Al bij al is de reis vlot verlopen. Het vliegtuig van Zaventem naar Helsinki, had een kleine tien minuutjes vertraging.
Dat van Helsinki naar Tampere een klein uurtje. Eigenlijk had ik daar niet zoveel last van, het was erger voor de
personen die mij kwamen oppikken. Het vlees van de maaltijd in het eerste vliegtuig was paars, maar aangezien ik nog geen
last heb gehad van de spijsvertering, vermoed ik dat er niets mis mee was. Het is eens wat anders.
De drie gasten die me kwamen oppikken, wisten me te vertellen dat degene die mij oorspronkelijk zou helpen de eerste
dagen zijn kat had gestuurd. Ook een mail die hij, normaal gezien, moest verzenden een maand voor ik vertrok, bleek hij
vergeten te hebben. Spijtig, want dan had ik geweten dat de plaatselijke studentendienst een survival pakket voorziet bij
aankomst dat je kan huren voor een prijsje. Nu goed dat pakket heb ik gekregen, alleen zou ik dan geweten hebben dat ik
geen beddengoed moest meesleuren, evenals eetgerief. Enfin alles bleek op zijn pootjes te landen aangezien ik heelhuids
en met al mijn bagage in mijn kamer ben aangekomen. Ik deel een appartementje met een Spanjaard en een Italiaan. Het
lijken mij twee sympathieke gasten en ik heb het gevoel dat ze stereotypische voorbeelden zijn voor hun nationaliteit.
Elk hebben we een ruime kamer (foto volgt nog) en we delen een badkamer en keuken. Het appartement is sober, maar alles
is in orde qua infrastructuur.
Na alles op mijn kamer gedropt te hebben, namen de drie Finnen mij mee op een korte rondleiding door de gebouwen van
TAMK, de technische universiteit waar ik mijn stage zal lopen. Ook reden ze vlug eens door de stad om die te laten zien.
Ze zorgden ervoor dat ik een Finse SIM kaart kreeg, wat het goedkoopst blijkt te zijn in mijn geval.
De tweede dag heb ik vooral besteed aan her en der rond te lopen om alles in orde te brengen. De Finnen hebben een zeer
goed uitgebouwd busnetwerk, maar aangezien alle haltes een Finse naam hebben, is het een ramp om die dingen te onthouden.
Ik moet een goed karma hebben, want opnieuw lukt het me om zonder spreekwoordelijke kleerscheuren in een redelijke tijd
overal te geraken. Alleen een modem heb ik nog niet kunnen bemachtigen, maar voorlopig kan ik die van Antonio, de
Spanjaard gebruiken. Ondertussen heb ik al een mail ontvangen van mijn Finse promotor dat hij pas woensdag terug
is, dus voorlopig weet ik nog steeds niets meer over mijn project.
Morgen is er een stadstocht met alle buitenlandse studenten en hun begeleiders. Het ziet ernaar uit dat het een leuke
manier wordt om andere mensen te leren kennen. Er wordt vrij veel georganiseerd voor de buitenlandse studenten, zoals een
cursus Fins elke donderdag en waarschijnlijk nog veel meer. Er zijn een paar winkeltjes waar ze tweedehands spullen
verkopen die achter werden gelaten door buitenlandse studenten. Ik denk die maandag eens te bezoeken.
Derde dag: 03/02/2007
Vandaag was er die stadstocht en ik heb me geamuseerd. Ik heb met ongeveer 10 buitenlandse studenten kunnen praten wat
ongeveer 1/4 is van diegene die aanwezig zijn in Tampere. Er waren een heleboel opdrachtjes die we in team moesten
oplossen.
Door een "nogal gedreven" Griekse, genaamd Anna, in mijn groep, denk ik dat we een goede kans maken om te winnen. Ik zal
het vanavond wel zien op het feestje dat ze organiseren om de dag af te sluiten. Bij iedere opdracht maakten we kennis
met enkele Finse specialiteiten. Hierbij viel me vooral op dat Fins eten nog niet te sterk doorsmaakt. Het zou natuurlijk
kunnen dat er iets is misgegaan met mijn smaak, maar om een voorbeeld te geven, was er een snoepje met anijs (iets wat ik
totaal verafschuw) en dat viel best wel mee. Iets anders dat me opvalt is dat hier bijna alles wordt betaald met een
kredietkaart. Het is zelfs normaal om in een bar te betalen met bijvoorbeeld visa. Zelfs het buspasje kan je opladen met
geld (een beetje zoals proton) en ik heb gehoord dat je zelfs niet anders kan dan de buspas te gebruiken om een
toegangsticket te kopen voor het stedelijk zwembad. Dat ga ik later zeker nog eens bekijken.
Vierde dag: 04/02/2007
Ok ja, gisteren zei ik dus dat ik dacht dat we een goede kans hadden om te winnen, vergeet dat dus maar. We hadden ergens
vergeten de jury om te kopen. Ik weet niet wat het winnende team heeft gedaan, maar ik geloof dat ze een gemiddelde
hadden van 12 op 10. Op het feestje zelf heb ik gemerkt dat er heel veel Belgen aanwezig zijn in Tampere. De meeste
volgen
verpleegkunde of fysiotherapie. Verder heb ik 1 Schot, 2 Fransen, 4 Portugezen, 2 Zuid-Koreanen, 2 Turken, 2 Tsjechen en
een hele hoop Finnen ontmoet. Vanavond heb ik afgesproken om met een Tsjech, genaamd Martin, naar de sauna te gaan en
gaat Antonio, mijn Spaanse flatgenoot, voor de helft van het kot Paëlla klaarmaken.
