หัวข้อ : ROAR!!! Chapter 19 - Eternal Punishment 3 - ช่วงที่ 1 ข้อความ : เคนนี่ยืนตั้งมั่นกับพื้น จับจ้องร่างที่พุ่งทะยานเข้ามาของมาอิด้วยอาการนิ่ง ไม่แสดงอาการหวั่นเกรงแม้แต่น้อย " การพุ่งทะยานของมาอิไม่น่ากลัว " เขาพูดกับตัวเองในใจ " ที่ต้องระวังจริงๆ ก็คือคลื่นอากาศที่ตามหลังมาต่างหาก " ใช่จริงๆ เพราะด้านหลังของมาอิที่พุ่งทะยานเรี่ยพื้นเข้ามาหาเขานั้น คลื่นอากาศขนาดใหญ่ก่อตัวพุ่งตามหลังมาอิมาคล้ายกำแพงเมืองเคลื่อนที่ได้ พื้นหินจุดที่กำแพงอากาศ ผ่านไปเป็นต้องแตกกระจุยเป็นทางยาว พลังออร่าสีน้ำเงินอ่อนแผ่ออกมาปกคลุมร่างของเคนนี่เอาไว้ แล้วเคนนี่ก็พุ่งสวนเข้าหามาอิที่กำลังพุ่งสวนมาทันที พร้อมกับกรงเล็บซ้ายที่กางออกเตรียมจู่โจม เปรี้ยง!!!!!! ทั้งคู่ปะทะสวนกันอย่างรุนแรง พลังจากการปะทะกันของทั้งคู่รุนแรงถึงขนาดทำให้เกิดเสียงดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า พื้นหินแตกเป็นรอยจากพลังออร่าที่ปะทะกันอย่างรุนแรง ระเบิดลงพื้น ผลจากการปะทะครั้งนี้ เคนนี่ได้รอยแผลเป็นทางยาวที่แขนซ้ายตั้งแต่ข้อนิ้วกลางถึงโคนแขนจากจงอยปากของมาอิ ส่วนมาอิเองก็ได้รอยแผลเข้าที่ใต้ปีกขวา โดยกรงเล็บของเคนนี่เช่นกัน มาอิทะยานเลยร่างของเคนนี่มาเล็กน้อย จึงตีโค้งกลับมาหาเคนนี่ทางด้านหลัง เนื่องจากคำนวนไว้ว่าหลังการปะทะครั้งแรกไป เคนนี่ก็ต้องรับการปะทะครั้งที่สองจากคลื่น อากาศที่ตามหลังตัวเองมา แล้วจังหวะที่เคนนี่กำลังรับการปะทะอยู่นั่นแหละ ตัวเองจะแอบเล่นงานจากข้างหลังซะเลย แต่มาอิคาดการณ์ผิด เมื่อเคนนี่พอหยุดแล้ว ก็หันขวับกลับมาหาทันทีโดยไม่มีทีท่าจะป้องกันคลื่นอากาศแม้แต่น้อย ครั้งแรกมาอิประหลาดใจเหมือนกัน แต่ก็เข้าใจได้ เมื่อเห็นว่า แขนซ้ายที่เคนนี่ตอนนี้ มีแฟนธอมแฟงค์ติดอยู่ แล้วแฟนธอมแฟงค์ที่แขนซ้ายของเคนนี่ก็กางแผ่ออกเป็นลักษณะคล้ายกับผ้าใบหรือแผ่นอะไรซักอย่างขนาดใหญ่ ป้องกันด้านหลังของเคนนี่เอาไว้ เสียงเปรี้ยงสนั่นอีกหน เมื่อคลื่นอากาศนั้นกระแทกกับแฟนธอมแฟงค์อย่างรุนแรง มาอิฉุกคิดได้ว่าผิดท่า รีบบินหลบออกมาทันที แต่ช้าเกินไป เมื่อเคนนี่ยื่นแขนขวาออกมาข้างหน้าพร้อมกับปล่อยแฟนธอมแฟงค์ "แบล็กด็อก" สองตัว เข้าโจมตีมาอิ ทันที มาอิเห็นไม่มีทางหลบพ้น จึงรีบสร้างกำแพงอากาศขึ้นมาคุ้มกันตัวเอาไว้ทันที ซึ่งไม่ได้ช่วยอะไรแม้แต่น้อย เพราะกำแพงอากาศนั้นยังไงก็ถูกแบล็กด็อกกัดกระจุยอย่างง่ายดาย