GODEMDYNAMICS

 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ

ΓΚΑΝΤΕΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗ

Dr. PiTterPan

Η Γκαντεμοδυναμική είναι η επιστήμη που ξεπερνά τα όρια των πιθανοτήτων , κινούμενη στα πλαίσια του αδυνάτου , αποδεικνύει ότι τα όρια του αδύνατου ουδέποτε ήσαν απίθανα , αντίθετα ήταν άκρως πιθανά . Η Γκαντεμοδυναμική ή αλλιώς GodemDynamics ( GdD ) εξετάζει τα όρια του αδύνατου για μη μονωμένα μη γραμμικά  συστήματα , καθώς η αδυναμία είναι απείρως αυτό-επαναλαμβανόμενη συνάρτηση.

 Ορισμοί :

1.      Αδυναμία ορίζεται ως το άνυσμα το οποίο τείνει κάθε φορά να περιορίσει το έργο οποιασδήποτε δύναμης στο μηδέν.                                                                  

2.      Μέτρο της αδυναμίας : A_GdD=W_ΣF*lim(I->0){a*P/(I(1-P)}+a*I^F , όπου F είναι η δύναμη που θα θέλαμε να δράσει στο σύστημα , P είναι η πιθανότητα η F να δράσει , Ι ο συντελεστής αδυνατότητας ο οποίος είναι Ι=1/<ΙMP> όπου <ΙΜP> είναι η μέση τιμή του αδυνάτου , καθώς a είναι ο συντελεστής συναγωνιστικής αδυνατότητας ο οποίος είναι a=e^cWP που ουσιαστικά δηλώνει αν η πιθανότητα πράξης της F ενεργοποιεί και άλλες πράξεις αδυναμίας.

3.      <ΙΜP>=<Σ^ι{-P((A_ι+B_ι)-(A_ι-B_ι))/(IMP_i+a<ΙΜP>)}> που τα Α και Β σύνολα δράσεως και +/- πράξεις συνόλου ένωση / τομή . Όπως βλέπουμε είναι αδύνατο να ορίσουμε το αδύνατο απόλυτα καθώς η συνάρτηση είναι μη γραμμική (εμπεριέχει την τιμή).Η αδυναμία μας αυτή είναι ένας ακόμα λόγος για να πειστούμε ότι ισχύουν οι αρχές και οι νόμοι τις GdD .

Άσκηση για το σπίτι : Προσπαθήστε να αντιληφθείτε πως εξαρτώνται τα διάφορα μεγέθη του ορίσαμε παραπάνω μεταξύ τους . Αν πάλι δεν μπορείτε μην ανησυχείτε γι’ αυτό . Μόλις είστε ζώσα απόδειξη της GdD .  ( Εάν τα έχετε βρει σκούρα με τα παραπάνω , τότε προτείνω να διαβάσετε το βιβλίο του Robert Gilmore “Η Αλίκη στη χώρα των κβάντων” για να δείτε ότι εγώ μια χαρά σας τα λέω σε σχέση με κάποιους άλλους που τα έχουν χάσει εντελώς . )

·                    1^ος  Νόμος της GdD : (ΝΟΜΟΣ Του Πιθανού Αδυνάτου)

Η Γκαντεμιά ταυτίζεται στο μυαλό σου με το αδύνατο . Όμως επειδή το ίδιο το αδύνατο είναι αδύνατο να είναι αδύνατο , είναι επομένως δυνατό άρα και πιθανό .

( <ΙΜP> >> 0 )

Πορίσματα :

Για κάθε σύστημα μη μονωμένο ο συντελεστής c είναι θετικός , δηλαδή η αδυναμία είναι θετική και αύξουσα του έργου δράσης τις F. Δηλαδή A_GdD > 0. Αν πάλι το σύστημα είναι μονωμένο , μη χαίρεστε , γιατί είναι αδύνατο να μονώσεις ένα σύστημα απόλυτα . Αλλά και να το κατάφερνες η δράση της F στο σύστημα , καθώς και ίδιο το σύστημα στο οποίο επιδρά η F , μπορούν να αποτελέσουν δυο σύνολα που αλληλεπιδρούν , άρα γκαντεμιά θα υπάρχει το θες δεν το θες ( A_GdD <0 ).  

