... sabahlarıbir güzel kuş günündenne verirsen ablabende izi kalır -ılgaz anadolununyüce bir dağıdır- yaprakları dökülmüş bir yoldur artıksenden öncebanasonra ankara asfaltına uzanan bu yalnızlık -ankara asfaltı hep ıslaktır- ne kolaykabülleniyoruz artıkböyle bir sabahınböyle bir şehirdengeçişini şaşırmauçaklar martı gibiuçarmartılar insan gibi bakar -martı iyi bir kuştur-ama bu dünyanın bazı şehirlerindemartı hem çok büyükhem sesi kötü bir kuştur eski aşklar orda öylece dururne unutulur ne unutulurtekrar etmek için kendimiziher köşebaşında durulurya bir roman yazılırya bir çocuğa anlamlı anlamlı bakılır aklıma birden ışıkları kapatıp mum yakmak geliyorsonra uzun uzun durmak istiyorum belki iki parmakbişey içerim ama kuruyemiş istemiyorum televizyonukapatmayacağım ama sesini kıstım iyice dikkatimi cokdağıtırsa o zaman kapatırım şimdilik iyi müzik deistemiyorum kalem kağıt hazırladım ama biraz uzağakoydum hazır olmadan yazmaya başlamak istemiyorumşimdi bi süre düşünmeden duracağım ve telefonunçalmasını bekleyeceğim bak eğer bu süre içindeçalmazda ve ben dalıp gitmişken çalarsa kim olursaolsun açmayacagım düşünmeye Bastian Balthazar Bux danbaşlayacağım çünkü.. ne kolay akşam oluyorşaşırmabirbirimize benziyoruz artık..
ozgur..izmir 2000 sonu