ซึ่งก็เป็นจริง แถมมาอิยังได้แผลมาอีกที่ขาในขณะที่ใช้กรงเล็บเท้าบี้หัวตัวหนึ่ง แล้วอีกตัวพุ่งเข้ามางับ ซึ่งก็ถูกมาอิสะบัดปีกฟาดจนเละอีกตัว นึกว่าจะหมดแล้ว ที่ไหนได้ ดันโผล่ตามมาติดๆ อีกห้าตัว เล่นเอามาอิต้องคอยฟาด คอยปัด คอยจิก กันเป็นพัลวัน เพราะพอจะเล่นงานตัวหนึ่ง ที่เหลือก็จะฮือเข้าจู่โจมทันที ทำให้ต้องปล่อยอีกตัวหนึ่งแล้วหันมารับมือที่เหลือที่กรูเข้ามา แถมเคนนี่ยังพุ่งเข้ามาหา พร้อมกับวาดทั้งหมัดและเท้าเข้าใส่มาอิเป็นชุดๆ ความเร็วและความรุนแรงนั้นดูจะเหนือกว่าตอนที่สู้กับไอร่าที่สะพาานข้ามเหวตัดคอเสียอีก เจอรุมจากทุกทิศแบบนี้ เล่นเอามาอิมือไม้ปั่นป่วนไปหมด ตอนแรกก็ยังพอตีโต้ได้บ้าง แต่นานๆ เข้า ก็หยุดตีโต้ สาละวนแต่จะปิดป้องท่าเดียว " ไอ้ตะกวดเอ๊ย " มาอิสบถกับตัวเองในใจ " ขืนสู้ระยะประชิดต่อไปเสร็จมันแน่ ต้องทิ้งระยะห่าง " คิดได้ดังนี้ มาอิก็กระโดดถอยหลังออกห่าง แล้วถีบตัวลอยขึ้น เคนนี่เห็นดังนั้นก็รีบบังคับแบล็กด็อกให้พุ่งตัวตาม แต่มาอิหมุนตัวเป็นวงกลางอากาศพร้อมกับกางปีก ซัดคลื่นอากาศออกรอบตัว กระแทกเอาแบล็กด็อกของเคนนี่จนกระเด็นไปคนละทาง แล้วฉวยโอกาสกระพือปีกบินสูงขึ้นไปอีก " สำเร็จ " มาอิบอกตัวเองอย่างยินดี " คอยดูนะ ไอ้เคนนี่ จะยิงให้เละไปเลย " แต่พอมองกลับลงไปดูเคนนี่อีกที ก็ปรากฏว่าเคนนี่ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งตะกี้เสียแล้ว ดวงตาของมาอิเบิกกว้าง ฉายแววตกใจเต็มตา และยังไม่ทันที่มาอิจะส่ายหัวหาว่าเคนนี่อยู่ตรงไหน " เป็นอะไร ควายหายรึไง " เสียงของเคนนี่ชัดๆ มาอิไม่แปลกใจ แต่ที่แปลกใจก็คือ เสียงนั้นมันดังมาจากเหนือหัวทางด้านหลังของมาอินั่นเอง มาอิหันกลับไปทันทีพร้อมกับเงยหน้าขึ้น เบิกตามองอย่างตะลึงลานกับภาพที่เห็น ร่างของเคนนี่ลอยอยู่เหนือหัวของมาอิ โดยที่หลังนั้นมีอะไรบางอย่างสีดำ ลักษณะคล้ายปีกค้างคาวขนาดใหญ่กางแผ่ออกกว้างกว่า 4 เมตร ดวงตาหมาป่าของเคนนี่ จับจ้องมายังมาอิอย่างดุดันและส่อแววชิงชัง " อะไรกัน " มาอิพ่นลอดจะงอยปากออกมา ยังไม่หายตกใจกับภาพที่เห็น " หนึ่งในรูปร่างหลายๆ แบบของแฟนธอมแฟงค์ " เคนนี่พูดออกมาอย่างเย็นชา " ค้างคาวปีศาจ !!!!! " เสียงตอนท้ายของเคนนี่ดังแทบเป็นเสียงตะโกน พร้อมๆ กับที่วาดมือขวาออกมาข้างหน้าอย่างรวดเร็วคล้ายตบอากาศ แฟนธอมแฟงค์อันหนึ่งพุ่งเข้าหามาอิ เป็นวงโค้งคล้ายจันทร์เสี้ยว