To เพื่อน ๆ

4 ปี แล้วนะ...ที่เราอยู่ด้วยกันมา เวลาผ่านมานานพอสมควร ทุกคนที่นี่ให้อะไรกับเรามากมาย...บางสิ่งบางอย่างควรค่าแก่การจดจำมาก...เพื่อนที่เป็นทั้งเพื่อน พี่ น้อง เด็กเล็ก ๆ ตลอดจนเป็นหลาย ๆ อย่างของเรา...ขอขอบคุณสำหรับน้ำใจ และความห่วงใยที่เราได้รับเสมอมา เราคิดว่าเราคงไม่ลืม ...เวลาที่เราจะอยู่ด้วยกันเหลือน้อยเต็มที...มีความรู้สึกหลายอย่างสำหรับเวลาที่กำลังจะหมดไป...ดีใจที่กำลังจะจบและจะได้กลับบ้าน... ใจหายที่จะต้องจากเพื่อน ๆ ไป เพื่อที่จะต้องไปรับผิดชอบตัวเอง...กำลังจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีก...สับสนกับหลายอย่างที่ผ่านเข้ามา...แต่ไม่ว่าเหตุการณ์ข้างหน้าจะเป็นอย่างไรก็ตาม เรายังคิดอยู่เสมอว่าเราคงยังมีเพื่อน...เพื่อนที่ไม่ได้เริ่มต้นหรือจบลงตรง "การเรียน" ไม่ใช่เป็นเพียงเพื่อนที่พบผ่านผ่านมาเท่านั้น...หากพวกเธอทั้งหมดเป็นเพื่อนของเรา...ซึ่งสุขใจทุกครั้งที่นึกถึงคืนวันเก่า ๆ ที่ผ่านมา...ทุกคนมีทางเดินของตน และกำลังจะแยกย้ายกันไปสู่ทางสายใหม่ที่เป็นทางที่ตัวเองเลือก...ทุกคนมีบทบาทของตัวเองให้โลดแล่นไปในชีวิต...เหมือนกับ "บทเพลง" บทหนึ่ง ที่ว่า