Mijn Peru-reis

Zaterdag 26/05 vertrokken Shaun(een andere AFS-er van Nieuw-Zeeland die ik tot voor die dag niet kende)en ik om 12uur uit Pilar,6uur later kwamen we aan in Asunción en dan moesten we wachten tot 21uur tot de volgende bus die ons naar Santa-Cruz zou brengen..



We besloten in die 3uur wachttijd even naar de shopping te gaan waar we onze Guaranies konden wisselen en waar een groep AFSers over de Chacoreis aan het praten waren..waar we ook naartoe willen gaan¡de 8/9/10e juni..als we niet te moe zijn..



We gingen dan terug naar de terminal in zo’n typisch busje met al onze pakken en zakken.. Na nog een uurtje gewacht te hebben kwam een man ons halen en wist ons te vertellen dat de bus vanuit een andere plaats zou vertrekken.



Hij bracht ons daarheen in zijn auto en zei ‘en seguida nos vamos’(we vertrekken weldra)het was ondertussen 21u30..we kregen een warme maaltijd maar jammer genoeg nog voor we op de bus zaten dus aten dat langs de kant van de straat op..het was koud en ik wou echt gewoon die bus op..het zag er allemaal zou loush uit(vrij typisch Paraguay)



Toppunt was dan wanneer een zatlap met Shaun kwam praten wat dan voor mij ‘lasigvallen’zou betekenen..liever negeren ..ik zou er nooit op ingegaan zijn-zo leerde ik hem ook kennen..



De man wou mij erna ook lastigvallen maar ik pakte mijn zakken en ging een eindje verderop staan..



Het was 22.30 toen ik uiteindelijk besloot toch es te vragen(op vrij kwade toon misschien..)wanneer we nu eindelijk zouden vertrekken..



2minuten later vertrokken we.Toen we net op de bus zaten belden Dieguito en Enri me en Dieguito speelde ‘nena’(mijn lied..hij draagt dat altijd op aan mij tijdens concerten enzo waaaw haha)op de guitaar voor me..was echt ontroerd man dat ze me al misten..;)



De bus had een zeer onaangename geur..beter de mensen op de bus..en ik vond moeilijk slaap..



De volgende ochtend kregen we om 8uur ontbijt( 'chocolanda'maakt Pauline altijd gelukkig)



aangename gast..praat soms iets te veel..en ohja laat mij aaaalles regelen/beslissen wat voordelen heeft maar kan me ook ambeteren zo van wat wil jij nu es doen?een idee?’whatever'..je moet toch een wil hebben??)kwamen we eindelijk aan in bolivië-santa cruz.



We werden a/d rand v/d buitenste ring(er zijn 4ringen en de 4e is het verst van het centrum,de eerste in het centrum met hoteletjes, winkels, restaurants)afgezet en namen vanaf daar een taxi tot het centrum tot een hoteletje ‘globetrotter’dat ik in de gids had gelezen en leek aangenaam en niet te duur..



Daar werden we ontvangen door een oude man die perfect engels sprak en ons een gezellig kamertje met douche(warm water)en 1persoonsbed gaf_best wel grappig met iemand die je 1dag kent samen



in 1bed slapen..Na ons een beetje verfrist te hebben(EINDELIJK na24h¡¡)trokken we de stad in,zochten eerst naar een cyber om mailtje naar België te sturen en telefoontje naar Pilar te maken en erna kwamen we op de Plaza en kathedraal terecht waarachter een leuk avondmarktje lag..



Shaun volgde)En dan in bed gekropen..



kan ik nooit laten)en een reisbureau gezocht om een vlucht naar La Paz te boeken(na te informeren bleek dat maar ietsje duurder te zijn dan de bus en deze keer prefereerden we toch een vliegtuig)Dus kochten we brood en kaas om een goedkope lunch te hebben,verlieten het hotel en namen een taxi naar het vliegveld..



