13 ธค. 2532
ยามเหงา...อ่อนแอ..ท้อแท้
ไร้ความหวัง...หมดกำลังใจ
ขาดความกล้าหาญ...ไร้ความมั่นใจ
จงสร้าง...สิ่งเหล่านั้นให้กับตัวเองใหม่
อีกครั้ง...และจำไว้ว่า
ทุก ๆ สิ่ง ต้องการเวลานะจ๊ะ
ถึงเพื่อน...ทุก ๆ คน
ช่วงเวลา 4 ปีที่เราเรียนร่วมกันมา คำว่าเพื่อนในช่วงแรก ๆ ยังคงเป็นเพื่อนร่วเรียนเท่านั้น ในความรู้สึกของวะ ... แต่ในขณะนี้ความรู้สึกของคำว่าเพื่อนต่อเพื่อนแต่ละคนก็แตกต่างกันไป จนยากจะบรรยายได้ แต่วะจะจำมันฝังใจเลย
............................................................................................รัก...วะ
ปล. วะขอให้เพื่อน ๆ (บางคน) คำนึงไว้ว่า เราไม่อาจทำให้ผู้อื่นพอใจ..ได้ตลอดไป..และผู้อื่นก็ไม่อาจทำให้เราพอใจได้ตลอดไป..เช่นกัน ดังนั้น..หากเราเอาใจเราไปผูกพันกับคนอื่นมากเกินไป เราเองนั่นแหละจะมีความทุกข์ และขาดความเป็นตัวของตัวเอง ...จงมองและให้เวลากับตัวเองสักนิด แล้วเพื่อน ๆ ก็จะพบกับตัวเอง (จากหนังสือ วนิดา โอวาท)
