Masal Gibi

Masal gibi yaşamışız aşkı

Bir masal gibi Bertansa Sokağında.

Kah ağlayıp, kah gülmüşüz

Az tanıyıp çok sevmişiz.

Dalaşarak kötü devlere ,

Sevişerek nehirlerde

Kahramanlıklar yaratmış da

Uslanmışız ansızın.

Canımız sıkılmış yinede,

Ağaçlara yazmışız adımızı.

Ayrılık demiş, hasret demiş

Hüzünlenmişiz.

Senden Sonra

Kaçacak yeri kalmamış

vurmuş, öldürmüşüm

içimdeki,

senin yaraladığın

çocuğu.

Boyamışım ellerimle

bahtımın rengine,

yetmemiş

aşkımın yanına gömmüşüm

son resmini,

Bir can pazarında satmışım

senden kalan virane kalbimi,

ve anıların her köşesine dikmişim

acılardan bir asker .

acılar ki en sert ,

en kuytu yanımı ;

senimi, seni sevmemi bile

alev alev kavurup,

bir nefrete çeviren.

Senin Gibi

Her günün son demi;

Koparırım içimdeki aşkını,

Her sabah büyür ansızın.

Ben görmemezlikden gelirim

O düşünmez,

Vurur Senin gibi.

Vazgeçişimden sonra sevmeleri,

Yani ansızın el olduğundan beri,

Deliyim, duramam

Dönmek isterim

Dönemem,

Bırakmaz gururumun annesi..

O bilmemezikten gelir

Ben susarım,

Konuşmam senin gibi.

Geçmişin aynası çıkınca karşıma

Yani anımsayınca gözlerini

Korkarım, bakamam

Kırmak isterim, kıramam,

Ben sevmemezlikten gelirim

Düşünmem senin gibi.