| Verslag 19 Chadors en kamelen De caspische zee was een drama, hoewel de tocht er naartoe prachtig was. Van droge dorre vlakten naar groene vochtige bergen, fietsen met MIN TWEE!! Maar eenmaal aangekomen, bleek de omweg toch een vergissing te zijn. De weg was zo verschrikkelijk smal en druk, fietsen was er een ramp. We zijn een aantal keer flink van de weg gereden voordat we besloten het op te geven. Dit was het ons niet waard!! Dus we zijn met twee azerbaidjani's meegelift naar Teheran. Voor zaken, want hier gingen we ons pakistan en india visum wel eventjes op de kop tikken. Zo werkt dat dus niet met ambassades, daar zijn we inmiddels wel achter. Sterker nog, na een flinke woordenwisseling is zelfs de Nederlandse ambassade er aan te pas gekomen om namens alle Nederlandse bezoekers hun excuses aan te bieden. Totaal onterecht, maar goed, te lang en te ingewikkeld om er verder over uit te wijden. We hebben ze in ieder geval. Na tien dagen konden we Teheran verlaten. De tocht die volgde zullen we nooit vergeten. Na een kleine pas zoefden we heerlijk naar beneden, tot Pat riep: ' Kijk uit overstekende kamelen!!' En ja hoor, wel een groep van twintig!! Ook reden we langs een uitgestrekt zoutmeer en we braken ons record voor de langste dag fietsen, 163 kilometer... Aangekomen in Qom was al deze heerlijkheid nog niet over. In deze zeer heilige stad was een "holy shrine" die alleen moslims mochten bezoeken. Brutaal als wij zijn hebben we het gewoon gevraagd en werden we binnen gelaten! Een unieke ervaring, tussen al die mensen die hier hun geloof belijden. En dit tijdens de heilige maand van Ramadan...Sophie moest dan wel een gordijn om doen, maar had dat er graag voor over!! We fietsten verder geheel door de woestijn. Warm en droog ( Had je iets anders verwacht??) Maar wel heel bijzonder. Onderweg liepen we de zwitserse Benno weer tegen het lijf en samen beklommen we 2200 meter richting de mooiste stad van Iran, Esfahan. Daar zijn we nu aangekomen. Helaas stonden de eerste twee dagen wederom alleen in het teken van praktische zaken. We hebben onze derde en laatste Rabies vaccinatie te pakken ( natuurlijk gratis) en Pat had een kapotte achternaaf die we moesten vervangen. Maar nu gaan we genieten, want deze stad is ongelooflijk. Vol met groen en oude paleizen. De bazaars zijn zo sfeervol, je valt over de bekende perzische tapijten. Iran is geweldig..... |
||