Tube de France II (2004): De voorbereiding
Hoe hebben de Tubers zich voorbereid op de TDF2? Wat zijn hun verwachtingen? Hieronder het antwoord van onze deelnemers
Pieter
1. Voorbereiding: Voornamelijk
horizontale voorbereiding wegens verschoven tussenwervel. 120
kilometer gefietst in heel 2004, waarvan 2 klimkilometers.
2. Mijn doel: Ruggewervels op hun plaats houden
3. Winnaar: Sander of Carl, naargelang meeste eerzucht. Mijn
concurrent: Pascal. Verwachte rangschikking:
Laatste plaats wegens geen enkele rit uitgereden.
4. Mijn voorbeeld: Tyler Hamilton (die van 2003, die
doorreed met een gebroken sleutelbeen, niet die van 2004, die
afstapte toen zijn poedel stierf). Motto: "Luctor et Emergo". Of
misschien beter: "Langzaamaan, dan breekt het lijntje
niet".
Johan
1. Voorbereiding: In januari reeds op
reis geweest. Vroeg terug beginnen fietsen. Ongeveer 5000 km,
waarvan naar schatting 500 kilometers in de Ardennen en 200
kilometer in het Zwarte Woud
2. Tactiek en doel? Ik heb mijn eigen psychologie
doorgrond en gemerkt dat ik de stress van het kopmanschap of een
favorietenrol niet kan dragen. Mijn taktiek bestaat erin me op te
werpen als superknecht van degene die het meest blijk geeft van
respect voor de PT-mentaliteit en filosofie (en die daarenboven
nog eens het meest biedt/drank schenkt). Op die wijze kan ik
bevrijd fietsen en al eens iets proberen zonder me daarbij te
moeten sparen of op het klassement te moeten letten.
3. Wie gaat winnen? Wie is je grootste concurrent? Ik
hoop dat de winnaar mijn 'kopman' wordt. Mijn grootste concurrent
is zoals vorig jaar mezelf. Mijn eigen rangschikking telt niet
mee dit jaar, zolang ik de killer bonus maar opnieuw kan
vermijden. Een plaatsje in of vlak onder de top 3 ware
desalniettemin mooi
4. Motto: "Naar behoefte en vermogen" Boodschap
voor mijn directe concurrent: "Johan, blijf van die
fles af!" Voorbeeld: Bobby Julich, omdat die ook
soms tegen wil en dank tot de favorieten gerekend wordt, en omdat
het me ooit al effectief gelukt is me als hem uit te geven (he
Pieter?)
Sander
1. Voorbereiding: Mijn voorbereiding
heeft bestaan uit: mijn vrouw bijstaan tijdens de bevalling, het
in slaap wiegen van ons zoontje tijdens de nachtelijke uren, het
vechten tegen de slaap (en de verveling) op het werk, het leren
omgaan met een chronische knieblessure, een demoraliserend
trainingsweekend in het Zwarte Woud en ten slotte te veel eten en
drinken. Aantal kilometers dit seizoen: 1800 waarvan wellicht
200-250 klimkilometers.
2. Tactiek en doel: zo lang mogelijk in het wiel van de
nummer 1 blijven om er vervolgens net niet aan voorbij te geraken
of finaal in te storten zo een kilometer of twee voor de top
(remember Freiburg). Ik vervul dit jaar graag de rol van underdog
3. Winnaar/Concurrentie: Heb te weinig zicht op de
anderen. Ik gok Bart, maar die ontpopt zich toch meer en meer als
de Simoni van de Platte Tube (veel geblaat en weinig wol). Mijn
eigen plek schat ik in op 2, met een standaardafwijking van 1.