·                    2^ος  Νόμος της GdD : ( Νόμος του ΄΄ΠΑΡΤΑ! ...ΝΟΜΙΖΕΣ?΄΄)

Επειδή τελικά τα συστήματα δεν είναι δυνατό να μονωθούν ο συντελεστής συναγωνιστικής αδυνατότητας είναι πάντα θετικός άρα «Η γκαντεμιά ενός συστήματος τείνει να αυξάνει συνεχώς» και μάλιστα «Όσο αντιβαίνεις στη γκαντεμιά τόσο αυτή αυξάνεται!» ( επειδή a=e^cWP) . Βεβαίως η αύξηση της μπορεί να συμβεί σε ένα άλλο σύνολο αλλά μην χαίρεσαι γιατί θα έρθει και η σειρά σου.

·                    3^ος Νόμος της GdD : (Νόμος της αδυναμίας περιορισμού )

Κάθε σύστημα που βρίσκεται σε απόλυτη απραξία τείνει να έχει μηδενική γκαντεμιά (καθώς το F=0 => W=0) . Όμως επειδή κανένα σύστημα δεν είναι μονωμένο , κανένα δεν παραμένει σε απραξία , αρα  ‘Ειναι αδυνατο να περιορισεις την γκαντεμια!’

·                    4^ος Νόμος - Αξίωμα της GdD : (Νόμος της αμοιβαίας συνεισφοράς γκαντεμιάς )

Επειδή δυστυχώς ο συντελεστής a είναι θετικός , κάθε σύστημα το οποίο πράττει επί αλλού με δύναμη F συνεισφέρει στην αδυνατότητα του άλλου τουλάχιστον κατά aI^F . Λέω τουλάχιστον καθώς όχι μόνο το a βρίσκεται ως τελεστής στο κλάσμα αλλά συνεισφέρει στο <ΙΜP> το οποίο είναι μη γραμμικό (δηλαδή η μεταβολή του συνυπολογίζεται ατέρμονα => ΠαρταΠαρταΠαρταΠαρταΠαρταΠαρτα ) . Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν μπορούμε ακόμα να αιτιολογήσουμε το ότι ‘Η γκαντεμιά μεταδίδεται ακόμα και όταν δεν πράττει ένα σύστημα επί αλλού (η αδυνατότητα είναι μηδέν στο σύστημα στόχο)’. Συνοπτικά το αξίωμα λέει : ‘ Η γκαντεμιά μεταδίδεται πάντοτε .’ Η δε γκαντεμοφορά μπορεί να προσδιοριστεί ως εξής : Από το Α->Β αν c_A>c_{Β ,}από το Β->Α αν c_A<c_Β  και αν c_A<0 και c_Β>0 τότε αν εσείς είστε το Α σας συμβουλεύω να τρέξετε να σωθείτε (και με προσοχή ε!)

 Η GdD είναι μια νέα επιστήμη που καταβάλει τεράστιες προσπάθειες (εξαιτίας της γκαντεμιάς και τις αδυναμίας ) για να  αιτιολογήσει τα ‘φυσικώς αδύνατα αλλά μαθηματικώς πιθανά’ φαινόμενα . Εξαιτίας αυτής της δυσκολίας σας ζητά συγνώμη αν δεν καταλάβατε τίποτα από τα προαναφερθέντα η αν τελικώς καταλάβατε , δεν συμφωνείτε με αυτά αλλά εμείς δεν σας δίνουμε σημασία (δεν σας δίνουμε σημασία για λόγους του 4^ου Νόμου).

Τέλος δεν πρέπει συγχέουμε τους Νόμους του πανάθλιου Μερφι ,με την επιστήμη της GdD . Και αυτό γιατί ο δε Μερφι αναφέρεται σε μονωμένα γραμμικά συστήματα και για το τι είναι πιθανό να συμβεί και όχι για τι αδύνατο είναι πιθανό τελικώς να συμβεί. Πρέπει να κατανοήσετε ότι μιλούμε για γκαντεμιά μερικών τάξεων μεγέθους πιο μεγάλη από αυτή στην οποία αναφέρεται ο Μερφι.