แล้วค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างไปช้าๆ กลายเป็นรูปคล้ายตราค้างคาวของแบ็ทแมนขนาดใหญ่ยาว 5 เมตร กระแทกเข้าใส่มาอิทันที มาอิเกร็งพลังออร่า สร้างกำแพงอากาศรับแฟนธอมแฟงค์ค้างคาวปีศาจเต็มที่ ซึ่งก็ได้ผล กำแพงอากาศสามารถต้านค้างคาวปีศาจได้ แต่ต้านได้เพียงไม่ถึง 10 วินาที ร่างของมาอิก็ถูกพลังอันรุนแรงของค้างคาวปีศาจ ดึงร่างติดไปด้วย แล้วพุ่งเข้ากระแทกป้อมบนกำแพงด้านล่างป้อมหนึ่งซะจนพังยับ เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่ว บริเวณ เสียงระเบิดดังสนั่นจากการต่อสู้กันของสองสมิง สร้างความแตกตื่นให้กับชาวเมืองคาคอนซิส เพราะนึกว่ากองทัพวอร์เรนเซียบุกเข้าให้แล้ว จนกองทหารต้องเข้ามา เคลียร์กับชาวบ้านให้เข้าใจว่า ไม่มีอะไรในกอไผ่ แค่มีคนกำลังตีกัน (!!??) บนกำแพงเมืองเท่านั้นเอง ชาวเมืองส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยเชื่อหรอก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากดูอยู่ห่างๆ ฝ่ายทหารเองก็รู้ดีว่าใครกำลังตีกับใคร แต่ก็ไม่มีใครเข้าไปช่วยเคลียร์ แน่ละ เพราะที่กำลังตีกันอยู่นั้นไม่ใช่นักเลงขี้กะโล้โท้ตีนแดงรึขี้เมาหยำเปประจำถิ่นรึต่างถิ่นข้ามมาซ่า ทั้งไม่ใช่นักเรียนช่างกลยกพวกตีกันกลางถนน แต่เป็นนักสู้สมิงสองคน ฝีมือระดับแม่ทัพเสียด้วย แล้วอย่างนี้หมาที่ไหนจะกล้าห้าม " เฮ้ย อยู่นั่นไง " แอรอนที่ยืนอยู่บนยอดสูงสุดของหอระฆังโบสถ์ตะโกนลั่นพร้อมกับชี้มือไปที่ป้อมบนกำแพงเมืองที่พังยับ " นั่นเรอะ " รัซเซลล์ที่ยืนอยู่หลังคาบ้านใกล้ๆ กันทวนคำ " เอาไง จะเข้าไปช่วยสกรัมดีมั้ย " " อย่าดีกว่า " แอรอนปราม " ลืมแล้วเรอะว่าเคนนี่ไม่ชอบให้ใครมาขวางเวลาดวลกันตัวต่อตัว เพราะฉะนั้น ขืนเข้าไปยุ่งก็มีสิทธิ์โดนยันออกมาได้ " " แล้วจะไม่ทำอะไรเลยรึไง " แอรอนนิ่งคิดไปนิดหนึ่งแล้วพูด " ยังไงก็รีบไปที่ป้อมนั่นกันก่อนเถอะ แล้วบอก 'เรื่องนั้น' ให้เคนนี่รู้ซะก่อน เร็วเข้า " พูดจบ แอรอนก็โดดผลุงลงจากยอดหอระฆังลงมายืนที่หลังคาบ้านที่ห่างจากรัซเซลล์ไปประมาณ 2 หลัง แล้วออกวิ่งตรงไปยังป้อมนั้นทันที " เฮ้ย !!! แล้วไม่รอท่านกราเซียก่อนเรอะ " " ไปที่ป้อมเดี๋ยวก็ได้เจอเองแหละน่า สู้กันแหลกแบบนั้นท่านกราเซียคงตามมาดูเหมือนกัน " จาก : Dark Master - 20/08/2000 17:56

ข้อความ : โอเค มาเทสดู 1 2 3 เรียบร้อยๆ โพสเป้นที่เป็นทางดีมาก จาก : Prite -The Hell Beat- - 20/08/2000 19:27