...ชีวิตของพวกเราก็เหมือนโรงละครโรงหนึ่ง...คนแสดงมาจากต่างสถานที่กัน อุปนิสัยต่างกัน เมื่อมาแสดงด้วยกันก็ย่อมมีปัญหา อาจเกิดจากความไม่เข้าใจกัน ไม่พอใจ หรืออคติที่มีในแต่ละคน...แต่ละครโรงนี้ก็แสดงมาตลอดเป็นเวลานานเกือย 4 ปี แม้ว่าจะมีอุปสรรคต่าง ๆ เกิดขึ้นมากมาย แต่ผู้แสดงแต่ละคนก็สามารถสวมบทบาทการแสดงของตนเอง ทำให้อุปสรรคต่าง ๆ ผ่านไปได้ด้วยดี...แม้ว่าผู้แสดงบางคนจะไม่แสดงบทบาทของตัวเองตามหน้าที่ก็ตาม...
...การแสดงของละครโรงนี้นาน...นานจนผู้แสดงบางคนอาจจะเบื่อ เพราะบทบาทซ้ำซากจำเจ...รู้เห็นนิสัย และข้อบกพร่องของผู้ร่วมแสดงมาก...ทำให้รู้สึกเบื่อหน้าผู้แสดงด้วยกัน...ยังไงก็ขอให้มองส่วนที่ดี ๆ ของผู้แสดงร่วมบ้าง จะทำให้บรรยายกาศการแสดงมีชีวิตชีวาขึ้น
...อีกไม่นานละครโรงนี้ก็จะปิดฉากลงแล้ว คงจะไม่มีโอกาสได้แสดงด้วยกันอีก ฉากสุดท้ายก็อยากให้ทุกคน มีความสนิทสนม สามัคคีกัน ร่วมกันแสดงอย่างเต็มที่ เพื่อให้ฉากสุดท้ายประทับอยู่ในความทรงจำของพวกเรา หลังจากละครโรงนี้เลิกไปแล้ว พวกเราก็คงจะยังไม่ลืมกัน..........
