 |
|
 |
 |
 |
| 17103 km |
 |
 |
|
| We besloten het toeristische Lijiang maar over te slaan. Dali hadden we ook niet zo'n succes gevonden. We wilden op zoek naar de witte toppen! En daar werden we al de tweede dag op getrakteerd, al was het zicht niet super, vanwege de regen. In drie mooie dagen, gedeeltelijk aan de Yangtze rivier, fietsten we naar de befaamde 'Tiger Leaping Gorge'. Dit is een gigantische kloof, de Yangtze op een niveau van 1800 meter en de hoogste toppen van rond de 3900 m. En daar tussenin fietsten wij. Het was geweldig mooi. We voelden ons nietig tussen deze bergen.Maar toen pas begon het echte werk. In twee dagen klommen we van 1800 meter naar de hoogste pas die we tot dan toe ooit gehad hadden, 3675 meter!! Het was zwaar, maar we voelden ons goed en de benen waren in vorm. Het enige wat we merkten van de hoogte was een slechte nachtrust. We vierden onze beklimming met een slok rijstwijn en een welverdiende Snickers. |
| De afdaling die volgde was bizar. Heerlijk zoefden we naar beneden tussen de loofbomen in schitterende herfstkleuren. Sommigen waren knalrood. Plotseling waren we in Tibet! We waren er officieel nog niet, maar alles wees erop. Een kudde Yaks, gompa's met Tibetaanse vlaggen en de huizen waren heel anders. Ook waren veel mensen in klederdracht. En monniken, in hun mooie rode gewaden.Onze volgende stop was 'Shangri-La', vernoemd naar het boek Lost Horizon. Het plaatsje ligt op een hoogte van 3250 m en bezit een oud centrum en een prachtig klooster. Overal weer de Tibetaanse mensen, winkeltjes en guesthouses. Het nieuwe deel van de stad was echter helemaal Chinees. We moesten flink wat regelen voor onze reis Tibet in, dus we hebben er onze tijd genomen. |
| In de verte kon je Tibet zien liggen. Het was als een muur van bergen! Daar moesten wij in! We vonden het enorm spannend. Gelukkig waren we al een paar fietsers tegengekomen die geen enkel probleem hadden gehad. De tocht is immers illegaal, officieel mag je als individuele reiziger Tibet niet in. Fietsers laten ze meestal echter met rust, al moeten we wel een aantal checkposts ?s nachts passeren.De tocht die na Shangri-La volgde, was helemaal naar beneden. Terug bij af! We daalden tot 2000 meter. En tja, daarna was het natuurlijk weer omhoog. En niet zomaar een beetje. Het zou een van de pittigste beklimmingen worden. Van 2000 meter naar de hoogste pas van 4314 meter!!! Daar deden we twee dagen over. Twee lange en zware dagen. We kampeerden halverwege de pas onder een miljard sterren. Het was enorm zwaar en de hoogte deed zich goed voelen. Elke 100 meter klimmen moesten we stoppen om op adem te komen. Maar zoals gewoonlijk wordt je daarna beloond. De top gaf een uitzicht op gletsjers en witte toppen. Een bus met Chinese toeristen liet ons weten dat we 'amazing' waren en we waren supertrots! Dat gevoel is met geen pen te beschrijven. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| Feiten Yunnan Highway van Dali naar Lhasa: 2180 Kilometer 19130 m. omhoog in 941 km 2 passen 5000 m+ 8 passen 4000 m+ 14 passen 3000m+ |