นรกภูมิ 10318

ถึง มหามิตร

ช่วงเวลาอันแสนทุเรศ (ไม่รู้ใครว่า)
ที่ข้าพเจ้าใช้เวลาช่วงหนึ่งอยู่กับพวกท่าน
ข้าพเจ้าพบกับความประทับใจและความสลดหดเหี่ยว
(ได้โปรดให้อภัยเถอะมันเคยเป็นเช่นนั้นจริง ๆ)
ข้าพเจ้ารู้สึกว่ามีหลายคนต้องชะตา หลายคนไม่ต้องชะตา
แต่ก็นั่นแหละ ข้าพเจ้าเคารพในความเป็นปัจเจก
น่าหัวเราะ
อีกไม่นานเราก็คงต้องจากกันไป
เพื่อทำภาระหน้าที่ของแต่ละคน
ในวันอันแสนเศร้าสลดเช่นนี้
ข้าพเจ้าในนามธุลีเล็ก ๆ ใน PH.7
ขออำนวยพรให้ทุกคน ได้ทำงาน กิน อยู่
สืบพันธุ์ อย่างสมมาดปราถนา