| SPEED |
| Een middel dat vaak door de partyganger wordt gebruikt is amfetamine, dat meestal speed wordt genoemd. Bij regelmatig gebruik is speed een verwoestend middel. Amfetamine werd in 1887 voor het eerst gemaakt. Het is een stimulant die verwant is aan de adrenaline die in ons eigen lichaam voor energie zorgt. In 1927 werd ontdekt dat amfetamine verlichting geeft bij astma en bronchitis. De farmaceutische industrie bracht toen inhaleerapparaatjes op de markt waaraan pati�nten konden snuiven, zodat hun luchtwegen werden geopend. Al snel werd ontdekt dat de inhoud van deze snuifstaafjes opgelost in vruchtesap of een ander drankje een geweldige energiestoot gaf. Speed! In de jaren van de grote depressie, de jaren 30, en in de jaren van de 2de WO was amfetamine DE drug. Gangsters in Chicago gebruikten speed om te kunnen moorden en in WO II werd het door soldaten aan beide zijden van het front gebruikt om te overleven. Adolf Hitler kreeg 5 keer per dag een speedinjectie; ook de Engelse premier Anthony Eden en president John Kennedy gebruikten speed in moeilijke tijden Er bestaan allerlei soorten speed. De bekendste zijn amfetamine, benzedrine, dexadrine en methadrine. Allemaal zijn ze vroeger verkrijgbaar geweest als medicijn, vermageringsmiddel of peppil. Aan het eind van de jaren '40 werden de negatieve gevolgen van amfetaminegebruik steeds duidelijker. De produkten die tot die tijd overal verkrijgbaar waren, worden sindsdien alleen nog ma io recept verstrekt. Toch zijn er altijd kringen blijven bestaan waar speed populair is. In de jaren '50 en in het begin van de jaren '60 schreven dokters makkelijk recepten uit. In Spanje was speed gewoon bij de drogist te koop. Toen het moeilijker werd om er aan te komen, ontstonden er illegale laboratoria. Zweden was het land bij uitstek daarvoor. Speed is dan ook echt een spulletje voor Vikingen, Hell's Angels, stoere jongens en mannen op een machotrip, want je gaat je er een hele bink door voelen. Met speed in je lijf denk je dat je slimmer bent dan alle anderen en dat je ze allemaal in je zak kunt steken. Sportlui, wielrenners, atleten, voetballers waren er gek op, tot er voor hen betere middelen ontwikkeld werden. Later ontdekten de punks dat ze er prima op konden headbangen en zijn het de metalfreaks die zich er stoer en sterk door voelen. Journalisten gebruiken het wel eens om achter elkaar te kunnen doorschrijven. Wie speed heeft gebruikt kan dagen en nachten doorwerken en studeren, uren lang blijven vrijen of dansen. Je raakt heel geconcentreerd op details en je hersens functioneren razendsnel. Er is een groot nadeel aan speed verbonden: het is zwaar verslavend. De extra energie die amfetamine geeft, is afkomstig uit de reserves van je eigen lichaam, die je daarmee opgebruikt. Je gaat na een speedtrip net zo lang 'down' als je 'up' bent geweest. En juist tijdens de uitputting heb je zin je energie weer op te wekken met een extra dosis speed. Zo raak je al snel verstrikt in een vicieuze cirkel, die een amfetaminepsychose heet. Een speedgebruiker eet meestal weinig of niets, maar is vaak een stevige drinker, dus het lichaam heeft het extra zwaar te verduren. Net als bij coca�ne wordt het gebit gesloopt. En dat is alleen maar de buitenkant. Ook van binnen takelt het lichaam af; onder andere de nieren en de lever krijgen zware klappen. Na een paar maanden stevig gebruik krijgt de speedgebruiker het aanzien van een trillend wrak. Paranoia slaat toe, hij hoort stemmen in zijn hoofd en om zich heen. De psychose heeft veel weg van het laatste stadium van alcoholverslaving, het delirium tremens. Het is dus duidelijk dat we met amfetamines heel voorzichtig moeten omgaan. Een doodenkele keer gebruiken kan geen kwaad, maar bij veelvuldiger gebruik komen al snel de nadelen naar boven en verandert het prettige gevoel in een hel. Dat kun je niet zomaar ophouden, zelfs al wil je dat. De onthoudingsverschijnselen zijn zo verschrikkelijk dat veel gebruikers het nooit meer opbrengen om te stoppen. Een heel klein likje van het witte kristalachtige poeder op een vingertop is genoeg. Omdat de smaak erg bitter is, doen veel gebruikers wat poeder in een vloeitje en slikken dat propje door. Het is goed om er heel veel melk bij te drinken; dit werkt als tegengif en beschermt het gebit een beetje. Na een minuut of 20 krijg je een stram gevoel in je kaken en ga je met je tanden knarsen. Er begint energie door je lichaam te stromen; je gaat razendsnel denken en verandert voor je omgeving in een spraakwaterval. Je voelt je onvermoeibaar en scherp, voor een paar uur. Maar in de down erna vraag je je af waar het voor nodig was. Speed wordt ook, zoals coke, gesnoven, maar het brandt behoorlijk scherp in de neus. Over spuiten hoeven we het niet te hebben. Wie in dat stadium verkeert, hoeft geen nood aan advies. Speed heeft geen entheogene eigenschappen en is heel ongezond: daarom willen psychonauten niets van weten. Om wakker te blijven zijn er naast koffie andere natuurlijke middelen. |