เพ็ญศรี โตเทศ(เทพอาวุธ) (ต้อย)


แด่...ความทรงจำ...สำหรับเพื่อนทุกคน

เพื่อนเอ๋ย...ชีวิตในรั้วมหา'ลัยใกล้สิ้นสุดลงแล้ว 4 ปี ที่ผ่านมาไม่ใช่เวลาที่ยาวนานนัก แต่ก็ไม่ใช่เวลาที่สั้นเกินไปไม่ใช่หรือ ที่เราทุกคน (PH7) ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ทั้งความรู้ เพื่อน ประสบการณ์ และอีกหลาย ๆ อย่างที่ผ่านมา...

เพื่อนเอ๋ย...ย้อนนึกถึงอดีตตอนที่เพื่อนตัดสินใจเลือกทางเดินสายนี้นั้น เพื่อนต้องการอะไรจากทางเดินนี้บ้าง ความรู้ ประสบการณ์ ปริญญาบัตร หรือความโก้หรูที่จะได้ชื่อว่าเป็นนิสิตนักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัย แล้วเมื่อถึงเวลานี้ เพื่อนรู้หรือยังว่า 4 ปีที่ผ่านมา เพื่อนได้อะไรไปบ้างแล้ว เพียงพอหรือยัง สำหรับเราแล้วได้ไปมากทีเดียว และสิ่งหนึ่งที่เราได้ไปก็คือ ความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อกันระหว่างเรา...กาสะลอง ช่อที่ 7 งัยล่ะ

มิใช่เป็นเพียงบางสิ่งที่ผ่านไป
แต่เป็นเพียงความเข้าใจระหว่างเรา
อบอุ่นลึก ๆ ในความเหงา
อาจปวดร้าวบ้างในบางครา
บางครั้ง, ผ่านมาแล้วเลยลับ
ดูราวกับไม่มีค่า
ไม่ได้คิดถึงกันตลอดเวลา
แต่ใช่ว่า...จะลืมเลือน
ถึงอยู่ใกล้ ก็อาจเหินห่าง
อาจจะดูแตกต่างในความเหมือน
ฤดูกาลผ่านไปกี่ปีเดือน
เรายังเป็นเพื่อน...เพราะเราเข้าใจกัน

(ก-อ-ห-ญ้-า)



Hosted by www.Geocities.ws

1