| March 25,2002
: ปีของญี่ปุ่นจะมาจบเอาตรงเดือนมีนาคมนี่แหละ
วันนี้ทั้งนักเรียนไทยที่เรียนจบที่นี่และนักเรียนญี่ปุนต่าง
ไปเข้าหอประชุมเพื่อร่วมในพิธี คนญี่ปุ่นผู้ชายก็จะแต่งสูท
ส่วนคนผู้หญิงส่วนใหญ่จะใส่ชุดแบบกิโมโน ซึ่งผมเองก็ไม่ทราบว่าเรียกว่าอะไร
ลักษณะการแสดงความยินดีต่างไปจากบ้านเราเท่านั้นเอง การที่บ้านเรามีการให้ดอกไม้ของขวัญกันมากมาย ผมว่ามันสิ้นเปลืองจริงๆ แต่ก็อาจเป็นการกระตุ้นเศรษฐกิจทางหนึ่งกระมัง พ่อค้าลูกโป่ง ดอกไม้ กับตุ๊กตา(สำหรับ)ควายจะได้มีงานทำ ท้ายปีนี้เช่นกัน ก็มีการย้ายบ้านกันอีก ปีนี้ย้ายกันจริงๆ จังๆ 7-8 คนได้ เมื่อวานนี้ก็มีการย้ายครั้งใหญ่ ของที่คนที่จะกลับไปไม่ใช้แล้ว ก็จะไปทิ้งที่คนที่ยังอยู่ โดยบอกว่าเป็นการให้ เป็นพระคุณอีกต่างหาก ทั้งทั้งที่ของบางอย่างถ้าทิ้ง น่ะ ต้องเสียเงินนะครับ เพราะฉะนั้นเอาของมาให้เนี่ยต้องเอาเงินมาให้ด้วยถึงจะถูก เมื่อวานนี้ย้ายบ้านกัน ตั้งหลายคนกว่าจะเสร็จก็ดึกมากแล้ว เช่ารถคันเล็กๆมา หนึ่งคัน ราคาเช่า 6000 เยนบวกค่าประกัน กับค่าน้ำมันอีกนิดหน่อย จะเช่ารถสองคันหรือคันใหญ่กว่านี้หน่อยก็ไม่ได้ หารกันตั้งหกคน คนละพันกว่าเยน เพิ่มเป็นรถคันใหญ่อีกหน่อย จะเพิ่มอีกคนละเท่าไหร่เชียวครับท่าน เป็นนักเรียนทุนกันทั้งนั้น ได้เงินกันคนละ เกือบ 200,000 เยนต่อเดือนไม่ใช่หรือครับท่าน สงสัยจะเอาไปซ่อมปราสาทที่เมืองไทย ....หยุดดีกว่าชักของขึ้นแล้ว...ยังมีเรื่อง TKStaff = Thai Kyoto Staff อีกนะครับที่แต่งตั้งตัวเองขึ้นมาไม่รู้ใครเลือกขึ้นมา ลองไปขัดใจ หรือไปขวางสิครับ เป็นอันโดน Ban แหง ๆ หุ หุ อย่างไรก็ตามงานที่จัดขึ้นมาครั้งสุดท้ายคืองานเลี้ยงส่ง ก็ทำได้ดีทีเดียว |