สวัสดีจ๊ะเพื่อน ๆ สา'สุข รุ่น 7 ทุกคน

กระดาษแผ่นนี้ก็คงเปรียบเสมือนจดหมายที่เขียนให้เพื่อนอ่าน อาจจะมีอะไร หรืออาจจะไม่มีอะไร ก็ขึ้นอยู่กับความสำคัญที่เพื่อน ๆ จะหยิบยื่นให้ คำว่า "เพื่อน " ได้ยินได้ฟังและได้พูดมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ตลอดระยะเวลา 4 ปี ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วนั้น เมื่อจะให้บอกความรู้สึกเกี่ยวกับคำว่าเพื่อน ก็คงจะแตกต่างกันไป สำหรับตัวเราถึงจะยังไม่ค่อยลึกซึ้งกับคำว่าเพื่อนมากนัก ซึ่งอาจจะเกิดจากตัวเนาเองหรือจากสิ่งแวดล้อมก็ตาม แต่เราก็จริงใจที่อยากจะบอกกับเพื่อนทุกคนว่าเราดีใจที่ได้รู้จักกับเพื่อน ๆ ทุกคน แต่ละคนก็มีบางสิ่งบางอย่างที่ประทับใจ ทำให้สงสัย แปลกใจ บางครั้งก็รู้สึกเสียใจ แต่สิ่งเหล่านี้เราคิดว่าเป็นสิ่งที่มีค่าสำหรับตัวเรา อย่างน้อยก็ทำให้เรารู้จักทำใจ เปิดใจยอมรับได้มากขึ้นในหลาย ๆ เรื่อง และคงจะเป็นประโยชน์ในอนาคตได้บ้าง สำหรับตัวเราเองก็คงเป็นอีกรูปแบบหนึ่งที่เพื่อน ๆ ได้รู้จักเช่นกัน ถ้าเพื่อน ๆ ได้แยกย้ายกันไปแล้วมีโอกาสได้อ่านกระดาษแผ่นนี้อีก ก็อยากจะเขียนฝากไว้ว่าตอนนี้เพื่อน ๆ กำลังเดินทางไกลอยู่ แต่ละคนอาจจะเหน็ดเหนื่อยไม่เท่ากัน แต่ก็คงจะไม่มีใครที่ไม่เหนื่อยเลย หนทางอีกยาวไกล จะเดินได้เหมือนมีพรมมาปูให้คงจะไม่มี เหนื่อยอย่างไรก็ต้องสู้ต่อไป หันมองข้าง ๆ นั้นไซร้ก็เหนื่อยเหมือนกัน ต่อไปในอนาคตคงจะหาคนเตือนได้ยากขึ้นเรื่อย ๆ

..................................................................................................รัก
..................................................................................................ป้อม