เวลาเกือบ 4 ปี ที่ร่วมเดินทางเดียวกันมา ร่วมเผชิญปัญหา - อุปสรรคต่าง ๆ มาด้วยกัน คิดว่าพวกเราแต่ละคนคงได้ข้อคิด ได้ความประทับใจที่แตกต่างกันออกไป บางคนอาจจะเบื่อเสียจนไม่อยากยุ่ง - อยากเกี่ยวอะไรด้วย ในขณะที่บางคนพยายามมองข้ามข้อบกพร่องต่าง ๆ ไปเสีย แล้วนึกแต่เพียงว่า รุ่นเจ็เรานั้นรักกัน สนิทสนมกันมากมาย...กว่าใครเขา

เฮ้อ ! ก็จะเอาอะไรมากมายละ จริงใหม ? ไง ๆ ก็ขอให้ทุกคนไปดีมาดี มีอนาคตอย่างที่ตัวเองต้องการก็แล้วกัน...นะ

สุดท้าย ก็อยากจะขอบคุณสำหรับความหวังดี ความปราถนาดีที่เพื่อน ๆ ...หลายคน มีให้แก่เรา...ก็จะพยายามจดจำล่ะนะ

สุดท้ายจริง ๆ ฝากถึงประธานรุ่นเจ็ดเสียหน่อย...ว่าอย่าคาดหวังความร่วมมืออะไรจากรุ่นให้มากมายเลยนะพี่นะ เดี๋ยวจะแก่เร็ว (กว่าเดิม) เสียเปล่า ๆ