Rides ( roads) from Hell...
Na een weekje wachten waren Frans en Hettie aan de beurt. In ons luxe hotel aan de rand van de stad hebben we niet echt veel tijd doorgebracht. Istanbul was veel te leuk! En dan vooral de mensen. Het is ongelooflijk hoeveel fantastische turken we al ontmoet hebben. Zo was er de lieve Marcello en natuurlijk de mannen uit ons " homo" cafeetje. Super. Verder vooral heerlijk gegeten en gekeken.
Met ongeveer 4 kilo extra aan vet vertrokken we weer uit Istabul. En vanaf die dag kunnen we tenminste altijd zeggen dat we naarAzie gefietst zijn. Helaas was de Bosphorus-brug off-limits, maar dat mocht de pret niet drukken. We maakten een lange tocht langs de rivier, om uiteindelijk aan de zwarte zee te eindigen. Daar zullen we de eerstkomende 1000 kilometer langs fietsen. En dat is geen onverdeeld genoegen. Zo hebben we in de 300 tot nu toe gereden kilometers meer 20%-ers gehad dan ooit met de nodige delen onverhard. Afzien dus. Maar de prachtige uitzichten op zee en de ontelbare lieve turken maken een hoop goed. We hebben al een aantal campings kunnen vinden. Okee, ze hebben geen westerse standaard, maar des te meer sfeer. Regelmatig staan ze recht op het strand!
En er wordt langs alle kanten voor je gezorgd. Zo zaten we na een zware dag voor onze tent uit te rusten, kregen we van de ene buren twee grote stukken taart en van de andere buren ieder een kop thee!! Geweldig!!
In totaal hebben we ongeveer gekregen:
24 kopjes thee
4 stukjes gebak
baklava
4 kilo fruit
6 biertjes
en ga zo maar door.
Langs de kant van de weg bieden mensen ons constant water aan. De vrijgevigheid hier zullen we niet snel vergeten!
De komende weken brengen we dus aan de zwarte zee door richting het oosten. Op naar de hoogvlakten van Erzurum, maar met deze wegen zal dat nog wel even duren!