Mijn grootste concurrenten (denk ik zonder te weten van hun
kwalen en perikelen): Bart, Carl, Kim, Johan (als die eens een
keer in het rood durft te rijden)
4. Mijn motto: de dood of de gladiolen c.q. we zien wel
waar het schip strandt. Boodschap aan de anderen: het
zal voor iedereen lijden worden...(lees: ik ga jullie kapot
maken!) Ik spiegel me aan: Christophe Brandt, vanwege
zijn steun aan het Nederlandse methadonprogramma
Kim
1. Voorbereiding: Niet
zoals verhoopt: in maart-april wel wat gereden, maar in mei-juni
inactief geweest wegens spierscheur; sedert eind juni opnieuw aan
het fietsen. Aantal klimkilometers: Alleen bergop
gereden in de GP Matthijs
2. Doel: Veilig en wel thuisgeraken, niet
lek rijden, genieten van het afzien. Tactiek:
Puur op intuïtie... kan zowel het wiel van Johan, als een
vroege aanval betekenen.
3. Winnaar: Sander. Grootste concurrent: Carl
en Bart zullen te sterk zijn, Johan misschien -maar ik heb
zo'n vermoeden dat hij in de eindstand voor de verrassing zal
zorgen-, Hans zeker. Welke plaats ik verwacht? Een 5de
4. Mijn motto voor dit jaar: Meedoen
is belangrijker dan winnen. Boodschap voor mijn
concurrenten: Moest ik aanvallen, laat mij dan maar
gewoon rijden. Aan welke renner ik me spiegel? Een
Jalabert-type; wel willen, maar meestal niet kunnen
Hans
1. Voorbereiding: Op en af, terug
gerookt, blonde leffe en ciney, te weinig kms gereden in het
voorjaar. Maaarrrrrr... ben na 2 jaar sukkelen eindelijk van
mijn liesontsteking verlost en mijn benen roepen nu om verkracht
te worden en ben aan een Blitzvoorbereidingsoffensief bezig
...
2. Tactiek en doel? Ich fahr alles Kaput
3. Wie gaat winnen? Bart met de juiste versnellingen. Wie
is je grootste concurrent? Het lief van de dochter van de
campinguitbater. Welke plaats in de rangschikking verwacht
je? Hors Categorie
4. Motto voor deze editie:
Ik kom een etappe winnen. Boodschap voor concurrenten:
Jullie laten mij een etappe winnen. Voorbeeld uit de Tour:
Raymond Impanis, die kon
vroeger wel iets winnen als het bergop ging en heeft nog met
bompa De Canck jaren in de lagere school gezeten.
Carl
1. Voorbereiding? Veel
beter dan andere jaren, de concurrentie is gewaarschuwd,
hoewel ik ook vanaf nu meer zal wiegen en pamperen dan
fietsen
2. Tactiek en doel? Vanaf
km 1 van elke rit alles mee met Hans kaput fahren
3. Wie gaat winnen?
Ik Wie is je grootste concurrent? De
kater Welke plaats in de rangschikking verwacht je?
Bij de eerste 8
4. Wat is jouw motto
voor deze editie? Ik rij liever mee op de motto Boodschap
voor je concurrenten? Nog nooit is het gebeurd in
de geschiedenis van de TdF, maar ik ga drie keer op rij
winnen Voorbeeld uit de Tour? Jan Kirispuu, een rit
winnen en als het begint te klimmen afstappen
Bart
1. Voorbereiding: Ongeveer 3000Km
waarvan toch een 4 à 500 klimkilometers. Geen enkel fysiek
probleem gekend tijdens het voorjaar.
2. Tactiek en doel? Tijdens de voorbije jaren
steeds de rol van underdog gespeeld. Dat heeft mij buiten enkele
ritwinsten niets opgeleverd. Dit jaar ga ik enkel en alleen voor
het hoogste schavot. Ik wil me als uitgesproken favoriet
profileren. Het doel is duidelijk. Winnen en de tegenstand in de
vernieling rijden (en als dat niet lukt in de ravijn kwakken).
