brabander

Geschiedenis en informatie:

Het huidige paard stamt af van het Woudpaard en van het oorlogspaard in de Middeleeuwen, verder is hij nauw verwant aan de Ardenner. Romeinse bronnen maakten echter al melding van het belgische trekpaard. Hij bestaat al erg lang, maar in 1886 werd hij door het oprichten van het stamboek "Le Cheval de Trait Belge"
als soort bekend. De fokkers van dit ras ontwikkelden door strenge selectie en soms door inteelt uitzonderlijke eigenschappen bij het paard en gebruikten geen buitenlands bloed. Zijn bloed heeft meegeholpen bij het tot stand komen van andere trekpaardrassen waaronder
de Shire. Tegen het einde van de negentiende eeuw waren er drie erkende typen Brabander, elk gebaseerd op een andere bloedlijn. Tegenwoordig worden alle nakomelingen echter in hetzelfde stamboek ingeschreven.

Van de elfde tot ongeveer de zestiende eeuw werd het paard vaak ingezet bij oorlogen. In de landbouw trokken de trekpaarden zware en logge werktuigen. Maar ze waren niet enkel nuttig voor de boeren. De paarden werden ook in de mijnen gebruikt. Ze gingen de mijn in als ze 3 of 4 jaar oud waren. In de haven werden de paarden gebruikt om vrachten te vervoeren. Ze trokken de schepen in kanalen en rivieren. Langs de meeste kanalen ligt nog steeds een 'jaagpad'. Dat was het pad voor de paarden. Meestal is het nu een fietspad. Ondanks de wereldwijde mechanisatie is "de Belg" nog steeds erg populair, tot Noord Amerika aan toe.

Uiterlijk:

Het lichaam is krachtig en gedrongen.
Hals:
Kort en zwaar, met een dubbele manenkam.
Hoofd:
In verhouding vrij klein, met een intelligente, zachtaardige uitstraling.
Schouders:
Sterk en massief
Benen:
Kort, droog en sterk, met behang aan de kogels
Achterhand:
Rond en krachtig
Hoeven:
Goed gevormd
Stokmaat:
Tussen de 1.62 en de 1.70 meter
Kleur:
Meestal bruinschimmel, maar vos, bruin, schimmel en isabel komen ook voor.

Beweging:

De gangen zijn praktisch. De bewegingen in stap en draf zijn energiek, maar niet altijd volkomen regelmatig.

Karakter en bijzonderheden:

Het paard is goedgehumeurd, levendig, taai, moedig en een harde werker. Hij is ook uitermate gehoorzaam.

Gebruik:

Nu worden de Belgische trekpaarden vooral nog in de bosbouw gebruikt. Ze slepen gekapte bomen uit de bossen. De paarden kunnen tot midden in het bos komen. Daar kunnen moderne machines niet komen. De paarden maken ook veel minder planten kapot dan machines. Ook worden ze nog gerbuikt in optochten en shows. Verder worden ze gebruikt in het toerisme.

Bron:

Paardenencyclopedie, Jos�e Hermsen
Het paardenhandboek, Judit Draper