Vijfde dag: 05/02/2007
Ik heb eindelijk een werkende internetconnectie. Hoewel mijn flatgenoten me uitstekend hebben opgevangen, ben ik toch
blij om niet meer afhankelijk van hen te zijn om internet te kunnen gebruiken. Nu enkel nog mijn opdracht verkrijgen en
dan ben ik helemaal vertrokken. Ik heb een aantal foto's van de paella, die zal ik zo vlug mogelijk online plaatsen. Van
de sauna heb ik geen foto's, maar het was een vrij normale sauna. Er zijn een heleboel sauna's in dit gebouwencomplex en
die kunnen we gratis drie dagen in de week gebruiken. Voor diegenen die het principe niet kennen, het is de
bedoeling om koud en warm af te wisselen en dat een paar keer na elkaar. Het warme gedeelte is de sauna. Ik heb niet
kunnen kijken hoe warm het precies was, maar de Tsjechen waren nogal vrij kwistig met het water dus kan ik je wel
verzekeren dat het aardig warm werd. Het afkoelende gedeelte is normaal gezien een ijskoude douche gevolgd door een
aantal minuten buiten gaan staan. In plaats van een ijskoude douche heb je bij sommige sauna's de mogelijkheid om in een
ijsmeertje te gaan zwemmen. Ik ben zeker van plan dit eens uit te testen en zal natuurlijk proberen foto's te trekken om
het te bewijzen.
Wat ik morgen zal doen, is nog niet zo duidelijk, maar ik ga waarschijnlijk kijken of ik ergens aan tweedehands schaatsen
en een hockeystick kan raken. Ik hoop trouwens woensdag mijn Finse promotor te zien. Dan weet ik eindelijk wat me hier te
doen staat.
Zesde dag: 06/02/2007
Toen ik vandaag opstond, was ik plots verbaasd. Het is nu -21 graden celcius.
Het is in een nacht zowat 15 graden kouder geworden. Toen ik naar buiten ging
merkte ik onmiddellijk het verschil. In geen tijd leek het alsof mijn neus
veranderde in een zware koude ijsklomp dat vastgevroren zat op mijn hoofd. Na
een twintigtal minuutjes buiten te zijn begonnen er zich ijskristalletjes in
mijn wenkbrauwen te vormen (spijtig genoeg ben ik vergeten een foto van mezelf
te trekken). Nu lijkt de winter pas echt begonnen voor mij. Hoewel het ijskoud
is buiten, is het weer stralend. Geen wolkje aan de lucht. Ik heb hier in
Finland waarschijnlijk al meer zon gezien dan in België in de maand januari.
Verder is het een vrij rustige dag. Ik ga enkel naar de campus om er te eten.
Met een studentenkaart is het eten heel goedkoop. Je kan maaltijden krijgen
tussen 2 en 4 euro, de groenten zijn vers en je kan een groot bord naar eigen
believen vullen (enkel de stukken vlees zijn beperkt). Ik weet wel nog niet in
welke mate het eten gevarieerd is, maar dat zal ik de komende weken wel zien.
Mijn kot ligt op ongeveer 20 minuten van het stadscentrum (keskustori). Van daaruit kan ik een bus nemen naar de campus
van TAMK en dat is nog zo'n vijftal minuutjes. Er rijdt soms ook een rechtstreekse bus van mijn kot naar de campus, maar
die heb ik nog niet kunnen nemen, omdat die alleen in de ochtend - en avondspits rijdt. Verder ligt er op 2 minuten
wandelen een grote SPAR en een kleiner plaatselijk winkeltje. Op die plaats is er ook een apotheek en een
afhaalrestaurant. Mijn kot zelf is gelegen in de Keskisenkatu (katu = straat), in een groot blokkencomplex waarin
allemaal appartementjes zijn ingericht. Alle voorzieningen zijn aanwezig, zoals een washok, speelruimte, sauna...
De prijs van mijn kot valt te vergelijken met de prijzen die je in België zou betalen. Wat best wel meevalt, als je
bedenkt dat in Finland toch alles wat duurder is en werkelijk alles in de prijs inbegrepen is (water, elektriciteit,
internet,...).
Zevende dag: 07/02/2007
Vandaag had ik afgesproken met Jaakko, de persoon die me oorspronkelijk zou begeleiden, om te gaan lunchen in het
studentenrestaurant. Daar zei ik hem dat ik mijn promotor nog niet had gesproken en dat hij ook niet leek te antwoorden
op mijn e-mails. Jaakko stelde voor om na de lunch naar zijn bureau te gaan en te zien of hij daar was. Ik had geluk,
want Lauri, (de promotor), was aanwezig. Na ongeveer vijf minuten bleek echter dat ik aan de verkeerde richting was
toegewezen. In België is ICT een onderdeel van de richting elektriciteit. Hier in Finland ligt dit anders. Lauri nam
me echter onmiddellijk mee naar de juiste persoon Ari Rantala, hoofd van het programma computer design. Natuurlijk was
Ari overdonderd om te horen dat hij plots nog een extra buitenlandse student onder zijn hoede moest nemen. Het bleek
echter geen probleem te zijn. Hij heeft gewoon wat tijd nodig om eens na te vragen aan welk project ik kan werken.
Volgende week woensdag heb ik opnieuw een afspraak met Ari en dan zal ik eindelijk weten wat ik hier dien uit te voeren.
