ฉันได้เรียนรู้เกี่ยวกับความรัก   เพราะฉันได้รัก
ฉันได้เรียนรู้เกี่ยวกับการให้   เพราะฉันได้ให้
ฉันได้เรียนรู้เกี่ยวกับการรับ   เพราะฉันได้รับ
ฉันได้เรียนรู้ในความผิดหวัง   เพราะฉันหวัง
ฉันได้เรียนรู้ถึงความล้มเหลว   เพราะฉันได้ทำงาน

...ฝากไว้ในเสี้ยวใจเพื่อน...

ณ สถานที่แห่งนี้ เราต่างได้พบกัน ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกัน ตลอดเวลาที่เราได้ร่วมอยู่ในสังคมเล็ก ๆ แห่งนี้ ทำให้หลายคนเกิดความรักแก่กัน ถึงแม้ไม่ได้เกิดความรักแต่ก็มีความผูกพันธ์ อยู่ในจิตใจส่วนลึก สิ่งใดคนชื่อแปรคนนี้ทำให้ใครโกรธ ใครเกลียด ถ้าไม่บอกให้รู้ก็จดจำวัน จะรัก จะชัง จะเหม็นหน้า ก็เป็นเรื่องของแต่ละคนจะคิด

ถึงแม้ฉันจะเดียวดาย ฉันเหงา ถึงจะทำให้ฉันลำบากบ้าง ฉันก็ยินดีที่จะทำ ถ้ามันทำให้คนที่ฉันรัก และคนรอบตัวฉันมีความสุข ฉันมันอ่อนแอเกินไป ที่จะทำให้คนอื่นเสียใจเพราะฉัน ฉันคือคนชื่อแปร แปรกาลเวลา แปร ณ นาดอกคำ

คนชื่อแปรคนนี้ ในวันข้างหน้าอาจจะลืมเลือนไปจากจิตใจของเพื่อนบ้าง มันเป็นเรื่องธรรมดา เพราะไม่ใช่คนที่เด่น คนดัง มีความดีอะไรมากมายพอที่จะให้คนอื่นจดจำได้ มันแค่ดอกหญ้าเล็ก ๆ ข้างทางเท้าของท้องทุ่งเท่านั้น

ฉันไม่ใช่นักพัฒนา แต่ฉันมาหาความหมายให้ชีวิตในที่แห่งนี้ แล้วฉันจึงรู้ว่า ทุกสิ่งอย่างมีความสัมพันธ์กันในตัวของมันเอง

ชีวิตคือบทเพลง บทเพลงเพื่อชีวิต
แม้เราจะไม่พบกัน
รักคุณ
แปร ณ นาดอกคำ