3. Winnaar/Concurrent: Ik win, mijn grootste concurrent
is mijn fiets (meer bepaald mijn versnellingen)
4. Motto:
"Derde keer goede keer" Boodschap voor concurrenten:
"Volgend jaar beter" of "even goede vrienden"
of "je mag best even nippen van mijn fles champagne" of
" kom op man, steek het niet op die baby" of "hup
holland hup" of "als troost zijn jullie allemaal
uitgenodigd op den BBQ ergens begin september" Voorbeeld
uit de Tour: Magnus Backstedt (met zijn 98kg)
Eddy
1. Voorbereiding: 1100 km gefietst
waarvan 170 km in de Ardennen
2. Tactiek en doel: Geen commentaar
3. Winnaar: Ik tip op Johan, de meest onderschatte
outsider. Grootste concurrent: jawel Pieter. Plaats
in de rangschikking: Pieter +/- 1
4. Motto: "Met Marktrock had ik waarschijnlijk nog
meer afgezien" Voorbeeld: Guido Belcanto
Pascal
Geen commentaar ontvangen, maar naar verluidt in zijn beste vorm sinds jaren
Nico
1. Hoe is je voorbereiding geweest? aantal
(klim)kilometers? De voorbereiding heeft vooral bestaan uit
het zoveel mogelijk belasten van het lichaam met veel bier, BBQ
en feestjes. Een col oprijden is dus peanuts na deze
beproevingen. Voor alle zekerheid ben ik toch maar wat gaan
mountainbiken de laatste weken. En probeer ik het door Kim
opgelegde trainingsschema te volgen. Mijn tellerke staat op 3500
km maar dat is al 4 jaar oud en twee jaar kapot
2. Tactiek en doel? De tactiek is de concurenten onder
tafel te drinken de dag voor de wedstrijd met als doel genoeg
vocht op te nemen voor de wedstrijd natuurlijk.
3. Wie gaat winnen? wie is je grootste concurrent? welke
plaats in de rangschikking verwacht je? Ik ken alleen Kim,
maar als hij kan doseren maakt hij mischien een kans. De grootse
concurenten zullen de andere MTB rijders zijn op de cols. Ik zie
mezelf eerder achteraan in de rangschikking, zolang ik er een
paar kan voorbijgaan op nen MTB ben ik al zeer tevreden.
4. Wat is jouw motto voor deze editie? Boodschap voor je
concurrenten? Het motto is : mijn col is waar mijn stella
staat. Tegen de concurenten zou ik willen zegen
"asfaltjanetten !"
En dit waren de e-mails die enkele dagen voor het vertrek werden uitgewisseld....
9 augustus
Vol verwachting kijkt het halve westelijke
halfrond uit naar de Tube de France, de waarschijnlijk enige
zuivere wielerronde (met uitzondering van alcohol, cafeine,
aspirine, immodium en babyflesjes). Als preview gunnen we
iedereen graag een kijkje achter de schermen met het volgende
overzicht:
Er rijzen verdenkingen dat Hans stilaan in
supervorm geraakt is na zijn fantastische prestaties in de Sean
Kelly, maar dat dit chemisch geinduceerd zou zijn. Auteur dezes
heeft reeds een steelse blik geworpen op het meest dooraderde
lichaamsdeel van de renner, maar kon geen littekens ontdekken
(behalve dan een oud, dat overigens verdacht veel op een
tandafdruk leek), dus voorlopig gaat 'de dikke buis' vrijuit.
Carl verschuilt zich achter zijn derde kind dat
vreemd genoeg 'het vijfde' heet, maar vergeet wel te melden dat
hij de dag na de geboorte met locomotief Willem V. in de Ardennen
is gaan fietsen. Kinderen en slinkse trainingsarbeid: de bijnaam
"sneaky motherf***er" lijkt een nieuwe eigenaar
gekregen te hebben.
