เคยถามตัวเองหลายครั้งแล้วว่าจะเขียนไปถึงไหน เพราะมันเบื่อๆ อยากๆ ย้อนกลับไปอ่านของเก่า ๆ แล้วบางทีทนอ่านเองไม่ได้ เพราะไม่คิดว่าตัวเองจะเถื่อนขนาดนั้น แต่มันก็เก็บไว้เป็นประวัติศาสตร์ได้จริงๆ

วันนี้ที่จริงไม่ได้ตั้งใจจะมาเขียน แต่อยากเป็บอะไรบางอย่างไว้เตือนความจำ ก็เลยต้องเขียนต่อกันสองวัน

เจออาจารย์ตอนเช้า มาคุยเรื่องสอบเหมือนเดิม คงเพราะว่าท่านเพิ่งกลับจากวันหยุดยาวเมื่อสัปดาห็ที่แล้วแน่ๆ เลยมาให้นักเรียนรู้ว่ากลับมาแล้ว ห้ามหนีเที่ยวนะ

ตอนนี้อ่านหนังสือ nihongo notes อยู่ เขียนโดย สามีภรรยา Mizutani อ่านเพลินดี การเรียนภาษาจะให้ได้เหมือนเจ้าของภาษาเลยนั้น จำเป็นต้องรู้วัฒนธรรมเขาด้วย หนังสือก็เป็นแนวๆ วัฒนธรรมกับภาษานี่แหละ

แล้วการเปลี่ยนแปลงของเราอีกอย่างคือตอนนี้ว่างๆ ก็เลย เอากีตาร์มาฝึก พัฒนาไปบ้างแล้วนะ

เมื่อวานอยากดูวีดีโอเรื่อง French Kiss มาก ก็เลยไปเช่ามาดู ที่จริงเคยดูไปแล้วสองสามรอบได้ แต่ตอนนี้อยากไปปารีสมากๆ ก็เลยอยากดูอีก แต่มีบทสนทนาตอนนึงของหนังที่ประทับใจ

Kate: Do u believe in love that last forever?

Luc: I love my mother.

Kate: Well, everybody love his mother ,even the one that hate their mother love their mother.

เราเองก็ยังสงสัยเรื่อง love that last forever แต่วันนี้ตอนกลับจากวิ่งที่ เจอคุณตาคุณยาย อายุ เกิน 70 น่าจะได้ จูงมือกันเดินออกกำลังกายเลย ว่าแต่ forever นี่มันนานแค่ไหน ห้าสิบปีได้ไหม หรือ เจ็ดสิบ หรือจนกว่าเราจะตาย แต่เรื่องรักของ พ่อ แม่เนี่ย น่าจะเรียกได้ ว่า forever