คืนนั้นพระจันทร์ สว่างพร่างพราวเวหา แสงอ่อนนวลที่อาบร่างฉันนั้นเป็นมนต์เสน่ห์กำซาบความรักให้ท่วมท้นหัวใจ เพลง Moonlight Sonata ได้ถูกถ่ายทอดสู่ปลายนิ้วพริ้วไปบนคีย์เปียนโนอย่างมีพลัง หวังจะให้แสงจันทร์นำพาท่วงทำนองรักนี้ไปให้ใครคนหนึ่งที่อยู่อีกฝั่งฟ้าได้ร่วมดื่มด่ำในเวลาเดียวกัน
วันคืนหมุนเวียนผ่านไปเราทั้งสองสมรักสมหวังในทุกสิ่งสำหรับปถุชนที่พึงมีพึงได้ในการดำเนินชีวิต ทั้งหน้าที่การงาน หลักประกันความมั่นคงแห่งชีวิตของครอบครัวซึ่งมีกันสี่ชีวิต ฉัน เธอ และลูกรักอีกสองคน
แต่ใดใดในโลกล้วนอนิจจัง วาระสุดท้ายแห่งชีวิตของฉันช่างมาเร็วเหลือเกิน
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตอันสมบูรณ์พูนสุขของฉันจะต้องมาจบลงด้วยโรคร้ายที่ชื่อ..มะเร็ง!
ฉันมีเวลาที่จะอยู่ในโลกนี้กับลูกเมียที่รักของฉันอีกไม่เกินหนึ่งปี !
...จุดเทียนบวงสรวงปวงเทพเจ้า สวดมนต์ค่ำเช้าถึงคราวระทมทน
โอ้ชีวิตหนอล้วนรอความตายทุกคน หลีกไปไม่พ้นทุกข์ทนอาทรร้อนใจ
ต่างคนเกิดแล้วตายไป ชดใช้เวรกรรมจากจร
...นิจจังสังขารนั้นไม่เที่ยงเสี่ยงบุญกรรม ทุกคนเคยทำกรรมไว้ก่อน
เชิญปวงเทวดาข้าไหว้วอน ขอพรคุ้มไปชีวิตหน้า
ทนทรมานมามากแล้วจะกราบลา หนีปวงโรคาที่เบียดเบียน แสงแววชีวาเปรียบแสงเทียน....
วันเพ็ญคืนนี้ดูช่างน่าวังเวง ฉันไม่อยากจะคิดว่าเป็น"พระจันทร์สีเลือด" แต่ก็รู้สึกว่าเป็นอย่างอื่นได้ยาก เพราะดูเสมือนพระจันทร์เจ็บป่วยดังเช่นฉัน หรือว่าจันทร์เจ้าดวงนี้จะตายตามฉันไป
...จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า "ชีวิตหลังความตาย" มันจะเป็นอย่างไร ฉันจะไปอยู่ที่ไหน อยู่อย่างไร แลัวฉันจะไหว้วอนเทวดาขอพรคุ้มไป"ชีวิตหน้า"ได้ไหม เพื่อที่จะกลับมาเกิดใหม่อยู่กับคนที่เรารักดังเช่นเดิม...
เมื่อครั้งฉันยังเป็นเด็ก ฉันก็รู้สึกกับพระจันทร์อย่างที่เด็กทั่วไปรู้สึก สงสารกระต่ายที่ถูกขังอยู่ในพระจันทร์ เมื่อโตขึ้นมาก็เริ่มมีจินตนาการมองเห็นความเศร้าที่ซ่อนเร้นอยู่ในพระจันทร์ เป็นเสมือนเทพธิดาที่ถูกสาป ต้องเวียนว่ายอยู่ในม่านมืด จากคืนที่มืดมิดจนค่อยๆเผยโฉมหน้าออกมา ในที่สุดเมื่อคืนวันเพ็ญมาถึงจึงได้ลอยเด่นกระจ่างฟ้าทอแสงนวลให้ความสุขกับมวลมนุษย์ ซึ่งตัวฉันเองก็จะมีความสุขในคืนนั้นเช่นกัน
ชีวิตฉันผูกพันกับพระจันทร์มาก วันแห่งความสุขก็มาบอกพระจันทร์ วันที่เหงาเศร้าก็มาบอกพระจันทร์ พระจันทร์จึงเป็นที่ซึมซับความรู้สึกของฉันมาตลอด
ฉันกำลังไล่ย้อนความทรงจำที่ผูกพันกับพระจันทร์ จนมาถึงคืนหนึ่งในวันลอยกระทงที่เชียงใหม่ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนจะโรแมนติค
"วันเพ็ญ ชื่อคุณเหมาะกับคืนนี้มากเลย คืนนี้คุณให้ความสุขกับโลกทั้งใบเลยนะ"
ฉันกับ"วันเพ็ญ"รักกันมาตั้งแต่เรายังเรียนปีหนึ่งในมหาวิทยาลัย ฉันจำได้ว่าคืนนั้นเป็นคืนที่เรารู้ซึ้งถึงความหมายแห่งรักที่แท้จริง และเราได้ตัดสินใจที่จะครองชีวิตร่วมกันในเวลาต่อมา
ความทรงจำของฉันไล่ย้อนขึ้นมาหยุดอยู่อีกที่หนึ่งในคืนวันวิสาขบูชาที่เราไปเวียนเทียนร่วมกัน
"คุณอฐิษฐานขออะไรจ้ะ" ฉันเว้าวอนถามวันเพ็ญ
"ขอให้เราทั้งสองอยู่กันด้วยความรัก ความจริงใจตลอดไปจ้ะ"
และอีกความทรงจำหนึ่งในคืนที่ฉันและเธอเวียนเทียนร่วมกันในวันมาฆบูชา
"คุณอฐิษฐานเหมือนเดิมใช่ไหม"
"ครั้งนี้ขอให้คุณหายเจ็บหายป่วย และขอให้เราได้อยู่ด้วยกันชั่วนิรันดร์จ้ะ"
" จ้ะ เราจะอยู่คู่กันทุกภพทุกชาติ" ฉันอฐิษฐานร่วมกับเธอ
