Dönemeç

Bir gündü, hava ılık

Ve cadde kalabalık...

Bir kadın sapıverdi önümden dönemece;

Yalnız bir endam gördüm, arkasından, ipince.

Ve görmeden sevdiğim, işte bu kadın dedim,

Çarpıldım sendeledim.

Bir gündü mevsim bayat

Ve esnemekte hayat...

Dönemeçten bir tabut çıktı

Ve üç beş adam;

Yalnız bir ahenk sezdim, çerçevede bir endam.

Ve tabutta, incecik, o kadın var, anladım;

Bir köşede ağladım...

Necip Fazıl Kısakürek (1940)

Geceye Şiir

Kalbim bir çiçektir,gündüzler ölgün;

Gelin,gelin,onu açın geceler

Beni yadedermiş gibi,bütün gün

Ötün kulağımda,çin,çin,geceler!

Geceler çekmeyin benim için hüzün,

Gelin siz,ruhumu tenimden süzün;

Bırakın naşımı yerde gündüzün,

Gölgemi alın da kaçın geceler!

Necip Fazıl

Kadın

Kalıp değil bir fikir...

Elmas sorguclu fakir;

Açıkta sırrı bakır;

Kadın...

Çölde kaçan bir serap;

Yönü kementli mihrap...

Madeni som istirap;

Kadın...

Dipsiz hasrete tuzak;

En yakınken en uzak...

Tadı zehrinde erzak;

Kadın...

Bir işaret, bir misal;

Ayrılık remzi visal...

Allah'a yol bir timsal;

Kadın...

Necip Fazıl, (Cile )