Om 13u30 steeg het vliegtuig op en om 14u30 waren we al in La Paz



(toch net iets sneller dan een busrit van 20uur)Prachtige vlucht¡



Tussen de hoge Bergen¡



Voelde me na de landing wel wat minder..beetje duizelig en overgeefneigingen..in de gids werd daar ook voor gewaarschuwd:'Bij aankomst is er ook een medico del aeropuerto om een beetje extra zuurstof en coca-thee te krijgen..daarna ben je beter'ik twijfelde die dokter een bezoekje te brengen(vooral omdat Shaun zei dat ik lijkwit zag..)maar dacht dat het wel vanzelf zou overgaan..Dus namen we een



minibus naar het centrum(400m meer naar beneden)Prachtig die grote stad tss de bergen veel armoede..(niet zoals in de meeste steden hoe lager hoe meer armoede en hoe hoger hoe rijker maar andersom..)



par In het centrum werden we weer gewoon ergens gedropt en we hadden eigelijk geen idee waar naartoe te gaan..



Na een paar toertjes om dezelfde blok vonden we een hotelletje copacabana.



We lieten onze zware zakken achter en trokken de stad terug in,deze keer meer bergafwaards GELUKKIG want we waren uitgeput na al die klimmingen met zware zakken'Je raakt ook echt sneller uitgeput op die hoogte..zware inspanningen worden dan ook afgeraden'



We kwamen aan een grote drukke markt met vanalles: toneelopvoerders,religie-overtuigers,de mooie San-Fransisco-kerk en veel indianenvrouwtjes die vanalles verkochten..



We probeerden een sapje van gedroogde perzik..zoet..lekker



Ik voelde me nog steeds niet 100%dus gingen we de bus,die ons de volgende dag naar Copacabana(Titicaca-meer)zou brengen,reserveren en dan eve rustig int hotel.Shaun liet zich dan ook van z’n beste kant zien en ging naar de apotheek om wat pilletjes tegen hoofdpijn en hoogtepillen.. Toen ik iets beter was gingen we snel ergens een pizza eten en dan maar gaan slapen want de volgende dag moisten we om 7u30 klaar zijn om de bus te nemen.Na een snel ontbijt(die pizza had ons allebei niet echt goed gedaan dus we waren blij met een theetje)vertrokken we dus naar Copacabana .



De bus zat vrij vol met toeristen, voor mij zaten Hollanders,maar aangezien ik Engels sprak met Shaun konden ze dus niet snel te weten komen dat ik van België ben en was ik dus niet verplicht met hen te praten;)



Om 12u30 kwamen we aan ..zochten een hoteltje,aten een broodje en vertrokken met een bootje naar de eilanden van ‘ isla del sol’ prachtig meer 'het hoogste ter wereld’



Dus de zon kan ook gevaarlijk zijn,mar daar dacht ik jammer genoeg pas achteraf aan (ferm verbrand)ook de klimmingen op de eilanden waren zwaar'grote inspanning maar prachtig'ook in de verte de bergen in de wolken met sneeuw op de toppen.ik leerde Shaun ook weer iets beter kennen toen hij de avontutier wou uithangen hij ging van het pad af en ik had absoluut geen zin hem te volgen want het was duidelijk dat je uiteindelijk geen uitweg zou vinden enzou vastzitten in de bossen..we moesten ook op tijd terug zijn voor de boot



ik liet hem zijn gang gaan en ging zelf mijn eigen weg..moest wel keer goe lache toen ik hem daar in de vertezag lopen en vallen,achternagezeten door een hond..



Uiteindelijk kwamen we allebei op tijd aan om de boot terug te nemen en ik was eigelijk blij even alleen geweest te zijn(vooral dan ook omdat shaun praat en praat en praat..zelf tege zichzelf)Terug in Copacabana zochten we een gezellig restaurantje en speelden een kaartspel dat ik altijd speel in Pilar en aangezien onhandige 1schouderzak) was een prachtige ,soms verwarrende(we maakten enkele onnodige klimmingen..)wandeling maar ook zeer uitputtend..we deden de drie eerste ruïnes maar verder raakten we niet dat was al een wandeling van 18km..Vandaar namen we een busje terug naar t’centrum van cusco,t’ was ondertussen 15u30



We klommen de berg terug op naar san blas ,onze hotelwijk ..verfristen ons en gingen lunchen in een zeer hippe bar,kon haast niet meer geloven dat ik in Peru was..ik dronk een heerlijke vruchtensap en at een sandwich met kip en mango mmmm..



Een vrouw kwam bij ons zitten en vroeg van waar we waren,hoelang we bleven..en ze gaf uiteindelijk haar adres op voor moisten we(of andere vrienden)nog es in Cusco zijn en kamers aan goedkope prijs willen huren..