Anti-Nasa Co.

Project tralala tralala!

©All rights and gkantemia reserved.

Κοσμογονία

και

Κβαντική Γκαντεμοδυναμική

΄΄Κύριοι ο Θεός δεν παίζει ζαριά γιατί δεν του αρέσει να χάνει!΄΄

Αν και η αδυναμία είναι ένα διάνυσμα , το οποίο προσεγγίζει ουσιαστικά την γκαντεμιά που μας δέρνει ( αρκεί βέβαια  ο τελεστής lim(I->0){a*P/(I(1-P)} να γίνει απείρως  μεγάλος, ονομαζόμενος και τελεστής γκαντεμικής απεραντοσύνης ) , εντούτοις είναι πολύ δύσκολο να υπολογίσουμε το μέτρο του ώστε να αιτιολογηθούν τα φαινόμενα τις GdD . Η δυσκολια αυτη βεβαια είναι αδύνατον να ξεπεραστεί αν λάβει κανείς υπό όψη του την μη γραμμικότητα της συναρτήσεως . Ένα πείραμα γνωστό ως το “Στραμπουλιγμα της πεταλουδας’’ έδωσε νέους ορίζοντες στην επίλυση αυτού του προβλήματος .

 ‘Βutterfly strain effect’

“Στραμπούλιγμα της πεταλούδας’’

Είναι σε όλους γνωστό το θεώρημα του ‘Πετάγματος της πεταλουδας’ . Σύμφωνα με αυτό ένα φτερούγισμα της πεταλούδας μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στο σύνολο λόγο αλληλεπιδράσεων με το περιβάλλον . Για παράδειγμα ένας ανεμοστρόβιλος μπορεί να δημιουργηθεί αν η ένεργεια από το φτερούγισμα προστεθεί στις ήδη υπάρχουσες αιολικές , δημιουργώντας την κρίσιμη τιμή ενέργειας.(θραύση δυναμικού φραγμού)

Για να διαπιστώσουμε αν αυτό τελικά είναι επιτεύξιμο πραγματοποιήσαμε το παρακάτω πείραμα :

Σε ένα δωμάτιο στεγανό , ηχομονωμένο , χωρίς φωτισμό και σε σταθερή θερμοκρασία θέσαμε μια καλοταϊσμένη πεταλούδα . Μετρήσαμε την ισχύ του φτερουγίσματος και βρήκαμε το ποσό της αιoλικής ενέργειας που παράγεται από το φτερούγισμα είναι 0,0240 joule/c. Η συχνότητα φτερουγίσματος ήταν 5,2000 Hz άρα αντιστοιχούν 0,0046 joule/c. Στον ίδιο χώρο εγκαταστάθηκε μηχανισμός στροβιλισμού αέρα με ακρίβεια στην απόδοση 0,0001 joule/c .

Πειραματική διεργασία :

ΦΑΣΗ 1 : Για την δημιουργία ανεμοστρόβιλου αρκεί ένα φτερούγισμα να προστεθεί στο αιολικό έργο της μηχανής .

Αποτέλεσμα : Αποτυχία. Η πεταλούδα ψόφησε.

 ΦΑΣΗ 2 : Για την δημιουργία ανεμοστρόβιλου χρειάζονται  2 φτερουγίσματα να προστεθούν στο αιολικό έργο της μηχανής .

Αποτέλεσμα : Αποτυχία. Η πεταλούδα εκτελεί ένα φτερούγισμα και αποκόπτεται το ένα της φτερό και νεκρώνεται .

 ΦΑΣΗ 3 : Για την δημιουργία ανεμοστροβιλου χρειάζονται  3 φτερουγίσματα να προστεθούν στο αιολικό έργο της μηχανής .

Αποτέλεσμα : Αποτυχία . Η πεταλούδα εκτελεί ένα φτερούγισμα και αποκόπτονται και τα δυο της φτερά και νεκρώνεται .

