In Pilar is er een groot stadium(de Poli) waar zeer vaak "torneos" worden gespeeld(basket,handbal,volleybal...)en ook veel danswedstrijden(Paraguayaanse dans>mijn zus en Gymnasia Ritmica>ikke)...

Er worden ook veel festivals georganiseerd..zoals de EXPO..7dagen lang met allerlei kraampjes uit andere steden en een kermis en buiten een groot podium met miss-verkiezingen en sommige avonden dj-set,dus openlucht disco...:-)

Een van die kraampjes was een piercing/tattoe-kraampje met gasten uit Asuncion..

Toen mijn zus me vertelde dat ze een navelpiercing wilde werd ik helemaal euforisch,ik dacht dit is mn kans..2jaar lang wil ik een piercing in mn lip¡deze week zet ik hem in paraguay¡

Dus na 2/3 dagen overwegen overtuigden we elkaar..en haar vriendin zou ook een laten zetten(navel)-jaa ik ben hier heel origineel-

Hoewel velen:mn tante,Joel en Christian(en mijn verstand) ons verwittigden dat dat onhygiënisch en slecht geschoten zou worden,lieten we hem op woensdag 11/10 toch zetten¡

Eerst mijn zus,ik vol zenuwen toekijkend,daarna ikke...

Eerst werd mn lip goed ontsmet en in verdoving gebracht met 2 prikjes, die achteraf gezien de ergste pijn waren en daarna herinner ik me niet zo veel meer(ik denk dat ze het met een stokje schoten)omdat ik flauwviel¡¡(al zittend welliswaar..gelukkig)

Nu kan ik er al mee lachen, of sterker..nu lacht heel Pilar ermee,maar op dat moment was iedereen toch wel vrij ongerust hoor...men gaf me "gasiosa"en andere zoetigheden,hield een zakdoek met alcohol onder mn neus,wapperde me wind toe en strooide waterdruppels over mn gezicht¡

achteraf,toen ik bijgekomen was,vertelde men mij dat mn gezicht en lippen nooit zo wit waren en dat echt geen sicht was¡

Ik was wel zeer tevrden met de piercing,twas zo en eel kleintje..

ok nu denk je amai zo'n miserie..maar dit is nog belange ni alles..

de volgende dag zat ik achterop bij mn zus op de brommer en ineens voelde ik iets raars onderaan mn lip,ja een raar gevoel had ik al de hele tijd want zo'n piercing is toch iets nieuws..maar dit was een ander raar gevoel..ik verwittigde mn zus en ze stopte aan de rand van de weg..ik keek in de spiegel vn haar brommer en kwam tot de conclusie dat het buitenste deel van mn piercing,dus het bolletje,verdwenen was .er zat dus enkel nog een stokje door mn lip¡

Fati en ik spoeiden ons naar de expo,naar het kraampje,ikke met 1 vinger in mn mond zodat het stokje er toch maar niet zou uitvallen en het gat niet zou dichtgroeien in 1min tijd..aangekomen bij die gasten hoefde ik zelfs niks uit te leggen..ik duwde gewoon mn lip in zn handen en gelukkig begreep hij dat ik een nieuw pareltje wou..hij plaatste het nieuw pareltje en spande het heel goed aan met tang enal..

uiteraard moest ik nog eens bijbetalen voor het pareltje..maar ik was heel nerveus en kon het daarom toch niet laten me eens boos te maken(denk dat dat een overduidlijk trekje van mama is)..Ik vroeg ook,op kwade toon(jawel¡)of het er deze keer goed opzat en er 100% zeker niet weer zou afvallen..

"nee hoor¡¡zolang je er niet aankomt"

ooooo t'zal nog wel mijn fout geweest zijn ook zekerst..

Enfin, ik bedankte ze alsof ze mn leven hadden gered en ging verder met mn leventje in Pilar..

En om een lang verhaal kort te maken..hetzelfde gebeurde nog 2keer..en het was 2keer een situatie met heeeeeeeeel veel stress(tot een "accidentje" met de moto...we zakten er heel diep mee in het water)ben ook nog naar de dokter gegaan omdat mn lip helemaal dik stond enzoo en heb dan een weekje antibiotica genomen...eeeeeen..nu alles goed¡¡

ik probeer later nog een fototje door te sturen..