Op verzoek een paar sterke verhalen. De oudste dateren al van 1995, toen de Vikcie lid werd van GSKV de Parabool. In 1997 werd deze commissie officieel opgericht. Hoewel de Vikcie nog steeds een officieuze Paraboolcommissie is, zijn de twee leden in 1999 bij deze club opgestapt en in 2000 lid geworden van PTC de Parasiet. De onderstaande namen zijn misschien niet voor iedereen herkenbaar. De verhalen zijn er niet minder sterk om.
Ene Wim gaat uit in Groningen, maar wil na al dat gefeest nog veilig naar het ouderlijk huis in Zuidlaren. Een flinke fietstocht dus en met stevig wat drank op lijkt ��n paaltje dan al snel op twee paaltjes. Hij kiest de middelste en valt pardoes op de grond tussen de twee paaltjes die ��n blijken, en jawel, hij breekt beide polsen. Niks aan de hand, gewoon doorfietsen naar Zuidlaren natuurlijk. En daarna? Weken rondlopen met twee gipspolsen en evenveel mitella's.
Ferry en Marc speelden tikkertje rond een korfbalveld in Groningen. Marc wilde Ferry tikken, maar die had zich verscholen. Ferry dacht: ik besluip Marc van achteren, dan heeft ie me niet door. Maar het was al wat donker, en zo zag Ferry die stinksloot niet. Met het eendenkroos in zijn haar toog hij naar de douches. Marc had ineens geen zin meer in tikkertje.
Sommige verhalen zijn zo sterk dat ze niet waar kunnen zijn. Zoals die familie die met oma naar Oost-Europa op vakantie ging. Maar oma had geen paspoort en daarom zat zij stiekem in de caravan. Maar al reizende overleed ze, terwijl de familie de Tsjechische grens over reed. Toen de familieleden dit ontdekten, reden ze meteen naar een politiebureau. Terwijl ze daar binnen waren, werd de caravan gestolen. Van oma is nooit meer iets vernomen.
Erwin Bo. zit in de trein van Leeuwarden naar Groningen. Begint een meisje voor hem alle stoelen onder te braken. Haar vriend, die eerst met haar zat te zoenen, vertrekt naar de wc. Tenminste, dat zegt ie, maar hij komt niet weer terug. Het meisje wordt zo misselijk dat ze in Buitenpost de trein uitkruipt. Een medepassagier loopt naar de volgende coup�, waar haar vriend buiten de kotslucht zit. Ik ben haar vriend helemaal niet, roept hij. Het meisje op het perron roept dat het haar vriend wel is. Maar de trein vertrekt met hem en zonder haar. Hij stapt twee stations verder in Zuidhorn uit.
Luuk gaat uit in Wierden. Hij belooft een meisje dat hij de volgende dag een buikschuiver zal maken. Maar eenmaal dronken is hij het vergeten. Zij niet, ze springt op zijn rug als hij terug-loopt van de disco. Hij valt en maakt een onvergetelijke buikschuiver over het asfalt. Veel bloed en schrammen zijn het gevolg.
Je moet een toernooi spelen in Dokkum en slaapt de nacht tevoren dus in de kleedkamers. Behalve als je Erwin, Marc of Karine heet. Dan loop je even naar het centrum en duikt de kroeg in. Sigaartje, biertje, Friese droge worst, heerlijk. Totdat de Dokkumer kroegen om twee uur sluiten. Dan loop je gezellig drie uur in het pikkedonker door Dokkum op zoek naar die rotkleedkamers. Wie zei dat Dokkum klein was?
Erwin Bu. is gepokt en gemazeld in het Groninger studentenle-ven. Bijna afgestudeerd gaat hij in zijn ouderlijk dorp Putten even laten zien dat studenten heel goed tegen drank kunnen. Als het tijd wordt om te slapen, zwaaien zijn vrienden hem vrolijk uit en Erwin fietst naar zijn ouderlijk huis. Honderd meter verder valt hij om, landt met zijn hoofd tegen een biels en blijft buiten westen liggen. Een passant vindt hem gelukkig. Maar goed dat zijn ouders zo dichtbij wonen en bereid zijn om hem even naar het ziekenhuis te brengen, waar hij alweer hele-maal vrolijk grappen maakt met dokters en zusters. Zijn gezicht heeft nog wel een paar maandjes nodig om te helen.