 ΦΑΣΗ 4 : Για την δημιουργία ανεμοστρόβιλου χρειάζονται  4 φτερουγίσματα να προστεθούν στο αιολικό έργο της μηχανής .

Αποτέλεσμα : Αποτυχία. Η πεταλούδα εκτελεί ένα φτερούγισμα ,αποκόπτονται και τα δυο της φτερά , το σώμα της περνά το πλέγμα προστασίας και πολτοποιείται στο ρότορα περιστροφής .

Το πείραμα επαναλαμβάνεται μέχρι που εξαντλούνται οι προμήθειες πεταλούδας .

 Αποτέλεσμα : Αποτυχία . Η πεταλούδα  εκτελεί το πολύ ένα φτερούγισμα και παράγονται Ν αδύνατες πράξεις, όπου Ν ο αριθμός τον απαιτούμενων φτερουγισμάτων, δηλαδή ίσος με τον συντελεστή συναγωνιστικής αδυνατότητας a (=e^cWP ).

Επειδή τελικά στο μονωμένο αυτό σύστημα η πιθανότητα η δύναμη F που θέλουμε να δράσει (αλλά μόνο στο θέλω είμαστε ακόμα)  γίνεται ουσιαστικά  0 και το έργο τις είναι Ν-1 φορές μικρότερο του απαιτούμενου W (εξάγεται από τα αποτελέσματα του πειράματος)(γιατί τελικώς η F δρα οπουδήποτε αλλού εκτός από το σύστημα μας) ,συμπεραίνουμε ότι τελικά :

Σε μονωμένο σύστημα έχουμε :

Το έργο γίνεται μια μονάδα μικρότερο ( γίνεται κατά μια μονάδα μόνο μικρότερο για να μας την σπάσει) .Στην πραγματικότητα η δράση της F πραγματοποιείται σε όλα τα αλλά υποσυστήματα του σύμπαντος εκτός από το δικό μας δηλαδή : W=Σ(F*x)=N*S_(0->i)(dF*dx_i)= (N-1)*S_(0->i)(dF*dx_i) άρα W=ΣF*x_i η W=ΣJ*u_i  όπου ΣJ=(Ν-1)*J  η ορμή του αντισυστήματος και u_i η ταχύτητα του συστήματος μας σε σχέση με το δικό μας.

Σε μη μονωμένο του σύστημα :

Όλο το σύστημα αυτομάτως ταυτίζεται με το σύμπαν . Άρα η F που θα θέλαμε να δράσει ,θα δρούσε στο σύστημα αν δεν υπήρχε αυτή η γκαντεμιά ! Άρα η μεταβολή της ορμής του σύμπαντος  ισούται με την επιρροή της F (που είναι μηδέν αφού με τόση γκαντεμιά η F  δεν δρα) συν την αυτοεπιρροή του συστήματος ( Σύμπαντος ) που όπως βρέθηκε με την μόνωση είναι : ΣJ=(Ν-1)*J .

AΡΑ : Ε=(Ν-1)*J* u_I

Όπου Ν γκαντεμοκβαντικός αριθμός απιθανότητας (συμβολίζει της πιθανές μονάδες έργου που θα έπρεπε να δοθούν για να γίνει αυτό που θέλουμε), J είναι η δυστυχώς αδύνατα εφαρμοζόμενη ορμή στο σύμπαν, u_I είναι η ταχύτητα της δράσης της F και προφανώς Ε είναι η ενέργεια που εναντιώνεται τελικώς στην πράξη αλλά ταυτίζεται για λόγους διατηρήσεως ενέργειας με την ενέργεια της F.

 Ως γνωστό A_GdD=W_ΣF*lim(I->0){a*P/(I(1-P)}+a*I^F όπου καθώς εξάγαμε το a=e^cWP =1 (επειδή P=0 ) δηλαδή για οποιοδήποτε c έχω την ίδια τάση για  ενεργοποίηση πράξεων αδυναμίας . Το δε IMP=N και το <ΙΜP>=<Σ^ι{-P((A_ι+B_ι)-(A_ι-B_ι))/(IMP_i+a<ΙΜP>)}>=-1/(1+<ΙΜΡ>) => <IMP>=-1/2+[sqrt(3)/2]i και <IMP>=-1/2-[sqrt(3)/2]i

 Επομένως έχω λύσεις  Ι=-2+2/(sqrt(3)i) και Ι=-2-2/(sqrt(3)i)

 Παρατηρήσεις μαθηματικών συλλογισμών :

Άρα σε μονωμένο σύστημα : A_GdD=W_ΣF*lim(I->0){a*P/(I(1-P)}+a*I^F  =Ι^F .

