yineleme

 

önümde

bir kadeh hoş şarap gibi gök

elimi uzatsam

bir avuç mutlu kuş sürüsü

ve uzaktan uzağa

hayali bir yüz

inadına bir düş kuruyorum

yüreğim sana yaslanamaz

ne vakit

unutsam

çocuk

serseri mayın gibi

gezer durur

düş sularında

bir çift elalı göz gibi

hayali bir yüz

bu vakitlerde

sararıp solmuş

bir güz habercisi

yarısı yanmış

ahşap rum konağın

cumbasında

uzun bir yudum çeker

şişeden

öylesine bir şarkı düşer göğe

gitme vaktidir artık

paslı dilde

söz

kendini

yineler