29 พ.ค. 00

ไม่รู้ว่าพวกเราโหดกับพี่นัทมากไปหรือเปล่า ดูแกเงียบหายไปเลย ที่จริงพี่แกเป็นคนที่ดีอยู่แล้ว มาพลาดเอาทีเดียวเลยแย่เลย คนเราก็เป็นแบบนี้แหละ การทำพลาดครั้งเดียวอาจทำลายความดีที่เคยทำมาทั้งหมดไปก็ได้

วันนี้มีสอบอีก ต้องทำเองด้วย เพราะว่ามีสอบแค่ไม่กี่คนก็เลยจับนั่งแยกกัน ขนาดเมื่อวานอ่านมาเยอะยังทำไม่ได้เลย ไม่รู้จะออกข้อสอบยากไปทำไม ตอนบ่ายก็เรียน แต่เบลอ ๆ ยังไงไม่รู้ใจลอย ไปหาใครหรือว่า เหนื่อยก็ไม่รู้ แต่การที่ได้คุยกะคนคนนึงเมื่อวานนี้ก็ทำให้หนึ่งมีทัศนคติที่เปลี่ยนไปมากเลย แต่ยังไงความคิดที่มีต่อเขาก็ยังไม่เปลี่ยน เลิกเรียนแล้วก็จะไปดูดอกกุหลาบ ที่สวนพฤกษชาติ แต่ว่ามันปิด 4 โมง ก็เลยแห้ว

ขากลับไปหลงเข้าไปในเขตอนุรักษณ์สมบัติโลก อะไรสักอย่างก็เลยถ่ายรูปเก็บมาเพียบเลย ประตูที่เห็นแบบนี้ เห็นได้เป็นร้อยใน เกียวโต

หลังจากนั้น ก็เข้าไปในเมืองมาอีก ไปเดินเล่นคนเดียว ไม่สนุกเลย แต่ก็ไม่มีอะไรทำ ขากลับแวะไปนอนเล่นใกล้น้ำแป๊ปนึง ก็อย่างว่า ชอบอยู่ใกล้น้ำแหละครับ แม่น้ำนี้เหมือนที่เห็นในรูปเลย เหมือนแม่น้ำในฝันมั๊ย

การขับจักรยานมันทำให้แสบตามากจริง ๆ ตาเราสู้ลมไม่ได้เลย วันนี้ตาแดงไปหมดเลย อยากไปหัดขับมอเตอร์ไซค์ เหมือนกัน จะได้สะดวกขึ้นหน่อย

เมื่อวานนี้ตอนเย็นในวงสนทนาที่หอ หลังทานข้าวเย็นที่มีพี่แขก พี่ wat และอื่น ๆ มาคุยกัน