Günlerden bir gün Kırlangıcın biri bir adama aşık olmuş. Ve adamın penceresinin önüne konup adama söyle demiş:

Ben seni çok seviyorum lütfen pencereyi açıp beni içeri alda birlikte yasayalım. Adam:

Olmaz alamam... Sen bir kussun hiç bir kus adama aşık olur mu ?... demiş. Kırlangıç tekrar: lütfen pencereyi açıp beni içeri al birlikte yasarız. Hem ben sana dost ve arkadaş olurum canında sıkılmaz birlikte yasar gideriz. demiş. Adam yine:

Olmaz alamam...Git basımdan, diye cevap vermiş. üçüncü ve son defa kus adamın penceresinin önüne konup adama tekrar söyle demiş:

lütfen beni içeri al.. Artık soğuklarda başladı, dışarıda kalamam biliyorsun ben sıcak havalarda yasayabilirim sadece beni içeri almazsan başka sıcak ülkelere gitmek zorunda kalırım. Lütfen beni içeri alda burada kalayım.
Birlikte yemek yer omzuna konar seni neşelendirir sana yarenlik ederim. Hem sende benim gibi yalnızsın, der...

Adam ona:
Git derhal basımdan!... Ben yalnız kalırım demiş ve kuşu kovmuş... Kırlangıçta bu cevap üzerine üzüntülü bir şekilde uçmuş ve uzaklara gitmiş.. Adam kırlangıç uzaklara gittikten sonra duşunmuş ve kendi kendine "
Ben ne aptal , ne kadar akilsiz bir adamım, niye kırlangıçla birlikte kalmayı kabul etmedim? Ne güzel birlikte kalırdık demiş ve çok pişman olmuş, pişman olmuş ama is isten geçmiş. Kendi kendine nasıl olsa sıcaklar başlayınca kırlangıcım yine gelir bende onu içeri alır birlikte mutlu bir hayat sürerim, demiş. Ve penceresini sonuna kadar açıp beklemeye başlamış.