก็เมินใส่กันทันที ฮิคาริ+โคโตโกะ-ฮึ! สถาณการณ์เริ่มแย่ใหญ่แล้ว ถ้าไม่ให้เจ้าทาคุมิมันมาแยกออกไปสักคนล่ะก็ ผมมีหวังที่จะต้องเสียเพื่อนรัก(รึปล่าวหว่า?)2คนนี้ไปแน่ แต่ที่ผมทำได้ตอนนี้คือต้องพยายามเป็นตัวบัฟเฟอร์ ที่คอยทำให้ทั้งกรดและเบสเป็นกลางให้ได้มากที่สุดในตอนนี้ เพราะถ้าระเบิดขึ้นมาผมโดนลูกหลงเต็มๆแน่ไม่ว่าจะกรดหรือเบส ว่าแล้วผมจึงเอ่ยขึ้นมาตัดบทอีกรอบ ผม-อ่า...ทั้ง2คนคราวนี้เราไปตำหนักหมอดูกันเถอะ ฮิคาริ-งมงายน่า! เนี่ยติดโคโตโกะมาแหงเลย โคโตโกะ-นี่! ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะยะ ฮิคาริ-แล้วจะทำไมล่ะ! ผม-เอาน่า ลองดูเถอะฮิคาริ นี่ไงนี่ไง เขารับดูเรื่องความรักด้วยนา โคโตโกะ-เราไปกันเองก็ได้อย่าไปสนฮิคาริเลย...ซัง ฮิคาริ-อืม ความรักเหรอ ลองไปดูก็ได้ อยากรู้เหมือนกันว่าโคโตโกะ จะได้ใครเป็นแฟนน้อ คงจะตลกน่าดู โคโตโกะ-เชอะ ของพรรค์นี้ไม่ลองไม่รู้ย่ะ อาจดีกว่าหล่อนก็ได้ ในที่สุดก็ได้ข้อตกลง เราทั้ง3จึงไปที่ตำหนักหมอดู ผม-โอ้โห แถวยาวจังแฮะ ฮิคาริ-ไม่ต้องดูก็ได้มั้ง...จัง เอาเวลาไปเล่นอย่างอื่นดีกว่า ผม-ไม่เป็นไรน่าเสร็จเร็วจะตายไปรอแป๊บเดียวเอง ผมพูดให้เธอใจเย็นอีกอย่างกันไว้ไม่ให้ทะเลาะกันกับโคโตโกะอีก ขณะที่ผมกำลังรอเข้าแถวอยู่นั้นผมก็เหลือบมองไปข้างหลังแบบบังเอิญ อ๊ะ! ทาคุมิ มันพาสาวคนอื่นอีกแล้วมาต่อแถว โดยไม่รู้ตัวเลยว่าผมอยู่ข้างหน้าแค่ไม่กี่คนเอง แน่นอนคราวนี้ผมไม่ยอมให้เกิดแบบครั้งที่แล้วแน่ อีกอย่างสถานการณืตอนนี้เลยร้ายสุดขีด ปล่อยไว้ไม่ได้อีกแล้ว ผมจึงคิดแผนขึ้นมาได้ แล้วก็ถึงคิวของผมสักที ผมก็พาฮิคาริกับโคโตโกะเข้าไป เจ้าทาคุมิก็มัวแต่หลีสาวอยู่นั่นแหละ ไม่ได้สนใจผมเลย เข้าทาง ผมพาทั้ง2คนเข้าไปทำนาย ครับอย่างที่พวกเราเคยเล่นกันหุ่นยนต์จะทำนายให้ เสร็จแล้วผมก็ให้ทั้ง2ออกไปก่อนโดยผมอ้างว่าจะหาของที่ทำตกตอนทำนายไว้ คราวนี้ก็ถึงคิวเจ้าทาคุมิสักที มันเดินเข้ามากับสาวโดยไม่รู้อะไรเลยว่าผมเตรียมการไว้แล้ว ว่าแล้วมันก็สังเกตแต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร มันก็เลยเอ่ยถามขึ้นมา ทาคุมิ-อ้าว วันนี้ไม่เห็นเป็นหุ่นยนต์นี่นา ช่างเถอะ ดูดวงให้พวกเราทีนะครับหมอ ว่าแล้วมันก็เขยิบตัวเข้าไปชิดกับสาวที่มันพามา แล้วการทำนายอันแม่นยำก็เริ่มขึ้น หมอดู-คุณกำลังหนีเพื่อนคุณมาใช่ไหม?................................................ ทาคุมิ-!!! หมอดู-คุณแกล้งเขาโดยการชวน2สาวที่ไม่ถูกกันมาให้เขาป่วนใช่ไหม?................................................... ทาคุมิ-โอ้โหแม่นจังเลย แล้วยังไงต่อฮะ หมอดู-แล้วเขาก็แค้นคุณมากด้วย เขากำลังตามหาคุณตาลีตาเหลือกเชียวล่ะ.................................................... ทาคุมิ-แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหนล่ะ ผม-ก็ปลอมตัวเป็นหมอดูอยู่นี่ไง! แล้วคำทำนายต่อไปคือ คุณจะต้องเจ็บตัวแน่นอน! แก ทาคุมิ! คราวนี้ไม่รอดแน่ ทาคุมิ-เฮ้ย! ...คุง ปลอมตัวเป็นหมอดูเหรอเนี่ย เอ่อ คือ ฉันอธิบายได้นะ คือฉัน ฉันจะ เอ่อ ทดสอบความสามารถในการไกล่เกลี่ย นายไง ผม-แล้วไง! ทาคุมิ-ก็ ก็ เอ่อ ! เฮ้ย อย่า! ฉัน โทษที ! ไม่!!! อ๊าาาาาาาาาาาาาาาา ผมใช้วัตถุสีดำกระหน่ำมันจนยับ(เอาอีกแล้วเรา) สนับมือไง เอ้อ (เดี๋ยวก็เป็นฟิกเรทอีกหรอกเรา ได้อิทธิพลมาเต็มเลยเรา) ส่วนสาวที่มันพามาด้วยก็ตกใจหนีไปแล้วล่ะผมเลยละเลงได้อย่างไม่ต้องเกรงใจใคร ครู่ใหญ่ต่อมา ทาคุมิกับผมเดินออกมาจากตำหนักดูดวง ผมออกมาในสภาพเหงื่อแตกท่วม ทาคุมิออกมาในสภาพน่วม (เอ แล้วคนอื่นมันจะมองเราไปทำอะไรกันมาฟะเนี่ย) ทาคุมิ-โอย~~~~~ ผม-ฮึ สำนึกรึยังฮะ! คราวหลังอย่าทำอย่างนี้อีกนะ นายก็รู้ใช่ไหมว่า2คนนี้ไม่ถูกกัน ทำฉันซวยแทบแย่ ทาคุมิ-สำนึกแล้วคร้าบ ผม-สำนึกก็ดีแล้ว ไป! ไปดึงใครสักคนออกมาเลยไม่งั้นเดี๋ยวตูมขึ้นมามันจะสายเกินแก้ ว่าแล้วทาคุมิมันก็ไปคุยกับ2สาวครู่ใหญ่มันก็พาฮิคาริไปเดินเที่ยวได้โดยไม่มีปัญหา อื้อหือ มันเก่งเรื่องจีบสาวจริงๆ ทั้งที่ทั้ง2คนนี้กำลังทะเลาะกันรุนแรง มันก็อุตสาห์ไปยุติสงครามใจกลางสวนสนุกลงได้โดยง่าย ส่วนผมก็แยกไปกับโคโตโกะคนละทางกับฮิคาริ รอดไปทีเรา และแล้วตอนเย็นก็มาถึง ผมซึ่งคู่กับโคโตโกะ ก็มาเจอกันกับคู่ทาคุมิกับฮิคาริ เพื่อลากันก่อนกลับ ผม-งั้นวันนี้แค่นี้ละกันนะ โคโตโกะ-อื้อ ขอบใจมากนะ...ซัง สนุกมากเลย ฮิคาริ-แล้วมาด้วยกันอีกนะ...จัง แต่ยัยโคโตโกะ ไม่ต้องมาก็ได้ โคโตโกะ-เชอะ หล่อนน่ะแหละ แล้วทั้ง2ก็แยกกันกลับบ้าน ฮิาคริ+โคโตโกะ-ไปก่อนน้า ผม-ฮืม! เฮ้อรอดตายซะที ยังไงก็ขอบใจมากนะทาคุมิที่ชวนมา แม้จะวุ่นวายไปหน่อย ทาคุมิ-เชอะ อัดมาเต็มๆหมัดเลยนะ เจ็บชมัด ผม-น่า โทษที คนมันกำลังเดือดนะ ทาคุมิ-แต่ก็รู้สึกดีเหมือนกันนะฮ้า ผม-เฮ้ย!? ทาคุมิ-ฮะฮะ ล้อเล่นน่า ไปก่อนะแล้วเจอกัน ผม-เออ.... ตกใจอีกแล้วตู สุดท้ายมันกลับใจได้จริงรึป่าววะเนี่ยไอ้เจ้าทาคุมิ K.W.E.-อ่าฮะ ตอนนี้จบปี99แล้วตอนหน้าก็ปี2000ยังอีกหลายตอนเลยแฮะ ยังไงก็ฝากผลงานต่อไปด้วยนะครับ จากผมนาย กวี (ก็อ่านรวมจากK+W+E น่ะแหละครับอ่านง่ายดี สะดวกเวลาโพสใส่กันน่ะครับ ฮะฮะ) อืมส่งงามมาเมื่อวานซืนแล้วแต่ส่งไม่ได้ครับ มาอีกที อืมกลายเป็นเวปบอร์ดรูปแบบใหม่เลยแฮะ ดีครับ สวยดี จาก : K.W.E. - - [email protected] - 21/08/2000 13:48

ข้อความ : ฮา!!! จาก : -----ROGER----- - 24/08/2000 12:52