We zijn op het idee gekomen om te gaan fietsen, toen we in Vietnam in de bus een berg op gingen en twee fietsers omhoog zagen ploegen. Vol bewondering keken we ze na. Vlak voor Pokhara gebeurde ons hetzelfde, maar dan andersom. Een groep toeristen zwaaiden ons na vanuit de bus en een japanner stak zij duim op. Het is misschien niet echt politiek correct om te zeggen, maar wat voelde ik me trots!! Niet te beschrijven.
We kwamen in de toeristenstraat van Pokhara aan, dat was een schok, joh! Je moet je voorstellen dat je vanuit de " rimboe" ineens overal toeristen ziet en restaurantjes, shopjes en duizenden hotelletjes. Wij kunnen daar wel een tijdje van genieten, hoor. Lekker aan de steak met een biertje...
In onze zweterige kleren gingen we meteen op zoek naar Samuel, de Zeeuw die we al in Iran waren tegengekomen, ook op de fiets. Hij had in de tijd dat wij thuis waren heel India doorkruisd en nu was hij ook hier! Reuze gezellig. Ook Arno en Janine met hun truck kwamen we hier weer tegen Na een aantal dagen eten, kletsen en nog meer eten, besloten we heel spontaan om een trekking te gaan doen, samen met Samuel. Fietsen in Nepal is leuk, maar je komt niet tussen de besneeuwde toppen. Dus we gingen een week lopen naar de Annapurna Base Camp. Het werd een theehuistrek, zonder gids. Je loopt dan op paden waar de lokale bevolking gebruik van maakt om de bergdorpjes te bevoorraden. Het is toeristisch, maar je kan overal leuke guesthousjes vinden en hoeft dus niet veel bagage mee te slepen. Nadeel waren alle trappen. Pat heeft er nog een trauma van, bevorderd door het feit dat Samuel een steen van 3 kilo voor de grap in zijn tas had gedaan, waar Pat dus 8 uur lang mee liep, haha!!
De eerste dagen liepen we over rijstvelden, door de bossen en over riviertjes. De laatste twee liepen we over gletsjers en door de sneeuw. Net een echte expeditie. De top lag op 4130 meter, hoog genoeg voor een lichte hoofdpijn, Maar het uitzicht op het Base Camp was fabuleus. Een amfitheater van bergtoppen.
Nu zijn we weer aan het chillen in Pokhara en morgen vertrekken we naar Kathmandu, een rit van drie dagen. Daar komen we met een grote groep fietsers bijeen om de rit van Kathmandu naar Lhasa proberen te regelen. Het dak van de wereld in fietsen moet machtig zijn, maar tot nu toe is het volgens iedereen onmogelijk te regelen ivm vergunningen. We zullen zien. Spannend!!