ดอกไม้ที่บานอยู่ตอนนี้อีกไม่นานก็ร่วงไป แต่ต้นไม้ก็จะมีใบเขียวๆ ขึ้นมาแทน ...เราไม่สามารถเลือกที่จะอยู่แต่กับสิ่งที่เราอยากอยู่ด้วยได้จริงๆ เราได้แต่เลือกที่จะอยู่กับสิ่งที่เข้ามาในชีวิตเราอย่างไร

วันก่อนได้อ่าน "เมืองไทยในสายตาผม" ของคุณ Andrew Bigg ไม่รู้ว่าสะกดชื่อถูกหรือเปล่า เขาเขียนไว้ในตอนที่ชื่อว่าเงินสดได้น่าคิดทีเดียว ว่า

"ผมค่อนข้างมั่นใจทีเดียวว่าคนไทยเห็นเงินเป็นพระเจ้ามากกว่าพวกเราเสียอีก หรืออย่างน้อยก็เปิดเผยกว่า พวกคนไทยหมกมุ่นกับราคาของทุกสิ่งทุกอย่าง (และของทุกๆคนด้วย)....พวกคนไทยยังรู้สึกสับสนเมื่อพวกเขาไม่รู้ว่าอะไรราคาเท่าไหร่"

ที่เขาเขียนไว้นั้น สะท้อนความเป็นจริงของคนส่วนหนึ่งในสังคมได้ทีเดียว ผมมาถามตัวเองอยู่หลายตลบว่ามันเป็นอย่างนั้นหรือเปล่า ในที่สุดผมก็ว่าที่เขาเขียนมาน่ะท่าจะจริง และคงไม่ได้เป็นเฉพาะคนระดับล่างด้วย ระดับกลางยันบนเป็นกันไปหมด เป็นเหตุผลที่ช่วยอธิบายได้ว่าทำไมของ Brand name ถึงขายได้ขายดีในเมืองไทย (รวมทั้งที่ญี่ปุ่น)

หลายครั้งที่บทสนทนาเหล่านี้มีขึ้นระหว่างคนไทย อย่างน้อยมันก็ช่วยบอกพื้นฐานของเขาได้ดีทีเดียว.. หลายคนลืมไปว่าการใช้ของ Brand Name เหล่านั้นไม่ได้สะท้อนฐานะที่แท้จริงของเขาออกมา แต่สะท้อนถึงความไม่เคยมีของเขาต่างหาก