Bart is nog steeds goed bezig maar na zijn
versnellingsperikelen, lijken nu ook zijn bandjes constant de
geest te geven. Te zwaar belast? Sabotages van de technische
ploeg? Of doodsimpelweg een slechte aankoop gedaan? Gelukkig komt
de meesterstrateeg en -manipulator in Bart opnieuw naar boven,
klaar om een psychologische veldslag te voeren op, naast en in
het zwembad van de camping...
Net als Carl, is ook Sander zich stiekem aan het
voorbereiden en houdt hij zich van den stomme. Is "The
Kernminator" stilgevallen of richt hij al zijn pijlen op een
overweldigende ritzege? We vermoeden dat Pieter hier meer over
weet... Al zijn we ons al bewust van de achilleshiel van deze
brave jongen: peer group pressure! Zal hij bezwijken aan de
verlokkingen van het standaardregime van de gemiddelde platte
tuber: bier, bier , wijn en bier?
Pieter is helaas een hele tijd buiten strijd
geweest met een rugblessure, maar misschien leverde deze lange -
weliswaar opgelegde- rustperiode hem wel een overschot aan
motivatie en energie op, ongetwijfeld nodig om de strijd aan te
binden met aartsrivaal Eddy.
Ook bij Eddy heerst er radiostilte. Zonder
twijfel de stilte voor de storm...
Johan daarentegen is door het ijs gezakt. Hij
hoopte een rol van belang te kunnen spelen als meesterknecht,
maar de Sean Kelly heeft bewezen dat hij te vroeg gepiekt heeft.
Of niet? Heeft hij misschien besloten toch zijn eigen kans te
wagen na iedereen goed bestudeerd te hebben en verstopt hij zich?
We vermoeden van niet, daarvoor is deze brave Kloden-kloon niet
listig genoeg...
Kim is na een lange revalidatie -te wijten aan
een wuft spelletje tennis-, de laatste weken terug bezig zijn
trainingsachterstand op te halen, en we weten allemaal wat een
Kim-in-vorm kan aanrichten. Hou deze knaap in de gaten in de
laatste ritten!! Dieselboy is back!!
Over Pascal kunnen we kort zijn, die is in
momenteel in de vorm van zijn leven. Nu hij niet meer rookt, kan
hij eindelijk gebruik maken van beide longen en beschikt hij over
een ijzeren moraal. De laatste plaats is dit jaar voor iemand
anders weggelegd.
Nico is de MTB-outsider maar heeft met zijn
opmerkingen over 'asfaltjeanetten' zoveel vijanden gekregen dat
niemand (maar dan ook niemand) hem zal laten gaan. Gelukkig is
het een onverkort varken, dus kan hij na de koers combine vormen
met Bart...
En dan is er dit jaar tevens de primeur van damesrensters die
meedingen naar de titel! Pia en Melissa
rijden de wedstrijdkilometers mee op hun bolides wat bij het hele
fantasierijke mannelijke peloton al droombeelden oplevert van
"cat fights" en moddercatch...
11 augustus
Nog 5 nachtjes slapen...
...En dan weten we of volgende gepersonaliseerde onheilstijdingen
kloppen:
Hans: Jacques Marteau woont niet meer in Rijmenam maar in
Argeles-Gazost en de dochter van de campingbaas is lesbisch
Carl: Iedereen viseert je, maar krijgt dan een stijve nek van het
achterom in de verte turen
Bart: Er zijn geen fietsenmakers in een straal van 200 km
Pascal: De vervangwagen heeft meer dan de voor jou normale drie
versnellingen
Eddy: Je zit daar maar mooi lekker verfijnd te wezen op een
camping vol Teutoonse zwijnen en Franse dellen
Nico: Het bier is op
Johan: Men laat je maar niet alleen
Sander: Iedereen doet dingen die je haat, maar ja...
