...wachten op de luchthaven van Rome...
Het paleis van ceaucescu...
een gigantisch gebouw in hartje Bucharest en voor de Roemenen een pijnlijke herinnering aan een regime
Hier al nieuws uit Roemeni�... Tot zover is alles hectisch verlopen. Vliegtuigen met vertragingen, overvolle auto, overstappen op treinen met massa's bagage.
We zijn hier nog maar net, maar er lijkt al zoveel gebeurd te zijn.
't Is hier echt wel prachtig, zo anders dan bij ons.
Vannacht moesten we trein op, trein af. Mij hoor je niet meer klagen over de NMBS...
Een perron kennen ze hier niet... Waarom een perron als je gewoon op het naastliggende spoor kan springen en zo naar het station kan geraken. Sporen is hier echt een belevenis, in de buurt van deuren staan is levensgevaarlijk. Ze durven wel eens open te gaan tijdens de rit. Je staat ook best niet te dicht in de buurt van jonge gastjes die heel vriendelijk naar je kijken terwijl ze de inhoud van je rugzak aan nader onderzoek onderwerpen. Helaas hadden ze deze keer geen geluk. En moesten ze met lege handen vertrekken. Maar door hen hadden we wel onze aansluiting gemist. Gevolg: uren wachten op een station dat overbevolkt was met bedelaars en zwerfhonden.
Eens het licht begon te worden klaarde ook onze gemoedstoestand op.
Onze verblijfplaats is echt wel luxueus naar Roemeense normen. Ik ben nieuwsgierig hoe het werk zal zijn.
een ervaring en sociaal gebeuren