Αντιλαμβανόμαστε αμέσως πως εφόσον το σύμπαν περιέχει κάθε οντότητα , είναι μονωμένο σύστημα , όποτε ισχύει A_GdD=Ι^F και επομένως υπάρχουν δυο ανύσματα γκαντεμιάς για όλο το σύμπαν ! Άρα για κάθε δράση δύναμης F σε υποσύνολο εφαρμόζεται μια ανάλογη αντί-γκαντεμιά σε όλα τα αλλά σύνολα ,διατηρώντας την γκαντεμιά και επομένως και την ολική ορμή του σύμπαντος σταθερή!

Υποθέτοντας ότι ισχύει το αντίστροφο ,ερχόμαστε στο συμπέρασμα ότι ο λόγος ύπαρξης της γκαντεμιάς είναι ότι το σύμπαν διατηρεί την ορμή του( και γενικα την ενέργειά του).

 Για παράδειγμα : Η συνολική ενέργεια του σύμπαντος είναι καθορισμένη , αμετάβλητη στο σύνολο της ! Όσο και να θέλετε να αλλάξετε κάτι δεν μπορείτε να το εφαρμόσετε απόλυτα γιατί όλο και κάτι άλλο θα αλλάζει ταυτόχρονα διατηρώντας την ενέργεια σε μια τιμή . Χμμμ...απαισιόδοξο ε ? Μην ανησυχείτε ακόμα και η απαισιοδοξία αποτυχαίνει μπροστά στην γκαντεμιά . Εξάλλου γι’αυτό είναι μη γραμμική η εξίσωση και γι’αυτό υπάρχουν και οι κβαντικές διακυμάνσεις .

Η επικρατούσα άποψη για τη γκαντεμιά προφανώς και ευνοεί τους υποστηρικτές του Big Bang!Αυτό διότι η αρχή διατήρησης της ορμής συνδυάζει όλα τα ανύσματα σε κέντρα μηδενικής ορμής . Αυτά τα κέντρα έχουν υποστεί όλα τα δεινά της γκαντεμιάς και η εντροπία που ορίζεται σε αυτά είναι μηδενική . Δυστυχώς τέτοια κέντρα έχουν εκλείψει σήμερα και αν ακόμα υπάρχουν τότε πρόκειται είτε να είναι πολύ μακριά ,είτε η ακτίνα δράσεις τους να περιορίζεται σε μοριακό επίπεδο , διότι ουδέποτε έχει παρατηρηθεί έλλειψη γκαντεμιάς . Εμφανές είναι όμως ότι η εντροπικοί νόμοι περιορίζουν την επαναδημιουργία τους ( είναι κάτι σαν αυτό-γκαντέμιασμα) , καθώς απαιτούνται οντότητες με ισόποσες αντίθετες σταθερές c.

 Υποσημείωση : Ελπίζω να σας έπρηξα με τα μαθηματικά μου…αν βρεθεί κανένα λάθος παρακαλώ στείλτε μου email (δεν ασχολήθηκα  σοβαρά γιατί ξέρω πως το λάθος είναι αναπόφευκτο).Δεν σας βάζω άλλες ασκήσεις για το σπίτι γιατί ξέρω πως δεν με πιστεύετε ,παρολ’ αυτά  ο τελευταίος που πήρε τις ασκήσεις για το σπίτι δεν πρόφτασε να πάει εκεί γιατί στο δρόμο του είπαν ότι το σπίτι του κάηκε και έπαθε συγκοπή.

Anti-Nasa Co.

©All rights and gkantemia reserved.

Επί τέλους διόρθωσα το καταραμένο! Ήταν γεμάτο ωρθωγραφικά λαθοι!