|
Leuk verhaal:
|
DE MOEITE WAARD OM TE LEZEN!!!!!!!!!
Op een dag, toen ik erg populair was op de middelbare school, zag ik een
jongen van mijn klas naar huis lopen. Hij heette Kyle. Het leek erop alsof
hij al zijn boeken aan het meesjouwen was. Ik dacht bij mezelf, "Waarom
neemt Iemand al zijn boeken van school mee naar huis op vrijdag? Dat moet
vast een Nerd zijn." Ik had een druk weekend
gepland (feestjes, voetballen met mijn vrienden op zondagmiddag) dus ik
haalde mijn schouders op en liep door. Terwijl ik verder liep zag ik een
groepje jongens aan komen rennen. Ze renden naar hem, sloegen al zijn boeken
uit zijn handen en lieten hem struikelen op de vieze natte grond. Ik zag
zijn bril door de lucht vliegen, die een paar meter verder in het gras
terechtkwam. Hij keek op en ik zag de trieste blik in zijn ogen. Ik had
medelijden met hem. Ik ging naar hem toe om te helpen en terwijl hij
kruipend zijn bril zocht zag ik een traan over zijn wang rollen. Bij het
overhandigen van zijn bril zei ik tegen hem,"Die jongens waren slecht, alsof
ze niks beter te doen hebben." >Hij keek me aan en zei, "Hartstikke
bedankt!" Er verscheen een grote glimlach op zijn gezicht.Dit was ��n van
die
glimlachen die dankbaarheid uitstraalde. Ik hielp hem met het oprapen van
zijn
boeken en vroeg waar hij woonde. Het bleek dat hij bij mij om de hoek
woonde.
Hij vertelde dat hij hiervoor naar een priveschool ging.
Voorheen zou ik nooit met dat soort mensen zijn omgaan. We hebben de hele
terugweg
gepraat en ik tilde zijn boeken. Het bleek een hele aardige jongen te zijn.
Ik vroeg hem
of hij het weekend wilde komen voetballen met mijn vrienden. Dat wilde hij
wel. In dat weekend
leerde ik Kyle nog beter kennen, ik mocht hem echt en mijn vrienden dachten
hetzelfde.
Maandag, en daar was Kyle weer met zijn stapel boeken. Ik sprak hem aan en
zei,
"Je wordt nog eens gespierd als je iedere dag die boeken zo meeneemt!" Hij
moest lachen en
overhandigde mij de helft van de boeken. Vier jaar ging er voorbij. Kyle en
ik waren beste vrienden
geworden. In het laatste jaar begonnen we te denken aan studeren. Kyle
besloot naar
Groningen te gaan en ik naar Delft. Ik wist dat we altijd vrienden zouden
blijven ondanks
dat we allebei in andere plaatsen zouden gaan wonen. Hij wilde dokter worden
en ik wilde
uiteindelijk toch maar prof-voetballer worden. Studeren was niks voor me.
Het
eindexamen naderde. Kyle zou tijdens de uitreiking van het diploma een
speech houden.
Ik plaagde hem door te zeggen dat hij een Nerd was. Ik was zo blij dat ik
niet op dat
podium hoefde te staan. Op de dag van de uitreiking zag ik Kyle. Hij zag er
goed uit. Hij was
��n van die mensen die zichzelf gevonden had in al die jaren op de
middelbare school.
Hij zag er echt goed uit, zelfs een bril stond hem goed. Er waren dagen bij
dat hij echt geluk uitstraalde.
Waardoor hij meer afspraakjes dan ik had en alle meiden dol op hem waren.
Jeetje, soms was ik gewoon jaloers op hem. Vandaag was ��n van die dagen. Ik
kon zien dat
Kyle zenuwachtig was voor de speech. Dus ik sloeg hem op de schouders en
zei," Hey stoere
jongen, het gaat je lukken vandaag!" Hij keek me aan met zijn bekende blik,
die dankbare blik
en lachte en zei,"Bedankt!" Daar stond hij dan op het podium. Hij schraapte
zijn keel
en begon. "Eindexamen is een periode waar je mensen bedankt die je geholpen
hebben om door
deze moeilijke tijden heen te komen. Je ouders, leraren, broers en zussen,
misschien een
mentor maar het belangrijkste van allemaal je vrienden. Ik sta hier om
jullie te vertellen dat
het hebben van een goede vriend, het mooiste is wat je maar kunt wensen. Ik
sta hier om
jullie te vertellen dat er niets mooiers bestaat dan dat je voor iemand iets
kunt betekenen. Ik zal
jullie een verhaal vertellen." Ik keek met ongeloof naar Kyle toen hij begon
te vertellen over
onze eerste ontmoeting. Hij wilde dat weekend zelfmoord plegen. Hij vertelde
hoe hij zijn schoolkluis
had leeggehaald, zodat zijn moeder niet later alle boeken hoefde mee te
sjouwen naar huis.
Kyle keek me diep in de ogen en liet een kleine glimlach zien. "Gelukkig, ik
leef nog.
Mijn beste vriend weerhield me om de daad bij het woord te voegen." Nadat
Kyle zijn verhaal
had gehouden over het zwakste moment in zijn leven hoorde ik het publiek
emotioneel zuchten.
Ik zag zijn moeder en vader diezelfde dankbare blik naar mij toe werpen. Nu
pas realiseerde ik me wat ik
had betekent voor Kyle.
Ondermijn nooit de kracht van je acties.
Met een klein gebaar kun je iemands leven veranderen. In voor- en
tegenspoed. Op een of andere
manier zijn we altijd met elkaar verbonden. We geven en nemen.
Je hebt nu twee keuzes:
1) Je kunt dit bericht doorsturen naar anderen of
2) je gooit het weg en je doet net alsof dit verhaal je niet raakte.
Ik koos voor optie 1 zoals je ziet. Laat je vrienden zien dat je
om anderen geeft.Eleanor Roosevelt schreef ooit: Veel mensen zullen
in je leven voorbij komen, maar echte vrienden zullen een plaats in
je hart innemen. Om jezelf te blijven, gebruik je hersens; om anderen lief
te hebben
gebruik je gevoel. Agressie is maar een letter af van agressief. Als iemand
je de eerste
keer bedriegt, is dat zijn schuld; als hij je voor de tweede keer bedriegt
is het
jouw schuld. Intellectuelen praten over idee�n: Denkers praten over
gebeurtenissen; Het gewone volk praat over mensen; Wie geld verliest,
verliest
veel; Wie een vriend verliest, verliest veel meer.
Wie geloof in de ander verliest, verliest alles.
Mooie jonge mensen zijn ongelukjes van de natuur; Mooie oude mensen zijn een
kunst; Leer van andermans fouten. Je leeft te kort om ze allemaal te maken.
Gister is verleden tijd. Morgen is een mysterie Pluk de dag.