ปลายทางของแต่ละชีวิต ยังต้องไปอีกไกล
เดินไปเถอะเดินไปบนถนน แห่งชีวิต
ฝ่าฟันอุปสรรคที่ขวางกั้น..เชื่อสิ...สักวันต้องถึง "ปลายทาง"
อารยา จันทร์ขวาง
|
|
สำหรับรุ่น 7 ทุก ๆ คน | ||
| ตั้งแต่เรามาเรียนในคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ก็ใช้ชีวิตอยู่กับรุ่นที่ 6 มาตลอด 4 ปี และที่ไม่ค่อยได้ร่วมกิจกรรมภายในคณะมากนักก็เลยไม่ค่อยได้มีโอกาสเจอน้อง ๆ รุ่น อื่น ๆ อีก แต่เมื่อมาถึงปีที่ 5 เพื่อน ๆ รุ่น 6 เขาจบไปหมดเหลือเราอยู่ และวิชาที่เหลือก็ไม่ค่อยได้เรียนกับรุ่น 7 ด้วย จึงไม่มีโอกาสได้สนิทสนมกับรุ่น 7 แต่หลังจากได้มีโอกาสได้ไปเที่ยวภูกระดึง และไปเที่ยวภูเรือพร้อม ๆ กับรุ่น 7 ที่สำคัญได้ผ่านการรับเข้าสู่รุ่น 7 อย่างอบอุ่นและเป็นกันเองอย่างยิ่ง (ถ้ารู้ก่อนหน้านี้ไม่ไปด้วยแน่) ก็รู้จักรุ่น 7 มากขึ้น และก็รู้สึกดีใจและภูมิใจเหมือนกันที่เค๊าก็ยอมรับเราเข้ารุ่นด้วยอย่างดี เพราะไหน ๆ ก็ต้องจบพร้อมกัน รับปริญญาพร้อมกัน สมัครงานด้วยกัน อ่านหนังสือสอบบรรจุพร้อมกัน อีกหลาย ๆ อย่างที่ต้องทำร่วมกัน ตอนนี้ก็รู้สึกดีใจที่ได้รู้จักกับรุ่น 7 มากยิ่งขึ้น เพราะได้เที่ยวด้วยกัน เรียนด้วยกัน (บางคน) เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศและรสชาดของชีวิตในมหาวิทยาลัย จากการอยู่กับรุ่น 6 มาถึง 4 ปี (จนเซ็ง) | |||
| บนถนนชีวิตสายนี้ มากมายไปด้วยผู้คน ปลายทางของแต่ละชีวิต ยังต้องไปอีกไกล เดินไปเถอะเดินไปบนถนน แห่งชีวิต ฝ่าฟันอุปสรรคที่ขวางกั้น..เชื่อสิ...สักวันต้องถึง "ปลายทาง" |
|||
| พี่ไก่ ! อารยา จันทร์ขวาง |
|||