Met een volle maag gingen we het centrum van Cusco verkennen..Plaza de armas,de kathedraal,de kerk..en dat allemaal op ons eigen tempo..we passeerden ook langs een marktje waar ik een typische Peruaanse poncho voor mezelf en een muts voor Chili kocht..bijgevolg van al dat slenterenkwamen we te laat aan bij het ‘monasterio’ en ‘santa catalina'allebei gesloten,ik vrij teleurgesteld..Stiekem vreesde ik hier al voor maar we hadden toch een leuke namiddag..



Terug stappen naar het hotel,een soepje(oo mama ik mis u soep¡¡) in een gezellig restaurantje gedronken(wat was de eigenaar gelukkig dat we na al zijn smeekbeden-sinds de avond ervoor\'a1-eindelijk bij hem kwamen eten..al was’



t enkel voor een soepje ..En dan ons bed in..

Machu Picchu*1/06/2007*

Een vrouw begeleidde ons in taxi tot het treinstation(zoals ons beloofd werd:alles inbegrepen inde prijs..vanaf het hotel tot M.P. en terug..)en daar leerden we onze gids Willy kennen..Na een rit van 4uur op de trein kwamen



weuiteindelijk aan inhet dorp van Machu Picchu,vandaar namen we een bus tot hoog in de bergen waar een mierenhoop toeristen elk zijn gids zocht .Nadat we onze Willy gevonden hadden en de groep volledig was begonnen we aan de tocht.Plots verscheen het Inca-dorp hoog boven in de bergen..prachtig¡



We bezochten het met voldoende uitleg van de gids en werden dan vrijgelaten



..we aten onze picknick langs een Incamuur waar we een prachtig zicht hadden over de bergen¡



Terug in het dorpje wilden we de’ aguas calientes’bezoeken maar ik had dat



dus verkeerd begrepen ,het waren dus werkelijk enkel zwembaden en aangezien wij geen zwemgerief bijhadden en ook geen zin hadden dat te huren hoewel er een kraampje was waar uithing ‘rent a bathingsuite here’



Dus we liepen een uurtje door de markt en ik kocht daar dan kleine cadeautjes voor fati,susan en de mama..



Een lange terugrit op een toch mar eigenaardige trein en dan een warme choco en ons bed in



Dat was onze laatste dag Peru



En onze laatste reisdag..want vanaf dan stond enkel de terugreis op de planning..deze keer zonder tussenstoppen( als alles goedloopt)



een reisbureau had ons geholpen en ingelicht over alle busuren..het was mogelijk)



Met een halfuur vertraging(15u)kwamen we aanin Puno,zochten snel een andere bus maar helaas,het mocht niet zijn..Er werd ons meegedeeld dat de grens om 17uur sluit en dat we de bus van 14u30 gemist hadden dus het was onmogelijk die dag een bus naar La Paz te nemen..



Denk dat dat eerste moment van de hele reis was dat geluk ons echt tegenzat..een traantje hoorde er dan ook bij..



Een vriendelijke vrouw gaf ons de raad de volgende ochtend vroeg de bus



te nemen en dus nog een nachtje in Puno te slapen..We hadden ook een taxi kunnen nemen tot La Paz die sneller rijdt en de grens nog zou halen mar dus ook iets duurder..We verbleven in t goedkoopste hotel in het centrum en besloten ons die avond eens te verwennen..we gingen naar een heel chic restaurant en dus ook echt leeekker en lieten ons es gaan..alleen jammerdat we ons kaartspel daar niet konden bovenhalen,maar dat maakten we daarna int hotel beter met 1/2 partijtjes voor t slapengaan..



We vreesden,ik weet niet waarom maar we hadden echt allebei een voorgevoel dat we nog meer ongeluk zouden hebben de volgende dag..

Zon.3/06/2007

T’was van da,ik stond op en voelde dat mn maag goed overoop lag..nam een douche(KOUD water¡¡) en legde me even terug neer terwijl Shaun zich douchte..Daarna moesten we ons eigelijk al een beetje hasten



om een taxi naar de terminal te zoeken en het hotel te betalen..maar ik bleef nog even inde badkamer hangen..boven de WC..dat was absoluut niet de beste manier om een lange reis te starten..



Ik voelde me echt kotsmisselijk¡



Aangekomen in de terminal werd ons meegedeeld dat de bus nog niet was aangekomen en we dus nog eve zouden moeten wachten..



