Gelukkig hebben we intussen de Roemeense mentaliteit overgenomen en vinden we het niet zo erg hier te zitten want het is hier echt wel prachtig. Deze nacht hebben we op het strand gekampeerd. Toen we deze ochtend opstonden was de zon net door de wolken gebroken. Schitterend gewoon... Toen we even later buiten de tent lagen, kregen we gezelschap van de koeien. Van back to nature gesproken... (zouden dat zeekoeien geweest zijn)
Gisteren zaten we in Tulcea. We werden er onmiddelijk aangeklamp door mensen die ons wilden 'helpen'. (Geef mij maar de kleinere stadjes en dorpjes waar de mensen niet zo opdringerig zijn) . Tulcea is een stad waar je volgens mij alleen maar naartoe wil als je ergens anders heen moet. Toen we gisteren aankwamen, was het al vrij laat. We moesten nog een slaapplaats vinden. Doordat er een festival was, was alles al volgeboekt. De lonely planet leidde ons naar een of ander onguur adresje waar we een kamer konden huren, bij nader inzien vonden we het toch iets te onveilig. Uieindelijk vonden we een goedkoop appartementje in een deftig hotel.
Zalig om een vlooien- en vliegenlozekamer te hebben, zalig een proper toilet te hebben... zalig om een hoofdkussen te hebben...
Twee dagen geleden zat ik nog in Sulina, daar kwamen we een Nederlands koppel tegen die ons aanraadden naar Crisan te gaan, een eenstraatsdorpje in de Delta. Die nacht sliepen we buiten, midden op de heide onder een met sterrenbedekte hemel. 's Morgens toen we wakker werden,zagen we in de verte een boot liggen. De mist en het licht. van de opkomende zon maakten het spookachtig mooi.
Het was tijd om naar de ferry te gaan. We zagen nog net de zon verder opkomen boven de Donau. Op de ferry kregen we gezelschap van een groep dronken Roemeense mannen. Die besloten ons een beetje te ambeteren. Ik was opgelucht toen ik in Crisan van de boot mocht. In Crisan zochten we gastfamilie. Eens die gevonden gingen we met een roeibootje de Delta in. We zagen pelikanen. 't Was prachtig
Later gingen we op verkenning in het dorp. Toen we van het uitzicht op de Donau zaten te genieten, kwam er een meisje bij ons zitten. Ze nodigde ons uit om iets te komen drinken bij hen. Later werden we uitgenodigd voo een zwempartijtje en avondeten.
Het avondeten was geweldig. Ik had sinds ik iin Roemeni� zat nog nooit zoveel vlees en vis samen gezien. We kregen zelfs beer(jaja het dier) voorgeschoteld.
Wat me wel een beetje tegenviel, was hun houding t.o.v van de zogenaamde lagere klassen. 'k Had nog nooit zo duidelijk gemerkt dat er zo een afstand was.
De volgende dag namen we de ferry naar Tulcea. Vandaaruit gingen we naar Bucharest. Om de een of andere reden, waren onze Roemeense busgenoten niet zo dol op ons. Lag het aan onze frisse -tis alweer even geleden dat ik gedoucht heb- geur? Was het ons voortreffelijk gezang?
Toen we in Bucharest aankwamen hielpen twee vriendelijke (geen ironie) Roemeense studenten ons de weg te vinden naar de bushalte. Zo geraakten we op de camping.
Het was echt luxueus. Douches waar verschillende stralen WARM! water uitkwamen en last but not least PROPERE TOILETTEN! Vaarwel Roemeens stof, vaarwel geur... welkom frisgewassen Leen!!
De volgende dag gingen we op zoek naar een proper T-shirtje, maar voor we daar konden aan beginnen, moesten we eerst een boete betalen omdat we geen ticketje hadden...
Uiteiendelijk hebben we een t-shirtje gevonden, hebben we de shock van een normale supermarkt te zien overleefd en zijn we op tijd op de luchthaven gearriveerd.
THE END
