หัวข้อ : ROAR !!! Chapter 19 - Eternal Punishment 3 - ช่วงที่ 3 ข้อความ : ทำเอาเคนนี่โกรธแทบคลั่ง ขบกรามกัดฟันด้วยความแค้น " ไอร่า ได้ยินรึเปล่า " เคนนี่ตะโกนลั่น " ตื่นซะทีเถอะ เรื่องนั้นน่ะไม่ใช่ความผิดของเธอเลยนะ เป็นความผิดของนังมารนี่ ต่างหาก " " ไม่มีทางหรอก ถึงตะโกนให้คอแตกไป แม่นั่นก็ไม่มีทางได้ยินหรอก " มาอิพูด สีหน้ากวนตีนจนน่าเตะ " แต่ถ้าทำให้ชั้นช็อกจนสลบได้ละก็ บางทีอาจจะเปลี่ยนตัวกับแม่นั่นได้โดยอัตโนมัติก็ได้นะ " มาอิกวนมาอีก " แต่ไม่รับรองผลนะ ว่าจะสำเร็จรึเปล่า ถ้าพลาดละก็อย่ามาว่ากันนะจ๊ะ " แต่มาอิพูดไม่ทันจบ เคนนี่ก็ซัดค้างคาวปีศาจเข้าใส่เป็นชุดๆ ด้วยอารมณ์โกรธจัด " อ๊ะ อ๊ะ ใจเย็นๆ ก็ได้หนู ยังอ่อนนัก " มาอิกวนตีนมาในขณะที่บินหลบค้างคาวปีศาจได้ง่ายๆ " บ้าเอ๊ย !! งั้นแบบนี้ก็ได้วะ " เคนนี่ตะโกนลั่นด้วยความโกรธที่ไม่อาจดึงมาอิเข้าระยะของตัวเองได้ บวกกับความเร่งร้อนที่จะเล่นงานมาอิเพื่อช่วยไอร่าทำให้อารมณ์ของเขายิ่งร้อนขึ้น เป็นทวีคูณ เคนนี่โดดขึ้นฟ้า กางแฟนธอมแฟงค์เป็นปีกค้างคาวใหญ่ บินเข้าหามาอิทันทีมาอิเห็นเคนนี่บินเข้าหาตรงๆ แบบนั้นก็ยิงระเบิดสุญญากาศสวนเข้าให้อีกชุด แต่คราวนี้เคนนี่รู้แกว เลยกางแฟนธอมแฟงค์เป็นแผ่นใหญ่อันหนึ่งไว้ด้านหน้า ป้องกันระเบิดอากาศไว้ได้หมด พริบตาเดียว เคนนี่ก็เข้าประชิดตัวมาอิกลางอากาศได้ แฟนธอมแฟงค์เถาวัลย์หกเส้นพุ่งออกมาจากแฟนธอมแฟงค์แผ่นใหญ่ เข้าจู่โจมมาอิในระยะที่ป้องกันตัวไม่ทันเสียแล้ว ผลก็คือ มาอิถูกแฟนธอมแฟงค์มัดร่างเอาไว้ได้ เคนนี่ได้ทีพุ่งปราดเข้าหาพร้อมกับมือที่รวบเป็นกำหมัด ชกเปรี้ยงไปที่ท้องของมาอิทันที เขากะไว้ในใจว่า ระยะใกล้แค่นี้ แถมยังถูกจับตัวไว้มั่นแบบนี้ มาอิไม่มีทางใช้ระเบิดสุญญากาศมารับแน่ เพราะจะไม่สามารถบินหลบให้พ้นจากแรงระเบิดได้ทัน ทำให้โดนตัวเองไปด้วย และถึงจะใช้ก้อนอากาศธรรมดารับ เขาก็ทำลายมันได้ด้วยกรงเล็บนี่ " คิดตื้นไปมั้งหนู " มาอิพูดกวนตีนอย่างเคยด้วยแววตาแฝงเลศนัยชอบกล แต่กว่าเคนนี่จะรู้ตัว ระเบิดสุญญากาศลูกหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่เคนนี่ที่ด้านหลังพร้อมกับระเบิดตูม จากแรงระเบิดที่ซัดมาตูมเบ้อเริ่มที่หลังทำให้เคนนี่นึกได้ว่า มาอิสามารถบังคับก้อนอากาศให้เคลื่อนไปแบบไหนก็ได้ดังใจนึก แต่ก็มานึกออกเมื่อสาย เพราะตอนนี้ระเบิดอากาศ อีกชุดใหญ่พุ่งแหวกปีกค้างคาว เข้ามาโจมตีที่หลังของเคนนี่อีกเป็นชุดๆ เสียงระเบิดดังติดๆ กันเป็นรัวปืนกล เจอชุดใหญ่เข้าไปแบบนี้ ก็สุดที่เคนนี่จะบินต่อไปไหว ค่อยๆ ร่อนลงมากองอยู่กับพื้นกำแพงเมืองเหมือนนกปีกหัก หอบฮั่กๆ สีหน้ามีแววเจ็บปวดกับบาดแผลร้ายแรงเต็มที่ เลือดไหลนองเต็มพื้น พร้อมๆ กับที่ร่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากสมิงหมาป่าไปเป็นร่างมนุษย์ช้าๆ เนื่องจากบาดเจ็บหนักกินกว่าจะคงอยู่ในร่างของมนุษย์ได้ มาอิค่อยๆ ร่อนลงมายืนอยู่ห่างจากเคนนี่ไม่ถึงเมตรด้วยซ้ำ คืนร่างกลับเป็นมนุษย์ แล้วจ้องมองด้วยประกายตากับรอยยิ้มที่แสดงความสะใจพะย่ะค่ะเต็มที่ " โถ น่าสงสาร ท่าทางคงจะเจ็บมากเลยสินะเนี่ย " มาอิพูดน้ำเสียงกวนตีน " นังบ้าเอ๊ย!!! " เคนนี่คำรามลั่นพร้อมกับตวัดเท้าเตะออกมาอย่างรุนแรงผิดกับอาการบาดเจ็บ แต่มาอิก็หลบได้ พร้อมกับสร้างก้อนอากาศในมือขวาก้อนหนึ่ง แล้วแตะมันกับขาข้างที่ เคนนี่เตะมา ก้อนอากาศก้อนนั้นพลันแยกออกเป็นรูปคล้ายห่วงเหล็กรัดเท้า จับข้อเท้านั้นไว้แน่น ยังไม่ทันที่เคนนี่จะหายตกใจ ก้อนอากาศอีกห้าลูกก็พุ่งตามติดออกมา จับข้อเท้าอีกข้างที่เหลือ ข้อมือซ้าย ข้อมือขวา ลำตัว และสุดท้ายที่คอ พันธนาการร่างของเคนนี่ไว้แน่น ร่างของเคนนี่ค่อยๆ ลอยขึ้นสูงจากพื้นประมาณ 1 เมตร เคนนี่พยายามดิ้นเพื่อให้ปลอกอากาศนั้นหลุดออก แต่ก็ต้องนิ่งไปเมื่อเสียงของมาอิเตือนมาว่า " ทางที่ดีอย่าดิ้นดีกว่านะจ๊ะ เพราะปลอกแต่ละอันน่ะเป็น 'ระเบิดสุญญากาศ' นะ ขืนดิ้นมากๆ ละก็ ตูม!!! สถานเดียว " เคนนี่ได้แต่อยู่นิ่งๆ โดยดุษดี แต่ประกายตายังคงแฝงแววอาฆาตอยู่ เป็นความจริงที่เขาแพ้ แต่ก็ยังไม่เด็ดขาด ยังสามารถต่อสู้ได้อีกร่วมชั่วโมงหรือกว่านั้นด้วยความคลั่งแค้น สถานเดียว แต่ความคลั่งแค้นนั้นก็ทำอะไรไม่ได้ เมื่อมาโดนติดปลอกคอระเบิดสุญญากาศแบบนี้ " เอาละ ไปกันเถอะ และจงอยู่นิ่งๆ ถ้าไม่อยากตายเปล่า " มาอิพูดพร้อมกับขยับจะหันหลังกลับ แต่ก็ชะงักไปทันควัน เมื่อเสียงหนึ่งดังขึ้น " ใช่ ตายเปล่าแน่ๆ ถ้าคิดจะออกไปจากที่นี่นะ " มาอิหันขวับตามเสียงทันที ที่นั่น ร่างในชุดเสื้อกางเกงขาวทั้งตัวของแอรอนกับเสื้อโค้ตสีน้ำตาลอ่อนหม่นๆ ของรัซเซลล์ยืนสง่าอยู่ @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@ จาก : Dark Master - 20/08/2000 18:06