Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΜΗΣ
Η ελληνική μυθολογία αναφέρει τρεις εκδοχές για την ίδρυση της Κύμης. Η πρώτη είναι ότι η Κύμη ήταν μια αμαζόνα ανταγωνίστρια της αμαζόνας Μυρίνας, η οποία κατάκτησε όλη την ανατολική Μεσόγειο. Κατά τη δεύτερη άποψη, το όνομα της Κύμης προέρχεται από τη Λέξη κύμα, λόγω της στενής σύνδεσης των ναυτικών κατοίκων της με τα κύματα και τη θάλασσα. Η τρίτη και τελευταία εκδοχή υποστηρίζει, ότι η Κύμη προήλθε από τη φωνητική εξέλιξη της λέξης «Κώμη» (κωμόπολη). Κώμη – Κούμη - Κύμη. Παλαιότεροι κάτοικοι της Κύμης θεωρούνται οι Πελασγοί οι οποίοι αφομοιώθηκαν από τους Αιολείς. Κύρια απασχόληση των κατοίκων ήταν η ναυτιλία. Αποτέλεσμα των ναυτικών μετακινήσεων ήταν η ίδρυση Αποικίας στην κάτω Ιταλία. Από την Αποικία της Ιταλίας ξεκίνησε η διάδοση του Κυμαϊκού αλφαβήτου στην Ευρώπη, από το οποίο κατάγονται όλες οι λατινογενείς σημερινές γλώσσες. Από τον 6ο αιώνα π.Χ. εμφανίζεται η παρουσία των Κυμαίων στο σημερινό χώρο. Το 506 π.Χ. υποτάσσονται στους Αθηναίους. Το 480 π.Χ. συμμετέχουν στους Περσικούς πολέμους. Μετά τη μάχη της Χαιρώνειας υποτάσσονται στους Μακεδόνες και δύο αιώνες μετά στους Ρωμαίους. Στα Βυζαντινά χρόνια η Κύμη βρίσκεται σε αφάνεια. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η Κύμη εντάχθηκε διοικητικά στο Πασαλίκι του Εγρίπου. Τις παραμονές της Επανάστασης του '21 πολλοί Κυμαίοι μυήθηκαν στη Φιλική Εταιρία και στη συνέχεια πήραν ενεργό μέρος στον αγώνα. Μετά την επανάσταση αρχίζει η ανοδική πορεία της Κύμης. Το 1836 έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας Καρυστίας. Το 1854, τριακόσια πλωτά οινοπωλεία εμπορεύονται το φημισμένο κουμιώτικο κρασί σε όλα τα τότε γνωστά εμπορικά κέντρα. Το ίδιο έτος ιδρύθηκε στην Κύμη η πρώτη Σχολή Εμποροπλοιάρχων. Το 1870 η εμπορική επαφή των 140 Κυμαϊκών ιστιοφόρων φθάνει μέχρι την Οδησσό, την Τεργέστη και τη Μασσαλία. Η Κύμη συμμετείχε ενεργά στους Βαλκανικούς πολέμους θυσιάζοντας μάλιστα, μεταξύ άλλων και τον ήρωα Ιωάννη Βελισσαρίου, ελευθερωτή των Ιωαννίνων.