Karine en Erwin Bo doen een recordpoging kroeglopen. Na caf� nummer elf sjokken de twee door de Gelkingestraat in Groningen. Plotseling ziet Erwin een plantje en plukt hem. ,,Moet je kijken, een pepermuntplant middenin de stad'', roept hij. Hij houdt het ding tegen zijn neus. Nog voordat hij kan snuiven, ontdekt Erwin zijn fout. Heerlijk, een brandnetel in je neus.
Voetballen is verboden op de camping in Cambridge. Maar toch doen natuurlijk. Gevolg: de bal belandt in een boom, waar je niet in kunt klimmen. Ferry heeft een idee. Hij mikt zijn schoen naar de bal. Mis. Nu hangt ook de schoen in de boom. Dan maar met lange takken en een touw aan het werk. Die hangen even later ook in de boom. Het is een vervelende plant. Ieder-een begint nu wat zenuwachtig te worden, vooral Ferry, die de rest van zijn vakantie op ��n schoen zal moeten lopen. Godzijdank arriveert er net een Italiaanse familie met een grote camper. De Italia-nen zijn zo aardig om hun voertuig onder de boom te parkeren. Via het dak worden alle vermiste goederen weer uit de boom verwijderd.
Engelse campings hebben meestal ook een hertenkamp. Voor wie van nachtrust houdt, luidt de tip: tel eerst de hanen. Zijn het er tien of meer en zien ze er nogal groot uit? Op zoek naar een andere camping. Wilt u weten waarom? Test het een nachtje uit.
Ooit gehoord van een stop in de regenpijp? De ouders van ene Marc hebben twee huizen in de Groninger Oosterpar-kwijk. In het ene huis woont hij zelf met Jessica. Het andere is bewoond door zijn broertje. De woning ertussenin is van een andere familie. 's Avonds is er een enorme wolkbreuk. Middenin de bui belt de buurman aan. ,,Lekt het bij jullie?'' vraagt hij. ,,Hoezo?'' ,,Nou, bij ons komt het water uit de muren.'' Marc gaat mee kijken en blijft heel lang weg. Wat blijkt? Op het platdak van zijn broertje staat het water wel twintig centime-ter diep. Dat lekt door de muren heen. Zit er dan geen regenpijp onder? Jawel, maar de stop zat er nog in.
Ooit 's middags op je studentenkamer gewekt door een stadswacht? Jaap wel. Zijn huisgenoot was zo vriendelijk de beambte zijn kamer in te loodsen. ,,Weet u iets van die overval hier tegenover?'' ,,Nee, toen sliep ik nog.''
Erwin Bo had in de kerstvakantie alle gaskachels uitgedaan en vertrok naar zijn ouders. Toen zijn huisgenoot thuis kwam, barstten de inmiddels bevroren leidingen. Het water kwam uit de muur. De loodgieter kwam en probeerde even uit of de douchekop het deed. Voordat iemand kon roepen: ,,De douchekop zit los'', had hij het ding al tegen zijn neus geschoten. Hij ging er zo snel mogelijk vandoor en liet zijn sjaal achter. Die heeft hij nooit meer opgehaald en het ding hing jaren later nog aan de lamp.
Het is ieders nachtmerrie. Remco overkwam het. Lekkage op zijn verdieping leidde tot de vraag: zou de benedenbuurvrouw ook last hebben? Een blik door haar raam maakte een einde aan alle twijfels. Alles wat drijven kon, dreef door het huis.
Huisgenoot van Erwin Bo viel eens bezopen in slaap op het doucheputje. Toen hij wakker was geworden, stond het water tot aan de drempels van zijn huisgenoten. Gezette koffie is altijd houdbaar. Remco kwam als kind wel eens bij kennissen, die wat overdonderd waren door al dat bezoek. De koffie is koud, verzuchtten ze. Geen probleem, ze zetten de pot gewoon op de kachel. En zo werd de koffie weer warm. Lekkerlekker.
Enig idee waarom je nooit 's winters dode schildpadden moet begraven? Vraag het Renee. Hij kan het groots vertellen.
Een collega van Erwin Bo heeft een rotkat. Het hongerige dier vernielde eerst onherstelbaar de koelkast bij zijn pogingen eten te roven. En toen het baasje terugkwam van vakantie, had het beest zijn tv uitgepist. Dat wil zeggen: van bovenaf door de ventilatiegleuven geurineerd. De tv was niet meer te repareren.