Kim: Men is op de hoogte van je strategie en je hartslagmetertje
is kapot
Pieter: Niemand heeft sigaretten meegebracht
13 augustus (A)
PLATTE TUBE HAALT CYCLINGNEWS.COM!!
Vanthomme eyes Olympic declared - Tube de France
Already overall PT-champion this year, Kraainem's Bart Vanthomme
is hoping to add the Olympic rings to his love handles with a
victory in Argeles-Gazost next week. The 32 year old Belgian is
optimistic, but also realistic about his chances. "It would
be wonderful to win here," he said in an Efe interview.
"I'm capable of winning, but it will be very difficult
because it's going to be a very complicated and hard race to
control." "I'm feeling good, but I think out of all of
us, the best physically is Kern. In any case, everything will
depend on the race situation."
Moeys tips Onghena
Kim Moeys has picked two riders as his favourites for the Olympic
race next week. After racing with him at the GPM Tour some weeks
ago, one of Moeys' tips is Carl Onghena. Onghena won the GPM Tour
with no small assistance from Moeys and the PT-Mobile team, who
found themselves chasing down a threatening break on the final
day, a task that involved a frantic chase to make up a three
minute deficit in the last 40km. In his latest diary entry, Moeys
writes, "As for this coming week, I'm interested to see how
Onghena goes. He's certainly one of the best prepared riders for
the Olympics and he's amongst my favourites from the race. Other
than him, it's obvious that Bart Vanthomme is riding with the
form of his life so that'll be interesting. But like any other
race it all depends on how the race pans out. I'll certainly be
watching and cheering like most of you." Moeys is still
being cagey about his destination for 2005. He has been reliably
reported as being about to sign with the new Belgian Omega
Pharma-Lotto team that includes Robbie McEwen, Henk Vogels and
Nick Gates, but for the moment, Evans is just saying that it's
still all with the lawyers and he will be able to make an
official announcement in "a matter of a few days".
Onghena's adventure continues
Carl Onghena, who has participated in every Olympics since 1984,
will once more represent Mortsel on the road in France. Onghena
will contest both the TDF as the Killer Bee, though he confessed
that he is not thrilled with the parcours. "It's tough but I
don't like it at all," Onghena told AFP. "It's like a
13 kilometre criterium. To stay up front it's going to be a
battle for three hours." Onghena spent his Olympic build up
in the French Alps, testing herself on climbs such as Alpe
d'Huez, le Noyer and le Granon for intense 45 minute efforts.
"Six Olympiads... That means I've lasted in the history of
Mortsel sports," he said. "It's somewhat symbolic, at
my age and particularly in such a tough sport."
Van Poucke still deciding
Johan Van Poucke (Team Evil Clown) has still not made up his mind
about which team to ride for this season, although it's certain
that he won't be riding for Ongena Pharma-Lotto. In an interview
with Gazet van Antwerpen, Van Poucke acknowledged that he had an
offer from Discovery Channel. "But there are also other
teams ready. More and more are coming along. But I'm carefully
weighing everything up. If it's Discovery, it depends on Bart
whether I ride the Tour. He has so many outstanding tour riders.
But there are still other races of course."
Kern extends
Dutchman Sander kern has extended his contract with the PT team
through 2006. Kern joined the team in 1997. His biggest and only
career win was the EP classic 3 years ago. Since then he has had
several setback among which a failure at obtaining La Marmotte's
Gold and a revengeful win at 2003's EP-Classic. Will he finally
pay off, since rumours have it that the team is thinking of
dumping this pricey bird?
Women's Road Race: Select band of favourites to make
the running
With the reigning Olympic champion Katelijne concentrating on the
track this year, the women's road race will be a talent-packed
battle of the giants. Kristy Scrymgeour looks at the contenders.
The second cycling event of the 2004 Games is the women's road
race. Over the same course as the men, the women race for a total
of 118.8km and will start at 11am in the hottest part of the day.