Ik ging buiten in de frisse lucht op een bankje zitten..Iets later komt Shaun aangelopen,met goed nieuws dacht ik ,maar nee,ze hadden hem laten wetendatde bus nog zo'n 2u vertraging had en er werd ons weer een taxi aangeboden maar deze keer tegen de prijs van het ticket dat we al betaalden en een klein extraatje dat Shaun



en ik er wel bij wilden nemen..Net voor we in de taxi stapten vloog zowat al dat lekkere eten van de vorige avcond terug door mijn keel..



Niet zo aangenaam..gelukkig wilde de taxi-chauffeur ons nog meenemen en hij was zelfs verbazend vriendelijk..



Ik instaleerde me op de achterbank en Shaun zat vooraan en probeerde een gesprekje in’t spaans te voeren met de chauffeur..(voor Engels-sprekenden is’t blijkbaar echt moeilijker Spaans te leren..vooral de pronunciatie..)Na 2uur liet ik de taxi nog es een stop houden aan de kant van de weg en geloof dat vanaf dan om de 2uur van da was..tot we aankwamen in de luchthaven van La Paz..waar we meteen naar de dokter gingen..ik kreeg een zuurstofmasker (misschien was de schuld van de misselijkheden de hoogte)maar hielp niet dan maar enkele pilletjes..



Ik viel in slaap enhet bed van de dokter en dat vond zeniet zo fijn denk ik en na 1uur werd ik dan ook buitengesmeten en sliep vervolgens de hele namiddag uitgestrekt over 3stoelen in de luchthaven..



lijkwit..koorts steeg ook..om 19u hadden we een vlucht naar Santa Cruz ,Shaun kocht de tickets,regelde alles(de 1ekeer in de hele reis;))en ik wou voor 19u beter zijn maar helaas om 18u kon ik met moeite opstaan..Shaun kwam me met een rolstoel halen en brachtme naar de dokter(een beetje overdreven misschien..?;))De dokter gaf me een spuit waardoor ik bijna flauwviel maar na 10min. was ik terug 100% ok,de koorts en alles voorbij..(gek wat zo’n prikje kan doen?)



Dus we vlogen naar Santa Cruz ..we kwamen om 20u10aan en ik vreesde al dat het moeilijk zou zijn nog een bus van Santa Cruz(die avond) naar Asuncion-Paraguay te vinden maar we konden het maar proberen(dat was zo wat onze spirit de hele reis..) dus gingen we naar de busterminal en daar riep een man zoals op een veiling ‘Bus naar Paraguay?’(laatste kans..;))En ikke sprak hem onmiddellijk aan en t’was van de zelfde maatschappij als de heenreis..niet van de aangenaamste dus maar ok.. De bus was al vertrokken maar we zouden die wel inhalen met een taxi..(zo Paraguayaans..¡)



Ik moest snel-snel-snel*heeel snel* geld afhalen uit de automaat in de busterminal ,betalen en dan plots zei de man .’NO,sorry..’(dat 2e woord herinner ik me zelfs amper..)De bus was al te ver weg en wou niet wachten ‘Pero mañana..’ Ja we kregen dus een hotel betaald en zouden de volgende dag(maandag 04/06/2007 ondertussen) ‘s avonds de bus nemen..

Eigenlijk wel beter voor mijn gezondheid want ik voelde de koorts ondertussen weer stijgen door al dat geloop en die Paraguayaanse opjaging..



Het hotel was ok hoewel de uitbater er vrij stoned uitzag ..



Ik stond op de volgdende ochtend en voelde me veel beter¡¡



we trokken een laatste keer het centrum van Santa Cruz in(dat we ondertussen eigelijk wel voldoende kenden..)aten een boterhammetje en ik checkte ondertussen even mijn financiën en AAAA¡¡mijn bankkaart¡¡kwijt¡¡vergeten?gestolen??



We gingen razendsnel terug naar de busterminal waar ik de vorige avond ,de laatste keer,geld afhield en vroegen overal of ze niks gevonden hadden maar helaas¡¡2e traantjes en paniekaanval..



uiteindelijk kon ik mijn rekening enkel laten blokkeren en maakte dus een telefoontje naar België ..mama Beelaerts moet wel eve verschote zijn..



Maar dat was snel geregeld en ikke gekalmeerd door even met België gepraat te hebben:)



Een(laatste Boliviaans) ijsje gaan eten en klaar voor de lange nacht –en halve dagrit tot Paraguay¡¡