30 พ.ค. 00

ทำไมถึงยังตื่นมาอีกก็ไม่รุ้ ไม่หมดกรรมสักทีเรา วันนี้ตอนเช้าเลยก็ไป ดูกุหลาบที่ เดิมที่พลาดไปเมื่อวานนี้ ทีแรกไปกันสองคน กับเลิศ แต่ว่าตอนหลังมีน้องมุก เช่และ ยุ้ยตามมาสมทบ ได้ข่าวว่าน้องมุกเบื่อ ก็เลย อยากจะมาด้วย พี่ๆ ไม่รู้หายไปไหนกันหมด เน้อ

ที่เห็นคือคู่ป้ายุ้ย และหลานมุก หน้าตาสมเป็นครอบครัวเดียวกันจริงๆ ยิ่งดูก็ยิ่งเห็นน้องเขาเป็นเด็กวิศวจริงๆ ข่าวลือมาว่า น่ารัก ใสๆ ไม่ eccentric เหมือนคนอื่น ๆ อะ อันนี้ไม่ได้คิดเองครับ

เสร็จจากดูดอกไม้แล้วก็ไปทานสปาเกตตี้กับ เค้กกัน แล้วก็ดำเนินชีวิตตามปกติ อันน่าเบื่อ ตอนเที่ยงไปเยี่ยมอาจารย์ ono ที่ห้อง เพื่อไปขอลากลับบ้าน ดีที่ไม่บอกว่าจะกลับ for good ตอนเย็นทานข้าวคนเดียว และเดินไปในเมืองคนเดียวอีก โธ่เรา ทำไมอนาถอย่างนี้ คงเพราะว่าไม่มีใครคบนี่เอง หรือว่านิสัยไม่ค่อยจะเข้ากันกับคนอื่นๆ ก็ไม่รู้ได้ ทุกๆวันก็บ่นอยู่ตลอดว่า คนอื่นๆ เรียนเก่งกว่าทุกคนเลย มีแต่เราที่ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง โธ่ แค่อยู่คนเดียวยังจะเป็นจะตายขนาดนี้ เลย

ดูตัวเองในกระจกแล้วรู้สึกอนาถขึ้นทุกวันทุกวัน แก่ไปวันๆ โดยไม่ได้มีชีวิตที่มีค่าขึ้นมาเลย คนเราคงอยู่เพื่อรอวันตายนะเนี่ย อ้อฟาฝากให้ซื้อกล้อง digital ให้ก็เลยไปดูมาแล้ว กล้องดี ๆ ราคา หมื่นกว่าบาทก็มีเพียบเลย ติดปัญหาแค่เรื่อง การถ่ายโอนรูปเท่านั้นเอง ดีไม่ดีจะไปซื้อแบบเดียวกับที่เราใช้มาให้ดีกว่า ที่เห็นรูปทุกๆ วันนี่ดีพอหรือเปล่าล่ะ

ตอนนี้ไปเพลงชุดที่พี่แน้งยืมไปเมื่อนานมาแล้วคืนมาแล้ว มีเพลงที่ชอบอยู่เพียบเลย รอก็แต่น้อง Bank ส่ง CD-R writer มา เท่านั้นเองจะได้อัดลง CD ธรรมดาสักที...