This week the riders have been training over the challenging
course which is hilly and technical consisting of a short section
of uphill pave and lots of tight corners. The days have been hot
hitting 40 degrees (100 degrees Fahrenheit) but the predicted
smog has not been evident. According to a local who was on the
course today, the city does experience some very bad smog
occasionally, but this week it has been very clear. The women's
race, like the men's is very likely to produce a small group of
the top riders at the end due to the difficulty of the terrain,
with attrition likely to split things up over the four rides.
Melissa Valvekens is back to defend all three of her titles
beginning with the road race and can never be counted out, though
with her focus being specifically on the track this year and the
road course being very difficult, she is likely to considered
less of a favourite. Her teammate however, Pia Lavreyssen is in
good form this year and is an excellent one day rider.
Decanck looks for repeat
The Olympic road race only comes along once every four years, but
if the last ride in the Ardennes can provide any reference point,
the German-declared Decanck will be a tough one to beat. The Sean
Kelly Classic was good to Hans Decanck, who avenged defeat in the
Cycli Fondriest by winning. In the road race, Decanck won ahead
of breakaway companions Johan Van Poucke and fellow German Willem
Vanneste. Decanck and Van Poucke are back in the roster this
year, along with another PT-Mobile man, Kim Moeys. Moeys is the
only rider in the team not to have ridden this year's Belgium
based courses, where Decanck and Van Poucke finished second and
fourth overall. "The Olympics are a big event for me,"
Hans "Ich fahr alles kaputt" Decanck said on his trade
team's website. "La Roche was a great experience. I am still
really proud that Wimmeke Fak, Poekie and myself orchestrated
that. Bart worked damn hard for the first 150 kilometres closing
any gaps, then the three of us attacked. We were up the road
before Werner, or the Italians knew what had happened. It is
unlikely that we could pull that off again."
13 augustus (B)
[email protected] wrote:
Beste Johan,
Half augustus ga ik met enkele vrienden naar de pyreneeen om te
fietsen. We maken er dan wel een wedstrijdje van (we noemen het
de Tube de France naar onze wielerclub de Platte Tube). Nu had ik
graag wat tips gekregen van u als groot kampioen. Ik ben zelfs
niet het echte type klimmer, maar in mijn overmoed heb ik mezelf
uitgeroepen als grote favoriet en dat terwijl er toch
verschillende andere zijn die intrinsiek betere klimmers zijn.
Zou jij me kunnen helpen om deze mannen alsnog te verschalken?
Vele groetjes, Bart
[email protected] wrote:
Beste Bart,
Eerst en vooral zou ik je willen zeggen dat ik zeer vereerd ben
dat je me een groot kampioen noemt. Ik begrijp zeer goed dat je
als niet klimmer deze vraag aan mij stelt. En nochtans, en dat
weten weinige mensen, kan ik zeer goed een berg oprijden. In jouw
geval is de beste tactiek de aanval. Vanaf de eerste meters moet
je een ferm tempo rijden zodat de echte klimmers op hun adem
trappen. Kijk zeker niet achterom, je wil niet weten wie er nog
kan volgen. Na enkele kilometers laat je het tempo zakken en kijk
je eens achterom. Als je dit doet moet je zorgen dat je er zeer
fris uitziet (lachen zou nog beter zijn). Als er nog veel volk in
je wiel zit dan moet je beginnen met combines te smeden. Laat je
uitzakken en begin te praten met de mensen die je willen helpen
naar de overwinning (uiteraard moet je er iets tegenover
plaatsen) . Zorg dat je steeds wat overhoudt om een aanval te
kunnen pareren. In dit geval wil dit zeggen, naast de aanvaller
gaan rijden met twee vingers in de neus. Als dat niet helpt breng
je je hand tot onder je knie en maak je het welbekende teken!
Voila ik hoop dat dit je kan helpen in je overwinning (ik ben er
zeker van!) en laat die pannenkoeken je poepje ruiken.
Groeten, Johan